|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق96/8/27: نبرد در خانه
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3363
پنج شنبه 18 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3014 27/8/96 > صفحه 6 (سياست) > متن
 
      


نبرد در خانه
روايتي از شكست محاصره سوسنگرد


شرق: حدود دو ماه از آغاز جنگ مي گذشت؛ نيروهاي عراقي با همه قوا قصد پيشروي داشتند. آنها از شروع حمله به ايران، از چند جبهه وارد شدند. چنان وارد شده بودند که صدام خيال رسيدن به تهران در همان هفته هاي اول جنگ را داشت. شهرهاي بي دفاع مرزي زير آتش بودند. دشمن وارد خانه شده بود و نبرد در خانه ادامه داشت. خرمشهر مقاومت کرد تا اينکه آبان ١٣٥٩، پس از ٣٥ روز مقاومت، به دست نيروهاي عراقي افتاد. در همان زمان هاي مقاومت خرمشهر، سوداي تصرف سوسنگرد را هم داشتند؛ مهر ٥٩ يک بار قصد اشغال سوسنگرد در شمال استان خوزستان را داشتند، اما مقاومت نيروهاي ايراني باعث شد تا تلاش دشمن، به در بسته بخورد. روزهاي ابتدايي آبان، خرمشهر سقوط کرده بود؛ هفته چهارم آبان که شد، دوباره هوس تصرف سوسنگرد به سرشان زد؛ آمدند و آمدند. ٢٣ آبان بود که درگيري ها در دهلاويه اوج گرفت. دهلاويه تا سوسنگرد ١٠، ١٥ کيلومتر فاصله دارد. صداي نفس هاي دشمن کنار گوش سوسنگرد شنيده مي شد؛ بيشتر و واضح تر از قبل. آتش سنگيني روي دهلاويه ريخته مي شد، تعدادي از مدافعان شهر که در دهلاويه بودند به شهادت رسيدند و تعدادي ديگر به سمت سوسنگرد عقب نشيني کردند. آتش دشمن ساعت به ساعت بيشتر مي شد و حلقه محاصره شهر هم تنگ تر. تا آخرين ساعات جمعه، بيست وسوم آبان ١٣٥٩، محاصره سوسنگرد ادامه داشت. ٢٤ آبان، لشکر ٩ زرهي عراق شهر سوسنگرد را از شرق، جنوب و غرب به محاصره درآورد. ٣١٠ رزمنده ايراني در شهر مشغول مقاومت بودند؛ جنگي رودررو با ادوات و تجهيزات عراقي؛ نفر با نفربر و تانک و زره پوش. آمدند ولي يکي ، دو روز بيشتر آمدنشان ادامه نداشت؛ ٢٦ آبان، يعني يک روز پس از اينکه امام خميني(ره) گفتند: «تا فردا بايد سوسنگرد آزاد شود»، حلقه محاصره دشمن شکسته شد.
    
