|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد96/6/23: نيكولاس برنز، معاون پيشين وزير خارجه امريكا: موفقيت مذاكرات با ايران، چراغ راه استرات‍ژي ترامپ در مقابل كره شمالي است
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3973
سه شنبه بيست و يكم آذر ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3905 23/6/96 > صفحه 10 (ديپلماسي) > متن
 
      


گفت و گوي روز 
نيكولاس برنز، معاون پيشين وزير خارجه امريكا: موفقيت مذاكرات با ايران، چراغ راه استرات‍ژي ترامپ در مقابل كره شمالي است


نويسنده: شهاب شهسواري

نيكولاس برنز، معاون وزير امورخارجه امريكا و نفر سوم سياست خارجي امريكا بين سال هاي ٢٠٠٥ و ٢٠٠٨، معتقد است كه با وجود تفاوت هاي عمده اي كه ميان پرونده هسته اي ايران و بحران كره شمالي وجود دارد، درس هاي زيادي از موفقيت در مذاكرات با ايران وجود دارد كه دولت كنوني امريكا مي تواند از آنها براي رويارويي با بحران كره شمالي استفاده كند. اين عضو شوراي آتلانتيك در واشنگتن در مصاحبه با وب سايت اين اتاق فكر مي گويد كه به اعتقاد او تنها راه موفقيت در برابر كره شمالي داشتن يك استراتژي بلندمدت و صبر و بردباري براي گرفتن نتيجه است. نيكولاس برنز كه خود مستقيما در مذاكرات با ايران در مورد پرونده هسته اي مشاركت داشت، مي گويد سه درس عمده اي كه دولت امريكا از مذاكرات با ايران گرفت، اكنون بايد در مورد كره شمالي هم مد نظر قرار گيرند. او معتقد است كه سه درس اصلي مذاكرات با تهران اين بود كه واشنگتن بايد يك استراتژي بلندمدت داشته باشد، بايد صبور باشد و بايد با دوستان و متحدانش دوستانه رفتار كند. در ادامه ترجمه متن كامل مصاحبه نيكولاس برنز در مورد پرونده كره شمالي با وب سايت اتاق فكر شوراي آتلانتيك را مطالعه مي كنيد.
    
    از آنجايي كه نتيجه دادن تحريم ها نياز به زمان دارد و با توجه به اين واقعيت كه كره شمالي سرعت توسعه برنامه هسته اي و آزمايش سلاح هاي خود را افزايش داده است، فكر مي كنيد دور جديد تحريم هاي سازمان ملل مي تواند باعث كنترل كره شمالي شود؟
    من فكر مي كنم كه تحريم ها يك گام به پيش محسوب مي شوند اما به تنهايي موثر نيستند. اينكه چين و روسيه از تحريم هاي سخت تر حمايت نكردند، بسيار نااميدكننده بود، چرا كه چنين چيزي واقعا لازم بود. ما بعد از اينكه كره شمالي بمب هيدروژني آزمايش كرد و موشكي را در آسمان هوكايدوي ژاپن شليك كرد، در يك مرحله بسيار خطرناك از اين بحران قرار گرفته ايم. جامعه جهاني بايد موضع قوي تري در برابر كره شمالي بگيرد تا اين كشور قانع شود كه برنامه هسته اي اش را متوقف كند و به مذاكره براي پايان دادن به اين بحران تن دهد.
    
    حمايت چين از تحريم هاي جديد تا چه اندازه مي تواند در موفقيت آنها موثر باشد؟ آيا چين به اندازه كافي همكاري مي كند؟
     چين بازيگر كليدي است، روشن است كه چيني ها در رابطه با كره شمالي از طريق صادرات غذا و انرژي دست بالا و نفوذ دارند. در عين حال نبايد فراموش كرد كه چين نزديك ترين همسايه كره شمالي است. به نظر مي رسد كه چيني ها زياد از كيم جونگ اون خوش شان نمي آيد. در واقع حتي مشخصا از رفتار او خسته شده اند. هيچ احترامي براي او قايل نيستند و حتي حاضر نشده اند او را به پكن دعوت كنند. چيني ها مشخصا طرفدار درگيري در شبه جزيره كره نيستند و نمي خواهند كه بحران بر روابط تجاري آنها تاثيري بگذارد، به خصوص كه با كره جنوبي و ژاپن روابط بازرگاني زيادي دارند. چين منفعت مستقيم در مساله كره شمالي دارد، اما براي استفاده از نفوذ و قدرتش در برابر اين كشور احتياط مي كند. ممكن است پكن نگران اين باشد كه با فروپاشي نظام حاكم در كره شمالي، سيل پناهندگان وارد خاك چين شود. نبايد فراموش كرد كه چيني ها نگران اين هستند كه سقوط نظام حاكم در كره شمالي ممكن است باعث اتحاد دو كره و تشكيل يك دولت به مركزيت سئول شود، و اين يعني يك دولت متحد با امريكا در مرزهاي چين. موضوعي كه به هيچ وجه در راستاي منافع پكن نيست. چيني ها محدوديت هاي زيادي در برخورد با اين بحران براي خودشان قايل مي شوند، اما نهايتا حتي چيني ها هم حاضر نيستند اجازه دهند اين بحران از كنترل خارج شود. به نظرم چين بايد با قاطعيت بيشتر و قدرتمندانه تر واكنش نشان دهد. اميدوارم كه چنين اتفاقي در آينده رخ دهد، اما هنوز شاهد چنين اتفاقي نيستيم.
    
