|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/2/3: اصلاحاتي در كار نيست
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4661
دو شنبه 31 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4311 3/2/97 > صفحه 29 (باشگاه اقتصاددانان) > متن
 
 


اصلاحاتي در كار نيست


نويسنده: ويليام لئوگراند*


    
    از هفته پيش، کوبا رئيس جمهوري جديد دارد و براي نخستين بار در ۶ دهه اخير نام او کاسترو نيست. مجمع ملي کوبا آقاي دياز کانل، معاون رائول کاسترو ۸۷ ساله را به جانشيني او برگزيده است. او از سال ۲۰۰۶ تا هفته پيش عنان امور را در اين کشور در دست داشت. آقاي رائول کاسترو در سال ۲۰۱۱ محدوديت دو دوره رياست جمهوري را ايجاد کرد و با اين کار عملاً راه براي به قدرت رسيدن رئيس جمهوري جديد و تغييرات بزرگ در سطوح بالاي حزب کمونيست فراهم شد. حال که تحولي به بزرگي تغيير رياست جمهوري در کوبا انجام شده سوالات زيادي درباره آينده اين کشور مطرح است، اما مهم ترين سوالات به وضعيت اقتصادي مربوط است.
    وضعيت شاخص هاي اقتصادي در اين جزيره کمونيستي بد است، روابط با آمريکا مخدوش و رو به بدتر شدن است و آزادي هاي مدني و رسانه اي به حدي اندک است که همواره کارشناسان مستقل از آن انتقاد کرده اند اما آقاي دياز کانل کيست؟ انتخاب دياز کانل به سمت رياست جمهوري کوبا مرحله نهايي انتقال قدرت از نسلي کهنسال است که انقلاب سال ۱۹۵۹ را به راه انداختند. جاذبه فيدل کاسترو که در سال ۲۰۱۶ درگذشت، طي چند دهه ستون رژيم حاکم بر کوبا بود، اما اکنون دياز کانل که طي سال هاي اخير به سطوح بالاتر حزب کمونيست ارتقا يافته و اکنون رياست جمهوري کوبا را به عهده دارد بايد از طريق عملکرد مناسب و موثر نظر موافق مردم را به خود جلب کند.
    بسياري از تحليلگران مي گويند او يک سياستمدار عملگرا است. او در دهه ۱۹۹۰ به عنوان يک مقام حزب کمونيست و در دوره اي که اقتصاد کوبا دچار مشکلات عميق و رکود بود، به جاي استفاده از اتومبيل و راننده، با دوچرخه به محل کار خود مي رفت. او مانند رائول کاسترو در اجتماعات بزرگ احساس راحتي نمي کند اما در جمع هاي کوچک آرامش دارد. انتظار مي رود دياز کانل در دوره رياست جمهوري اش از توصيه ها و نفوذ رائول کاسترو بهره ببرد. رائول کاسترو تا سال ۲۰۲۱ دبير کل حزب کمونيست کوبا که تنها حزب اين کشور است، باقي خواهد ماند. اين سمت از رياست جمهوري پرقدرت تر و پرنفوذتر است زيرا رهبري حزب کمونيست، تمامي تصميم هاي بزرگ اقتصادي، سياسي و اجتماعي را اتخاذ و خط مشي سياست خارجي را تعيين مي کند. در اين ميان رئيس جمهوري بايد اين برنامه ها را اجرا کند. حال با توجه به اين واقعيت که اختيارات رياست جمهوري در کوبا محدود است و نيز شخص رياست جمهوري خود را پايبند به اصول کمونيسم مي داند آيا واقعا مي توان انتظار داشت تغييراتي موثر و بزرگ در اين کشور رخ دهد؟ پاسخ دادن به اين سوال آسان نيست و بسياري از کارشناسان معتقدند در کوتاه مدت تحولي بزرگ در شرايط مشاهده نخواهد شد اما تحول اخير يعني انتقال قدرت به کانل يک تحول بزرگ است. براي نخستين بار رهبر حزب کمونيست و رياست جمهوري يک نفر نيستند. رائول و فيدل کاسترو در دوران خود هم رئيس جمهوري کوبا بودند و هم رئيس حزب کمونيست.
    اکنون بايد خطوط حاکميت بين حزب و دولت شفاف شود. اگر دياز کانل بخواهد مي تواند هنگام تعيين وزراي دولت از بين اطرافيان خود، اختيارات بالاتري براي اجراي برنامه هاي اقتصادي و اجتماعي کسب کند. البته اين کار آساني نيست. واقعيت اين است که او در سال هاي اخير در درون حزب کمونيست پله هاي ترقي را طي کرده و اين احتمال کاملا وجود دارد که تعيين او به عنوان رئيس جمهوري کوبا، پس از گرفتن تعهد از وي براي حفظ اصول چند دهه اخير حزب کمونيست صورت گرفته باشد. بدين معنا که او خود را متعهد خواهد دانست همان راهي را طي کند که رائول و فيدل کاسترو طي کردند.