     تنگ شدن حلقه محاصره
     سردار حسين علايي، از فرماندهان جنگ در کتاب «روند جنگ ايران و عراق»، درباره محاصره سوسنگرد نوشته است: «اگرچه ارتش عراق در تصرف سوسنگرد شکست خورد، ولي نمي توانست از اشغال اين شهر صرف نظر کند؛ بنابراين بار ديگر واحدهايي از لشکر ٩ زرهي، خود را مامور کرد تا در ٢٣/٨/١٣٥٩ از شمال رودخانه کرخه کور، پيشروي خود به سوي جاده حميديه- سوسنگرد را آغاز کنند. اين نيروها در ٢٤ آبان ١٣٥٩ شهر سوسنگرد را از شرق، جنوب و غرب به محاصره درآوردند. در آن هنگام حدود ٣١٠ رزمنده سپاه و بسيج در شهر مقاومت مي کردند. در اين نبردهاي خياباني مدافعان شهر بارها با تانک ها و زره پوش هاي عراقي رودررو جنگيدند و حماسه هاي بسياري آفريدند. تعدادي از رزمندگان تبريزي نيز جزء مدافعان سوسنگرد بودند. علي تجلايي (شهيد) که فرمانده اين نيروها بود، در تماسي با آيت الله سيداسدالله مدني، ضمن توضيح وضعيت وخيم سوسنگرد و شرايط خطرناک رزمندگان شهر، از ايشان استمداد طلبيد. آيت الله مدني بلافاصله پس از تماس با دفتر امام خميني در جماران به تهران آمد و در ديداري با امام خميني، ايشان را در جريان محاصره سوسنگرد و اوضاع سخت رزمندگان گذاشت. امام نيز فورا دستورهاي لازم را صادر کردند و دامادشان، حجت الاسلام شهاب الدين اشراقي را براي ابلاغ اين دستورها به نزد رئيس جمهور بني صدر فرستادند».
     علايي همچنين در کتابش از وقايع روزهاي منتهي به آزادسازي سوسنگرد اينگونه مي نويسد: «نيروهاي عراقي در ٢٥ آبان ١٣٥٩، به منظور اشغال مجدد سوسنگرد به اين شهر حمله کردند. در پي دستور امام خميني که «تا فردا بايد سوسنگرد آزاد شود» و با پيگيري هايي که شد، يک گروه رزمي به استعداد چند اسکورپين و تعدادي نفربر در بامداد روز ٢٦ آبان از سمت تپه هاي فولي آباد اهواز به کمک محاصره شدگان شتافتند. نيروهاي گروه جنگ هاي نامنظم دکتر چمران هم که حدود ٢٠ نفر بودند، به فرماندهي شخص دکتر چمران، به کمک آمدند. حمله از بيرون و مقاومت از درون شهر موثر واقع شد».
    
