|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق 97/1/27: ياركشي در ميان اعراب
magiran.com  > روزنامه شرق  >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3261
يك شنبه 15 مهر 1397



خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3124 27/1/97 > صفحه 7 (جهان) > متن
 
      


ياركشي در ميان اعراب
نشست سران كشورهاي عربي با محوريت سوريه و ايران برگزار شد



    
    يک روز بعد از حملات هوايي آمريکا، فرانسه و بريتانيا به اهدافي در سوريه، رهبران کشورهاي عربي براي شرکت در اجلاس سران عرب در عربستان سعودي دور هم جمع شدند. اين نشست که سران شش کشور عربي از جمله امير قطر در آن غايب اند، در حالي برگزار شد که تنش ميان ايران و عربستان سعودي افزايش داشته و رياض هم به دنبال اين بود که در اين اجلاس اعضاي اتحاديه عرب را براي گرفتن موضع عليه ايران تحت فشار قرار دهد. يکي از عمده ترين اختلافات دو طرف به بحران سوريه و يمن بازمي گردد. اندکي پيش از آغاز بيست ونهمين نشست سران کشورهاي عربي که در شهر ظهران واقع در شرق عربستان سعودي برگزار شد، ملک سلمان بن عبدالعزيز، پادشاه عربستان سعودي اعلام کرد که اين نشست با عزم و اراده و با هماهنگي مشترک تلاش مي کند با همه چالش ها مقابله کند. او ابراز خوشحالي کرد عربستان براي مقابله با چالش ها از طريق هماهنگي مشترک ميزبان اين نشست است. گرچه ٢٢ کشور عربي عضو اتحاديه عرب هستند، رهبران و نمايندگان ١٦ کشور در اين نشست حضور داشتند و شش کشور غايب بودند. يکي از مهم ترين غايبان اين نشست امير قطر بود. عربستان و قطر گرچه درباره سوريه تا حدود زيادي هم نظرند و هر دو هم از حملات هوايي اخير به سوريه حمايت کرده اند، همچنان اختلافات ريشه داري دارند که عدم شرکت امير قطر در اين نشست يکي از نشانه هاي دنباله داربودن اين اختلافات است. شنبه شب و ساعاتي پيش از آغاز نشست سران کشورهاي عربي در رياض خبرهايي در رسانه هاي عربي منتشر شد که از صداي انفجاري بزرگ در يک پايگاه نظامي در جنوب حلب حکايت داشت. محل اين پايگاه «جبل عزان» در جنوب حلب اعلام شد و شبکه سي ان ان ترک هم اعلام کرد که اين پايگاه «متعلق به ايران بوده و دست کم ۲۰ نفر کشته شده اند». با اين حال روز گذشته حزب الله لبنان اين خبر را تکذيب کرد.
    
    پيام پوتين به سران کشورهاي عربي
    روسيه و عربستان و بسياري از هم پيمانان عرب رياض درباره سوريه در سوي مخالف قرار مي گيرند، با اين حال ولاديمير پوتين که يکي از متحدان بشار اسد، رئيس جمهوري سوريه، است، روز گذشته و هم زمان با نشست سران کشورهاي عربي پيامي را براي رهبران اين کشورها ارسال کرد. پوتين در اين پيام خطاب به ٢٢ کشور عربي حاضر در نشست اعلام کرد که روسيه آماده همکاري نزديک با اتحاديه عرب است تا امنيت منطقه را تضمين کند. به گفته پويتن شکست داعش در بخش هاي زيادي از عراق و سوريه زمينه را براي گسترش سازش سياسي و بازسازي بعد از درگيري و حل مشکلات انساني در اين کشورها فراهم کرده است. يکي از محورهاي نشست روز گذشته سران کشورهاي عربي، مسئله فلسطين و نقض هاي صورت گرفته در قدس اشغالي توسط اسرائيل بود و پوتين نيز در پيام خود گفت که رسيدن به صلحي پايدار در خاورميانه بدون يافتن «راه حلي اساسي» براي بحران اسرائيل و فلسطين غيرممکن است.
    
