|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران97/2/26: استقلال يا ادغام؛ مساله اين است!
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6900
دو شنبه 23 مهر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6781 26/2/97 > صفحه 22 (فرهنگي) > متن
 
      


استقلال يا ادغام؛ مساله اين است!
3 صنف عمده سينماي ايران طي بيانيه هايي خواستار جدايي بخش بين الملل و ملي جشنواره فيلم فجر شدند

نويسنده: نرگس عاشوري


    
    هفته پاياني ارديبهشت را مي توان «روزهاي صدور بيانيه هاي متوالي» عليه جشنواره جهاني فيلم فجر عنوان کرد. دومينوي برچيده شدن بساط استقلال جشنواره جهاني فيلم فجر با بيانيه کانون کارگردانان سينماي ايران کليد خورد و حلقه هاي اين زنجيره با بيانيه جامعه صنفي تهيه کنندگان سينما و به دنبال آن، شوراي مرکزي انجمن منتقدان و نويسندگان تکميل شد. دو صنف اصلي سينما دوشادوش شوراي مرکزي انجمن منتقدان با بيان انتقاداتي به جشنواره جهاني فيلم فجر خواهان بازگشت به دوران گذشته و ادغام جشنواره جهاني و ملي فجر شدند تا شايد سرنوشت جشنواره اي که قرار بود از زير سايه بخش ملي خارج شده و هويت و اعتباري مستقل پيدا کند در انتظار تصميمات تازه مديران سينمايي بماند.
    
    آزمودن مسيرهاي تازه
    بيست وپنجم شهريورماه سال 93 بود که پس از چندين نشست و هم انديشي با حضور مديران سينمايي و سينماگران، عليرضا رضاداد دبير جشنواره فيلم فجر از جدايي بخش بين الملل از بخش ملي اين جشنواره و برگزاري آن در ارديبهشت ماه خبر داد. در شرايطي که «بي اعتباري و بي هويتي بخش بين الملل» به ترجيع بند اظهارنظرهاي اهالي سينما در اين حوزه تبديل شده بود و در ايامي که با برگزاري يک جشنواره پررونق خارجي (برلين) مهم ترين رويداد جهاني سينماي ايران حتي براي سينماگران داخلي نيز چندان اولويتي نداشت، مديران سينمايي چاره اي جز آزمودن روش هاي تازه نداشتند تا شايد با اين رويکرد تازه جنبه بين الملل جشنواره رخي نشان دهد و نمايان تر شود؛ تصميمي که البته در همان زمان نيز منتقداني جدي داشت. معترضان معتقد بودند که با برگزاري مستقل و جداگانه اين جشنواره با عنوان جهاني، سطح انتظارات از يک بخش جنبي فراتر مي رود و رعايت استانداردهاي متعارف در جشنواره هاي جهاني را ضروري مي سازد؛ استانداردهايي که با توجه به قوانين و محدوديت هاي موجود از جمله مميزي رسيدن به آن تا حدودي ناممکن مي نمود. اما از سوي ديگر موافقان بر اين باور بودند که با اين تغييرات زماني، بخش بين الملل فيلم فجر پيش از آغاز جشنواره کن به پايان مي رسد و از آن مهم تر با اين مجزاسازي فرصتي براي استقلال و هويت بخشي بخش بين الملل ايجاد مي شود.
    
    بازگشت به منزل گذشته
    حالا با گذشت حدود دو هفته از چهارمين دوره مستقل جشنواره جهاني فيلم فجر، مخالفان صف آرايي کرده اند و بار ديگر خواهان ادغام بخش بين الملل از بخش ملي شده اند. در بيانيه هاي منتشر شده در روزهاي گذشته ضمن برشمردن انتقاداتي همچون تخصيص بودجه کلان و محسوس نبودن بازده آن بر جريان توليد و پخش و نمايش آثار سينماي ايران، مطرح کردن شائبه هايي چون رانت و انحصار بازار جهاني براي بخشي خاص و محدود از سينماي ايران و... در نهايت خواهان ادغام دو جشنواره طبق روال گذشته شدند. شامگاه روز دوشنبه هيات مديره انجمن تهيه کننده-کارگردانان سينما نيز در نشستي بر ادغام جشنواره هاي جهاني و ملي فيلم فجر و برگزاري همزمان اين دو جشنواره تاکيد کرد. راهکار ارائه شده در اين بند اما مخالفاني از سوي اعضاي انجمن منتقدان و دو صنف مهم و تاثيرگذار تهيه کنندگان و کارگردانان هم دارد. منتقدان اين تصميم بر اين باورند که اگر چه انتقادات جدي به جشنواره جهاني فيلم فجر وارد است اما با توجه به گام هاي موثري که براي نزديک شدن به تعريف درست از جشنواره بين المللي برداشته شده از نشست هاي تخصصي با حضور ميهمانان خارجي تا سانسورهاي منطقي تر و ايجاد فضاي حرفه اي؛ ادغام دو جشنواره تصميم ارتجاعي است و راه خروج از کاستي ها نيست. در گفت وگويي با اهالي سينما و رسانه نظرات آنها را در اين خصوص جويا شده ايم که در ادامه مي خوانيد:
    