    چگونه مي توان از نفوذ چين بر پيونگ يانگ استفاده كرد؟
    شاهد اين بوده ايم كه كيم جونگ اون تلاش مي كند تا حد زيادي خود را مستقل از پكن نشان بدهد. چيني ها از كارهايي كه مي كند و حرف هايي كه مي زند، خوش شان نمي آيد. اما به هر حال به دليل نگراني چين در مورد فروپاشي دولت مركزي در پيونگ يانگ و سيل پناهندگان، اين كشور به آن اندازه اي كه ما دوست داريم فشار وارد نمي كند. فكر كنم اين بحران يك آزمايش براي چين باشد. با توجه به خطراتي كه از سوي كره شمالي وجود دارد، اگر چيني ها از دست بالاي خود استفاده نكنند، رفتارشان غيرمسوولانه خواهد بود. من فكر نمي كنم كه احتمال جنگ خيلي زياد باشد، اما به هر حال احتمال قابل چشم پوشي نيست. چين بايد قاطع تر باشد تا بتواند از نفوذش در حل بحران استفاده كند و در اين حالت قطعا چين هم نتايج راضي كننده تري در راستاي منافع ملي اش دريافت مي كند.
    در مقياس بزرگ تر چين علاقه مند است كه به عنوان يكي از دو ابرقدرت جهان امروز و به عنوان قدرت محوري در آسيا جدي گرفته شود. اگر قرار باشد كه چين از تصميم هاي سخت طفره برود، آنگاه نمي توان پذيرفت كه چين يك رهبر جهاني موثر است. در مسيري كه چين به سوي تبديل شدن به يك ابرقدرت طي مي كند، و در شرايطي كه به لحاظ اقتصادي، سياسي و نظامي فقط امريكا را به عنوان رقيب در جهان مي بيند، كره شمالي يك آزمايش مهم است. چرچيل در دوران جنگ جهاني دوم به امريكايي ها گفت: «قدرت مسووليت مي آورد.» در اين پرونده خاص هم گفته چرچيل همچنان با معناست. «اگر چين مي خواهد يك ابرقدرت باشد بايد شبيه يك ابرقدرت رفتار كند.»
    