    گزارش مرکز اسناد
     مرکز اسناد و تحقيقات دفاع مقدس در گزارشي براساس اسناد موجود از عمليات شکست حصر سوسنگرد، نوشته است: «عراق در ادامه فعاليت و فشار خود براي تسخير سوسنگرد، روز دوشنبه ٢٦ آبان ١٣٥٩، برابر با هشتم محرم ١٤٠١ و ١٧ نوامبر ١٩٨٠، بار ديگر تانک ها را وارد شهر کرد. چند دستگاه تانک تا ١٠متري مسجدجامع (مقر نظامي شهر) پيشروي کرد که با انهدام دو دستگاه آن، اين حمله متوقف و به شکست منجر شد. با وجود اين، از يک سو با طولاني و تنگ ترشدن حلقه محاصره و ازسوي ديگر، فشارهاي پياپي دشمن که با بمباران و گلوله باران شهر همراه بود، باعث قطع تدارکات و پشتيباني و بالارفتن آمار مجروحان و شهدا شد. واحد عمليات سپاه سوسنگرد وضعيت شهر را در ساعت ١٠ صبح چنين گزارش کرد: «جنگ تن به تن در غرب شهر ادامه دارد. سپاه آخرين گلوله ها و مهمات خود را مصرف کرده است. زخمي ها در مسجد انباشته شده اند و بچه ها به يکديگر وصيت مي کنند».
     استانداري خوزستان نيز درباره همين ساعت سوسنگرد نوشت: دشمن از سمت جنوب سوسنگرد به شهر وارد شده و حمله از هر چهار طرف ادامه دارد. هويزه نيز زير آتش توپخانه دشمن است و همه راه هاي ارتباطي آنجا تحت کنترل دشمن است.
     از سوي ديگر، از نخستين ساعات روز (در چارچوب عمليات ذکرشده در قبل) حمله نيروهاي ايران به خط مقدم و نيز اجراي آتش روي عقبه هاي دشمن شروع شد. بنا به گزارش سپاه خوزستان، نيروهاي عراقي در حمودي زير آتش توپخانه قرار گرفتند. تعدادي از تانک هاي دشمن نيز مورد حمله بالگردهاي هوانيروز قرار گرفته و منهدم شدند. گزارش ها حاکي از دستپاچگي و به هم ريختگي نيروهاي عراقي است. در ساعت ١١، اولين دسته از تانک هاي عراقي، شامل هشت تانک، از سوسنگرد گريختند و تا پل کرخه کور عقب نشيني و از آن عبور کردند».
     در ادامه گزارش «مرکز اسناد و تحقيقات دفاع مقدس»، آمده: «خبر تهاجم موفق خودي، به مدافعين شهر رسيد. آنان ابتدا باور نمي کنند، تا اينکه حدود ظهر، فرمانده عمليات سپاه با تني چند از برادران شخصا از شهر بيرون مي روند و پيشروي خودي را مشاهده مي کنند. در ساعت ١٣:٣٠، حلقه محاصره شکسته مي شود. نيروهاي خسته شهر که ثمرات مقاومت خود را مي بينند، همپاي نيروهاي کمکي به پاک سازي شهر مي پردازند. دشمن با به جا گذاردن تعدادي کشته و زخمي و دادن ٤٥ اسير عقب نشيني مي کند. ٢٥ تانک و خودرو با مقادير زيادي مهمات جزء غنايم است و حدود ٤٠ تانک و خودرو نيز منهدم گرديده است. از اين سو، علاوه بر مقرهاي نظامي، بازار شهر، بيمارستان، جهاد سازندگي و بسياري از منازل مسکوني خسارات فراواني ديده اند. اجساد هشت نفر از برادران پاسدار که دشمن از روي آنها با تانک عبور کرده است، گوياي صحنه هاي نبرد چندروزه است».
     علايي هم از روز آزادسازي سوسنگرد نوشته: «سرانجام بعداز ظهر روز ٢٦ آبان، رزمندگان اسلام از سمت شرق وارد شهر شدند. آنان دوباره محاصره سوسنگرد را شکستند و از سقوط اين شهر به دست ارتش بعثي جلوگيري کردند. در اين درگيري ها، بيش از ٨٠ نفر از رزمندگان اسلام به شهادت رسيدند که عمدتا در داخل شهر مقاومت مي کردند. تعداد بيشتري نيز زخمي شدند. دکتر چمران هم از ناحيه پا مجروح شد. در اين عمليات، پيروزي بزرگي نصيب نيروهاي اسلام شد. ناکامي ارتش بعثي در تصرف سوسنگرد تا حد زيادي آنها را از پيشروي هاي بيشتر مايوس کرد».
    
    وقتي شهر آزاد شد
     گزارش مرکز اسناد دفاع مقدس به نقل از شهيد تجلايي در آخرين روز حضور در سوسنگرد و قبل از اعزام به تهران براي معالجه، درباره شکست حصر سوسنگرد آورده است: «به من خبر دادند نيروهاي کمکي در نزديکي شهر هستند؛ ولي ما باور نمي کرديم تا اينکه نزديکي هاي ظهر به اتفاق برادران به طرف جاده رفتيم. در اين موقع نيروهاي سپاه را که در جاده پيش مي آمدند، ديديم. اين لحظه گفتني نيست که از خوشحالي همه... دعا مي کردند و شکر خدا را به جاي مي آوردند، همديگر را در آغوش مي کشيدند و گريه مي کردند؛ البته گريه خوشحالي. هوانيروز و توپخانه ارتش و سپاه پاسداران تانک هاي دشمن را در محور کرخه کور منهدم کرده بودند. آسمان را دود و آتش گرفته بود. شروع به پاک سازي شهر کرديم و نيروهاي پراکنده بعثي را کشته يا دستگير کرديم. در اين روز من از قسمت پا تير خوردم. اگر در اين لحظه اين تير به جمجمه ام هم مي خورد، ناراحت نبودم؛ چون با خيال راحت شهيد مي شدم؛ زيرا ديگر سوسنگرد آزاد شد. ولي اين مزدوران، اين بعثي هاي آمريکايي که آلت دست اربابان آمريکايي و روسي خود هستند، نمي دانند اين ملت با وعده اي که خداوند متعال و مهربان به مستضعفان داده، شکست نخواهد خورد و ما تا سرنگوني رژيم بعثي عراق خواهيم جنگيد و اما در آخر گزارشم از مسئولان کشور مي خواهم که علت نارسايي ها و مهم تر از همه علت نرسيدن کمک در روزهاي قبل از محاصره سوسنگرد و دليل عمل نکردن توپخانه ارتش را بررسي کنند...».
    