    نشست بي نتيجه شوراي امنيت
    روسيه علاوه بر فرستادن پيام به سران کشورهاي عربي، در شوراي امنيت نيز فعال بود. نشست اضطراري شوراي امنيت سازمان ملل که به درخواست روسيه و براي بررسي حمله هوايي آمريکا، بريتانيا و فرانسه به مواضعي در سوريه برگزار شد، بار ديگر به جدل لفظي ميان مقامات آمريکايي و روسيه بدل شد. پيش نويس قطع نامه پيشنهادي روسيه نيز با راي مخالف اعضاي شورا روبه رو شد و ناکام ماند. پيش از اين مقام هاي روس پس از انتقاد از حمله سه عضو ناتو به سوريه خواستار تشکيل نشست فوري شده بودند و پيش نويس طرحي را ارائه دادند که اين حمله را ناقض منشور سازمان ملل مي خواند و محکوم مي کند. اين طرح اما در نشست شوراي امنيت راي نياورد. پيش نويس قطع نامه پيشنهادي مسکو با سه راي مثبت، هشت راي منفي و چهار راي ممتنع رد شد و نيازي به استفاده اعضاي دائم از حق وتو نبود. در اين ميان واسيلي نبنزيا، نماينده روسيه، در اين نشست آمريکا، فرانسه و بريتانيا را به نقض منشور سازمان ملل و نقض حاکميت ملي دولتي مستقل بدون مجوز شوراي امنيت متهم کرد و گفت اين سه عضو ناتو به «اهداف نظامي و غيرنظامي» در حالي حمله کرده اند که هنوز سازمان منع گسترش تسليحات شيميايي گزارش خود را ارائه نداده است. او آمريکا را به آغاز يک «ماجراجويي غيرقانوني نظامي» و «قلدرمآبي» متهم کرد و گفت سياست خارجي ايالات متحده «نواستعماري» است. اين در حالي است که نيکي هيلي، فرستاده آمريکا در سازمان ملل در واکنش به سخنان نماينده روسيه، دمشق را بنا بر مدارک موجود مسئول حمله شيميايي به دوما دانست و از آمادگي واشنگتن براي حمله دوباره در صورت استفاده مجدد از سلاح شيميايي در سوريه خبر داد. او روسيه را به «جسارت بخشيدن به اسد» و به راه انداختن «کارزار اطلاعات کاذب» براي پنهان کردن نقش دمشق در حملات شيميايي دوما متهم کرد و در ادامه مدعي شد که برنامه تسليحات شيميايي اسد در پي حملات بامداد شنبه «فلج» شده است.
    
    تماس تلفني اردوغان و پوتين
    ترکيه هم يکي از حاميان حمله هوايي بامداد شنبه به سوريه بود اما تماس هاي رجب طيب اردوغان، رئيس جمهوري ترکيه و ولاديمير پوتين، رئيس جمهوري روسيه براي حل وفصل بحران سوريه همچنان ادامه دارد. روز گذشته پوتين و اردوغان در تماسي تلفني درباره تحولات سوريه گفت و گو کردند. پوتين در اين گفت و گو تاکيد کرد که اقدامات اين کشورها نقض آشکار منشور سازمان ملل و اصول اصلي آن است. دو طرف بر لزوم همکاري دوجانبه با هدف تحقق پيشرفت واقعي در روند حل وفصل سياسي سوريه تاکيد کردند. امانوئل مکرون، رئيس جمهور فرانسه هم در گفت وگوي تلفني با اردوغان از تمايل خود براي تقويت همکاري جهت حل سياسي بحران سوريه خبر داده بود.
    