    منطقه ممنوعه
    خوشبختانه يا متاسفانه عضو هيچ کدام از اين صنف ها نيستم و بدون وابستگي به هيچ صنفي، نظر من هم نزديک به اين سه بيانيه است. به اعتقاد من رويدادي که به اسم جشنواره جهاني فيلم فجر برگزار مي شود، رويداد اضافي، پرهزينه و بيهوده است و هيچ دستاوردي براي سينماي ملي ندارد. به دليل قوانين حاکم بر جامعه مان اساساً ما نمي توانيم جشنواره بين المللي برگزار کنيم. در تمام جشنواره هاي بين المللي، کشور برگزارکننده بنا بر مصلحت سياسي، اجتماعي يا اخلاقي جامعه تنها حق دارد حداکثر سه دقيقه از يک فيلم را حذف کند.
    بر اين اساس با توجه به قوانين موجود در کشورمان راهکاري نمي ماند جز دست به دامان شدن جريان سينماي غيرتجاري دنيا، آن هم در همين کشورهاي دور و بر خودمان که مشکل مميزي کمتري دارند. در شرايطي که کشور مسلمان عربي همسايه جشنواره اي برگزار مي کند که در مساله سانسور تا اين ميزان شدت عمل به خرج نمي دهد و از ستاره هاي روز سينما دعوت هم مي کند؛ با توجه به محدوديت هاي اخلاقي به اعتقاد من بهتر است قيدجهاني شدن جشنواره را بزنيم و به همان جشنواره ملي فجر که در يکي دو سال اخير جمع و جورتر و بهتر هم شده بسنده کنيم. به جاي آن مي شود مثلاً در کنار بخش ملي، بخش غيررقابتي جشنواره جشنواره ها را هم برگزار کرد که البته آن هم ضرورتي ندارد چرا که کپي تمام فيلم هاي جشنواره ها در دسترس مردم است و ديگر دهه 60 هم نيست که اگر فيلمي سانسور شد کسي متوجه آن نشود. در نهايت اينکه وقتي معيارهاي ما معيارهاي جهاني نيست بهتر است به فکر جشنواره جهاني نباشيم چون جز حيف و ميل سرمايه ملي هيچ خاصيتي ندارد. وجه جهاني جشنواره فقط جنبه تبليغاتي و برد سياسي آن است. پيشنهاد من اين است که هزينه جشنواره جهاني صرف فرصت براي فيلمسازي جوانان يا گسترش سالن هاي سينما شود يا اينکه جشنواره کودک را به معناي تام بين المللي برگزار کنيم. پيشنهاد من اين است که به جاي هزينه براي جشنواره جهاني فيلم فجر، جشنواره فيلم کودک را از اين فلاکت نجات دهيم.
    
    در ستايش يک مدير سينمايي
    
    عبدالحسن برزيده : کارگردان و نويسنده
    در مقطعي که تصميم جدايي بخش جهاني از ملي فجر مطرح شد، من از مخالفان جدي آن بودم، اما در برگزاري 4 دوره مستقل شاهد اتفاقاتي بودم که مرا به اين باور رسانده است که منفک شدن اين دو بخش درست ترين تصميم ممکن بوده است؛ اتفاقاتي که عمدتاً ناشي از مديريت رضا ميرکريمي بوده است. سپردن مديريت جشنواره به يک فيلمساز مطرح که حضور در جشنواره هاي جهاني را تجربه کرده و ارتباطات سينمايي خوبي دارد را شايد بتوان موثرترين عامل در موفقيت اين جشنواره عنوان کرد؛ به طوري که امروز براحتي نمي توان کسي را به عنوان جايگزين او معرفي کرد. اگر وزارت ارشاد مي خواست چنين جشنواره اي را برگزار کند يا افراد وابسته به اين وزارتخانه در اين پست قرار داشتند قطعاً شاهد چنين روندي نبوديم. جشنواره جهاني فيلم فجر امروز به يکي از بهترين جشنواره هاي منطقه تبديل شده است و حتي از جشنواره هاي الف جهاني چيزي کم ندارد.
     علي رغم اينکه معترضان جزو دوستان من هستند و انتقاد را حق آنها مي دانم اما موظفم بگويم که انتقاداتشان مستدل نبود. گفته اند مخاطب جشنواره کم شده است در حالي که هر وقت وارد سالن سينما شدم سالن ها پر بود. گفته اند که بازاري براي فيلم هاي ايراني ايجاد نشده در حالي که شاهد نمايش فيلم هايي بوديم که فرصت شرکت در بخش ملي جشنواره از آنها سلب شده بود. گفته اند تاثير و بازده اين ارتباطات با سينماي جهان مشخص نيست در حالي که آنهايي که به جشنواره آمدند شاهد بودند که کارگاه ها و نشست هاي سينماگران خارجي و در دسترس بودنشان فضاي تبادل اطلاعات خوبي ايجاد کرد. بخصوص با ميهمانان مطرحي که امسال به جشنواره آمدند و به اعتقاد من حضور آنها هم وابسته به دبيري ميرکريمي و ارتباطات سينمايي او بود. اين جشنواره امروز يک جشنواره دولتي به معناي سليقه اي و جشن به معناي دورهمي صرف نيست بلکه تبديل به يک کلاس سينمايي شده است. هزينه، عمر و انرژي زيادي صرف آن شده و نبايد اين دستاورد به خاطر حسادت و فهم غلط نابود شود. مي گويم فهم غلط چون هيچ کدام از ادعاهاي مطرح شده کارشناسانه نيست. مي تواند مغرضانه باشد يا همچون بيانيه کانون کارگردانان ناشي از برداشت غلط. اي کاش اين کانون تامل بيشتري کند و ما با هم بيشتر صحبت کنيم. نگرانم که مبادا اين جريان ها منجر به چالش و دعواي خانواده سينما شود. از همه دوستاني که مي دانم از سر دلسوزي چنين مسائلي را مطرح مي کنند درخواست مي کنم تبعات اين تصميم را در نظر بگيرند و به ماجرايي اصرار نکنند که ممکن است بعدها پشيمان شوند.
    
