|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد96/6/22: گاهشمار
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4198
سه شنبه سي ام آبان ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4143 22/6/96 > صفحه 30 (تاريخ و اقتصاد) > متن
 
 


گاهشمار



شهادت شيخ محمد خياباني
    22 شهريور ماه 1299 شيخ محمد خياباني، مبارز بزرگ دوران مشروطه پس از درگيري با قزاق ها در خانه يکي از دوستانش در تبريز کشته شد. خياباني سال 1256 ش. در خامنه از توابع تبريز متولد شد. او پس از چند سال کار و تحصيل مقدماتي در روسيه که محل اقامت پدرش بود به تبريز بازگشت و به تحصيل علوم ديني پرداخت. وي علاوه بر فقه و اصول، ادبيات عرب را فراگرفت و به کسوت روحانيت درآمد. مدتي امام جماعت مسجد جامع تبريز شد و سپس به دوره دوم مجلس شوراي ملي که در آبان 1288 آغاز به کار کرد، راه يافت. خياباني اگرچه در مجلس دوم در جناح نمايندگان فرقه دموکرات ايران قرار داشت و در نطق هاي روزانه خود در جريان قيام بارها دموکرات ها را نيروهاي پيشاهنگ ترقي و تجدد در دوره پانزده ساله پس از نهضت مشروطيت ايران مي خواند، اما رسما عضو آن فرقه نبود. پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسيه و فراهم شدن زمينه براي فعاليت هاي سياسي آزادي خواهان، روزنامه تجدد، ارگان فرقه دموکرات با مديريت خياباني و سردبيري تقي رفعت در جمادي الاخر ۱۳۳۵ق منتشر شد. در اوايل ذي قعده ۱۳۳۵ق، در اجلاس ايالتي فرقه در تبريز، خياباني به رهبري فرقه برگزيده شد. هنگام اولتيماتوم روسيه تزاري براي بيرون راندن مستشاران خارجي و ادامه اقامت مستشاران روسي در ايران که با موافقت احمد شاه روبه رو شد، شيخ محمد خياباني به مبارزه عليه حضور استعماري بيگانگان ادامه داد. او طي نطق هاي پرشوري در مجلس، نمايندگان را از تسليم شدن در برابر روس ها برحذر داشت. پس از تعطيلي مجلس دوم به تبريز بازگشت و مبارزات سياسي خود را سازمان تازه اي بخشيد.
    مهم ترين بخش اين مبارزات، قيام وي در برابر پيمان 1919 وثوق الدوله بود. به موجب اين پيمان که در مرداد 1298 با دولت وثوق الدوله منعقد شد، امتياز راه آهن و راه هاي شوسه در سراسر کشور به انگليس واگذار شد و ارتش و دستگاه ماليه ايران زير نظر مستشاران سياسي و اقتصادي بريتانيا قرار گرفت. او براي واداشتن وثوق الدوله به لغو معاهده، از آغاز سال 1299ش. به مبارزه مسلحانه روي آورد. او و همرزمانش روز 17 فروردين همان سال ادارات شهر و مراکز حکومتي را تصرف کردند. روز بعد عده اي از مجاهدين قديمي به خياباني پيوستند و دانش آموزان مدارس به بازارها ريخته دکان ها و مغازه ها را به تعطيلي کشاندند و چون سربازان و پاسبانان بلديه چند ماه حقوق نگرفته بودند، آنان را براي دريافت حقوق خود به مرکز قيام (اداره روزنامه تجدد) دعوت کردند. به اين ترتيب پاسبانان را با خود همراه کردند. خياباني و يارانش بعد از تصرف کامل شهر، در روز 19 فروردين 1299 شمسي بيان نامه اي از طرف «هيات مديره اجتماعات» به دو زبان فارسي و فرانسه صادر کردند. در اين بيان نامه آمده بود: «آزادي خواهان شهر تبريز به واسطه تمايلات ارتجاعي که در يک سلسله از اقدامات ضد مشروطيت حکومت محلي تجلي مي نمود و در مرکز ايالت آذربايجان با يک طرز انديشه قطعيت گرفته بود، به هيجان آمده با قصد اعتراض و پروتست شديد و متين قيام نموده اند.
    آزادي خواهان تبريز اعلام مي دارند که تمامت پروگرام [=برنامه و هدف] آنان عبارت است از تحصيل يک اطمينان تام و کامل از اين حيث که ماموران حکومت، رژيم آزادانه مملکت را محترم و قوانين اساسيه را که چگونگي آن را معين مي نمايد، به طور صادقانه مرعي و مجرا دارند. آزادي خواهان کيفيت فوق العاده باريک وضعيت حاضره را تقدير [=ارزيابي] کرده مصمم هستند که نظم و آسايش را به هر وسيله باشد برقرار دارند. در دو کلمه پروگرام آزادي خواهان عبارت از اين است: برقرار داشتن آسايش عمومي و از قوه به فعل آوردن رژيم مشروطيت.» در کشاکش قيام شيخ محمد خياباني، دولت وثوق الدوله سقوط کرد و کابينه مشيرالدوله زمام امور را به دست گرفت. مشيرالدوله براي پايان دادن به قيام خياباني، مخبرالسلطنه حاکم تبريز را مامور فرو نشاندن اين قيام کرد. مخبرالسلطنه پس از چند دوره مذاکره بي حاصل با شيخ محمد خياباني، سرانجام به کمک قواي قزاق عمليات نظامي بزرگي را عليه نيروهاي وفادار به خياباني به راه انداخت. در جريان اين نبرد نيروهاي شيخ سرکوب شدند و شيخ محمد خياباني نيز در 22 شهريور 1299 به شهادت رسيد. دولت مشيرالدوله از بيم عکس العمل مردم قتل خياباني را تا مدت ها «خودکشي» اعلام کرد؛ اما اين ترفند، بي حاصل بود؛ به طوري که مشيراالدوله و مخبرالسلطنه که هر دو در مجلس چهارم وکيل بودند، نزد بسياري از نمايندگان به «قاتل» مشهور شده و روزنامه «طوفان» نيز در مقاله اي اين دو را عامل قتل خياباني و آشوب هاي تبريز معرفي کرد.
    

