|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق95/9/3: موج نهم تنهايي
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3363
پنج شنبه 18 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 2736 3/9/95 > صفحه 12 (ادبيات) > متن
 
      


موج نهم تنهايي
درباره داستان كوتاه «پرندگان مي روند در پرو مي ميرند»

نويسنده: ونداد الوندي پور

«پرندگان مي روند در پرو مي ميرند» (اثر رومن گاري، ترجمه زنده ياد ابوالحسن نجفي؛ نشر زمان) داستان کوتاهي است درباره انسان انديشمند مدرن. انساني با جواني سپري شده؛ انساني که به چيزهاي مختلفي چنگ زده تا معني اي براي زندگي اش دست وپا کند، و در آخر ملجايي جز «تنهايي» نيافته. داستان با اين سطر آغاز مي شود: «بيرون آمد، روي ايوان ايستاد و دوباره مالک تنهايي خود شد.» تنهايي که سپس «خردکننده» توصيف مي شود. پرسوناژ اصلي داستان، ژاک رانيه، مردي چهل و هفت ساله است که عمرش را به مبارزه با فاشيست ها و ديکتاتورهاي آلمان و اسپانيا و کوبا گذرانده، با عشق به «دو سه زن»، ولي در آخر چيزي جز سرخوردگي نصيبش نشده؛ و اکنون به ساحل پرو آمده و با اقيانوس همدم شده؛ با «يک ماوراءالطبيعه زنده... بي نهايتي در دسترس، که زخم هايت را مي ليسد و ياري ات مي کند تا از زندگي دست بشويي.» و او از زندگي دست شسته و به «مناظر زيبا» دل خوش کرده، چرا که مناظر «کمتر نارو مي زنند.»
     رانيه از زندگي قهر کرده و به اين ساحل آمده تا آخرين سال هاي زندگي اش را بگذراند؛ همچون پرندگاني که مي آيند و در نزديکي کافه ساحلي او جان مي دهند، و او نمي داند چرا، گرچه مي انديشد که «هميشه علتي هست» چراکه علم همه چيز را توضيح داده، يا توضيح خواهد داد، ولي اين توضيح دادن، در نظر او، نه مطلوب که ظلمي است به زندگي، چراکه از زندگي راز زدايي کرده، و در نظر او، ارزش زندگي را، که تا حد زيادي به اسرار و رازهايش مربوط است ضايع کرده. او ديگر نمي تواند خودش را با بازي هاي زندگي دل خوش کند، و منتظر «موج نهم» اقيانوس است. موجي که انسان را با خود مي برد؛ يعني مرگ. اما وسوسه اي جز مرگ هم هست: «اميد.» و اکنون اميد براي او آغوش مي گشايد؛ اميد عشقي معنابخش: او زن بسيار جوان و زيبايي را که قصد خودکشي در اقيانوس داشت نجات مي دهد، و زن که توسط سه اوباشي که کنار ساحل لميده اند ربوده شده و مورد تعرض قرار گرفته بود مي گويد مي خواهد در کنارش بماند، و او اسير اميد مي شود، گرچه «مرد آزموده و آگاهي است.» او آماده دل باختن به زن است؛ بازي اي باشکوه براي ادامه زندگي. براي افزودن رنگ و جاني تازه به زندگي بي رنگ و افسرده اش. «زن مي خواست اينجا بماند، در اين کلبه چوبي، در کران جهان. در چشمانش چنان استرحامي بود، در دستان ظريفش چنان بشارتي که ناگهان مرد احساس کرد که با همه آن احوال، زندگي اش را نباخته است و غفلتا در دم آخر موفق شده است.» اکنون زندگي بود که به او لبخند مي زد. اما رومن گاري نويسنده خوش بيني نيست، و کل داستان هاي مجموعه «پرندگان مي روند و در پرو مي ميرند» (پنج داستان) بدبينانه اند.
