|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد96/6/26: مخزن الاسرار «چپ»ها
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3931
سه شنبه بيست و پنجم مهرماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3907 26/6/96 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


گزارش روز 
مخزن الاسرار «چپ»ها
«اعتماد» رمز و راز سكوت و احياي فعاليت هاي رسانه اي آيت الله موسوي خوييني ها را بررسي مي كند

نويسنده: مجتبي حسيني

تيتر دوم
    موسوي خوييني ها ديروز در كانال تلگرامي خود نوشت: مبادا مردم از روحانيون مايوس شوند

    
    آيت الله سيدمحمد موسوي خوييني ها در ٦٠ سالگي عصر سياست ورزي حاشيه نشيني را انتخاب كرد و حالا پس از ١٠ سال گويي دوباره قصد بازگشت به ميدان سياست را به سر دارد. چه آنكه مرد پر شور دهه ٦٠ كه رد پايش را در تاريخ پرونده هاي مهم تاريخ صدر انقلاب ايران نمي توان ناديده گرفت دو سالي است كه راحت تر در مناسبت هايي كه ميزبان سياستمداران است حاضر مي شود و ابايي ندارد تا با نشست و برخاستش اعلام كند از پرده نشيني خارج شده. حضور دوباره او در محفل سياستمداران و مسوولان هرچند در مراسم ختم سيد صادق طباطبايي و تسليت به سيد حسن خميني كليد خورد اما با راه اندازي كانال تلگرامي و پاسخ به پرسش هاي تاريخي خوانندگان اين كانال ادامه يافت و در نهايت با ارسال پيام تبريك مخزن الاسرار «چپ» به محسن هاشمي رفسنجاني و محمدعلي نجفي به مناسبت رياست شوراي شهر و شهرداري تهران مشخص شد كه عصر سكوت او آهسته و پيوسته در حال اتمام است. شاه بيت بازگشت موسوي خوييني ها نه تنها از حيث ارسال پيام تبريك براي نجفي و هاشمي است كه او در اين پيام ها و به ويژه پيام به شهردار تهران توصيه هايي داشت كه نشان از آخرين تحليل و تدبير و راهبرد سياسي محبوب آيت الله موسوي خوييني ها بود. او شايد پيش از اعلام چرايي سكوت خود گفته بود كه «جايي ندارم كه حرف بزنم.» اما حالا به نظر مي آيد كه فرصت سخن گفتن براي روحاني پر رمز و راز اصلاح طلبان فراهم شده تا از نجفي بخواهد: «لطف بفرماييد و برخلاف آنچه در ماه هاي گذشته در برخي محافل و در بعضي رسانه ها رواج داشته است، جنابعالي سنت حسنه اي را كه درخورِ شان و شخصيت شماست در پيش بگيريد. در ماه هاي گذشته، اينجا وآنجا، همه سخن ها بر سر اين بوده است كه شهرداري در گذشته چه مشكلاتي به وجود آورده است و چه گرفتاري هايي را به ارث گذاشته است و... درخواستِ بنده اين است كه به جاي آنكه، در گزارش هاي خود به همشهريانِ تهراني، فهرستي از مشكلاتِ به جامانده از گذشته ارايه بفرماييد، به مردم نويد دهيد كه شهر شما را آبادتر خواهيم كرد، شهر تهران سامان يافته تر خواهد شد و مردم را به كارهاي مهمي كه به خواست خدا انجام خواهيد داد اميدوار كنيد.» هرچند اين راهبرد پيشنهادي آيت الله موسوي خوييني ها با نقد تند و تيز توده هاي هوادار اصلاح طلبي در فضاي مجازي همراه شد اما گويا راهي كه قصد رفتن كرده، همان راهي است كه موسوي خوييني ها مختصاتش را داده. خروج از پرده نشيني و ارايه راهبرد سياسي به اصلاح طلبان درون قدرت از سوي موسوي خوييني ها داستان پر رمز و راز او را فصلي جديد مي آفريند و اين پرسش را جاني دوباره مي بخشد كه سيد محمد موسوي خوييني ها كيست و چرا خلوت و جلوت سياسي اش براي «چپ» و «راست»جذاب است؟
    
