|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق95/4/5: عكاسخانه هاليوود زبانزد خاص و عام بود
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3363
پنج شنبه 18 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 2616 5/4/95 > صفحه 10 (تجسمي) > متن
 
      


عكاسخانه هاليوود زبانزد خاص و عام بود
امان الله طريقي به روايت پريسا دمندان

نويسنده: حامد قصري

پيدايش عکاسي و رواج روش هاي گوناگون اين فن در کشور ما در کمتر از سه، چهار سال از اعلام موجوديت عکاسي در فرانسه رخ داده است. پس از دوران ناصري و از زمان پهلوي اول، عکاسي جنبه مردمي تري به خود گرفت. آوازه عکاسخانه هاي اصفهان پس از تهران، تبريز و شيراز جنبه ملي مي گيرد تا اينکه با تحولات سياسي، تغييرات کاربري چهارباغ و البته ظهور ديجيتال... عکاسخانه هاي مشهور اصفهان يکي يکي تعطيل و عکاسان به مشاغل ديگر روي مي آورند يا در انزواي خود به دست فراموشي سپرده مي شوند و البته با توجه به اينکه تاريخ و تاريخ تصويري به هر طريقي شده به نسل هاي بعدي منتقل و البته ثبت مي شود تا جايي که در اين رهگذر و نزديک به ٢٥ سال پيش پريسا دمندان که دانشجوي رشته عکاسي در تهران بود، به شهر خود اصفهان بازمي گردد و بدون پشتوانه مالي و معنوي غبار از عکس هاي فراموش شده يک شهر پاک مي کند. بخشي از تلاش هاي او در اين سال ها با کتاب هاي «بچه هاي اصفهان» (پناهندگان لهستاني در ايران ۱۳۲۱ - ۱۳۲۴/ پرتره نگاري هاي ابوالقاسم جلادر عکاسخانه شرق) و «چهره هاي اصفهان» ‏‫(سير تحول عکاسي پرتره در اصفهان) به ثمر مي نشيند و در ادامه و در اين روزها با کتاب «امان الله طريقي: زندگي نامه و آثار نقاش پرآوازه اصفهان» که از سوي نشر نظر چاپ شده، بخشي از پژوهش هاي خود را ادامه داده است. گفت وگويي که در ادامه مي خوانيد، درباره اين کتاب و ديگر آثار پريسا دمندان و البته سير تاريخي عکاسخانه هاليوود و موسس آن امان الله طريقي، عکاس و نقاش، است.
    
     به چهارباغ مي رسيم، سال ١٣٢٤ شما و عکاسي «هاليوود»، استاد طريقي و چاپ کتاب «امان الله طريقي: زندگي نامه و آثار نقاش پرآوازه اصفهان»... از اين کتاب و فرايند تحقيقات و نشر آن بگوييد؟
     آشنايي من با استاد طريقي مربوط مي شود به اوايل دهه ٧٠ و تحقيق ميداني من درباره پيدايش عکاسي به ويژه عکاسي پرتره نگار در اصفهان و ديدار با بازماندگان نسل گذشته عکاسان اين شهر که آن زمان هنوز در قيد حيات بودند. آوازه طريقي در عکاسي سبب ملاقات با ايشان شد و شنيدن شرح حال و سابقه خودشان و همچنين سرنخ هايي که در صحبت هايشان پيرامون پيشينه عکاسي در اصفهان يافتم. نتيجه هاي اوليه اين پژوهش در کتاب چهره نگاران اصفهان منتشر و به استاد طريقي تقديم شد و با اينکه موضوع آن نسل قديمي تر از ايشان بود، شرح مختصري نيز به ايشان اختصاص داده شد. پس از درگذشت استاد، ارتباط من با همسر آقاي طريقي، خانم خديجه رشتي و فرزندانشان ادامه يافت و آرزوي هميشگي خانم طريقي، انتشار کتابي درباره همسرشان، بارها مطرح شد؛ اما مشکلات زيادي بر سر راه بود. با توجه به هزينه بالاي چاپ کتاب مصور، به نتيجه رسيدن اين تصميم سال ها به تاخير افتاد؛ اما کار تحقيق و جمع آوري اطلاعات و بررسي آرشيو عکس و نقاشي اين هنرمند، نوشتن متن و انتخاب تصاوير را به تدريج کامل کردم. از آنجا که آرشيو نگاتيوهاي استاد در اصفهان نگهداري مي شود، سفرهاي زيادي لازم بود تا بتوان بخشي از اين آثار را مشاهده و بررسي کرد و متاسفانه بسياري از پرتره نگاري ها و نورپردازي هاي با ارزش طريقي، عکس هاي زنانه هستند و انتخاب آنها براي انتشار در کتاب ممکن نبود. در نهايت شور و عشق خانم طريقي بود که باعث شد کتاب به نشر نظر سفارش داده شود. ناچار بوديم تعداد صفحات را محدود کنيم تا پرداخت هزينه ها ممکن شود و اين مشکل ديگري براي معرفي آثار فراوان آقاي طريقي بود و ترجيح دادم کتاب را بيشتر به معرفي نقاشي هاي ايشان اختصاص دهم ودر بخش بيوگرافي، نمونه هايي از عکس هايشان را ارائه کردم. البته وقتي روي آرشيو نگاتيو يک عکاس که خودش در قيد حيات نيست، کار مي کنيد، همواره نبود اطلاعات ضميمه شده روي نگاتيوها، ارائه شرح عکس ها را با مشکل مواجه مي کند که اين کمبود در ديگر کتاب هايي که از مجموعه عکاسان اصفهان تهيه کرده ام، هم ديده مي شود و اميدوارم به تدريج بتوانيم با تشکيل گروه هاي پژوهشي، اطلاعات بيشتري درباره موضوع عکس ها کسب کنيم.
    
