|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد96/2/10: گاهشمار
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4196
شنبه بيست و هفتم آبان ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4032 10/2/96 > صفحه 30 (تاريخ و اقتصاد) > متن
 
 


گاهشمار



قديمي ترين نقشه خليج فارس
قديمي ترين نقشه خليج فارس
روز ملي خليج فارس
    دهم ارديبهشت از سوي شوراي عالي انقلاب فرهنگي و دولت ايران به عنوان روز ملي خليج فارس نام گذاري شده است. شاه عباس صفوي با کمک انگليسي ها در اين روز در سال 1622 ميلادي توانست هرمز را از چنگ پرتغالي ها درآورد. از اين رو نام گذاري اين روز در واقع به نوعي تاکيد بر پيروزي ايراني ها عليه مهاجمان در خليج فارس است.
    در آوريل سال ۱۶۲۲ سپاه ايران به رهبري امام قلي خان جزيره هرمز را از بزرگ ترين امپراتور قرن باز پس گرفت و جايگاه خود را در جهان در فهرست ابرقدرت هاي قرن شانزدهم ثبت کرد. انگليسي ها نيز ۴ کشتي خود را با خدمه فني در اختيار ارتش امام قلي خان گذاشتند. آلبوکرک (پرتغالي) اعتقاد داشت هرکشوري که سه نقطه مالاگا، عدن و هرمز را در اختيار داشته باشد بر تجارت دنيا حاکم خواهد بود. اهميت هرمز آنقدر بود که استعمارگران انگليسي را نيز به طمع انداخته بود. به دليل شکايت هاي ايرانيان گمبرون از جسارت و تجاوزات پرتغالي ها، سپاه ايران قصد تنبيه پرتغالي ها در خليج فارس را کرد و نه تنها جزيره هرمز را آزاد کرد، بلکه پرتغالي ها مجبور شدند تا مومباسا درکنيا عقب نشيني کنند و اين شکست، شکست هاي پي در پي پرتغال در شرق آفريقا را به دنبال داشت و با حمايت ايران، امام مسقط موفق شد قلعه عظيم مومباسا را در جنگ خونيني که به جنگ صليبي مومباسا معروف است تصرف کند. ايران تا سال ۱۸۲۰ پرچمدار تمام خليج فارس و درياي عمان و بحر فارس (مکران) شد. انگليسي ها از شکست پرتغال خرسند بودند و به قدرت ايران اعتراف داشتند و ايران را تنها رقيب قدرتمند عثماني ها مي دانستند. انگليس در عهدنامه مجمل ۱۸۰۹ و عهدنامه مفصل ۱۸۱۲ حاکميت ايران را بر کل خليج فارس به رسميت شناخت، در حالي که انگليس خود به عنوان ابرقدرت جهان ظهور مي کرد.
    دکتر محمد عجم، که در زمينه مطالعات مربوط به تاريخ خليج فارس صاحب نظر است در مقاله اي نوشته است: در متون تمامي قراردادهاي چند قرن گذشته كه بين دولت هاي عربي منطقه يا بين كشورهاي اروپايي و كشورهاي منطقه منعقد شده است هر جا نامي از پهنه آبي جنوب ايران به ميان آمده است با نام خليج فارس همراه بوده است. از سال ١٥٠٧ تا ١٩٦٠ در تمامي قراردادها و معاهده هايي كه پرتغالي ها، اسپانيايي ها، انگليسي ها، هلندي ها، فرانسوي ها،بلژيكي ها، روس ها و آلماني ها با دولت ايران يا هر كشور يا پديده سياسي يا امراي تحت الحمايه خود در منطقه امضا کرده اند، در زبان هاي مختلف واژه هاي مترادف با خليج فارس به كار برده اند. حداقل در ١٠ مورد از اين گونه قراردادها كه ميان كشورهايي همانند كويت، عربستان، عثماني، عمان و امارات متصالحه منعقد شده هم به زبان عربي و هم انگليسي خليج فارس به كار رفته است.
    