    اما اگر او بخواهد تغييرات بزرگ ايجاد کنند آيا توانايي اين کار را دارد؟ مشکلات اقتصادي در کوبا بسيار بزرگ هستند و تصميم هاي بزرگ اقتصادي از سوي حزب کمونيست اتخاذ مي شود. براي مثال کاسترو چند سال پيش به لزوم از ميان رفتن سيستم ارزي دوگانه در کوبا اذعان کرد، اما تصميم گيري در اين باره و اجراي برنامه اي که اين هدف را تحقق بخشد، تاکنون به تعويق افتاده است. سيستم کند و ناکارآمد کمونيستي و فشار گروه هاي ذي نفوذ عواملي هستند که اجراي هرگونه برنامه اصلاحي را به تعويق مي اندازند. رائول کاسترو در ابتداي دوره رياست جمهوري خود، برنامه اصلاحات اقتصادي را تدوين کرد. اجراي اين برنامه محدوديت فعاليت بخش خصوصي را کاهش مي دهد و کوبا را براي سرمايه گذاران خارجي به کشوري جذاب تبديل مي کند اما اين برنامه هرگز به طور کامل اجرا نشده است. اينها نمونه هايي از ناکارآمدي سيستم متمرکز اقتصادي در کوبا هستند که سبب ضعف شديد اقتصادي شده و مردم را به ستوه آورده اند. اگر دياز کانل بخواهد درهاي اقتصاد را به روي جهان بگشايد و اصلاحات واقعي اجرا کند، با مخالفت هاي آشکار و پنهان نيروهاي محافظه کار که از شرايط موجود اقتصادي سود مي برند، مواجه خواهد شد و اگر نخواهد تغيير ايجاد کند، جامعه کوبا از لحاظ سياسي و اجتماعي دچار فروپاشي مي شود. در واقع رياست جمهوري جديد از جنبه هاي مختلف و در حوزه هاي گوناگون با بن بست مواجه است.
    حوزه ديگري که اهميت خاصي دارد آزادي بيان است. در سال هاي اخير همزمان با دسترسي تعداد بيشتري از مردم کوبا به اينترنت و شبکه هاي اجتماعي، انتقاد از عملکرد حکومت بيشتر شده است. سال پيش نيروهاي تندرو کمپيني را آغاز کردند که هدف آن بد جلوه دادن منتقدان از حکومت بود. با کمال تعجب، عده زيادي از اعضاي حزب کمونيست از اين کمپين دفاع کردند. رائول کاسترو در سال هاي اخير با استراتژي خودخواسته يعني «اصلاح بدون عجله و بدون وقفه» توانسته است اختلافات جناح هاي مختلف را مديريت کند، اما بايد ديد آيا رياست جمهوري جديد توانايي انجام اين کار را دارد يا نه. از آنجا که امکان قطع دسترسي مردم به اينترنت و متوقف کردن جريان اخبار و اطلاعات وجود ندارد انتظار مي رود به تدريج تحولات بزرگ در جامعه کوبا رخ دهد. مشکلات عميق اقتصادي يک عامل محرک براي اعتراض و خواست مردم براي تغيير سياست ها و قوانين موجود است. تغيير در جامعه اي مانند جامعه کوبا که ۸۰ درصد مردم آن در دوره حاکميت فيدل و رائول کاسترو زندگي کرده اند دشوار خواهد بود، اما نسل جديد اين کشور خواهان تغييرات واقعي و بزرگ هستند و رئيس جمهوري جديد بايد اين خواست را درک کند. تداوم وضعيت موجود امکان پذير نيست زيرا وضعيت اقتصادي به شکلي در آمده که بايد اصلاحات واقعي با سرعت مناسب انجام و به بخش خصوصي امکان فعاليت واقعي داده شود. اگر دياز کانل بتواند در مسير رفع مشکلات اقتصادي حرکت کند فردي موفق تلقي خواهد شد البته در اين حالت، گروه هاي ذينفع و شرکت هاي وابسته به حزب کمونيست که در سال هاي اخير بخش بزرگي از درآمدهاي کشور را به خود اختصاص داده اند ديگر نمي توانند در شرايط جديد همان راه را طي کنند. در واقع نسل جوان کنوني با آنکه به اهداف حزب کمونيست علاقه دارد اما مانند پدران خود فکر نمي کند و منطق بسياري از سياست هاي حزب کمونيست را درک نمي کند. آنها خواستار تغييرات واقعي هستند.
    
    * اينديپندنتاصلاحاتي در کار نيست
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4311 به تاريخ 3/2/97، صفحه 29 (باشگاه اقتصاددانان)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 12 بار



آثار ديگري از "ويليام لئوگراند"

  از شيطان سرخ تا «پوپوليسم راديكال» چالش هاي امنيتي آمريكا در جنوب
ويليام لئوگراند م، سرمايه 12/10/86
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله دانشكده پزشكي اصفهان
متن مطالب شماره 515، هفته سوم فروردين 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است