    
    تركيه، رفيق آمريكا يا شريك روسيه
    افشين غلامي: لازم است کمي عميق تر و قدري دقيق تر به موضوع «عفرين» و توزيع جديد حوزه «نفوذ» در عرصه مناسبات منطقه اي و جهاني بپردازيم. براي اين امر لازم است ابتدا سهم هر کدام از بازيگران بين المللي در عرصه سوريه را بررسي کنيم. از آمريکا آغاز مي کنيم؛ در خصوص پشت کردن روسيه به کُردها تا حد زيادي موضوع روشن است اما چگونگي تعامل آمريکا با موضوع کُردي در خاورميانه تابع امري بلندمدت و راهبردي است تا تابع منافع مقطعي و کوتاه مدت؛ روسيه هم در ادوار گوناگون نشان داده است، منافع کوتاه مدت بر منافع بلندمدت با برگ کُردي را ترجيح مي دهد.
    در خصوص منافع آمريکا در سوريه و عراق يک «معماي مهم» وجود دارد؛ معماي آمريکا در خاورميانه و رفتار آمريکا با کُردها هم تابع همين معما است. در واقع نگرش آمريکا به جهان، از همان معيار «ارزش هاي آمريکايي» يا همان صدور «ليبرال دموکراسي» و «تغيير تدريجي» هويت هاي فرهنگ سياسي جهان و قرار دادن آن بر مدار «هويت آنگلاساکسوني» نشئت مي گيرد. بايد گفت راهبرد امروز آمريکا در جهان، دنباله همان راهبرد پس از فروپاشي شوروي و طرح دموکراتيزه کردن حکومت هاي توتاليتر است؛ طرحي که از همان ابتدا محکوم به شکست شد و «القاعده و داعش» از زهدان آن ظهور کردند؛ بنابراين سياست بلندمدت آمريکا پيگيري همين عقيده اما با سازوکارهاي متفاوت است؛ موضوعي که براي روسيه پس از شوروي اولويت ندارد. در قضيه عفرين، آمريکا علاوه بر آنکه بازي از سر «ناگزيري» را با کُردها شروع کرد، به همان اندازه به دنبال نوعي منطق بازيگري با «عامل برنده» بود. کُردها در نبرد عفرين چه موفق مي شدند و چه مثل امروز که عفرين را از دست داده اند، در راهبرد آمريکا در خصوص کُردها هيچ گونه تغييري ايجاد نمي کرد؛ اين را بايد مربوط به استراتژي بلندمدت و دکترين سياسي اين کشور در منطقه دانست.
    هر چند اندکي پس از تصرف عفرين به دست ترکيه، روساي جمهوري روسيه، ايران و ترکيه در استانبول دور هم نشستند و پيام معني داري را به آمريکا و غرب مخابره کردند و برخي اردوغان را در بلوک شرق ديدند، اما پيش بيني من اين است، بازي آمريکا بعد از تصرف عفرين به دست ترکيه، وارد مرحله ديگري مي شود و به دليل نياز مبرم آمريکا به ترکيه براي ماندن در سوريه و تقابل با قدرت گيري روسيه و ايران در اين کشور، آمريکا بعد از اين درباره اداره مناطق اشغالي سوريه به دست ترکيه مشکلي نداشته و برعکس از آن به عنوان پايگاه ديگر غرب در تقابل با روسيه بهره مي گيرد.
    البته اين در صورتي است که آمريکا در موضوع کُردها، بتواند در مقابل ترکيه از خود نرمش نشان دهد. هر چند در مسئله دوما و غوطه شرقي، آمريکا و غرب در حال فشار به ايران و روسيه و دولت سوريه هستند، اما سياست آمريکا در خصوص ترکيه از يک ره يافت بلندمدت پيروي مي کند. در واقع فرضيه آمريکا بر اين منطق استوار است که مناطق تحت کنترل ترکيه بهتر از مناطق در کنترل روسيه و دولت مرکزي سوريه است؛ يعني آمريکا هم به بهانه کُردها در شرق فرات حضور خواهد داشت و هم به سبب وجود ترکيه در شمال غرب سوريه دغدغه هاي سياسي اش در اين منطقه کمتر مي شود و اين در حالي است که کُردها در عفرين به دليل اجبار به رابطه با روسيه و سوريه نمي توانستند رضايت کامل آمريکا در سوريه و شرق فرات را کامل کنند و هر آن ممکن بود بر سر عفرين با روسيه و سوريه در اِزاي رقه يا ديرالزور معامله کنند؛ بنابراين سقوط عفرين مي توانست کُردها را از روسيه جدا کند و به آمريکا هر چه بيشتر نزديک و وابسته کند.
