|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق 97/2/26: مردم آمريكا را نرنجانيم
magiran.com  > روزنامه شرق  >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3177
يكشنبه سوم تير ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3149 26/2/97 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


يادداشت 
مردم آمريكا را نرنجانيم


نويسنده: علاالدين غروي *

مردماني که در قرن هاي 17 و 18 ميلادي عمدتا از اروپا به قاره جديد مهاجرت کردند، پس از استقرار کامل و آغاز بهره وري از سرزميني حاصلخيز، متوجه اهميت اين سرزمين شدند و پس از چندين دهه مبارزه با دولت استعمارگر انگليس، استقلال خود را در سال 1776 به دست آوردند. اين مبارزات در تاريخ جهان به عنوان انقلاب آمريکا شهرت يافت؛ چراکه در جنگ هشت ساله استقلال، شعارهاي آزادي خواهانه مبتني بر کرامت انساني از زبان رهبران نهضت استقلال شنيده و باعث تهييج مردم در مبارزه مسلحانه با انگليس استعمارگر مي شد. تاکيد بسيار پررنگ بر آزادي هاي فردي و اجتماعي و مسئول دانستن حکومت در تامين رضايت مردم تحت حاکميت در اعلاميه توماس جفرسون، از بارزترين رهبران جنبش استقلال طلبانه، در جهان آن روز به قدري اهميت يافت که علاوه بر ساختن دولتي مردمي در آمريکاي جديد، رهبران انقلاب فرانسه را تحت تاثير قرار داد. زمان زيادي از استقلال آمريکا نگذشته بود که دست اندازي به سرزمين همسايگان و در راس آنها مکزيک آغاز شد و متجاوزان آمريکايي در نهايت سرزمين هايي مانند تگزاس، کاليفرنيا و... را ضميمه خاک خود کردند. در دو قرن گذشته آمريکاي جنوبي و مرکزي به عنوان حياط خلوت ايالات متحده درآمدند تا با دخالت در امور داخلي آنها و با کودتاها و لشکرکشي ها، دولت هاي سرسپرده را در اين منطقه بر سر کار آورد. از ذکر دخالت هاي بي شمار آمريکا در مناطق مختلف جهان در قرن بيستم و بزرگ ترين آنها يعني ويتنام که شکستي سخت را بر اين قدرت جهاني وارد کرد، عبور مي کنم. اين مقدمه را به اين دليل آوردم تا خوي دولت هاي گوناگون در آمريکا از آغاز تا امروز فراموش نشود و در تحليل پديده اي به نام دونالد ترامپ که توانست در انتخابات رياست جمهوري سال 2017 راي اکثريت مردم آمريکا را به دست آورد، خطاي تحليل ايجاد نشود.
    سياست هاي اعمال شده از سوي دولت هاي آمريکا در دوران پسااستقلال به ويژه پس از جنگ جهاني دوم، روياي مردمان ديگر سرزمين ها که آمريکا را منجي و حلال مشکلات خود مي پنداشتند، به تدريج به کابوس تبديل کرد و آمريکاگرايي جاي خود را به ضدآمريکاگرايي (Anti Americanism) داد. اين بينش در چند دهه گذشته به تدريج جا افتاد و باعث مخدوش شدن چهره آمريکا در جهان شد. نتايج يک نظرسنجي از سوي مجله آمريکايي نيوزويک در سال 1983 نشان داد محبوبيت آمريکا حتي در ميان متحدان نزديکش افول کرده است. در سال 2002 مرکز پژوهش هاي پيو، يک نظرسنجي از 38 هزار نفر در 44 کشور به عمل آورد تا نشان دهد ديد منفي نسبت به آمريکا باز هم سير صعودي داشته است.
     اما، پس از رويدادهاي سال 2003 و اشغال عراق، آمارها دچار دگرگوني قابل توجهي شد. در نظرسنجي ديگري در بهار اين سال و پس از يورش آمريکا به عراق، چهره جهاني آمريکا منفي تر ديده شد. درحالي که در سال 1999، نتايج نظرسنجي وزارت خارجه آمريکا نشان مي داد که 78 درصد آلماني ها ديد مثبتي به آمريکا دارند، اين رقم در سال 2002 به 61 درصد و در بهار 2003 به 45 درصد کاهش يافت. وضعيت در فرانسه نيز کم و بيش بر همين منوال بود.
    در سال هاي 1999 و 2000 رقم 62 درصد ديدگاه مثبت مردم فرانسه در سال 2003، به رقم 43 درصد کاهش يافت. پديده ضدآمريکاگرايي علاوه بر اروپاي غربي و جهان اسلام، در ديگر مناطق جهان نيز گسترش قابل توجهي داشته است: در سال 2002 ميزان محبوبيت آمريکا در برزيل، 52 درصد بود ولي در سال 2003 به 34 درصد رسيد. اين آمار در روسيه نيز کاهش 25درصدي را در فاصله 2002 تا 2003 نشان مي دهد.