    گزينه هاي ايالات متحده براي حل اين بحران چيست؟
    دولت ايالات متحده امريكا بايد يك استراتژي بردبارانه بلندمدت داشته باشد. كره شمالي به اندازه اي قدرتمند است و به تعدادي سلاح اتمي در اختيار دارد كه قطعا نمي توان به راهكار كوتاه مدت براي اين بحران انديشيد. گام هاي متعددي از سوي دولت امريكا بايد برداشته شود. اول اينكه بايد مواضع دفاعي خودمان را تقويت كنيم و به كره شمالي خيلي واضح نشان بدهيم كه از ژاپن، كره جنوبي، نيروهاي امريكايي در اين دوكشور و خاك ايالات متحده در مقابل حمله آنها دفاع مي كنيم. ما بايد به سمت سياست هاي بازدارندگي بازگرديم كه در دوران جنگ سرد مقابل قدرت اتحاد جماهير شوروي و چين كمونيست از آن استفاده مي كرديم. به نظر من اظهارات جيمز متيس، وزير دفاع در زمينه هشدار به كره شمالي در مورد انتقام گسترده ايالات متحده امريكا در صورت حمله اين كشور به خاك ايالات متحده، كره جنوبي يا ژاپن بسيار موثر بود. دومين گام اين است كه شعار تئودور روزولت را عملي كنيم: «با زبان نرم مذاكره كنيم اما يك چماق بزرگ با خود ببريم. » نبايد تهديدهايي بكنيم كه عملي شان نمي كنيم. ترامپ مجموعه اي از تهديدهاي عليه كره شمالي بيان كرده است كه نتوانسته آنها را عملي كند. كمتر حرف زدن و كمتر توييت كردن از سوي كاخ سفيد در كنار قاطعيت از آن نوعي كه متيس و تيلرسون نشان مي دهند، رفتاري است كه به نظر من منطقي است. گام سوم اين است كه توجه داشته باشيم وقت انتقاد كردن از متحدان مان نيست. وقتي كه در اوج بحران، بلافاصله بعد از آزمايش بمب هيدروژني، ترامپ كره جنوبي را تهديد به كنار گذاشتن پيمان تجارت آزاد مي كند و از بردباري آنها انتقاد مي كند، دقيقا بر عكس رفتار صحيح با متحدان در هنگام بحران بود. اين دقيقا زماني بود كه ما بايد از ژاپن و كره جنوبي حمايت مي كرديم و كاملا واضح به كيم جونگ اون نشان مي داديم كه از آنها حمايت و پشتيباني مي كنيم، نقطه اي بود كه بايد نشان مي داديم كوچك ترين اختلافي ميان ما نيست. اين رفتار درست با متحدان در هنگام بحران است.
    چهارمين گام اين است كه ما هدف هاي واقع گرايانه براي خودمان تعريف كنيم. به هيچ وجه امكان پذير نيست كه در كوتاه مدت بتوان كره شمالي را راضي كرد كه سلاح هاي اتمي اش را كنار بگذارد اما ممكن است بتوانيم با استفاده از مذاكره و فشار آنها را وادار كنيم كه برنامه هسته اي خود را متوقف كنند؟ ممكن است چنين نتيجه اي هدف غايي ايالات متحده با توجه به بلندپروازي هايش در منطقه نباشد اما قطعا از وضعيتي كه در حال حاضر در آن قرار داريم بهتر است.
    پنجم اينكه بايد راهي براي مذاكره پيدا كنيم. اگر بخواهيم بازدارندگي استراتژيك مان را نشان بدهيم و ثابت كنيم كه از لحاظ نظامي قدرتمندتر هستيم، بايد اين هدف را با ميل به مذاكره مستقيم با كره شمالي همزمان كنيم تا بتوانيم درك كنيم كه هدف نهايي آنها چيست و آيا هيچگونه راهي براي مصالحه وجود دارد يا نه. ممكن است ماه ها و بلكه سال ها زمان لازم باشد تا بتوانيم حرارت بحران كنوني را كم كنيم و كره شمالي را راضي به مذاكره كنيم.
    ششمين گام به نظرم پيگيري نظر هنري كيسينجر است كه ماه پيش در يادداشتي در وال استريت ژورنال نوشته بود مهم ترين كاري كه بكنيم تلاش مشترك از طريق مذاكره با چين براي پايان دادن به بحران است. مفهوم اين نظريه اين نيست كه از چيني ها بخواهيم تا هر آنچه امريكا انتظار دارد و منفعت امريكا است عملي كنند بلكه اين است كه به منافع مشترك دوجانبه فكر كنيم. نهايتا آخرين گام اين است كه خودمان هم در مسيري كه به پيش مي رويم يك استراتژي جامع، شامل تحريم هاي سازمان ملل متحد، تحريم هاي مستقيم از سوي امريكا و بازدارندگي نظامي داشته باشيم. اگر چين در گفت وگوهاي مشترك با ما به توافق نرسد و نتواند فشار لازم را براي قانع كردن كره شمالي وارد كند، آنگاه ايالات متحده امريكا بايد به فكر تحريم هاي ثانويه عليه بانك ها و كمپاني هاي دولتي چين باشد كه به كره شمالي پول مي دهند يا با اين كشور تجارت دارند.
    
    در مسير برخورد با كره شمالي چه درس هايي مي توان از بحران اتمي ايران گرفت؟ پرونده اي كه خود شما براي مدتي در دولت روي آن كار كرديد.
    درس هايي از موفقيت ما در مذاكره با ايران وجود دارد كه با وجود اختلافات جدي ميان اين دو پرونده مي توان آنها را در مقابله با بحران كره شمالي هم به كار گرفت. يكي اينكه ما بايد استراتژي بلندمدت داشته باشيم. دوم اينكه ما بايد براي اجراي اين استراتژي صبور باشيم. سوم اينكه بايد با متحدان مان دوست باشيم. در قضيه ايران، اواخر سال ٢٠٠٥ بود كه گروه ١+٥ را تشكيل داديم. اين گروه نهايتا به يك گروه كليدي تبديل شد كه توانست ايراني ها را به سمت مذاكره سوق دهد. زماني كه من معاون وزير امورخارجه بودم، يك دهه پيش، به نوعي همين روش را با مذاكرات شش جانبه با كره شمالي هم پيش گرفته بوديم. شكلي اصلاح شده از اين گروه بايد براي ايجاد فشار بر كره شمالي و با اميد به همراه كردن چين در مذاكرات تشكيل شود. فكر كنم روسيه اين وسط اضافه باشد، چون واقعا تاثير آنچناني روي پيونگ يانگ ندارد. به اضافه اينكه دولت هاي بوش و اوباما در برابر ايران نه تنها راهكار چندجانبه گرايي را پذيرفتند بلكه هر زمان لازم بود نيز يك جانبه اقدام كردند. براي مثال تحريم هايي كه سال ٢٠٠٧ عليه ايران تصويب شد يا تهديد به استفاده از قدرت نظامي به عنوان راهكار دفاعي.
    
