|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران96/6/23: رانندگي در جاده خاكي حوادث
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6598
سه شنبه بيست و هشتم شهريور ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6594 23/6/96 > صفحه 11 (جامعه) > متن
 
      


رانندگي در جاده خاكي حوادث
ضرورت آموزش مهارت هاي حمل و نقل به دانش آموزان

نويسنده: دكتر مرتضي شمسي*

داستان غمبار حادثه دلخراش واژگوني اتوبوس حامل دانش آموزان فرزانه استان هرمزگان چنان تلخ و دردناک بود که اگر ما به عمق فاجعه و مصيبت وارده خوب بنگريم مي بايست تا ابد در برابر اوليا و بازماندگان اين حادثه جگرسوز شرمسار باشيم و براي جبران گوشه اي از اين سهل انگاري بزرگ که منجر به داغدار شدن دل پدران و مادران با ايمان اين مرز و بوم شد به جاي تاسف خوردن مسئولان، چاره انديشي کرده و براي شادي روح پاک و معصوم اين نو شکوفه هاي بهاري، با اقدامات عالمانه و اساسي از تکرار دوباره اين حوادث جلوگيري کنيم.
    براستي آيا تا به حال به اين موضوع بطور دقيق و بنيادي انديشيده ايم که معضل تصادفات رانندگي و تلفات ناشي از آن کي و چه موقع به پايان خواهد رسيد؟
    چرا واقعاً به شکل علمي و کاربردي به علل بروز تصادفات رانندگي و سوانح جاده اي فکر نمي کنيم؟ در شرايطي که کشور هر ازگاهي با يک حادثه جاده اي جديد مواجه مي شود به نظر مي رسد وقت آن رسيده يک برنامه منسجم و الگو گرفته از فناوري روز دنيا براي کاهش تصادفات جاده اي از سوي دولت تهيه شود.
    بنا به آمار روزانه 50 نفر از هموطنان در جاده هاي کشور قرباني حوادث جاده اي مي شوند علاوه بر اين روزانه هزينه 100 نفر معلول و از کار افتاده دائمي و 600 نفر مجروح نيز به اقتصاد ضعيف کشور تحميل و اين تراژدي غمبار فردا روز نيز دوباره تکرار مي شود. هيچ جنگي تا کنون توانسته است جان اين همه نخبه و قشر پويا و جوان مملکت را از ما بگيرد اما متاسفانه هنوز به خودمان نيامده ايم و براي حل اين معضل چاره درستي نينديشيده ايم.
    از بين بردن اين مشکل و حل اين مساله به عزمي ملي و حرکتي جهادي نياز دارد. مسئولان بايد عميقاً باور کنند که اين کشتار و معلوليت و از کار افتادگي دائمي انبوهي از جوانان و استعدادهاي کشور نياز به حرکتي ضربتي دارد و نبايد گذاشت به امري عادي و روزمره بدل شود.
    اما گاهي مي بينيم به جاي چاره انديشي عاجل براي حل چنين مشکل سترگي، به نشست هاي مقطعي و همايش هاي فرمايشي رو مي آوريم و از گفتن حقيقت اجتناب مي کنيم. آيا انديشيده ايم با اين کار اقتدار و عظمت ميهن عزيز اسلامي مان را به مخاطره مي اندازيم؟!
    شايد وقت آن رسيده باشد که مسئولان از خود بپرسند نتيجه کدام همايش غيرعلمي و غيرکارشناسي در کاهش تصادفات و معضل ترافيک تاثير حداکثري را داشته است!
    وجه ديگر اين ماجرا اين است که در برابر هر حادثه اي انگشت اتهام را به سوي پليس نشانه مي رويم. چرا همه از پليس و پرسنل زحمتکش راهور ناجا انتظار معجزه دارند؟ آيا به نظر شما مي توان براي هر پنج خودرو يک پليس استخدام کرد تا در تمام ساعات رانندگي ناظر بر اعمال افراد باشند و اصولاً آيا جامعه اي که با نظارت نظامي و انتظامي اصلاح شود مي تواند جامعه اي پويا و انديشه گر باشد؟!
     پاسخ پرسش هاي بي شمار در اين زمينه فقط يک کلمه است؛«آموزش». مگر نه اين که تمام مسئولان در همه جايگاه هاي خويش از طريق آموزش به اين رتبه و مقام دست يافته اند! مگر راز تمام علوم که امروزه بشر را از مرگ حتمي نجات مي دهد يا در نهايت به رستگاري رهنمون مي سازد آموزش نيست؟! پس چرا در اين مورد که با جان عزيزان مان در ايران اسلامي سر و کار دارد آموزش را جدي نمي گيريم.
     ضمن عرض تسليت و طلب مغفرت براي جانباختگان حادثه واژگوني اتوبوس استان هرمزگان و آرزوي صبر و شکيبايي براي بازماندگان، هدف از طرح اين موضوع اين بود که به احترام پرواز ناگهاني اين نوگلان عزيز اين بار سکوت نکنيم و با همّت و پشتکار جدي به آسيب شناسي چنين حوادث تلخ بپردازيم تا به ياري خداوند از تکرار چنين اتفاقاتي جلوگيري بنماييم.
    