    
    آدرس غلط دادن
    
    عليرضا داوودنژاد: کارگردان و تهيه کننده
    در شرايطي که توليدات سينماي ايران براي عرضه و نمايش ،بازار امن ندارد طرح اين مسائل به اعتقاد من رفتن به حاشيه و بازي هاي تشريفاتي رسانه اي است. در روزهايي که ما امنيت نداريم، توليدات مان در بازار امنيت ندارد؛ چرا بايد تمام حواس، مديريت و انرژي و بودجه مان صرف برگزاري يا ادغام دو جشنواره شود؟! در شرايطي که در اکران در سطح کشور با کمبود سالن روبه رو هستيم، در گيشه با وجود تکنولوژي هاي موجود سهم صاحب فيلم خورده مي شود، همه مملکت فيلم هايمان را در شبکه نمايش خانگي مي بينند اما شمارگانمان ناچيز است، تلويزيون نه فيلم ما را مي خرد و نه آن را تبليغ مي کند، اينترنت فيلم هايمان را براي پهناي باند حراج مي کند، شبکه هاي ماهواره اي فيلم‎مان را مجاني نمايش مي دهد تا فلان کرم درد بي درمانش را دم در خانه مشتري برساند، اتوبوسراني، کشتيراني، هتل ها، بيمارستان ها و قطار و... آن را مجاني پخش مي کنند و... در اين شرايط برايمان چه نفعي دارد که بخواهيم دنبال اين مسابقه باشيم که کدام وضعيت جشنواره بهتر است؟ اين بحث ها آدرس غلط دادن و منحرف کردن اذهان عمومي از مساله اصلي سينما يعني ناامني بازار است.
    
    
    استقلال يا ادغام؛ مساله اين است! / 3 صنف عمده سينماي ايران طي بيانيه هايي خواستار جدايي بخش بين الملل و ملي جشنواره فيلم فجر شدند
    


 روزنامه ايران، شماره 6781 به تاريخ 26/2/97، صفحه 22 (فرهنگي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 16 بار
    



آثار ديگري از "نرگس عاشوري"

  احساس كمبود و خسران ندارم / گفت وگوي احمد طالبي نژاد و زري خوشكام به بهانه اكران «شعله ور»
نرگس عاشوري، شرق 15/7/97
مشاهده متن    
  كامبوزيا پرتوي در گفت و گو با «ايران»: «كاميون» اكران نشود فيلم بعدي را نمي سازم
نرگس عاشوري، ايران 5/7/97
مشاهده متن    
  هنوز هم از «روز واقعه» ارتزاق معنوي مي كنم / مروري بر خاطرات ساخت ماندگارترين فيلم عاشورايي در گفت و گو با عليرضا شجاع نوري
نرگس عاشوري، ايران 27/6/97
مشاهده متن    
  بليت اسكار براي «بدون تاريخ بدون امضاء» / بخت سينماي ايران در اسكار 2019 با ساخته وحيد جليلوند
نرگس عاشوري، ايران 25/6/97
مشاهده متن    
  پناهگاهي به نام سينما / بررسي دلايل اقبال مخاطبان به سينما در 5 ماهه نخست سال
نرگس عاشوري، ايران 22/6/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه پژوهش هاي جامعه شناسي معاصر
متن مطالب شماره 12 (پياپي 701)، بهار و تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است