     چه چيزي طريقي را از بقيه عکاسان زمان خود مجزا مي کند؟ نقاش بودن و حضورش در هنرستان هنرهاي زيبا، در عکاسي اش چه تاثيري داشت؟
     آقاي طريقي، از جمله عکاسان اصفهاني است که از نقاشي به عکاسي روي آورد. شهرت عکاسخانه هاليوود زبانزد خاص و عام بود و مشتريان زيادي، حتي از ديگر شهرها براي گرفتن عکس پرتره اي از خود به آقاي طريقي مراجعه مي کردند. آشنايي با اصول نقاشي، ترکيب بندي، زيبايي شناسي تصوير و شناخت نور و ويژگي هاي آن و به ويژه مهارت وي در رتوش و قلم گيري هاي ظريف روي عکس، باعث شهرت او به عنوان يک عکاس ماهر شد. او انساني پرشور، جست وجوگر و سخت کوش بود و به جز پرتره نگاري، در خارج از مرزهاي استوديو نيز عکاسي توانمند بود و در ديگر عرصه ها مانند عکاسي خبري، عکاسي از مناظر طبيعي و بناهاي تاريخي، عکاسي از کارخانجات و مدارس و اصناف گوناگون و عکاسي تئاتر هم فعال بود. مهارت او در رسم چهره نگاري ها و منظره سازي هاي رنگ و روغن، دست کمي از تبحرش در عکاسي نداشت و در نمايشگاه هايي که از نقاشي هايش در ايران و آمريکا برگزار شد، بارها از سوي بازديد کنندگان تحسين شد.
    
     سال ۵۴ به همت طريقي نخستين دوره آموزش عکاسي در اصفهان بنا گذارده مي شود. به نوعي مي توانيم بگوييم او از نخستين پايه گذاران عکاسي علمي در اين شهر بوده است؟
     آقاي طريقي آموزگاري مهربان بود و سال ها در کنار آفرينش آثار هنري، عکاسي و نقاشي را به ديگران آموزش داد. در کتاب ها و مجلات عکاسي کنکاش مي کرد و با تازه ترين فراورده هاي عکاسي آشنا مي شد و به تدريج در شناخت ساختمان دوربين، عدسي ها و ساخت داروهاي شيميايي ترکيبي براي ظهور عکس تسلطي تمام پيدا کرد.
     طريقي در سال ۱۳۵۴ تصميم گرفت براي خدمت به همکارانش کلاس عکاسي داير کند و با کوشش بسيار، موفق به اخذ موافقت نامه اداره کل فرهنگ و هنر استان براي تشکيل کلاس هاي عکاسي شد. بالاخره بعد از فراهم کردن مقدمات لازم براي برپايي کلاس ها، فهرستي از اسامي عکاسان اصفهاني تهيه کرده و آنها را براي گذراندن دوره عکاسي دعوت کرد. در پي اين اقدام، ۲۲ نفر از عکاسان صاحب جواز با اشتياق نزد وي آمدند و براي شرکت در کلاس ثبت نام کردند. در پايان دوره، در مجموع تمام کارآموزان با نمره خوب قبول شدند و در مراسمي در هتل عالي قاپوي اصفهان با حضور استاداني مانند عيسي بهادري از سوي اداره کل فرهنگ و هنر اصفهان گواهي نامه رسمي دريافت كردند.
    