     روزهاي كودكي و تحصيلات
     سيدمحمد موسوي خوييني ها حالا ٧٦ ساله است و اصالتا اهل قزوين. در٢٠ سالگي هرچند وارد حوزه علميه قم مي شود اما هرگز فرصت نمي كند تا پاي درس امام خميني بنشيند. سال ١٣٤٦ با انتشار كتاب «شهيد جاويد» نعمت الله صالحي نجف آبادي راه براي فعاليت سياسي موسوي خوييني ها باز مي شود. نقطه حياتي اتفاق براي محمد موسوي خوييني ها سخنراني او در حمايت از كتاب شهيد جاويد در مقابل آيت الله گلپايگاني و در خانه او بود. سخنراني ٥ دقيقه اي خوييني ها آن اندازه تند بود كه گفته مي شود آيت الله گلپايگاني عصايش را به نشانه اعتراض تا نيمه بلند كرد تا شدت عصبانيت خود را نشان دهد. از آن پس بود كه حتي شهريه سيد محمد از حوزه علميه قطع شد. خود درباره آن روزها مي گويد: «بنده به دليل ارتباط با آقاي منتظري و علاقه مندي به امام و نهضت ايشان در آن جريان طلاب را به منزل مراجع مي بردم. يك شب در منزل آقاي گلپايگاني رفتيم، صحبت كردم و بيشتر از سايرين با حملات روبه رو شدم. ايشان نيز برخورد تندي با بنده كرد و پس از آن شهريه مرا قطع كرد.»موسوي خوييني ها در سال ١٣٥٠ به تهران آمد و در مسجدي در نياوران با نام «جوزستان» منبر مي رفت و به تفسير قرآن در شب هاي ماه رمضان مي پرداخت. اما نوع خاص تفسير او حكايات تازه اي را پيرامونش به وجود آورد: حكاياتي كه در نامه علي مطهري به موسوي خوييني ها اينگونه مورد بحث قرار گرفت: «شهيد مطهري نسبت به طرح مباحثي كه شما در مسجد جوزستان به عنوان تفسير قرآن مطرح مي كرديد، معترض بوده و آن مباحث را داراي ريشه هاي مادي مي دانسته اند»، البته موسوي خوييني ها اين ادعا را هرگز بي پاسخ باقي نگذاشت: «به طوري كه بنده در آن سال ها كه به تهران آمده بودم، با آقايان مطهري و بهشتي ارتباط بسيار صميمانه اي داشتيم و جلسات پيوسته هفتگي يا دوهفتگي ميان ما برگزار مي شد. اصلا در آن زمان نه آقاي مطهري و نه آقاي بهشتي به بنده نگفتند كه مباحث تفسيري ام اشكال و انحراف دارد.» موسوي خوييني ها در اين زمان از فعاليت سياسي نيز غافل نبود. همكاري با سه عضو سازمان مجاهدين خلق پيش از اعلام تغيير ايدئولوژي باعث مي شود تا او سال ١٣٥٥ بازداشت و كلاس هاي مسجد جوزستان تعطيل شود. موسوي خوييني ها به اتهام ارتباط با سازمان مجاهدين خلق و انتقال اسلحه به آنان و همچنين پخش اطلاعيه هاي آيت الله خميني به ١٥ سال حبس محكوم شد.»يكي از عجيب ترين گفته ها درباره زندگي محمد موسوي خوييني ها به سفر او به شوروي و تحصيل در دانشگاه پاتريس لومومباي مسكو اختصاص دارد. خوييني ها در تنها واكنشي كه نسبت به اين حرف ها درباره خود داشته است، مي گويد: «در سال هاي اخير كتابي به نام شنود اشباح منتشر شد كه در ارتباط با من يادداشت هايي را از مجلات خارجي جمع آوري كرده بود و مرا اين طور معرفي كرد كه يك عنصر وابسته به شوروي هستم، تحصيلاتم نيز در دانشگاه پاتريس لومومبا در مسكو بوده است. اين كتاب اين طور مي خواهد القا كند كه چون من از نزديكان امام بودم، خواسته هاي شوروي را به امام القا مي كردم. حتي به خاطر دارم نخستين سالي كه بنده به عنوان اميرالحاج به مكه مشرف شدم، در تمام نشريات عربستان اين مطالب را چاپ كردند كه بگويند اين كسي كه آمده، ماركسيست است و وابسته به شوروي هاست و اصلا بزرگ شده مسكو است.»
    