    در طرف ديگر، روسيه با پشت کردن به کُردها يک بار ديگر نشان داد در موضوعات تاريخي و معامله بر سر کُردها و سازش با کشورهاي منطقه، مماشات پذير نيست و بر اساس منفعت اقتصادي خود تعامل مي کند. در واقع روسيه عفرين را از کُردها گرفت و تقديم ترکيه كرد. اما آيا اين اقدام مي تواند سياست خردمندانه اي براي کرملين باشد؟
    در حقيقت بخشي از پاسخ اين است که کُردها اکنون ديگر ترسي براي از دست دادن سرزمين تحت حاکميت شان در غرب فرات ندارند، زيرا هر آنچه در غرب فرات از آن بيم داشتند، اتفاق افتاد و اين مي تواند به منزله پايان همکاري کُردها و روسيه در غرب فرات و وابستگي دو چندان کُردها به آمريکا باشد.
    اما اين همه ماجرا نيست و به نظر بنده، فصل ديگري از رابطه کُردها و روسيه و همچنين کُردها و دولت سوريه در اين منطقه آغاز خواهد شد. همه تلاش طرف ها در نشست هاي آستانه اين بود که تصميمي درباره آينده گروه هاي مسلح در سوريه گرفته شود. در اين نشست ها مقرر شد که با آغاز عمليات هاي مختلف و تحميل جنگ به تروريست ها، در نهايت همه آنها را در نقطه اي جمع و اسکان دهند.
    درحال حاضر با انتقال تروريست ها از غوطه شرقي به ادلب، بخش اعظمي از اين نقشه اجرائي شده و اگر گروه هاي تندرو در مناطق درعا و تنف هم تعيين تکليف شوند مي توان گفت که پرونده نظامي گروه هاي مختلف در سوريه بسته شده و فصل ديگري از معادلات سوريه بازگشايي مي شود.
    حلقه مفقوده اين مسائل، مشکل کُردها بود که در بازي ميان قدرت ها و تفاوت آنها با گروه هاي تروريستي موجب شد که در نهايت سوريه و ايران هم در قبال عمليات ترکيه در شمال سوريه موضع چنداني نداشته باشند. در واقع شايد بخشي از اين مسئله به بالانس کردن گروه هاي مسلح در شمال سوريه برگردد.
    همچنين بايد گفت، ارتباط کُردها و روسيه هم فصل خزان دارد اما فصل جدايي نخواهد داشت. روسيه مرجع تصميم گيري در آينده سوريه است و در صورت شکل گيري گفت و گوهاي سياسي در باره آينده سوريه، اين مسكوست که مي تواند کُردها را مشارکت دهد يا ندهد، چرا که امروز همه گروه هاي معارض حول پادرمياني روسيه در نشست سوچي جمع شده اند و درباره آينده سوريه به گفت وگو مي نشينند. بنابراين همچنان کُردها نمي توانند از روسيه دست بکشند، مگر آنکه غرب منطقه پرواز ممنوعي در شرق فرات برقرار كند و يک طرفه ايجاد مناطق کُردي را به رسميت بشناسد که اين امر هم درحال حاضر، سخت و بعيد به نظر مي رسد؛ همچنان که آمريکا همواره از حفظ تماميت ارضي سوريه و راهکار سياسي سخن به ميان آورده است.
    يارکشي در ميان اعراب / نشست سران کشورهاي عربي با محوريت سوريه و ايران برگزار شد
    


 روزنامه شرق ، شماره 3124 به تاريخ 27/1/97، صفحه 7 (جهان)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 27 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه جنگل و فرآورده هاي چوب
متن مطالب شماره 2 (پياپي 7102)، تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است