     داستان هاي موجزي که در دستان يک نويسنده معمولي هر کدام مي توانست يک رمان شود -به خصوص داستان هاي «پرندگان مي روند در پرو مي ميرند»، «بشردوست»، و «ملالي نيست جز دوري شما»- اما گاري نويسنده اي نيست که داستانش را بي جهت کش دهد. درست هنگامي که ژاک رانيه تسليم وسوسه عشق شده، لبخند زندگي به اخمي دردناک بدل مي شود و آنچه نبايد، اتفاق مي افتد: «راجر»، مرد انگليسي پنجاه ساله اي که شوهر زن است، به همراه منشي و راننده اش براي بردن او به کافه مي آيد. مرد انگليسي نقطه مقابل ژاک رنيه است؛ مردي که به ثروت و مواهب آن دل خوش کرده، چنان که از ديدن اينکه اوباش جواهرات زن را ندزديده اند خوشحال مي شود، بي آن که واکنشي منبعث از شرف و حيثيت به تعرضي که به همسرش شده نشان دهد. براي او زن، چيزي جز يک وسيله نيست، يک اسباب بازي؛ وسيله اي که بايد نزد پزشکش برد تا اختلالات جنسيتي اش را درست کند. گرچه در عمق وجود مرد انگليسي هم غمي آزاردهنده نهفته که مذبوحانه تلاش دارد با الکل تسکينش دهد. هر چه باشد او هم انسان است و اسير تنهايي. ولي او مثل ژاک رانيه با خودش صادق نيست. و زن، يک قرباني است يا يک بازيگر؟ به نظرم بيشتر قرباني تا بازيگر. او هم در عمق وجودش اسير تنهايي است و در سطح، اسير مردي که دوستش ندارد. سه پرسوناژ که همه زنداني تنهايي اند؛ تنهايي که با انسان زاده شده. و در آخر زن را مي برند: «مرد او را ديد که پابرهنه از روي ماسه ها مي گذرد... نيمرخ او را ديد که نه دست آدمي مي توانست چيزي بر آن بيفزايد نه دست خدا.» و چيزي جز پرندگان مرده و سه متجاوز مست در ساحل و در چشم انداز ژاک نمي ماند؛ و البته اقيانوس که بستر آرامش است؛ بستر مرگ. بازي ديگر براي ژاک تمام مي شود و او خود را به موج نهم، که هميشه انتظارش را مي کشيد، مي سپارد و مي رود، بي آن که دلايلي را که براي اين وضع هست بشناسد؛ گرچه براي او تنها يک دليل هست؛ حداقل، تنها يک دليل مي شناسد: پوچي. او مي رود تا بر اين پوچي سدي ببندد. او پرنده اي است همچون ديگر پرندگان آنجا؛ پرندگاني که مي روند و در پرو مي ميرند.
    موج نهم تنهايي / درباره داستان کوتاه «پرندگان مي روند در پرو مي ميرند»
    


 روزنامه شرق، شماره 2736 به تاريخ 3/9/95، صفحه 12 (ادبيات)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 39 بار
    



آثار ديگري از "ونداد الوندي پور"

  بين دوستانت، دشمنانت را بشناس / درنگي بر داستان كوتاه «بشردوست»
ونداد الوندي پور، اعتماد 10/12/96
مشاهده متن    
  سكوت سرشار از ناگفته هاست / نگاهي به مستند «يك پدر» در سينما حقيقت
ونداد الوندي پور، اعتماد 25/9/96
مشاهده متن    
  جامعه و گناهكار بي گناه / پيش درآمدي بر فيلم «پول» روبر برسون
ونداد الوندي پور، اعتماد 30/7/96
مشاهده متن    
  ببر تنهاي لجنزارِ دنيا / پيش درآمدي بر «سامورايي» ملويل
ونداد الوندي پور، اعتماد 1/6/96
مشاهده متن    
  عاشقانه اي در ستايش هنر / نگاهي به فيلم «آلماگل»
ونداد الوندي پور، شرق 12/4/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه قرآن پژوهي حسنا
متن مطالب شماره 35، پاييز و زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است