     آزادي از زندان و ادامه مبارزه
     موسوي خوييني پس از ١٠ ماه كه از زندان آزاد شد، بار ديگر فعاليت هاي خود را از سر گرفت. بخش عمده اي از فعاليت هاي ضدرژيم او در اين مقطع به عنوان خطيبي سياسي در مساجد تهران در اسناد ساواك به نام «موسوي» ثبت شده است. مهم ترين اتفاق اين دوره اما تشكيل جامعه روحانيت مبارز است. حسن روحاني در خاطرات خود درباره تشكيل جامعه روحانيت مبارز تهران مي گويد: «تشكيلات جديد و با هدف رهبري نهضت در تهران و شهرستان ها تحت عنوان جامعه روحانيت مبارز تهران، در اوايل سال ١٣٥٦ شكل گرفت. در نخستين جلسه اي كه تشكيل شد، شماري از مشاهير روحانيت مبارز مانند شهيد دكتر بهشتي، شهيد علامه مطهري، آيت الله موسوي اردبيلي، امام كاشاني، انواري، موحدي كرماني، موسوي خوييني ها، شهيد شاه آبادي، شهيد محلاتي، ناطق نوري، اينجانب و تعداد ديگري از دوستان حضور داشتند.» تشكيلاتي كه علاوه بر شوراي مركزي جلسات مناطق را نيز به طور پيگير برگزار مي كرد.
    
     روزهاي نوفل لوشاتو
     پس از سفر آيت الله خميني به فرانسه، موسوي خوييني ها نيز خود را به پاريس و دهكده نوفل لوشاتو مي رساند. موسوي خوييني ها در زمان حضور در فرانسه، به همراه سيداحمد خميني به ايتاليا رفت و براي نخستين بار در برابر پرسش رسانه هاي اروپايي حاضر شد و انقلاب ايران را تحليل و تفسير كرد و حتي يك روز هم به آلمان غربي سفر كرد. خوييني ها يكي از افرادي بود كه به همراه سيداحمد خميني، صادق طباطبايي و ديگران با پرواز حامل امام خميني در روز ١٢ بهمن به ايران بازگشت و «اموال امام را به امانت نزد خود نگاه داشت تا اگر ايشان بازداشت شد، اسناد و اموال در اختيار رژيم قرار نگيرد.»
    
     رهبر معنوي دانشجويان در تسخير
     ماجراي اشغال سفارت امريكا در روز ١٣ آبان ١٣٥٨ خود يكي از مهم ترين وقايعي است كه محمد موسوي خوييني ها در آن نقش كليدي ايفا كرد. انتشار اسناد مرتبط با سفارت امريكا يكي ديگر از اتفاقاتي است كه حرف و حديث هاي بسياري را براي موسوي خوييني ها به دنبال داشت. هرچند او درباره چگونگي انتشار اين اسناد مي گويد: «آن زمان سعي مي شد اسنادي از صدا و سيما و رسانه هاي عمومي منتشر شود كه به نوعي به مساله امريكا و عوامل اين كشور در ايران مربوط شود.» اما همواره در طول سال هاي پس از انقلاب نوع انتشار اين اسناد يكي از مهم ترين انتقاداتي بوده كه به موسوي خوييني ها وارد شده است.
    