    شهداي نيروي هوايي
     در جريان اين عمليات، شهيد چمران که در خط مقدم حضور داشت، به شدت از ناحيه پا مجروح شد و يكي از محافظانش نيز به شهادت رسيد؛ ولي شهيد چمران موفق شد به همراه يکي ديگر از محافظانش به عقب برگردند. شهيد چمران براي مداوا به تهران منتقل شد. اين عمليات با فرماندهي آيت الله خامنه اي (نماينده وقت امام در شوراي عالي دفاع) و شهيد چمران با موفقيت به پايان رسيد و سوسنگرد براي هميشه آزاد شد. در عمليات آزادسازي سوسنگرد، ۲۴ خلبان نيروي هوايي شرکت داشتند که از اين تعداد، «هوشنگ کيان آرا»، «سيدمحمدتقي حسيني»، «محمد کام بخش ضيايي»، «نعمت الله اکبري ساماني»، «يونس خوشبين» و «ابراهيم اميدبخش» به شهادت رسيدند. همچنين «استوار دوم شهيد حسين سلمان زاده»، «گروهبان يکم شهيد ابراهيم قهوه چي زاده»، «استوار دوم شهيد غلامعلي حلاج قدوي»، «سروان فني شهيد عبدالله عيسي پور»، «ستوان دو شهيد سيدعلي اکبر حيدري» نيز از ديگر شهداي نيروي هوايي در جريان عمليات آزادسازي سوسنگرد بودند.
    
    شهر همچنان زير آتش
     با وجود شکست حصر سوسنگرد، مبارزه با دشمن همچنان ادامه داشت. مرکز اسناد و تحقيقات دفاع مقدس، در اين باره نوشته است: «روز سه شنبه ٢٧ آبان ١٣٥٩، واحد اطلاعات سپاه خوزستان پس از شروع عمليات شکستن محاصره سوسنگرد، وضعيت نيروهاي عراقي را تا ساعت ١٠ صبح ٢٧/٨/٥٩ به اين شرح اعلام کرد: دشمن از جنوب سوسنگرد ١٠ کيلومتر عقب رانده شده و هنوز در حال عقب نشيني است. از جانب غرب هم دشمن تا حدود دو کيلومتري آن طرف رودخانه کرخه عقب نشسته و از آنجا شهر را با خمپاره مي زند».
     هرچند دشمن عقب نشيني کرده؛ ولي همچنان شهر را زير آتش دارد؛ گزارش مرکز تحقيقات مي گويد: «شهر شديدا زير آتش گلوله هاي تانک و توپ نيروهاي دشمن که در يک کيلومتري غرب سوسنگرد کنار جاده مستقرند، قرار دارد. گلوله هاي تانک و توپ و خمپاره دشمن باعث انهدام منازل زيادي از مردم شده است».
     اين گزارش اشاره اي هم به تحرکات دشمن پس از دورشدن از شهر دارد: «با وجود شکست نيروهاي عراقي در تسخير سوسنگرد، هنوز هم تحرکاتي از سوي آنان در اين محور مشاهده مي شود. استانداري خوزستان گزارش داد: تعدادي تانک از دب حردان و تعدادي ديگر از طريق جوفير به سوي سوسنگرد در حرکت هستند. دشمن قصد دارد با تجمع و تقويت نيروهايش، دست به حمله بزند. ازاين رو، نيروهاي خودي نيز مواضع دشمن را در نزديکي کرخه کور، در ناحيه حمودي که بعد از تهاجم نيروهاي ايران به آنجا عقب نشيني کرده است، زير آتش توپخانه قرار داده اند. ضمن درگيري هاي پراکنده در ساعت ٩ صبح يک هليکوپتر عراقي هدف قرار گرفته و سرنگون شد که فرماندهي کل نيروهاي عراقي در بيانيه ١٤٧ خود به آن اعتراف کرد. در ساعت ١٢ ظهر نيز يک جنگنده ميگ در پنج کيلومتري سوسنگرد هدف قرار گرفت که خلبان آن نيز دستگير شد. با پايان يافتن برخي درگيري هاي پراکنده، استانداري خوزستان درباره آخرين وضعيت اين جبهه مي نويسد: جاده اهواز- سوسنگرد از وجود عراقي ها پاک شده و راه تدارکاتي نيروهاي خودي باز است. بااين حال فرماندهي کل نيروهاي مسلح عراق در بيانيه امروز خود بدون اشاره به شکست نيروهايش در سوسنگرد، نوشته است: «واحدهاي ما به تنگ ترساختن محاصره گروه هاي دشمن در الخفاجيه (سوسنگرد) و حمله به واحدهاي تقويتي و منهدم ساختن آنها ادامه دادند و خسارات سنگيني وارد کردند».
    