    
    
پيشنهاد استخدام آندره گدار
    9 ارديبهشت 1307پيشنهاد استخدام «آندره گدار» باستانشناس و معمار فرانسوي به عنوان مديرکل آثار باستاني، کتابخانه و موزه اشياي عتيقه، به تصويب مجلس شوراي ملي رسيد. آندره گدار در سال 1881 ميلادي در پاريس به دنيا آمد. تحصيلات خود را در دانشکده هنرهاي زيباي پاريس به پايان برد. پس از مصوبه مجلس شوراي ملي به دعوت دولت وقت ايران، براي سازماندهي و راه اندازي اداره کل باستان شناسي وارد تهران شد. به موجب قراردادي رسمي که به امضاي وزير وقت معارف رسيده بود، اداره موزه وزارت معارف را تا سال 1312 عهده دار بود. از ابتداي سال 1313 با حفظ سمت، به رياست کتابخانه وزارت معارف و با تاسيس موزه ايران باستان به سمت مديرکل موزه منصوب شد. اقامت آندره گدار در ايران 32 سال پر فراز و نشيب ادامه يافت. يادگار برجسته و مهم گدار که با گذشت نزديک به هفتاد سال کماکان قطب فرهنگي پايتخت محسوب مي شود، دانشگاه تهران است. نقشه عمومي دانشگاه تهران و برخي دانشکده ها و تالارهاي آن، از آثار بر جاي مانده آندره گدار است. موزه مردم شناسي که در محوطه کاخ گلستان واقع شده نيز از جمله بناهايي است که گدار در ساخت و راه اندازي آن دخالت داشته است. نمونه هاي متعدد ديگري در تهران و ساير شهرها مي شناسيم که در زمان رياست گدار بر اداره عتيقه جات و موزه ايران باستان افتتاح شده است. وي نخستين رئيس دانشکده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران نيز بود. ساختمان قديمي کتابخانه ملي که در خيابان سي تير تهران واقع شده از جمله بناهاي مهمي است که طرح و نقشه آن را آندره گدار کشيده است.
    
    
    تمديد قرارداد دارسي
    9 ارديبهشت 1312 امتياز شرکت نفتي دارسي در ايران به مدت 60 سال ديگر تمديد شد. قرارداد دارسي در سال 1901م/ 1280ش به يكي از اتباع انگليسي به نام دارسي واگذار شده بود. دارسي متعهد شده بود طي دو سال شركت يا شركت هايي را براي بهره برداري از امتياز، تاسيس كرده و از عوايد حاصله 16 درصد به عنوان حق الامتياز و 20 هزار ليره نيز نقدا به عنوان سهم ايران، به دولت بپردازد. اين قرارداد 5 سال قبل از انقلاب مشروطه منعقد شد. مجلس اول پس از مشروطه نيز پس از بحث هاي مفصل درباره قرارداد «دارسي »، آن را نه رد كرد و نه تصويب. قرارداد 1312 در 26 ماده در دوره نهم مجلس شوراي ملي به تصويب رسيد. به موجب اين قرارداد استعماري ، انگليسي ها براي هرتن نفت 4 شلينگ به ايران پرداخت مي كردند و مبلغي هم از منافع خالص صاحبان سهام به ايران مي دادند. كمپاني انگليسي طرف قرارداد نه تنها از پرداخت هرگونه ماليات و عوارض معاف بود بلكه هيچ گاه دفاتر محاسبات خود را به دولت ارائه نمي داد و آن را «سري » مي دانست . در نتيجه دولت ايران كه مالك نفت و سهيم در درآمد كمپاني بود، چشم بسته ناگزير بود حرف شركاي انگليسي خود را بپذيرد. اين كمپاني هيچ گاه قدمي در جهت آموزش حرفه اي كاركنان و كارگران ايراني برنمي داشت . تفاوت قرارداد 1312، با قرارداد «ويليام دارسي » در اين بود كه در قرارداد «دارسي » كليه اموال و امكانات شركتي كه به منظور بهره برداري از امتياز تاسيس مي شد به دولت ايران تعلق داشت ولي در قرارداد 1312 همه اين دارايي ها متعلق به انگليسي ها بود. اين قرارداد پس از نهضت ملي شدن صنعت نفت از اعتبار ساقط شد.
    گاهشمار
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4032 به تاريخ 10/2/96، صفحه 30 (تاريخ و اقتصاد)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 47 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه نامه آموزش عالي
متن مطالب شماره 39، پاييز 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است