     شوراي نگهبان يك نفره
     محمد موسوي خوييني ها فارغ از نقش هايي كه در تسخير سفارت امريكا بازي كرد، نخستين بار پس از انقلاب به عنوان نماينده امام خميني و عضو شوراي سرپرستي صداوسيما برگزيده شد. اما اول دي ماه ١٣٥٨ امام خميني وظيفه مهم تري را بر دوش او قرار داد: «نماينده تام الاختيار امام در تعيين و تاييد صلاحيت كانديداهاي نخستين دوره انتخابات رياست جمهوري». اين حكم ٤٥ روز پس از اشغال سفارت، براي خوييني ها صادر شد. قرار بود خوييني ها به صورت انفرادي نقش شوراي نگهبان را ايفا كند. او از ميان ١٠٦ كانديدا، فقط ٨ نفر را واجد صلاحيت دانست. خوييني ها در دفاع از اين تصميم خود در سخنراني پيش از خطبه هاي نماز جمعه در روز ٢١ دي ٥٨ در مورد ثبت نام بيش از صد كانديدا گفت: «تشخيص واجد صلاحيت بودن امر بسيار خطير و مهمي است كه اين به عهده ملت ايران است اما اين كاري كه من خواهم كرد در صورتي كه ملت ايران اجازه بدهند افرادي كه صددرصد فاقد صلاحيت هستند حذف خواهم نمود.»موسوي خوييني ها با همه اتفاقات سال ٥٨، بدون شك يكي از نماينده هاي راه يافته به دور اول مجلس شوراي اسلامي در خرداد ١٣٥٩ لقب گرفت. او در هيات رييسه به عنوان نايب رييس اول انتخاب شد. درحالي كه اكبر هاشمي رفسنجاني رييس اين مجلس بود و محمد يزدي، نايب رييس دوم. اين سه نفر در طول سال هاي بعد در جريان انتخابات بسياري نامشان در كنار هم آورده شد. بدون شك مهم ترين تصويري كه از محمد موسوي خوييني ها در خاطرات روزهاي پس از انقلاب اسلامي به جا مانده، نطق توفاني او در موافقت با عدم كفايت سياسي ابوالحسن بني صدر به عنوان نخستين رييس جمهوري اسلامي ايران است.
    
     روزهاي پس از بني صدر
     در روزهايي كه ديگر ايران انقلابي بني صدر را به عنوان رييس جمهور نمي بيند، موسوي خوييني ها مورد سوء قصد قرار مي گيرد. بر اساس خاطرات آيت الله هاشمي رفسنجاني، خوييني ها در روزهاي پاياني آذر سال ٦١ مشغول مباحث اقتصادي بوده است. حادثه ديگري كه در سال ٦٢ اتفاق مي افتد و در مورد موسوي خوييني ها مهم جلوه مي كند، نظر مثبت امام براي انتخاب او به عنوان وزير اطلاعات است. اما در نهايت محمد محمدي نيك به عنوان وزير اطلاعات انتخاب شد. سال ١٣٦١ موسوي خوييني ها از سوي امام به عنوان «اميرالحاج» ايران انتخاب شد تا نخستين مراسم برائت از مشركين را موسوي خوييني ها در روز ٢ مهر سال ١٣٦١ برگزار كند و از سوي ماموران سعودي بازداشت شود. خاطره هاشمي درباره اين روز به شدت خواندني است: «امروز آقاي موسوي خوييني ها و چند نفر ديگر را در مكه هنگام تظاهرات بازداشت كرده اند - يا احضار كرده اند - و پس از مدتي آزاد كرده اند. عربستان در مخمصه افتاده. » كار به جايي مي رسد كه در روز ١٧ مهر ١٣٦١ موسوي خوييني ها از عربستان اخراج مي شود.
    
     پرونده انفجار نخست وزيري
     موسوي خوييني ها تيرماه ١٣٦٤ از امام حكم دادستاني كل كشور را مي گيرد. يكي از قضايايي كه موسوي خوييني ها با ورود به دادستاني با آن دست و پنجه نرم كرد، ماجراي انفجار نخست وزيري در ٨ شهريور ١٣٦٠ بود. فرار كشميري عامل اصلي ماجرا باعث شد كه اسدالله لاجوردي دادستان انقلاب تهران نزديكان دفتر نخست وزيري از جمله بهزاد نبوي و خسرو تهراني را بازداشت كند. تقي محمدي، عضو دفتر اطلاعات نخست‎وزيري كه پس از انفجار به‎عنوان كارداري سفارت افغانستان منصوب شده بود نيز احضار و البته در مسير بررسي پرونده خودكشي مي كند. ٦١ تن از وزرا، نمايندگان و مسوولان طوماري به دفاع از متهمان امضا و براي امام ارسال مي كنند و همزمان ٦٢ نماينده مجلس نيز به قوه قضاييه تذكر داده و خواستار پيگيري جدي پرونده نخست وزيري مي شوند. متعاقب ارسال طومار، امام آيت الله موسوي اردبيلي، رييس وقت شوراي عالي قضايي، موسوي خوييني ها دادستان وقت كل و رييسي دادستان وقت انقلاب تهران را به جماران فرا مي خوانند. گفته مي شود موسوي خوييني ها در اين جلسه به امام مي گويد كه «به پرونده رسيدگي نموديم و مساله خاصي در پرونده ها وجود ندارد». و امام دستور بسته شدن پرونده را مي دهد. البته اينكه امام دستور مسكوت بودن پرونده را داده اند يا مختومه شدن آن يكي از نكاتي است كه در گنجينه اسرار باقي مانده است.
    
     عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام
     موسوي خوييني در سال هاي دهه ٦٠ حكم ديگري نيز از امام دريافت كرد. نام او به همراه آيت الله خامنه اي، اكبر هاشمي رفسنجاني، عبدالكريم موسوي اردبيلي، محمدرضا توسلي و ميرحسين موسوي در جايگاه اعضاي حقيقي نه حقوقي مجمع تازه تاسيس تشخيص مصلحت نظام قرار گرفت. هاشمي در خاطره روز ٢٤ بهمن ١٣٦٦ درباره نخستين جلسه اين مجموعه مي نويسد: «شب نخستين جلسه مجمع تشخيص مصالح براي احكام حكومتي در دفتر آقاي خامنه اي تشكيل شد. شش فقيه شوراي نگهبان و آقايان خامنه اي، موسوي اردبيلي، ميرحسين موسوي نخست وزير، موسوي خوييني ها دادستان كل كشور، توسلي رييس دفتر امام، من و احمد آقا بوديم.»
    
     مشاور سياسي آيت الله خامنه اي
     با فوت امام خميني در خرداد سال ١٣٦٨ و انتخاب آيت الله خامنه اي به عنوان رهبر تازه انقلاب، پس ازچندي او در كنار ميرحسين موسوي، سيدمحمد خاتمي و محمدرضا باهنر در حلقه مشاوران آيت الله خامنه اي قرار مي گيرد.
    
     مركز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري
     تاسيس مركز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري توسط آيت الله هاشمي رفسنجاني را بايد براي استفاده از تجربيات سيدمحمد موسوي خوييني ها دانست. بر همين اساس هاشمي رفسنجاني او را به عنوان رييس اين مركز منصوب مي كند اما گذشت يك سال و افزايش افزايش اختلافات با هاشمي باعث مي شود تا موسوي خوييني ها از رياست مركز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري استعفا دهد.
    
     مدير مسوول روزنامه سلام
     خوييني ها پس از بيرون آمدن از مركز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري و جلوگيري از ورود چپ هاي اسلامي براي انتخابات خبرگان مجاب مي شود تا روزنامه تاسيس كند. نام روزنامه را هم سيداحمد خميني پيشنهاد مي دهد: «سلام». اين روزنامه به خصوص در دولت دوم هاشمي رفسنجاني به يكي از منتقدين اصلي دولت تبديل شد. سلام در دوره حيات خود دوبار محاكمه شد. نخست در ميانه دهه ٧٠ كه منجر به تعديل آن شد و سرانجام در سال ١٣٧٨ كه براي ٥ سال توقيف شد. سلام به دليل انتشار نامه‎اي منتسب به سعيد امامي در اين روزنامه، توقيف شد.
    
     روزهاي پس از سلام
     موسوي خوييني ها البته پس از توقيف سلام نقش هاي ديگري نيز بر عهده گرفت. او در سال ۱۳۸۴ و پس از استعفاي مهدي كروبي از دبيركلي مجمع روحانيون مبارز، به عنوان دبير اين مجمع برگزيده شد. او در سال ٨٨ و پيش از برگزاري انتخابات حرف هاي مهمي درباره اصلاح طلب و اصولگرا بودن زد و گفت: « من نمي دانم چه انسان خيرانديشي نخستين بار از واژه اصلاح طلبي استفاده كرد، اما هركسي كه بود كار شايسته اي را انجام داد. در ابتدا جريان مقابل هم تلاش مي كرد خود را اصلاح طلب بنامد اما موفق نشدند اين واژه را مصادره كنند. البته ما هم در ابتدا تلاش نمي كرديم كه اصلاح طلب خوانده شويم. در هرصورت ما اصلاح طلب ناميده شديم و طرف مقابل اصولگرا.»
    
