|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد96/4/15: تصويرهايي از نارضايتي
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4304
سه شنبه 23 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3847 15/4/96 > صفحه 9 (هنر و ادبيات) > متن
 
      


نگاه 
تصويرهايي از نارضايتي
نقد كتاب «زن غمگين» نوشته محسن عباسي

نويسنده: ساره بهروزي

كتاب زن غمگين شامل چند داستان به نام هاي «خواب دور»، «مادر»، «گفت وگوي شبانه»، «زن غمگين»، «فصل آشنا» و «تركم نكن! » است. زبان داستان ساده اما كامل است. ايماژها، گفت وگو ها، لحن راوي ها، همگي با موضوع رويدادها مطابقت دارند. هر ٦ داستان علاوه بر انسجام، يك بافت درهم تنيده از رفتار متناسب با موضوع را نيز داراست.
     نگرش اين چند داستان در واقع رويدادهاي چسبيده به زندگي و رفتارها و واكنش هاست. اما رويدادهايي است كه در نتيجه ناخشنودي به وجود مي آيند. مادر هايي كه هم از زندگي خودشان و هم از زندگي فرزندان شان ناراضي و غمگين هستند. آنها را مطابق ميل نمي بينند. زندگي جداگانه عاطفي از همسران شان دارند. همه اينها واقعيت هاي غم انگيزي هستند كه براي بهبودش كسي تلاش نمي كند اما ناخشنودي را مدام انتقال مي دهند.
     به عقيده نگارنده، تمامي داستان ها در درونمايه به خوبي با نام كتاب مطابقت دارند. اگرچه هريك از داستان ها مسائل و موضوعاتي از سطح طبقه متوسط را به تصوير مي كشند، اما همه داستان ها با يكديگر همخواني دارند. يعني وحدت اندام وار هر ٦ داستان كتاب يكسان است. موجي از نارضايتي زندگي مشترك نسل قبل و انتقالش به فرزندان. همچنين غمگيني و تنهايي فردي در زندگي مشترك.
     نويسنده با هر يك از داستان ها مانند اجزايي عمل كرده كه در همكاري با هم هماهنگ عمل مي كنند. منظور اين است كه رويدادها و ايماژ ها در هر موضوع به گونه اي است كه علاوه بر ناخشنودي طرفين و تصويرهايي از مشكلات فرزندان، ازدواج، طلاق، مرگ، زندگي مستقل امروزي فرزند و در نهايت يك تنهايي عميق وجودي همه و همه يك پيكره اي مرتبط به هم ساخته اند كه مي توان نقش رضايت مادر و پدر را از زندگي بسيار مهم ارزيابي كرد.
     «هميشه آذوقه چندماه را داشت و از خريدهاي جزيي بدش مي آمد. به غرغر پدر اعتنا نداشت و كار خودش را مي كرد. پيرمرد قبولش نداشت و از هر كاري ايراد مي گرفت و سرش غر مي زد. » (ص١١- داستان خواب دور)
     «بابا ديپلمش را به رخ مامان مي كشيد و مامان كه عرصه بهش تنگ مي آمد فحش و ناسزا نثارش مي كرد. » (ص٥٦- داستان مادر)
     «جز گله و شكايت و نفرين حرفي از مامان نشنيده ام... گاهي كه ساكتم انگار مامان عذاب وجدان مي گيرد. مي گويد «همه اش تقصير اون گوربه گور شده اس كه خودش رو راحت كرد و منو انداخت تو مصيبت!» بابا را مي گفت و طوري پشت سرش حرف مي زد كه انگار بيچاره به اختيار خودش مرده بود.» (ص٦٢- داستان گفت وگوي شبانه)
     فاصله و گاهي كشمكش، در زندگي زن و شوهراني كه از زندگي مشترك خود راضي نيستند. اين جريان در هر داستان بر اساس موضوع مربوطه با واقعيت نمايي از نسل پدران و مادران در خلق تصويرهاي نارضايتي موفق بوده است. اما در خواب دور، سعيد فرزند نسل قبلي تحمل اين همه ناخشنودي را ندارد و به خواسته همسرش تصميم طلاق مي گيرد. يا گفت وگوي شبانه دختر تاب و تحمل زندگي با مادري را كه مدام ناله و نفرين مي كند، ندارد و مستقل مي شود. اين نشانه ها براي معرفي نسل جوانند كه تحمل بيش از حد و اجبار را نمي پذيرند.
     روانشناسان معتقدند نارضايتي يكباره و يك شبه به وجود نمي آيد بلكه دلايل زيادي سبب به وجودآمدن آن مي شود. سعي نگارنده يادآوري چند دليل اصلي ناخشنودي متناسب با داستان هاست. علت اول نارضايتي به دليل بي توجهي به تفاوت هاي فردي و انتظارات نامعقول از يكديگر داشتن است و دوم نارضايتي به دليل نداشتن درك متقابل در زندگي مشترك. دليل سوم نداشتن آمادگي لازم براي شروع زندگي مشترك است. يكي از دلايلي كه همه مادران و زنان در روايت ها غمگين و بيشتر از غم ناخشنودند، ازدواج هاي سنتي زمان گذشته و نبود مهارت كافي در درك متقابل است. به نظر مي رسد كه همه داستان ها تقابلي بين گذشته و حال است.
