|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/2/17: واكاوي
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4657
چهار شنبه 26 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4321 17/2/97 > صفحه 30 (تاريخ و اقتصاد) > متن
 
 


واكاوي



فاصله شاه و مردم در نگاه خارجيان
    در ايران قديم شاه هرگز شخصيتي دست نيافتني همچون فرعون يا امپراتور ژاپن نبوده است. برعکس آن گونه که يک بار شنيدم پيتر براون با تيزهوشي دريافته است، شاهان ساساني مراقب بودند که با نقش کردن تصوير خود در ته جام ها صورت خود را در معرض ديد عموم قرار دهند. بدين سان براي فرد عادي نام و ظاهر آنان شناخته شده بود و بخشي از زندگي روزمره وي را تشکيل مي داد.
    در دوران نزديک تر، ناظران اروپايي اغلب از ميزان دسترسي مردم به شاهان، برخورد غيررسمي آنها با درباريان و مقامات و جديتي که در پرداختن به کار حکومت به خرج مي دادند، حيرت کرده اند. تونو اشاره مي کند که «آنان صميميت زيادي با بيگانگان و حتي رعاياي خود نشان مي دادند و نسبتا آزادانه با آنها به خوردن و نوشيدن مي پرداختند.» ملکم از روي مشاهدات شخصي اش اظهار مي کند: «هيچ کشوري وجود ندارد که در آن وظايف پادشاه بيشتر از ايران باشد... هنگامي که او در اردوگاه است، اشتغالاتش با پايتخت تفاوتي ندارد و مي توان گفت که هر روز بين شش تا هفت ساعت در ميان عموم است که طي آن افراد زيادي از همه درجات نه تنها قادر به ديدن او بلکه تماس با او نيز هستند. غيرممکن است پادشاهي که آداب و رسوم او را تا اين حد ملزم به آميزش با رعايايش مي سازد از شرايط آنان بي اطلاع باشد و اين اطلاع بايد به پيشبرد رفاه حال آنان منجر شود مگر اينکه شاه ذاتا بسيار بي خرد باشد.»
    منبع: راجر سيوري، ايران عصر صفوي، ترجمه کامبيز عزيزي، نشر مرکز، ۱۳۶۳.
    
    
    
هرمز در دوره قاجار
    در سنه ۲۰۰ هجري تجارت اعراب در خليج فارس به سر حد کمال رسيد. با هندوستان و جزاير هندوستان و مملکت چين تجارت داشتند... تا آنکه واسکودوگاماي پرتغالي باب المندب را کشف کرد و پرتغالي ها به خليج فارس آمدند و تا ۲۰۰ سال قبل از اين در آنجا با کمال استقلال تجارت و حکمراني کردند. آلبوکرک مسقط و جزيره هرمز را تصرف کرد و پرتغالي ها در آنجا قلعه هاي محکم و کارخانه بنا کردند و در هر يک از جزاير خليج فارس دارالتجاره برپا کردند. در اندک زماني جزيره هرمز جاي بسيار معتبري شد و مال التجاره هندوستان که به ايران مي رفت، تماما از اين جزيره مي گذشت. در اين جزيره بي آب و خشک، شهر ممتازي بنا کرده بودند.
    از سمت هندوستان در دهنه خليج فارس دماغه موسوم به راس مسندم واقع است که دو کوه مرتفع است و در روبه روي اين دو کوه در سمت ايران در يک فرسنگي در وسط دريا جزيره هرمز واقع شده و چند کوه دارد که معدن نمک است و نمک آنجا را به خارج مي برند. در شهر هرمز زماني چهل هزار جمعيت زندگي مي کرد و تجار از جميع ممالک دنيا در آنجا جمع شده بودند و اکنون جزيره هرمز مخروبه است و از خرابه هاي شهر که هنوز باقي است معلوم مي شود که شهر هرمز چقدر معظم بوده است. روبه روي جزيره هرمز دهنه رودخانه ميناب واقع است. در اين رودخانه در فصل بهار کشتي کوچک ممکن است دو فرسنگ برود. در آنجا شهر شاه بندر در کنار رودخانه بنا شده است. در نيم فرسنگي شهر قلعه مربع محکمي ساخته اند که پرتغالي ها چند عراده توپ در آن جا گذارده بودند. در حوالي شهر شاه بندر اراضي مزروعه حاجي آباد واقع است که باغات و اشجار مثمره زياد دارد و گله و رمه نيز در آنجا بسيار است. در چند فرسنگي دهنه رودخانه ميناب شهر گمبرون (بندرعباس) واقع شده و بعد از اينکه جزيره هرمز مخروبه شد، بندرعباس معتبر شد.
    منبع: کلمنت مارکام، تاريخ ايران در دوره قاجار، ترجمه ميرزا رحيم فرزانه، نشر فرهنگ ايران، ۱۳۶۷.
    
