|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران96/11/14: پلي ميان «منِ» ديروز و امروز
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 7000
يك شنبه 28 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6709 14/11/96 > صفحه 22 (فرهنگ و هنر) > متن
 
      


رونمايي 
پلي ميان «منِ» ديروز و امروز
جلسه نقد و بررسي كتاب «معاهده نوشيدن چاي» به قلم پوريا عالمي برگزار شد

نويسنده: ليلا به طلب


    
    سوسن شريعتي؛ روزنامه نگار، پژوهشگر و فارغ التحصيل انستيتو عالي مطالعات اجتماعي پاريس در رشته تاريخ، و حافظ موسوي؛ شاعر و عضو کانون نويسندگان ايران منتقدان حاضر در مراسم رونمايي کتاب جديد پوريا عالمي «معاهده نوشيدن چاي» بودند که ساعاتي از عصر دهم بهمن ماه را در کتابفروشي هنوز؛ در کنار پوريا عالمي و حضار علاقه مند به آثار او به سخنراني پرداختند. عصاره نگاهِ سوسن شريعتي از حضور در مراسم رونمايي «معاهده نوشيدن چاي» به ضرورت وجود يک نگاه اجتماعي و به اصطلاحِ خود او، نگاه «غيرخودي» به ادبيات برمي گردد. شعرهاي پوريا عالمي از زبان شريعتي، درباره «من» صحبت مي کنند و نه درباره اجتماع. تاريخ در اين اشعار، گم شده و تنها تاريخ موجود، اعداد تولد شاعر است که او را جوان سال هاي 70 و 80 خورشيدي معرفي مي کند. شعرها اما زمان و جغرافيا دارند. کلماتي که اساساً سرشار از تاريخ هستند و عصر جهاني شدن، نتوانسته اين زمان و جغرافيا را بي رنگ کند. زمان معاصر در رگ و پي کلمات اين اشعار دويده و همين خصوصيت از ديدِ شريعتي توانسته پلي ميان ِ «منِ» شفاف امروزي و «منِ» ديروز بزند. برداشت هاي شريعتي هر لحظه بيشتر به خوانش سرگذشت پوريا عالمي تبديل مي شود. شريعتي کشف هايي از دلِ شعرها دارد. مي خوانَد، تحليل مي کند و با نگاهِ گذرايي از شاعر کتاب، جويا مي شود. نگاهِ عالمي و حرکات او هيچ برداشتي را تاييد يا تکذيب نمي کند. او پوريا عالمي را علي رغم تعلق به دهه شصت خورشيدي، شبيه به نسلِ خود مي داند؛ به متولدين سال هاي 40 و کمي بعدتر. با يک جغرافيا و زمان تاريخي مشترک. شرايطي که سوسن شريعتي آن را در هم تنيدگي موقعيت هاي اگزيستانسيال مي خواند. مانند تجربه عشق نسبت به زمانه اي پرتنش که لابه لاي اشعار با سياست، منطقه، خاورميانه، خيابان و خانه سر به هم مي دهند تا «من»اي شکل بگيرد و يک دنياي دروني ساخته شود که با امر اجتماعي در ارتباط است. اما شريعتي اين «من» را يک «من» ايزوله، درخود خزيده و بريده از غير نمي داند. تِم هاي انتخاب شده از سوي پوريا عالمي در اشعارش بخشي از زيست جامعه ايراني را از پرده بيرون مي اندازد؛ اين که همه ما يک «من» را زندگي مي کنيم. «من»اي که از نگاه سوسن شريعتي در تعدادي از تجربيات مانند جنگ، مهاجرت و مرگ هاي تراژيک مشترک است.
    
    شعرهاي «آنتي رمانتيک»
    زمان معاصر در شعرهاي پوريا عالمي از تغيير ملموس و چشمگيري که شامل حال زنان جامعه شده، غافل نمانده است. سوسن شريعتي بر اين تحولات صحه مي گذارد؛ زن مدرن ارتباط چنداني با افسانه و افسون ندارد. شايد چيزي نتواند دلِ او را بلرزاند. زبان «آنتي رمانتيک» پوريا عالمي در شعرهايش به سراغ کلماتي همچون «تشکل»، معاهده، قرارداد و... مي رود و غلو مي کند. او از اين کلمات براي لحظات عاشقانه شعرهايش استفاده و به گفته شريعتي گاهي سوء استفاده کرده و وجه ضد رمانتيک شعرها مثل سايه همراه شعرها پيش مي آيد.
    
    مرزهاي جديد استعاره
    حافظ موسوي؛ شاعر و عضو کانون نويسندگان ايران منتقدِ ادبي مراسم رونمايي کتاب «معاهده نوشيدن چاي» از طنزپردازي پوريا عالمي آغاز مي کند و طنزنويسي سياسي و موثر او را به عنوان يک امتياز يادآور مي شود. نقطه قوت اشعار عالمي از نگاهِ حافظ موسوي جابه جايي حوزه استعاره سازي است. به زعم او شاعر توانسته اغلب مضامين را از حوزه هاي ديگر وارد شعر خود کند. سابقه فعاليت مطبوعاتي و درگيري عالمي با امور سياسي او را با مقوله هاي مختلف، آشنا و بر جابه جايي در حوزه استعاره مسلط کرده است. آنچه حافظ موسوي در اصطلاحاتي همچون «اتحاد جماهير لاک پشت»، «معاهده ترکمانچاي»، «کشف حجاب» و برخي نام هاي ديگر در اين کتاب شعر يافته شاهد اين مدعاست. پيوند يک اتفاق بزرگ و ارتباط دادنِ آن با يک رابطه عاطفي جزو امتيازاتي است که حافظ موسوي از وجود آن در شعرهاي عالمي ياد مي کند. اين ارتباط از زبانِ موسوي به نحوي برقرار شده که مخاطب نمي تواند تشخيص دهد کدام امر از نظر شاعر، فروکاسته و کداميک در ميدانِ ديد قرار گرفته است. بر همين اساس تا پايان کار، حس ترديدي جاندار، مخاطب را همراهي مي کند تا ميان رخداد يک امر عظيم و يک ارتباط کوچک، دچار پرسش شود. او از اصطلاحاتي مانند « انفجار مرزي»، «اقدامات تلافي جويانه»، «سند چشم انداز بيست ساله» و... بهره برده است. خلاقيتي که از نگاه موسوي يک امر مثبت براي استعاره سازي محسوب مي شود.
    
    
    رونمايي: پلي ميان «منِ» ديروز و امروز / جلسه نقد و بررسي کتاب «معاهده نوشيدن چاي» به قلم پوريا عالمي برگزار شد
    


 روزنامه ايران، شماره 6709 به تاريخ 14/11/96، صفحه 22 (فرهنگ و هنر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 17 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه إضاءات نقديه في الادبين العربي والفارسي
متن مطالب شماره 31، پاييز 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است