    نيم نگاه
    
    رئيس جمهوري محترم در هفته هاي اخير در توصيه اي به وزير محترم آموزش و پرورش تاکيد داشتند که دانش آموز بايد پس از اتمام دوره متوسطه يک فن و حرفه را بياموزد، سوال اينجاست: چه هنري مي تواند ارزشمندتر از هنر بهتر زندگي کردن باشد؟
    
    اين واقعيت مهم را نمي توان انکار کرد که اگر ما بهترين جاده ها و مطمئن ترين خودروها را هم داشته باشيم اما از فرهنگ صحيح رانندگي و ترافيکي برخوردار نباشيم همچنان شاهد تلفات مرگبار و خسارات غير قابل جبراني خواهيم بود
    
    زماني پليس مي تواند راننده و عابر پياده را مورد مواخذه قرار بدهد که پيشاپيش آموزش فرهنگ ترافيک توسط سازمان هاي آموزش و پرورش، سازمان بهزيستي، وزارت علوم و تحقيقات و رسانه هاي جمعي در يک برنامه بلند مدت به مردم داده شده باشد

    
    اما آنچه بيش از پيش ما را در رسيدن به هدف مقابله با تصادفات رانندگي ياري خواهد کرد، بررسي علل وقوع چنين وقايعي است که اکثريت قريب به اتفاق نيز در اين روزها به آن معترفند. طبق نظر همه صاحبنظران، کارشناسان و پليس راهور ناجا، خطاي عامل انساني حداقل در اين اتفاق دليل اصلي رخداد حادثه است. حال ترديدي نيست که اگر ما از عامل انساني (راننده) صحبت مي کنيم بر اين باوريم که اين عامل و سرنشينان وسيله نقليه قبلاً آموزش ها و مهارت هاي لازم را براي رانندگي و يا در جايگاه يک مسافر ديده اند؟!
    اکنون که شما خواننده گرامي اين يادداشت را مي خوانيد و يا راقم اين سطور کي و کجا بطور متوالي آموزش هاي فرهنگ ترافيک و رانندگي را فرا گرفته ايم؟!
    اگر پاسخ تان گذراندن کتاب گواهينامه است که شکي نيست منظور ما اين کتاب نيست. چرا که خواندن اين کتاب تا قبل از 18 سالگي ضرورت نداشته و اغلب مردم نيز براي رفع نياز و اخذ گواهينامه آن را در يک فرصت و مجال کوتاه مرور مي کنند و پس از قبولي در آزمون نيز حتي يکبار هم از آن استفاده نمي کنند. بلکه منظور آموزش فرهنگ جامع ترافيک از دوران کودکي تا بزرگسالي است که متاسفانه هنوز در کشور ما اتفاق نيفتاده است.يعني آموزش همگاني! بنابراين وقتي بحث آموزش مي شود قطعاً ذهن آدمي به سازمان ها و ارگان هاي آموزشي از جمله آموزش و پرورش، وزارت علوم و تحقيقات و فناوري، وزارت بهداشت و درمان، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، صدا و سيما و جرايد و مطبوعات و امروز نيز فضاي مجازي معطوف مي گردد، نه پليس!
    ما بر اين باوريم که زماني پليس مي تواند راننده و عابر پياده را مورد مواخذه قرار بدهد که پيشاپيش آموزش فرهنگ ترافيک توسط آموزش و پرورش، سازمان بهزيستي، وزارت علوم و تحقيقات و رسانه هاي جمعي در يک برنامه بلند مدت به مردم داده شده باشد و سپس پليس به عنوان ناظر بر اعمال مردم در حوزه ترافيک باشد تا در صورت تخلف و عدول از آموزه ها با حداکثر جرايم و برخورد محکم قانون را اجرا نمايد. اما متاسفانه آنچه امروزه ما درگير آن هستيم اين است که سازمان هاي آموزشي هيچ کدام وظيفه آموزشي خود را انجام نمي دهند و همواره در صورت بروز حادثه پليس را مسئول صددرصدي تصادفات مي دانند.