     چرايي سكوت
     «بنده از ابتدا هم زياد اهل مصاحبه و سخنراني و اينگونه اقدامات نبودم. در تمام سال هاي انتشار سلام شايد فقط يك بار آن هم در مورد ١٣ آبان يا ٢٢ بهمن با خبرنگار سلام مصاحبه كردم.» اين پاسخي است كه سيدمحمد موسوي خوييني ها درباره سكوتش به زبان مي آورد. موسوي خوييني ها در مصاحبه اي كه چند سال پيش انجام داد گفت ليبرال نشده و حتي ١٨٠ درجه نيز تفاوت نكرده است. همين است كه بايد گفت سيدمحمد موسوي خوييني ها هماني است كه بوده. مي داند چه زماني سكوت كند و چه زماني سكوتش را بشكند. اما هرچه هست اين روحاني متنفذ دهه شصت هرگز قصد احياي دعواي چپ و راست را ندارد چه آنكه خودش يك بار با صراحت دليل سكوتش را اعلام كرد، دليلي كه مي تواند پرده از رمز و راز توصيه سياسي به نجفي براي عدم معرفي تخلفات شهرداري در دوران محمد باقر قاليباف باشد: «حاضر نيستم كه دعوا را دوباره شروع كنم.»
    
    سيدمحمد موسوي خوييني ها اين روزها در كانال تلگرامي اش به مخاطبين خود پاسخ مي دهد. بخشي از صحبت هاي او در زير آمده است:
     روحانيت در دوران پهلوي از حكومت و از دربار، يعني از مركز ثقل سياسي كشور جدا بود و در امور كلان كشور دخالتي نداشت: روحانيت در كنار مردم بود و مانند مردم ستم هاي فراواني از رضاشاه و پسرش ديد. امام خميني، كه رهبري انقلاب را در دست داشت، پس از پيروزي انقلاب اسلامي و تعيين دولت موقت رهسپار قم شد و به پايگاه اصلي خود بازگشت. ولي افسوس از رفتار كساني كه جايگاه خود، مردم، انقلاب و رهبري آن را به درستي فهم نكردند و راه خود را از انقلاب و رهبري آن جدا كردند. افسوس كه آنان خيلي زود فراموش كردند كه در سال ۵۷ مردم فتواي امام را پذيرفتند كه «شاه بايد برود» و بر منطق «شاه سلطنت كند، نه حكومت» خط بطلان كشيدند: و صد افسوس كه در متن و بطن رفتار سياسي خويش جايي براي اين شعار مردم ايران و رهبرشان كه امريكا را پس از ظلم و ستم سال هاي بس دراز دشمن شماره يك خود مي دانستند، باز نكردند. به هرحال آنها صلاح خويش دانستند كه راه خود را جدا كنند و در اداره امور كشور امام را تنها بگذارند و سرانجام امام ناگزير شد كه با ورود روحانيت به امور اجرايي كشور موافقت كند.
     امام حتي در نخستين انتخابات رياست جمهوري با وجود چهره هاي نامداري در اطراف خود از جمله مرحوم شهيد بهشتي با نامزدي روحانيون براي احراز پست رياست جمهوري موافقت نكردند. ولي آنان كه امام دست شان را گرفت و بر صدر نشاند، قدر نشناختند و راهي رفتند جز راه انقلاب.
     به باور من، امام و ديگر روحانيون براي شرايط جديد، يعني ورود روحانيون به عرصه امور اجرايي كشور، خط مشي روشني از پيش معين نكرده بودند: به اين معنا كه روشن نبود روحانيون بايد چگونه مديريت امور اجرايي كشور را به دست بگيرند كه هم اسير تشريفات و تجملات آن نشوند و هم رضايت حداكثري مردم را جلب كنند و هم آلوده به چرب و شيرين قدرت نشوند و هم جايگاه پيشين خود را در ميان جامعه حفظ كنند: و چون آماده اين وضعيت نبودند، شد آنچه شد.