    در اروپا موسسه نظرسنجي يورو بارومتر، وابسته به کميسيون اروپا در نظرسنجي اي که در اکتبر سال 2003 در کشورهاي اتحاديه اروپا انجام داد، به اين نتيجه رسيد که اروپايي ها به همان ميزان آمريکا را تهديدي عليه صلح جهاني مي دانند که ايران را. حتي در انگليس به عنوان متحد مورد اعتماد آمريکا، در سال 2003 نظرسنجي نشان داد که 55 درصد مردم، آمريکا را خطري براي صلح جهاني مي دانند. جالب تر اينکه در همين سال، چهار کشور اروپايي يونان، اسپانيا، فنلاند و سوئد، آمريکا را بيش از کره شمالي، بزرگ ترين تهديد براي صلح جهاني دانستند.
    در خاورميانه و کشورهاي اسلامي، ديدگاه بخش زيادي از مردم نسبت به آمريکا، به ويژه پس از سال 2003 تغيير يافته و از ميزان مقبوليت اين کشور کاسته شده است. نظرسنجي وزارت خارجه آمريکا نشان مي دهد در سال 1999 فقط 23 درصد اردني ها ديد مثبتي به آمريکا داشته اند و در دوران پس از مداخله آمريکا در عراق، نه تنها در اردن بلکه در بيشتر کشورهاي اسلامي خارج از خاورميانه ميزان محبوبيت آمريکا به شدت پايين آمده است. به عنوان مثال در سال 2002، 61 درصد از مردم اندونزي نگاهي مثبت به آمريکا داشتند ولي در سال 2003، اين رقم به 15 درصد کاهش يافته است. نظرسنجي موسسه پيو نشان مي دهد که 71 درصد از مردم ترکيه و 58 درصد لبناني ها آمريکا را خطري براي کشورشان دانسته اند. بخش بزرگي از افکار عمومي (بيش از نيمي از جمعيت اين کشورها) در دو کشور برزيل و کره جنوبي از اينکه ارتش عراق در مقابل آمريکايي ها در سال 2003 مقاومت چنداني نکرده است، اظهار ناراحتي کرده اند!
    نکته ظريف و درخورتوجه اينکه در بيشتر نظرسنجي ها، هيئت حاکمه آمريکا زير تيغ منتقدان بوده است نه مردم آمريکا. اگر با تصميم جورج دبليو بوش در سال 2003، ارتش آمريکا، عراق را به بهانه واهي داشتن سلاح هاي کشتارجمعي اشغال و به ويرانه اي تبديل كرد، اين رفتار خارج از عرف بين الملل دولت آمريکا بود که نمود جهاني پيدا کرد و کاري که رئيس جمهور کرد، آن را در منظر جهانيان قرار داد.
    پيش از بوش پدر و پسر دولت هاي آمريکا سابقه حمله به کشورهاي ديگر را در کارنامه خود داشتند که ويتنام، پاناما، کوبا، جمهوري دومينيکن، کامبوج، لائوس، هاييتي و... از آن جمله است.
    درحالي که سياست يکجانبه گرايانه ترامپ در يک سال گذشته در عرصه جهاني حتي متحدان اروپايي اش را از آمريکا دور کرده است، خروج اين کشور از توافق هسته اي که همه اعضاي دائم شوراي امنيت و آلمان (به نمايندگي از ساير کشورهاي اروپايي) پاي آن را امضا کرده و مهر تاييد شوراي امنيت نيز با ابطال قطع نامه هاي تحريم بين المللي ايران، آن را به يک توافق محکم و کم نظير تاريخي تبديل کرده، وجهه و پرستيژ آمريکا به عنوان يک قدرت جهاني را به مخاطره انداخته است.
    اکنون نوبت بازي ماست تا با طرح ادعانامه عليه پيمان شکني آمريکا و مانور بر آن در سطحي وسيع، ساير کشورهاي مستقل و در راس آنها اتحاديه اروپا، روسيه و چين را که خود زخم خورده از تک روي ها و انحصارطلبي هاي آمريکا هستند، در يک جبهه قرار دهيم. شکي نيست که اگر از اين نيز فراتر رويم و افکار عمومي ملت آمريکا را نيز به سو و سود خود بسيج کنيم، کاري خواهد شد کارستان. در اين راستا، رنجاندن ملت آمريکا با بي احترامي به پرچم اين کشور که نماد استقلال اين کشور است و مردمان آن سرزمين، آن را بسي مقدس مي پندارند، تلاش هاي بين المللي ما را در محکوميت دولت آمريکا تحت تاثير قرار خواهد داد.
    
    * استاد دانشکده روابط بين الملليادداشت: مردم آمريکا را نرنجانيم
    


 روزنامه شرق ، شماره 3149 به تاريخ 26/2/97، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 38 بار
    



آثار ديگري از "علاالدين غروي "
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني سبزوار
متن مطالب شماره 1 (پياپي 96)، فروردين و ارديبهشت 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است