    شايد در اين راستا دولت بر اين عقيده باشد که آموزش هزينه اي مضاعف مي خواهد که در مقابل چنين ادعايي بايد اذعان کرد:آموزش هزينه نيست بلکه سرمايه گذاري است! ما نبايد به اين موضوع بينديشيم که چقدر براي آموزش خود هزينه کرده ايم بلکه بايد بر اين باور باشيم که براي ارزشمندي و رشد و اعتلاي فرهنگ خود و مقابله با خسارت هاي اجتماعي – اقتصادي و فرهنگي خويش چه ميزان سرمايه گذاري نموده ايم! به سخن ديگر اگر ما اين نظر متخصصان و کارشناسان حوزه ترافيک را قبول کنيم که 70 الي 90 درصد تصادفات رانندگي به دليل خطاي عامل انساني اتفاق مي افتد فلذا پرداختن به مسائل ديگر فرصت سوزي و اتلاف وقت است. عامل انساني يعني فرهنگ! يعني آموزش! حال اگر اين آموزش از دوران کودکي اتفاق بيفتد مثل تمام آموزه هاي ديگر در ذهن آدمي ملکه مي شود و نا خودآگاه تمامي قوانين و مقررات را رعايت مي کند، علاوه بر آن با رفتار صحيح ترافيکي اطرافيان را نيز تحت تاثير قرار مي دهد.
    اين واقعيت مهم را نمي توان انکار کرد که اگر ما بهترين جاده ها و مطمئن ترين خودروها را هم داشته باشيم اما از فرهنگ صحيح رانندگي و ترافيکي برخوردار نباشيم همچنان شاهد تلفات مرگبار و خسارات غير قابل جبراني خواهيم بود.
    بايد بپذيريم که رانندگي و رفتار ترافيکي يک هنر است، يک هنر مانند: خوشنويسي، طراحي، نقاشي، نويسندگي، خياطي، دوچرخه سواري، نوازندگي و... يعني تعادل و هماهنگي اساس و شاکله اصلي آن را تشکيل مي دهد. اين تعادل و هماهنگي بدون آموزش امکانپذير نيست. اين هنر الزاماً مي بايست در مدت زمان طولاني تحت نظر استادان فن آموخته شود، سپس متربي بايد بطور مستمر آن را تکرار کند تا در پايان يک راننده و يا يک هنرمند کار آزموده تربيت شود.
    نکته قابل تامل آنکه اگر ما بتوانيم فرهنگ را در رانندگي اصلاح کنيم به تبع آن مي توانيم به اصلاح ديگر رفتارهاي ناهنجار دست يابيم.
    اصلاح اين رفتار فقط و فقط از طريق سازمان هاي آموزشي امکانپذير است. رئيس جمهوري محترم در هفته هاي اخير در توصيه اي به وزير محترم آموزش و پرورش تاکيد داشتند که دانش آموز بايد پس از اتمام دوره متوسطه يک فن و حرفه را بياموزد، سوال اينجاست: چه هنري مي تواند ارزشمندتر از هنر بهتر زندگي کردن باشد؟! آيا اگر دانش آموزان در طول کلاس هاي درس فرهنگ خوب زيستن و رعايت قوانين انساني را بياموزند از جمله در دنياي ماشيني، فرهنگ صحيح ترافيکي را بياموزند، جامعه به سعادت رهنمون نخواهد شد؟! کوتاه سخن اينکه آموزش رکن اساسي و ستون اصلي ساختار هر فرهنگي است و جوامعي که به پيشرفت هايي نائل آمده اند، آموزش را در اولويت برنامه هاي مديريتي خويش قرار داده اند، ما نيز به جهت کاستن از حوادث ناگوار رانندگي و حفظ صلابت و اقتدار جامعه الزاماً مي بايد از پرداختن به مسائل حاشيه اي و مقصر قلمداد کردن همديگر به صورت ضرب الاجل آموزش را آغاز کنيم و پس از آن دست ياري به پليس راهور ناجا دراز کنيم. اميد است دولت محترم، متوليان فرهنگي، مسئولان گرامي، سازمان صدا و سيما، مطبوعات و نشريات ارجمند ترتيبي اتخاذ نمايند تا زمينه هاي آموزش فرهنگ ترافيک با يک حرکت جهادي و عزمي ملي آغاز شده و براي جلوگيري از تکرار حوادث اين چنيني گام هاي جدي برداشته شود. در نوشتاري ديگر به ضرورت تشکيل آژانس راهبري که به وظايف تمامي سازمان ها و نهادهاي مرتبط با موضوع کاهش تصادفات رانندگي مي پردازد خواهيم پرداخت.
    
    
    *مدرس سلامت شغلي رانندگان حرفه ايرانندگي در جاده خاکي حوادث / ضرورت آموزش مهارت هاي حمل و نقل به دانش آموزان
    


 روزنامه ايران، شماره 6594 به تاريخ 23/6/96، صفحه 11 (جامعه)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 7 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
Journal of Cardio-Thoracic Medicine
متن مطالب شماره 3 (پياپي 503)، 2017را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است