    نبرد ادامه دارد
     روز بعد هم نبرد با دشمن ادامه دارد؛ در اسناد منتشره از سوي مرکز اسناد و تحقيقات دفاع مقدس آمده: «چهارشنبه ٢٨ آبان ١٣٥٩ نيز، در تداوم نبرد سوسنگرد، نيروهاي عراقي تا ساعت ١٧ از سمت غرب شهر تا سه کيلومتري عقب نشيني کردند. گروه هاي چريکي خودي نيز نيروهاي در حال عقب نشيني دشمن را موردحمله قرار دادند. متعاقب آن، نيروهاي خودي از پل شهر سوسنگرد گذشتند و در آن سوي رودخانه در نزديکي نيروهاي عراقي مستقر شدند. در پي اين شکست، دشمن با موشک و توپخانه حملات سنگيني را روي شهر انجام داد. واحد اطلاعات سپاه سوسنگرد در اين مورد مي نويسد: «نيروهاي عراقي در غرب شهر تعدادي تانک و نفربر مستقر کرده و نيز با استفاده از نوعي موشک هاي زمين به زمين، سوسنگرد را زير آتش شديد خود قرار داده اند. اين موشک ها که يک متر طول دارند، با ارتفاع خيلي کم پرتاب مي شوند». از طرف ديگر، مواضع دشمن نيز زير آتش شديد توپخانه و بالگردهاي خودي قرار گرفت که خسارات مهمي وارد آمد».
     پس از اين نبردها، اقدامات رزمندگان ايراني باعث عقب نشيني هاي بيشتر از سوي دشمن مي شود؛ اسناد اين گونه مي گويند: «پس از آزادسازي سوسنگرد و عقب راندن دشمن از شمال و شمال غرب اين شهر، نيروهاي ايراني با آب اندازي در شمال رود کرخه (حد فاصل کرخه تا تپه هاي الله اکبر) توانستند در مقابل دشمن ايجاد مانع کنند. به اين ترتيب دشمن ضمن اينکه مجبور شد طي چند مرحله از روستاي هوفل تا مقابل روستاي سيد خلف عقب نشيني کند، نوک پيکان حمله خود را متوجه جنوب جاده حميديه-سوسنگرد کرد تا بتواند اين راه ارتباطي را قطع کند و با تهديدکردن شرق و جنوب شرقي سوسنگرد و درنهايت الحاق نيروهاي مستقر در غرب و شرق اين شهر، مجددا سوسنگرد را محاصره کرده و سپس اشغال نمايد. بدين منظور در ساعت چهار بامداد ٢/٩/١٣٥٩ تهاجم دشمن از جنوب به شمال با اجراي آتش سنگين روي مواضع ايران آغاز شد. پيشروي عراقي ها از نزديک روستاي مطير به قصد قطع جاده آغاز و تا يک کيلومتري مواضع خودي ادامه يافت. پاسداران مستقر در حاشيه جاده وارد عمل شده و با دشمن درگير شدند. اين درگيري و مقاومت تا روشن شدن هوا ادامه يافت که نهايتا قواي خودي توانستند ضمن اسيرکردن شش نفر از افراد دشمن و انهدام دو تانک، مابقي را عقب برانند. در اين درگيري دو نفر از مدافعان شهيد و شش نفر مجروح شدند».
    