    ارزيابي شما از عملكرد دولت ترامپ در برابر اين بحران چيست؟
    دولت ترامپ، آدم هاي بسيار متخصص و توانمندي در خود دارد. متيس، تيلرسون و مك مستر نمونه هاي اين افراد هستند. اينها كساني هستند كه در تبيين اهداف امريكا موفق بودند. آنها عملكرد مثبتي در بردن پرونده به شوراي امنيت و درخواست از شي جين پينگ، رييس جمهور چين براي افزايش نقش چين در بحران داشته اند. حقيقتش را بخواهيد به نظرم دولت ترامپ در مورد اين پرونده خاص مسير درستي را طي كرده است. حالا چيزي كه نياز داريم اين است كه صبر داشته باشيم و اميدوارم يك اتحاد دو حزبي در كشور براي اجراي موفقيت آميز استراتژي شكل بگيرد. در عين حال مشاهده من نشان مي دهد كه متيس و تيلرسون در اظهارنظرهاي عمومي شان بسيار موثرتر و مسوولانه تر از شخص رييس جمهور عمل كرده اند. تهديد تلويحي ترامپ به استفاده از جنگ اتمي در تابستان و اظهارات افراطي اش در مورد كره جنوبي به شدت بيرون از چارچوب بود. بيانات متيس و تيلرسون بسيار هشيارانه، صحيح و دقيق بود و اظهاراتي مناسب دوران بحران بودند.
    
    فكر مي كنيد كه در ذهن كيم جونگ اون چه بگذرد؟
    به گمان من كليدي ترين سوال در تحليل اين بحران همواره اين بوده است كه كيم جونگ اون منطقي است يا نه. آنچه به نظر مي رسد اين است كه رفتار نظام حاكم در كره شمالي انتحاري نيست. به نظر نمي رسد كه رهبري او غيرمنطقي يا ديوانه وار باشد. در چنين شرايطي بازدارندگي استراتژيك جواب مي دهد اما ما بايد در اظهارنظرهاي عمومي بسيار دقت كنيم تا از يك طرف حرف هايي نزنيم كه باعث سوءتفاهم براي كره شمالي شود و در عين حال به خاطر نگراني از اين سوءتفاهم آنقدر حرف هاي اغراق آميز نزنيم. چنين رفتارهايي ممكن است ما را وارد يك جنگ تصادفي كند. ترامپ بايد بيشتر از اينها خوددار و هشيار باشد و در اظهارنظرهاي عمومي اش بسيار ماهرانه تر عمل كند.
    گفت و گوي روز: نيكولاس برنز، معاون پيشين وزير خارجه امريكا: موفقيت مذاكرات با ايران، چراغ راه استرات‍ژي ترامپ در مقابل كره شمالي است
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3905 به تاريخ 23/6/96، صفحه 10 (ديپلماسي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 17 بار
    



آثار ديگري از "شهاب شهسواري"

  خاورميانه از مسير تهران / جانسون با هدف احياي نقش بريتانيا در منطقه به ايران آمد
شهاب شهسواري، اعتماد 19/9/96
مشاهده متن    
  جانسون و پيچيدگي هاي سفر به تهران / وزير خارجه بريتانيا با مقامات ايراني گفت وگو مي كند
شهاب شهسواري، اعتماد 18/9/96
مشاهده متن    
  تعيين خطوط قرمز براي مذاكرات رژيم حقوقي خزر / نعمت الله ايزدي، سفير پيشين ايران در مسكو در گفت و گو با «اعتماد» مطرح كرد
شهاب شهسواري، اعتماد 13/9/96
مشاهده متن    
  توليد اتهام در ضراب خانه نيويورك / تركيه دادگاه رضا ضراب را سياسي خواند
شهاب شهسواري، اعتماد 12/9/96
مشاهده متن    
  گسترش روابط با رم از مناسبات دو جانبه به مناسبات منطقه اي / عبدالرضا فرجي راد، استاد ژئوپولتيك و ديپلمات پيشين در گفت و گو با «اعتماد» مطرح كرد
شهاب شهسواري، اعتماد 9/9/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه لذت فيزيك
متن مطالب شماره 46، آذر 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است