|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد96/2/16: مردمي هستيم كه دنبال فرهنگ نمي رويم
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4304
سه شنبه 23 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3799 16/2/96 > صفحه 9 (هنر و ادبيات) > متن
 
      


گفت و گو 
مردمي هستيم كه دنبال فرهنگ نمي رويم
ما خودمان كتابخوان نيستيم!

نويسنده: بهار سرلك

تحصيلكردگان ما ضد كتاب ترين تحصيلكردگان دنيا هستند
    پسرك دبستاني تمام هفته را منتظر پنجشنبه و جمعه مي شد تا جزوه ديگري از «كنت مونت كريستو» منتشر شود و همراه با برادرش با شوقي زياد اين جزوه را بخوانند و به دنياهاي دور بروند. آنها تشنه سرك كشيدن به اين دنياها بودند. يك پنج زاري مي دادند و جزوه جديد را مي خريدند و...
     عبدالله كوثري كتاب خواندن را در همان زمان آغاز كرد. در دوران كودكي آقاي مترجم اين سال ها، كنت مونت كريستو در قالب ١٢ جزوه صد صفحه اي منتشر مي شد كه هر هفته درمي آمد و عبدالله كوثري و برادرش پنجشنبه ها و جمعه ها را به خواندن اين كتاب سر مي كردند. آنها همه وقت خود را طوري تنظيم مي كردند كه حتما اين كتاب را بخوانند.
     هر كسي كه حتي كتابخوان حرفه اي هم نباشد، حتما وقتي نام عبدالله كوثري را به عنوان مترجم روي كتابي ببيند، مي داند كه با خاطري آسوده مي تواند آن كتاب را بردارد و بخواند و حتي اگر آن اثر را دوست هم نداشته باشد اما از بابت ترجمه آن خيالش راحت است. براي همه ما جالب است كه بدانيم مترجمي كه او را با ترجمه آثار بنامي همچون «پوست انداختن»، «گفت وگو دركاتدرال»، «آخر الزمان»، «گرينگوي پير»، « در جست وجوي فردي»، «آئورا» و... مي شناسيم، با خواندن چه كتاب هايي لذت مطالعه را چشيده است. در اين گپ و گفت سري به دنياي كودكي او مي زنيم و به اين كنجكاوي پاسخي كوتاه مي دهيم.
     «كنت مونت كريستو» تقريبا همه كساني كه در دوره كودكي يا نوجواني به كتاب خواندن برانگيخته شده اند، اين كتاب را در كتابخانه بزرگ ترها ديده اند و به احتمال خيلي زياد آن راخوانده اند و دست كم ورق زده اند. كتابي كه كوثري اينگونه توصيفش مي كند: «كنت مونت كريستو» يكي ازمشهورترين رمان هاي قرن نوزده فرانسه است كه نويسنده اش الكساندر دوماي پدر، همان كسي كه «سه تفنگدار» را نوشت، بود. اين رمان به خاطر مضمون جذاب و شخصيت جالب شخصيت اصلي داستان و وقايعي كه براي او رخ مي دهد، يكي از معروف ترين رمان هاي تاريخ به شمار مي رود.
     او چگونگي آشنايي ايرانيان را با اين اثر مرور مي كند: «اين كتاب اول بار در دوره قاجار ترجمه مي شود و آن هم به همت محمد ميرزاي قاجار كه يكي از بهترين مترجم هاي آن زمان بودند. ولي ترجمه اي كه ما در سال هاي دهه ١٣٣٠، يعني زماني كه من دبستان مي رفتم، مي خوانديم، ترجمه الف. شهرياري بود. اين كتاب به صورت جزوه هاي پنج زاري هر هفته منتشر مي شد.»
     كوثري آن سال ها پيش از اين كتاب هم كتاب هاي ديگري خوانده بود. اما «كنت مونت كريستو» چيز ديگري بود و تاثير آن بر ذهن او عجيب و ديرپا بود: « البته قبل از آن هم كتاب مي خوانديم ولي يكي از رمان هايي كه خيلي روي من تاثير گذاشت و همه ذهنم و هم وقتم را تنظيم مي كردم تا آن را بخوانم، همين رمان بود. چون اين كتاب ١٢ جزوه صدصفحه اي بود كه هر هفته درمي آمد و من و برادرم پنجشنبه ها و جمعه ها را به خواندن اين كتاب سر مي كرديم.»
     هرچند بيشتر ذهن و انرژي آنها بر اين كتاب متمركز بود اما پسرك دبستاني و برادرش كتاب هاي ديگري هم مي خواندند كتاب هايي از ژول ورن و ديگران: «البته در كنار آن كارهاي ژول ورن بود، يكسري كارهاي تاريخي نويسنده هاي ايراني بود كه بسيار جذاب بود، نويسنده اي بود به نام شاپور آرين نژاد كه رمان هاي تاريخي مي نوشت، يعني داستان هاي كتاب هايش در دوره هاي هخامنش و زمان باستان مي گذشت و به نظر من رمان هاي جذابي هم بودند.»