    
    
    
    
    
    
    
    
    
    
نبرد ماراتن
    13 سپتامبر سال 490 پيش از ميلاديکي از نبردهاي بزرگ و مهم دنياي باستان در محلي به نام دشت ماراتن بين ارتش ايران هخامنشي و يونانيان به وقوع پيوست. در اين نبرد ماشين جنگي هخامنشي که از زمان تاسيس اين دولت به دست کورش بزرگ در هيچ نبردي شکست نخورده بود، متوقف و ناکام شد. به نوشته هرودوت، مورخ يوناني، در آغاز نبرد پارسيان موفق به پس زدن يونانيان در وسط سپاه شدند؛ ولي قسمت راست و چپ سپاه يونان به کمک قواي مياني آمدند و سپاه پارسيان را به طرف کشتي هاي خود عقب راندند. در اين حال يونانيان موفق به نابودي يا گرفتن ۷ کشتي از جمع کلي ۶۰۰ کشتي پارسيان شدند و پارسيان با باقيمانده کشتي هاي خود به دريا گريختند. بعد سربازي از آنجا تا آتن دويد تا مژده پيروزي يونانيان را براي مردم آتن ببرد و در اين راه جان داد. هرودوت نبرد ماراتن را شکستي بزرگ براي پارسيان ترسيم مي کند. به گفته او ۶۰۰۰ سرباز پارسي و در مقابل فقط ۱۹۲سرباز يوناني کشته مي شوند. به گفته هرودوت سپاه پارسيان از ۲۰۰ هزار سرباز تشکيل شده بود. با اين حال يک مورخ ديگر بر اين باور است که نوشته هاي يوناني ها درباره نبرد ماراتن و جنگ هاي ديگر ايران با يونان به شعر و افسانه گويي آميخته است. سپاه ايران در دشت ماراتن دچار شکست نشده است، «داتيس» فرمانده سپاه ايران حين نبرد متوجه شد که به دليل وضعيت خاص جغرافيايي ميدان نبرد نمي تواند سواره نظام هاي لشکر خود را به کار گيرد. بنابراين ناچار شد که فرمان عقب نشيني صادر کند. «هرودوت » صدور فرمان عقب نشيني را به منزله شکست سپاهيان ايران قلمداد کرده است.
    
    
    
    گاهشمار
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4143 به تاريخ 22/6/96، صفحه 30 (تاريخ و اقتصاد)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 13 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه خانواده و پژوهش
متن مطالب شماره 36 (پياپي 1403)، پاييز 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است