|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق96/7/26: ماندانا دهقان، اولين بانوي دوچرخه سواري كه خارج از ايران ركاب مي زند: لژيونر شدن سكوي پرتابم خواهد شد
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3363
پنج شنبه 18 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 2989 26/7/96 > صفحه 18 (ورزش) > متن
 
      


ماندانا دهقان، اولين بانوي دوچرخه سواري كه خارج از ايران ركاب مي زند: لژيونر شدن سكوي پرتابم خواهد شد



شرق: ماندانا دهقان يکي از سه بانوي برتر دوچرخه سواري کشور (رشته جاده) در چند سال اخير بوده که به تازگي عنوان اولين زن لژيونر دوچرخه سواري ايران را از آن خود کرده است. او که در چند سال گذشته به طور هم زمان در تيم هاي ملي دوگانه و دوچرخه سواري حضور داشته، با تيم اماراتي الاصيل به توافق رسيده و قرار است از اين به بعد براي اين تيم رکاب بزند. در ادامه گفت وگوي «شرق» را در مورد لژيونرشدن اين دوچرخه سوار مي خوانيد.
    
    چطور شد که توانستيد به عنوان اولين زن ايراني در رشته دوچرخه سواري لژيونر شويد؟
     لژيونرشدن من به مسابقات دوگانه (دو و دوچرخه سواري) برمي گردد. من پيش از اينکه به صورت حرفه اي در دوچرخه سواري کار کنم، در ورزش هاي دوگانه فعاليت مي کردم. بعد از ورودم به دوگانه تصميم گرفتم در رشته دوچرخه سواري هم حضور حرفه اي داشته باشم. در پنج، شش سال گذشته به صورت هم زمان هم در مسابقات دوگانه شرکت کردم و هم در مسابقات دوچرخه سواري. در يک سال گذشته در سه مرحله از رقابت هاي کاپ جهاني دوگانه (پاورمن) در مالزي، فيليپين و تايلند شرکت کردم که زمان هاي خوبي را در دوچرخه سواري به دست آوردم. مجموع عملکردم در اين سه مسابقه که سه عنوان سوم، پنجم و هفتمي بود، باعث شد رنکينگ ١٤ جهان را در دوگانه به دست آورم. اين طور شد که مسئولان باشگاه الاصيل امارات با توجه به اين رکوردها نظرشان به من جلب شد و پيشنهاد لژيونرشدن را به من دادند.
    
     قراردادي که با اماراتي ها بستيد، براي چه مدت است، بيشتر در مورد آن توضيح مي دهيد؟
     قراردادم براي يک سال است. ماهانه حقوقي هم برايم تعريف شده که در مقايسه با دستمزدهاي خانم هاي ورزشکار ايراني مبلغ قابل توجه تري است. ضمن اينکه قرار است در اين مدت تمام مخارج رفت وآمدم به امارات و ساير هزينه هاي جانبي را هم بپردازند.
    
     مشکلي از لحاظ داشتن حجاب در اين باشگاه نداريد؟
     نه به هيچ وجه. خوشبختانه آنها استقبال خوبي از من داشتند و در اين مورد سخت گيري نکردند. به جز من يک خانم اماراتي محجبه ديگر هم در اين تيم حضور دارد.
    
     اولين مسابقه اي که بايد با تيم الاصيل شرکت کنيد، چه زماني است؟
     روز ٢٩ مهر بايد به تايلند برويم. يک تور دوچرخه سواري در اين کشور برگزار مي شود که چهار مرحله است.
    
     استرس هم داريد؟
     بله، هر ورزشکاري قبل از هر مسابقه اي استرس دارد اما اينجا استرسم بيشتر است. چون به عنوان اولين لژيونر زن ايراني بايد در يک مسابقه خارجي رکاب بزنم. دلم مي خواهد در اولين تجربه لژيونرشدنم سربلند باشم و نتيجه قابل قبولي بگيرم.
     قطعا با اين اتفاق شما در مقايسه با ساير خانم هاي دوچرخه سوار شرايط خيلي بهتري نسبت به گذشته خواهيد داشت.
     بله خيلي زياد. به هرحال لژيونرشدن يک اتفاق مهم در زندگي من است و من هم سعي مي کنم قدر آن را بدانم و از آن بهترين بهره را ببرم. متاسفانه حضور خانم هاي ما چه در مسابقات بين المللي دوچرخه سواري و چه دوگانه خيلي محدود و کم رنگ است. ما در ايران به طور ميانگين هر چهار ماه يک بار در مسابقات کشوري و ليگ دوچرخه سواري شرکت مي کنيم. سالي يک بار هم به رقابت هاي آسيايي اعزام شديم که هميشه ته جدول قرار گرفته ايم. خودم هم معتقدم لژيونرشدن مي تواند سکوي پرتابي براي من باشد. به هرحال حضور در مسابقه است که ورزشکار را مي سازد. در مورد قضيه مالي هم بايد بگويم که شرايط هم برايم خيلي خوب خواهد بود.
    