     همه اينها بود اما هيچ كدام از آنها نمي توانست جاي «كنت مونت كريستو» را بگيرد. اين كتاب چيز ديگري بود. نكته جالب تر اينكه بسياري از ما كارلوس فوئنتس را با عبدالله كوثري مي شناسيم و او كه سال ها بعد مترجمي چيره دست شده بود و فوئنتس را به خوانندگان ايراني معرفي كرده بود، دريافت كه: «رمان كنت مونت كريستو به آن شكل روي من تاثيرگذار بود كه بعدها ديدم بسياري نويسنده هاي بزرگ جهان مثل كارلوس فوئنتس دقيقا روي همين كتاب انگشت مي گذارند و مي گويد: كنت مونت كريستو از آن رمان هايي است كه هنوز هم خواندني است و جالب است چون امريكايي ها ٣٠ سال قبل از ما اين كتاب را خواندند. بعد ما در سال هاي دهه ١٩٥٠ آن را خوانديم. اين رمان از آن رمان هايي است كه روي من و نسل من خيلي تاثيرگذار بوده است.»
     از گذشته به حال مي رسيم و به نمايشگاه كتاب كه امسال سي امين دوره آن برگزار مي شود كه هم موجب خوشحالي است و هم غم انگيز چراكه همچنان وضعيت كتاب و كتابخواني نگران كننده و اندوهناك است. سرانه مطالعه تغيير زيادي نكرده و تيراژ انتشار كتاب همچنان رقم ناچيزي است.
     اما كوثري مقصر انگشت اتهام را به سمت خودمان مي گيرد. او دنبال اين نيست كه تقصير را به گردن ديگري بيندازد: «اگر در سي امين دوره نمايشگاه كتاب هنوز رشد سرانه مطالعه پايين است، اشكال كار خود ما هستيم. تحصيلكرده هاي ما ضدكتاب ترين تحصيلكرده هاي جهان هستند. در خانواده خودتان ببينيد همه جوان ها ليسانس گرفته و تحصيلكرده اند اما ببينيد چند درصد آنها يك جلد كتاب را خوانده اند. مساله اين است كه برخلاف تصورات خودمان كه ظاهرا جامعه اي همگام با صنعت و ماشين و اتومبيل و اينترنت هستيم اما به راستي همپاي اينها مدرن نشديم.»
     كوثري هم مانند تعدادي ديگر از چهره هاي فرهنگي به اين موضوع اشاره مي كند كه بسياري از مردم ما براي فرهنگ هزينه نمي كنند. آنها هرچند براي تهيه يك شام متوسط در رستوران هزينه بالايي متقبل مي شوند اما حاضر نيستند همان مبلغ را براي خريد كالايي فرهنگي مانند كتاب هزينه كنند. مساله را با واژگان آقاي مترجم مي خوانيم: «ما مردمي هستيم كه دنبال فرهنگ نمي رويم. قبلا تيراژ كتاب ٢٠٠٠ تا بود اما حالا شده ١٠٠٠تا. من ديده ام پدر براي بچه اش كتاب مي خرد چون بچه است و مي خواهد اما وقتي همين پدر مي رود و براي خودش كتابي بردارد، وقتي قيمت آن را مي بيند، مي گويد اي آقا چه خبر است، كتاب ٦٠٠٠٠ هزار تومان؟؟ همين آقا براي يك وعده غذا يك پيتزاي ١٠٠ هزار توماني مي خرد.»
     با اين وصف، ديگر خيلي هم فرقي نمي كند كه نمايشگاه كتاب تهران در چه محلي برگزار شود. پس نبايد مدام غر بزنيم و شكايت كنيم كه نمايشگاه چرا در محلي دور مانند مجموعه شهر آفتاب برپا مي شود. اين موضوعي است كه كوثري در بخش پاياني صحبتش به آن اشاره دارد: «خب مشكل از ما است، مشكل از دولت نيست، دولت نمايشگاه كتاب را در باغ هاي شميران هم بگذارد در بهترين محل تهران هم بگذارد، كساني كه بايد به آنجا بروند، مردم ما هستند. من مي گويم ما خودمان كتابخوان نيستيم.»
    گفت و گو: مردمي هستيم كه دنبال فرهنگ نمي رويم / ما خودمان كتابخوان نيستيم!
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3799 به تاريخ 16/2/96، صفحه 9 (هنر و ادبيات)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 29 بار
    



آثار ديگري از "بهار سرلك"

  «سالومه» اشتراوس به روايت كاستلوچي
بهار سرلك، اعتماد 12/6/97
مشاهده متن    
  زندگي درون «محفظه شيشه اي» سيلويا پلات
بهار سرلك، اعتماد 16/5/97
مشاهده متن    
  يك جاي كار دنيا مي لنگد / گفت و گو با لي چانگ دونگ، فيلمساز كُره اي
بهار سرلك، اعتماد 3/5/97
مشاهده متن    
  ملحدي كه به كليسا مي رفت / انتشار چهار اثر كلاسيك ادبي
بهار سرلك، اعتماد 21/4/97
مشاهده متن    
  عليرضا ياراحمدي، متخصص مغز و اعصاب در گفت و گو با «اعتماد»: كار فكري و رژيم مديترانه اي حافظِ حافظه است
بهار سرلك، اعتماد 5/4/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه اقتصاد و بيمه
متن مطالب شماره 97، دي 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است