     پيش از پيروزي انقلاب، روحانيون در نزد مردم محترم بودند، چون معلم دين و آموزگار شيوه دينداري بودند و هرگاه از ناحيه رژيم پهلوي تحت فشار قرار مي گرفتند در ميان مردم، محبوب تر و محترم تر مي شدند. روحانيون نزد مردم ارجمند بودند چون حرام و حلال را به آنان مي آموختند و راه قرب به خدا را در گفتار و رفتار به آنان نشان مي دادند.
     امروز اما پديده اي كه وجود دارد اين است كه بسياري از روحانيون قدر مي بينند و مردم آنان را بر صدر مي نشانند اما نه به آن علت كه در گذشته بود و به آن اشاره كردم، بلكه به اين علت كه از حاكميت، به اراده خود يا به اراده قاهره، فاصله پيدا كرده اند و روحانيون ديگري هم هستند كه دستي در قدرت دارند و مردم هرگاه مشكلي يا خواسته اي داشته باشند به خدمت شان مي رسند و تعظيم شان مي كنند تا شايد به خواسته خود برسند يا مشكلي از مشكلات شان برطرف شود: اين آفت بزرگي است كه بر درخت تناور هزار و چندصدساله روحانيت وارد شده است. بجاست كه از مراجع بزرگ و عالمان فرهيخته حوزه هاي علميه، متواضعانه تقاضا كنم كه چاره اي بينديشند تا روحانيت با حفظ استقلال خود، هم در نظام اجرايي كشور صادقانه و خالصانه خدمت كند. امروز و فردا و فرداها هم باز اين روحانيت است كه مانند گذشته در كنار مردم خواهد بود و خواهد ماند و در عبور از گردنه ها خلق خدا را ياري خواهد كرد: در سال هاي پشت سر خود نيز شاهد اين قضيه بوده ايم. مبادا تلخي هايي كه مردم از رفتار بعضي از روحانيون چشيده اند آنان را از اين قافله مايوس كند، قافله اي كه بيش از هزار سال راه پيموده و تجربه ها اندوخته و با مردم زندگي كرده و در فراز و فرودها در كنارشان بوده است. در همين يكصد سال اخير، نهضت مشروطه مردم ايران با رهبري عالمان بزرگي همچون آخوند خراساني، ناييني، مازندراني، سيدمحمد طباطبايي، سيدعبدالله بهبهاني و... به پيروزي رسيد و باز هم مردم ايران به رهبري عالمان مجاهد و فداكار و سرآمد آنان، امام خميني ، بر رژيم ظالم و وابسته پهلوي پيروز شد و كشور و ملت را از شر نظام شاهنشاهي نجات داد.
    
    گزارش روز: مخزن الاسرار «چپ»ها / «اعتماد» رمز و راز سكوت و احياي فعاليت هاي رسانه اي آيت الله موسوي خوييني ها را بررسي مي كند
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3907 به تاريخ 26/6/96، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 118 بار
    



آثار ديگري از "مجتبي حسيني"

  مصطفي تاجزاده در گفت و گو با«اعتماد»: سهم خواهي هاي باندي پاشنه آشيل اصلاح طلبي است
مجتبي حسيني، اعتماد 12/7/96
مشاهده متن    
  محمدرضا تاجيك در گفت و گو با «اعتماد»: دل آشوب پاشنه آشيل اصلاح طلبي ام
مجتبي حسيني، اعتماد 10/7/96
مشاهده متن    
  آرامش جناح ها / «اعتماد» از آخرين وضعيت فضاي سياسي كشور گزارش مي دهد
مجتبي حسيني، اعتماد 27/6/96
مشاهده متن    
  ديدار دو روحاني اصلاحات / عبدالله نوري به عيادت علي اكبر محتشمي پور رفت
مجتبي حسيني، اعتماد 23/6/96
مشاهده متن    
  روياي تازه قاليباف
مجتبي حسيني، اعتماد 6/6/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله الجمعيه العلميه الايرانيه للغه العربيه و آدابها
متن مطالب شماره 43، 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است