     در کل نگاه مسئولان را نسبت به دوچرخه سواري بانوان چطور مي بينيد؟
     نمي توانم بگويم خوب بوده. خانم هاي دوچرخه سوار فقط حضور همين طوري کنار مردان داشته اند. هر چند فقط يک بار براي آنها مسابقه برگزار شده است.
    
     الان بايد در اين شرايط به مدال آسيايي هم فکر کنيد؟
     بله، از وقتي لژيونر شدم، تمام فکروذکرم اين است که بتوانم روزي به مدال آسيايي برسم. من در اين چند سال سختي هاي زيادي کشيدم. با هزينه خودم در مسابقات دوگانه شرکت کردم تا به اينجا برسم و نتيجه کارم را ببينم. البته به المپيک هم فکر مي کنم. من اگر بتوانم در مسابقات آسيايي شرکت کنم و مدال بگيرم، قطعا مي توانم سهميه المپيک هم بگيرم.
     سال آينده باز
    ي هاي آسيايي ٢٠١٨ اندونزي برگزار مي شود. فکر مي کنيد فدراسيون شما را که وضعيت رکوردي بهتري نسبت به بقيه ملي پوشان خانم داريد، به اين بازي ها اعزام کند؟
     اميدوارم. خانم هاي دوچرخه سوار ما تا به حال در هيچ رشته اي در بازي هاي آسيايي که مهم ترين رويداد قاره است، شرکت نکرده اند. همه چيز بستگي به نظر مسئولان دارد اما من هر طور شده تلاش مي کنم و تمام رکوردهايي را که زدم، به آنها نشان مي دهم تا به اين بازي ها بروم.
    
     با اين شرايط که بايد مدام در حال رفت وآمد به امارات و مسابقات مختلف باشيد، فکر مي کنم ديگر زماني براي حضورتان در مسابقات دوگانه نباشد؟
     با توجه به قراردادي که با باشگاه اماراتي امضا کرده ام، ديگر نمي توانم رشته دوگانه را دنبال کنم. درواقع فشردگي مسابقات دوچرخه سواري آن قدر بالاست که ديگر وقت حضور در دوگانه را ندارم. ما بايد هر ماه در يک مسابقه شرکت کنيم و دو ماه يک بار هم کمپ طولاني مدت داريم. ضمن اينکه در اين چند سال هم که به طور هم زمان دو رشته را کار مي کردم، به نوعي بين دو فدراسيون دوچرخه سواري و دوگانه گير افتاده بودم. هر فدراسيوني دلش مي خواست من فقط در آن رشته فعاليت کنم. هيچ کس مرا تشويق نمي کرد که به طور هم زمان در دو رشته کار مي کردم و مقام مي آوردم. من از سال ٩١ تا الان هميشه جزء سه نفر اول دوچرخه سواري کشور بوده ام. يک مدال برنز کاپ آسيايي گرفتم. در دوگانه اولين خانمي از ايران بودم که به مسابقات سال ٢٠١٣ بازي هاي جهاني اعزام شدم. متاسفانه هيچ وقت اين تلاش ها در مقابل محدوديت هايي که وجود داشت، ديده نشد. سطح دوچرخه سواري بانوان در ايران در سال هاي اخير پيشرفت خاصي نداشته. رکوردها تغييري نکرده. اعزام خارجي وجود ندارد و در ليگ هم که رکاب زدن مفت و مجاني است.
    
     از همه مهم تر، مشکل دوچرخه سواران جاده، نداشتن پيست است که خطرآفرين است و هر سال جان آنها را مي گيرد!
     دقيقا. ما مجبوريم دور مجموعه آزادي تهران که منتهي مي شود به اتوبان، تمرين کنيم. تمرين کردن ما کنار تريلي ها و ماشين هاست. شرايط در همه جاي ايران اين طور است. هيچ جا پيستي براي دوچرخه سواران جاده تعريف نشده. متاسفانه هميشه بچه ها در اتوبان ها دچار سانحه مي شوند يا جانشان را از دست مي دهند يا با مصدوميت مواجه مي شوند. يک پيست هشت کيلومتري که آسفالت باشد و ماشين به آن ورود نکند، واقعا خواسته زيادي نيست که مسئولان از ما دوچرخه سواران دريغ مي کنند. اگر حداقل در همين تهران اين امکان را مهيا کنند، همه دوچرخه سواران از سراسر کشور مي آيند و اينجا بدون مشکل تمرين مي کنند.
    
    و حرف آخر... .
     از آقاي مجيد ناصري که از مربيان بنام دوچرخه سواري ايران است، بايد به صورت ويژه تشکر کنم. علم تمريني ايشان واقعا بالاست. تمرينات آقاي ناصري واقعا در عملکرد مثبت من تاثير زيادي داشته است. البته همسرم مجيد خمسه هم خود از ملي پوشان اين رشته بوده است که بايد از کمک هاي او هم تشکر کنم.
    ماندانا دهقان، اولين بانوي دوچرخه سواري که خارج از ايران رکاب مي زند: لژيونر شدن سکوي پرتابم خواهد شد
    


 روزنامه شرق، شماره 2989 به تاريخ 26/7/96، صفحه 18 (ورزش)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 31 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه دستاورد صنعت
متن مطالب شماره 28، دي و بهمن 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است