    طمع براي سوسنگرد
     اين نوبت از نبرد سوسنگرد که از آبان ماه شروع شده بود، به آذر ماه هم کشيده شد؛ عقب نشيني عراقي ها باعث نشده بود تا دندان طمعشان براي محاصره و تصرف سوسنگرد بيفتد؛ گزارش مرکز اسناد دفاع مقدس درباره تلاش دوباره نيروهاي عراقي نوشته است: «دو روز بعد (٤/٩/٥٩) يک گردان زرهي عراق همراه با نيروهاي پياده از سمت روستاي حمودي سعدون به قصد تصرف جاده حميديه-سوسنگرد پيشروي کردند تا با دراختيارگرفتن جاده، به سوي روستاي ابوحميظه تغيير مسير داده، از شرق، سوسنگرد را محاصره کنند، ليکن در همان مرحله اول، مدافعان حرکت آنان را سد کردند و طرفين درگير شدند. در اين درگيري که از ساعت پنج صبح آغاز شد و تا ساعت ١٠ ادامه داشت، عراقي ها با دادن هشت اسير و به جاي گذاشتن هشت تانک منهدم شده و پنج نفربر سالم عقب نشيني کردند. ساعاتي بعد، مجددا دشمن حمله کرد که اين حمله نيز با شکست مواجه شد. به رغم اين شکست ها، دشمن از تلاش باز نايستاد و با تقويت نيروهايش در ناحيه حمودي سعدون، خود را براي حمله اي ديگر به سوسنگرد آماده مي کرد. دشمن تا اواخر آذرماه همچنان در جنوب جاده حميديه-سوسنگرد فعال بود، ولي هرگز موفق به تامين اهداف خود نشد، براي همين تصميم گرفت در موضع پدافندي مناسب قرار گيرد. بنابراين در آخرين روز آذرماه از مواضع خود در شمال غربي شهر عقب نشيني کرد و در فاصله هفت کيلومتري از مواضع سابق، در شرق روستاي سيد احمد مستقر شد.
     در ناحيه حمودي سعدون و حسين دهيش نيز به سمت جنوب عقب رفت و قسمت عمده اي از نيروهايش را از طريق پلي که در ناحيه حيّانيه روي کرخه کور ايجاد کرده بود، عبور داد و در جنوب کرخه کور مستقر کرد. نيروهاي مستقر در تپه هاي الله اکبر نيز حدود چهار کيلومتر عقب نشستند».
    