     داستان «زن غمگين» كه با عنوان كتاب همخوان است بازنمايي تصويري از زني غمگين است كه گاهي از سوي راوي سوم شخص و گاهي از زبان شيده كه ساكن يك آپارتمان است، روايت مي شود. تصويرها براي خواننده در اين روايت در نيمه داستان شكننده مي شوند. شكننده به اين معنا كه وقتي حس كرده ايم شيده فقط كنجكاو است تا علت غمگيني خانم همسايه را بداند، اما در ازاي آن شيده را غمگين و بلاتكليف مي بينيم، مي پرسيم آيا اين زن خودش غمگين است يا همسايه اش؟ انگار آدم ها در زندگي واقعي هم نمي توانند همه چيز را ببينند. براي همين است كه بازتاب برخي از واقعيت هاي خودشان را به ديگران نسبت مي دهند و راحت تر بيان مي كنند، درست مانند شيده.
     «غلت زد و از فكرش گذشت وقتي وضع مالي خوبي داشته باشي، شغل خوب و خانواده مرتب، ديگر جايي براي افسردگي نمي ماند. زن را ديده بود كه با باراني چرم پشت سوناتا مي نشست و در خيابان دور مي شد. از اين نظر شبيه شوهرش نبود. گاهي قيافه غم زده زن برق مي زد و اعتماد به نفس و اميد نشان مي داد. حتي آدامس جويدنش، وقتي آرام فكش تكان مي خورد رشك برانگيز بود و زن به قاعده اي رانشان مي داد.»(ص٨٧)
     شيده تازه ازدواج كرده و از اينكه كلاس هاي ورزشي را نمي رود، ناراحت است. كار حسابداري را رها كرده و حسرت گذشته را نيز به همراه دارد. به فكرش مي رسد دوستش را كه مركز مشاوره دارد، پيدا كند تا ادامه تحصيل در رشته روانشناسي بدهد. همه اين موارد ناشي از بلاتكليفي، مي تواند زمينه مناسبي براي غمگيني باشد و حسادت به زني كه فرزند دارد و سرگرم بزرگ كردنش است را به دنبال داشته باشد. در ضمن به گفته شيده هميشه هم مرتب و با وقار است.
     «با بي حوصلگي به قابلمه سر زد و از حواس پرتي جاي رشته، جوي پرك ريخت. » گفت «واي!» لحن راوي در اين داستان هم مانند بقيه سرشار از نارضايتي است.
     داستان انتهايي «تركم نكن!» اگرچه مانند داستان هاي قبلي روايت يك خانواده است. اما تك گويي دروني يك شخصيت روي تخت بيمارستان تنهايي عميق تري را به تصوير مي كشد. همسر شخصيت در اين ماجرا به طور نمايشي به شوهر بستري شده اش سر مي زند. شخصيت مي داند كه همسرش اين وضعيت را دوست ندارد و با ماسك به ديدنش مي آيد. يا وقتي جواب تلفن را بيرون از اتاق مي دهد و در ادامه به شوهر بستري سكته كرده اش مي گويد فردا به ديدنش نمي آيد. اشك هاي مرد بستري شده كه دوست دارد دور از چشم همه باشد، نشان از يك فاصله و ناخشنودي بين هر دو طرف است.
     «الآن در عرش برين سير مي كند و خدا را بنده نيست. مي فهمم چه كيفي مي كند مرا بي آزار و ناتوان روي تخت مي بيند. «فردا خيال نكنم بيام اما پس فرادا ميام.»
     نگراني و ترس شوهر از رفتن همسرش در خوابي كه مي بيند، به وضوح نشان داده مي شود. توانايي و قدرتش را از دست داده است. همچنين بيان مي كند كه فرخنده اين وضع را دوست دارد. لال است و هيچ كس جز خودش صدايش را نمي شنود.
     «داد زدم. هوار كشيدم و صداشان زدم. فرخنده صدايم را شنيد اما اعتنا نكرد و به راهش ادامه داد و من بيشتر فرو رفتم.»
     نكته پاياني هم اينكه طرح و نوشته روي جلد جالب توجه است و انطباق و همخواني خوبي با داستان ها دارد. در اين مجال كوتاه فقط اشاره به رنگ عنوان كافي است. نوشته اي به رنگ قرمز، روي در چوبي سبزي كه بسته است. نوشته زن غمگين با رنگ قرمز هشداري است به همه افراد تا بدانند غمگيني ناشي از هر چه باشد، پيامدش تنهايي در تاريكي است. همه ما در هستي تنهاييم اما مي توانيم با عشق در تنهايي يكديگر شريك شويم تا در تاريكي نمانيم.
    نگاه: تصويرهايي از نارضايتي / نقد كتاب «زن غمگين» نوشته محسن عباسي
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3847 به تاريخ 15/4/96، صفحه 9 (هنر و ادبيات)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 38 بار
    



آثار ديگري از "ساره بهروزي"

  نقش و فرش / نگاهي به نمايشگاه نقاشي باغ مقدس
ساره بهروزي، اعتماد 3/6/97
مشاهده متن    
  لبريز از لذت / نگاهي به نمايشگاه نقاشي «سهراب مرزبان»
ساره بهروزي، اعتماد 20/5/97
مشاهده متن    
  گفت و گو در طبقه ٤٩ / نگاهي به نمايشنامه «پس از باران»
ساره بهروزي، اعتماد 6/5/97
مشاهده متن    
  از لطافت تا استقامت / نگاهي به نمايشگاه نقاشي و طراحي «نجوا عرفاني»
ساره بهروزي، اعتماد 31/4/97
مشاهده متن    
  چند دقيقه سكوت / مروري بر اجراي «ناشناخته»
ساره بهروزي، اعتماد 31/4/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه جهان گستر
متن مطالب شماره 169، اسفند 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است