|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد96/10/23: پوليتيكو تحليل كرد: عملكرد هيلي در قبال ايران و خطر انزواي آمريكا
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4310
يكشنبه دوم ارديبهشت ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4240 23/10/96 > صفحه 2 (خبر) > متن
 
 


تحليل 
پوليتيكو تحليل كرد: عملكرد هيلي در قبال ايران و خطر انزواي آمريكا



نوع مديريت موضوع ايران توسط نيکي هيلي در سازمان ملل، خطر انزواي آمريکا و همچنين به زمين افتادن ستاره اقبال سياسي او را به دنبال دارد. نماينده دائم آمريکا در سازمان ملل هفته گذشته جلسه اي را کليد زد که شايد جهان را خطرناک تر يا حداقل کمتر دوستدار آمريکا کرده است. روسيه براي ممانعت از برگزاري نشست تلاش کرد اما در لحظه آخر موفق نشد. البته در پايان نشست شايد هيلي خودش هم آرزو کرده بود که کاش روس ها در ممانعت از برگزاري نشست توفيق مي يافتند.
    نماينده آمريکا در نشست شوراي امنيت درخواست قاطعانه اي از جهان براي حمايت از مردم ايران کرد اما مجموعه اي از دوستان آمريکا از انجام چنين کاري شانه خالي کردند و درباره نحوه پرداختن به موضوع ايران دو پهلو حرف زدند. نماينده فرانسه اين مساله را که اعتراضات در ايران، تهديدي براي امنيت بين المللي است و شايسته توجه شوراي امنيت است، مورد سوال و ترديد قرار داد. نماينده سوئد هم درباره زمانبندي برگزاري اين نشست ابراز ترديد کرد. نماينده کويت هم به همکارانش در شوراي امنيت تحولات تلخ پس از اعتراضات بهار عربي را يادآوري کرد. مشخص بود که حاضران در نشست، اين جلسه را طرحي توسط هيلي براي زيرسوال بردن غير مستقيم پايه هاي توافق هسته اي ايران مي ديدند و ديپلمات ها يکي پس از ديگري بر حمايت قاطعشان از توافق تاکيد کردند. نشست، بيشتر شبيه به مناظره درباره سياست خارجي دولت ترامپ بود تا اينکه درباره رفتار ايران باشد. هيلي اکنون درباره اينکه چه نوع نماينده اي در سازمان ملل مي خواهد باشد، با برخي سوالات اساسي مواجه است. آيا او مي خواهد نيرويي ميانه رو در دولت ترامپ باشد و تنش ها بين يک رئيس جمهوري دمدمي مزاج و بقيه جهان را بخواباند؟ يا اينکه او بر نمايندگي کردن از مواضع سرسختانه رئيسش در قبال ايران و بحران کره شمالي و احتمالا ايجاد فاجعه ديپلماتيک شبيه به جنگ ۲۰۰۳ وفادار باشد؟ هيلي از زماني که وارد نيويورک[به عنوان نماينده آمريکا در سازمان ملل] شده، در دفاعش از اسرائيل و انتقاد از تهران شديدا ثابت قدم بوده است. اوايل تابستان بود که او راه را براي اعلام عدم پايبندي ايران به توافق [توسط ترامپ] و تهديد به خروج از شوراي حقوق بشر سازمان ملل مستقر در ژنو به دليل انتقادات اين شورا از اسرائيل مطرح کرد. تصميم رئيس جمهور ترامپ براي شناسايي بيت المقدس به عنوان پايتخت اسرائيل هيلي را در يک جايگاه خاص قرار داد.
    او پس از وتوي قطعنامه انتقادي از قمار ترامپ، براي جلوگيري از تصويب بيانيه در مجمع عمومي سازمان ملل تمام قد وارد شد و عملا موضوع به يک همه پرسي درباره ترامپ تبديل شد. آمريکا با ۱۲۸ راي در برابر ۹ راي اين قضيه را باخت موضوعي که مايه شرمساري و خجالت رئيس جمهوري شد؛ ديپلمات هاي خارجي از اينکه هيلي با اين شدت وارد يک درگيري شده که از قبل مشخص بود در آن مي بازد، دلسرد شدند. هيلي چند روز پس از اين شکست، از تصويب بسته تازه تحريم ها عليه کره شمالي در شوراي امنيت و امضاي بودجه تقليل يافته سازمان ملل در مجمع عمومي اطمينان حاصل کرد؛ بودجه اي که او براي کاهش آن تلاش کرد. بنابراين راي گيري درباره اسرائيل تاثير عملي کمي روي نفوذ هيلي داشت. اگر چه بحث هفته گذشته درباره ايران، موضوعي با اهميت کم بود اما نتيجه آن بسيار مهم تر بود. هيلي اگر درباره ايران ديگر قدرت ها را با خودش بيگانه کند، او شاهد از بين رفتن سريع حسن نيتي که توانسته براي خودش بسازد، خواهد بود.