    
    
درگذشت ايران شناسي که اوستا را ترجمه کرد
    ايوان ميخايلوويچ استبلين کامينسکي ايران شناس و زبان شناس روسي و رئيس بخش شرق شناسي دانشگاه سن پترزبورگ روز ۱۵ ارديبهشت ماه در ۷۲ سالگي درگذشت. شهرت استبلين کامينسکي عمدتا مديون ترجمه بخش هايي از اوستا به زبان روسي است.
    وي در سال ۱۹۴۵ در شهر دانشگاه سن پترزبورگ به دنيا آمد. پدر وي ميخائيل ايوانويچ استبلين کامينسکي از زبانشناسان سرشناسي بود که عمده پژوهش هايش را به فرهنگ و زبان مردم اسکانديناوي تخصيص داده بود. ايوان ميخايلوويچ در دانشگاه همين شهر در رشته ايران شناسي فارغ التحصيل شد و مدتي را به کار معلمي و تدريس زبان روسي پرداخت. سپس در بخش خاورشناسي فرهنگستان علوم روسيه دوره دکتراي خود را ادامه داد و مطالعه روي ايران را به طور جدي دنبال کرد و در سال ۱۹۷۱ از رساله دکتراي خود با عنوان «آواشناسي تاريخي زبان وخي» دفاع کرد. وي را مي توان از آخرين اعضاي سرشناس مکتب ايران شناسي دانست که زماني در شوروي بسيار پر رونق بود.
    عمده پژوهش هاي کامينسکي در زمينه زبان هاي ايراني بوده است، اما تحقيق در تاريخ و فرهنگ ايران به ويژه در دوران باستاني نيز براي وي خالي از جذابيت نبوده و به همين سبب در بسياري از کاوش هاي باستان شناسي به عنوان پژوهشگر و متخصص حضور داشته است. او به زبان هاي مختلف ايراني، مانند فارسي، خوارزمي، اوستايي، پارسي ميانه و باستان، سغدي و زبان هاي پاميري آشنايي داشته و کتب و مقالات متعددي در رابطه با آنها به رشته تحرير درآورده است. کامينسکي از سال ۱۹۹۱ تا نوامبر ۲۰۰۶ کرسي ايران شناسي فرهنگستان علوم روسيه را در اختيار داشته است و مدتي در حدود ۱۱ سال از سپتامبر سال ۱۹۹۴ تا اوت سال ۲۰۰۵ به عنوان رياست دانشکده خاورشناسي در همين فرهنگستان فعاليت کرد. کامينسکي در مدت مطالعات خود چندبار به ايران سفر کرد و در سال ۱۳۸۴ از وي به عنوان چهره ماندگار در ايران تجليل به عمل آمد.
    واكاوي
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4321 به تاريخ 17/2/97، صفحه 30 (تاريخ و اقتصاد)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 18 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله گزارشات بيوتكنولوژي كاربردي
شماره 1 (پياپي 601)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است