    سوسنگرد قابل دفاع بود اگر پدافند مناسب داشت
     اما چرايي اصرار دشمن براي تصرف سوسنگرد را مي توان در نوشته هاي علايي و همچنين گزارش مرکز اسناد و تحقيقات دفاع مقدس پيدا کرد؛ علايي در مورد عواقب اشغال سوسنگرد توسط عراقي ها در کتابش نوشته: «در دوران جنگ، ارتش عراق مجموعا سه بار سوسنگرد را محاصره و يک بار نيز کاملا اشغال کرد. از نظر نظامي و به شرط آمادگي از قبل، شهرهاي سوسنگرد و هويزه به دليل وضعيت طبيعي شان که با رودخانه ها محصور هستند، قابل دفاع بودند. اگر پيش از آغاز جنگ يک طرح پدافندي مناسب وجود داشت، يگان هاي ارتش ما مي توانستند در مواضع خود پايداري کنند و اين دو شهر را نگه دارند. اگر سوسنگرد و عين خوش در روزهاي آغاز جنگ به دست ارتش عراق نمي افتاد، تاثير زيادي بر حفظ خوزستان مي گذاشت و جنگ زودتر به پايان مي رسيد. مجموعا بايد بگوييم که يکي از بيشترين مقاومت ها در جريان تهاجم عراق، در منطقه سوسنگرد شکل گرفت و پس از درگيري هاي شجاعانه خرمشهر، شديدترين نبردها در اين جبهه بود.ارتش عراق دوبار از مسير سوسنگرد تا نزديکي هاي شهر اهواز پيشروي کرد، ولي با مقاومت رزمندگان و مردم روبه رو شد و ناچار عقب نشيني کرد. سرانجام ارتش عراق با وجود تلاش هاي بسيار نتوانست اهواز را تصرف کند و نهايتا در دبّ حردان مستقر شد و آرايش دفاعي به خود گرفت».
    
    اگر سوسنگرد را مي گرفت
     در گزارش مرکز اسناد و تحقيقات دفاع مقدس هم آمده است: «نتيجه به دست آمده، حاکي از صحت اين تحليل است که نيروهاي دشمن درصورت عدم مقاومت موثر در برابرشان، اهداف خطرناکي را دنبال مي کنند، ولي چون تنها از برتري کمّي خود در نيروي انساني و ادوات جنگي سود مي برند و برتري کيفي ندارند و به خصوص از نظر روحيه در وضع نامناسبي به سر مي برند، تهاجم جدي و نسبتا قوي عليه آنان بسيار موثر است». اين مطلب در پيوست طرح عملياتي شماره ٣ لشکر ٩٢ زرهي اهواز، مورخه ٢٥/٨/٥٩، در بند «ت» پيوست تحت عنوان «هدف هاي احتمالي» چنين آمده است: «دشمن چنانچه موفق شود شهر سوسنگرد را تصرف و موقعيت خود را در اين شهر تثبيت نمايد، با پشتيباني يگان هاي مستقر در الله اکبر خواهد توانست به جناح سمت چپ تيپ ٣ تک نموده، پس از عبور از کرخه خود را به پادگان دشت آزادگان برساند؛ چنانچه موفق به اين کار شود، با تقويت يگان هاي مستقر در مقابل اهواز، به اهواز نيز تک خواهد کرد.» در بند «ج» تحت عنوان «کارايي رزمي و روحيه» چنين آمده است: «آنچه در طول مدت عمليات ثابت شده، دشمن فاقد کارايي و آموزش لازم در جنگ بوده و روحيه پرسنل به خصوص رده هاي پايين فوق العاده ضعيف است و تمايل به جنگ ندارند و ادامه جنگ هم به خاطر فشاري است که توسط عوامل بعثي به آنها وارد مي شود».
     شايد به همين دلايل بود که شکستن حصر و آزادي سوسنگرد، يکي از مهم ترين تحولات ماه هاي ابتدايي جنگ بود؛ اين گونه بود که ايران پس از شکسته شدن حلقه تنگ محاصره سوسنگرد، نفسي تازه کرد.
    نبرد در خانه / روايتي از شکست محاصره سوسنگرد
    


 روزنامه شرق، شماره 3014 به تاريخ 27/8/96، صفحه 6 (سياست)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 29 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
دو ماهنامه طلوع بهداشت
متن مطالب شماره 5 (پياپي 1705)، آذر و دي 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است