    ديپلمات هاي خارجي ممکن است با آمريکا با يک استاندارد و ملاک حرفه اي درباره اختلاف نظرشان بر سر اسرائيل رفتار کنند اما به طور گسترده‎اي توافق هسته اي ايران را به زعم خودشان براي مهار بحران رو به افزايش منطقه خاورميانه، اساسي و ضروري مي بينند. اين اعتقاد همه اعضاي دائم شوراي امنيت به جز آمريکا را با هم متحد مي کند. قدرت هاي جهاني هر چه درباره اعتراضات ايران فکر کنند، اکنون آنها تلاش هاي آمريکا براي تضعيف ايران را تهديدي امنيتي در خاورميانه مي دانند؛ تهديدي که بايد مهار شود. بسياري از کارشناسان امنيتي و مدافعان حقوق بشري در اروپا از فقدان دلسوزي دولت هايشان در قبال معترضان ايران، حس خوبي ندارند اما در دوره ترامپ، بسياري از ديپلمات ها به باقي ماندن و اتکا روي بقاياي نظم بين المللي باقي مانده از دوره اوباما علاقه دارند تا اينکه بخواهند درباره دموکراسي حرف بزنند.اگر رئيس جمهور ترامپ به دوري کردن از توافق ايران ادامه دهد، هيلي ناگهان خودش را در موضع تدافعي خواهد يافت و متحدان نزديک معدودي را در سازمان ملل در کنارش خواهد ديد. روس ها نيز که قبلا در منازعه ديپلماتيک طولاني بر سر سوريه در شوراي امنيت به پيروزي رسيده اند، شايد خوشحال خواهند شد تا متحدان سنتي آمريکا را در يک بلوک ضدترامپ به خاطر ايران، تحريک کنند.
    چنين چيزي لزوما به معناي مسموم کردن پرونده هاي عمده ديگر از قبيل کره شمالي نخواهد بود اما لکه اي روي اعتبار و پرستيژ آمريکا در نيويورک [سازمان ملل] خواهد بود. دونالد ترامپ و تندروهاي ضدايراني درون و بيرون از دولت او شايد با اين موضوع مشکلي نداشته باشند، همانطور که ديک چني معاون رئيس جمهوري وقت آمريکا در موضوع عراق[در سال ۲۰۰۳] علاقه مند به دور زدن شوراي امنيت سازمان ملل بود. دشمنان توافق هسته اي ايران هم شايد از ملاحظه پيکار هيلي در مبارزات نمادين بر سر ايران در نيويورک خوشحال شوند و پس از آن اعلام کنند که مسير سازمان ملل براي پرداختن به موضوع ايران، از بين رفته و مرده است. چنين چيزي به رئيس جمهوري و کنگره آمريکا ميدان مانور بيشتري براي پرداختن به موضوع ايران بر اساس خواسته هاي خودشان خواهد داد. ديپلمات هاي مستقر در نيويورک درباره اين موضوع نگراني دارند که هيلي براي اثبات توانمندي ها و قابليت هايش به عنوان يک تندروي درجه اول جمهوري خواه در زمينه سياست خارجي، اين مسير را بپيمايد؛ کسي که گمان مي رود به رياست جمهوري چشم دوخته باشد. اگر اينطور باشد، هيلي بايد با دقت و ملاحظه بيشتري رفتار کند. قطعا منافع سياسي کوتاه مدتي در ضربه زدن به سازمان ملل و دفاع از اسرائيل وجود دارد اما همانطور که کمتر از يک دهه قبل دولت جورج بوش متوجه شد، ترويج بي ثباتي در خاورميانه مي تواند آسيب سياسي بسيار بزرگتر و قابل ملاحظه تري به سياستمداران آمريکايي بزند.
    براي هيلي يک مسير سياسي در دسترس ديگري هم وجود دارد: اين را بپذيرد که خيلي بعيد است بتواند سازمان ملل را به زانو زدن در قبال خواسته اش درباره ايران وادارد و به جاي اين کار، تا حد امکان روي موضوعاتي از قبيل کره شمالي تمرکز کند. پذيرش اين موضوع شايد سخت باشد اما اگر هيلي واقعا خواهان دستيابي به عالي ترين منصب [رئيس جمهوري] يا مناصبي از قبيل وزير خارجه باشد، بايد نسبت به موضوعاتي که مي تواند وجهه اش را مخدوش کند، توجه داشته باشد. برانگيختن دعوا و دردسر با ايران مي تواند به آساني نتيجه معکوس داشته باشد.
    
    تحليل: پوليتيکو تحليل کرد: عملکرد هيلي در قبال ايران و خطر انزواي آمريکا
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4240 به تاريخ 23/10/96، صفحه 2 (خبر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 15 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله انديشه آماد
متن مطالب شماره 63، زمستان 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است