     هنوز استاداني مانند طريقي، درخشان، ميناس، فرزان... در قيد حيات بودند و به نوعي آخرين نسل خودشان بودند. آنها به راحتي اطلاعات خودشان را در اختيار شما قرار مي دادند؟
     عکاساني مثل غلامحسين درخشان، ميناس پاتکرهانيان، ابوالقاسم جلاو ميرزا مهدي خان چهره نما، قديمي تر هستند و اغلب پيش از انقلاب يا کمي پس از آن درگذشتند. نسل بعدي عکاساني بودند که افتخار آشنايي نزديک با آنها را داشتم، مثل امان الله طريقي، رضا فرزان، وافي، واهان و ديگران که متاسفانه اغلب آنها در سال هاي اخير درگذشتند. خوشبختانه در تمام مراحل اين تحقيق، ارتباط دوستانه و نزديکي با اين عزيزان و بازماندگان و خانواده آنها برقرار شد و هنوز برقرار است؛ به ويژه خانواده چهره نما، پاتکرهانيان، جلاو طريقي و ديگر دوستان که بدون پشتيباني آنها امکان نداشت تا به اينجا پيش برود. هزاران شيشه نگاتيو و عکس که در معرض خطر نابودي و فراموشي قرار داشت، جمع آوري شد.
    
     بخشي از هويت عکاسانه اين شهر به عکاسان ارمني باز مي گردد. نقش ارمني ها را در تاريخ عکاسي اين شهر چگونه ارزيابي مي کنيد؟
     چون ارمني هاي مسيحي از قديم در منطقه جلفاي اصفهان ساکن بودند و با هندوستان که مستعمره انگلستان بود و نيز روسيه، در تماس نزديک قرار داشتند؛ بنابراين طبيعي است که بعضي از بهترين عکاسان پيشگام اين شهر، عکاسان ارمني مثل ميناس و واهان پاتکرهانيان، توني خان و ماتوس آقاخان باشند. به علاوه اکثر اروپاييان و سياحاني که به اين شهر مي آمدند، جلفا را به عنوان محل اقامت خود در نظر مي گرفتند که اين خود سبب آشنايي بيشتر ارمني ها با عکاسي بود.
    
     به نظر مي رسد منهاي عکس هاي عکاسان خارجي، بيشتر عکس هاي موجود اين شهر آتليه اي است. اصفهان تحولات اجتماعي کمي را از سر نگذرانده است، حضور عکس ها و عکاسان مستند اجتماعي در اين شهر کم رنگ نيست؟
     در همين مجموعه هاي عکاسان استوديويي، عکس هاي درخور توجهي با موضوع مستند وجود دارد که نمونه هاي آن را در کتاب چهره هاي اصفهان ملاحظه مي کنيد. به آنها سفارش هايي بيرون استوديو نيز داده مي شد؛ اما طبيعي است که بيشتر اين موضوع ها خانوادگي هستند. شکوفايي عکاسي خبري در شهري مثل اصفهان در دوران پهلوي رايج تر شد و عکاسي خبري رشد کرد.
    عکاسخانه هاليوود زبانزد خاص و عام بود / امان الله طريقي به روايت پريسا دمندان
    


 روزنامه شرق، شماره 2616 به تاريخ 5/4/95، صفحه 10 (تجسمي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 52 بار
    



آثار ديگري از "حامد قصري"

  خودم را استاد نمي دانم / گفت وگو با رضا شادزي، نقاش معاصر
حامد قصري، شرق 9/10/94
مشاهده متن    
  چمدانم، خانه من است / گفت وگو با اميرحسين افراسيابي به بهانه چاپ مجموعه شعر «و خانه اي كه خانه ي ما نيست»
حامد قصري، شرق 7/10/94
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه روشهاي هوشمند در صنعت برق
متن مطالب شماره 35، پاييز 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است