|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه جام جم97/2/26: با مشكلاتم جوك مي سازم و به آن مي خندم!
magiran.com  > روزنامه جام جم >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 5135
يكشنبه سوم تير ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2835
magiran.com > روزنامه جام جم > شماره 5107 26/2/97 > صفحه 20 (صفحه آخر) > متن
 
 


كافه ميرداماد 
با مشكلاتم جوك مي سازم و به آن مي خندم!
گفت و گو با اليكا عبدالرزاقي، بازيگر تئاتر و تلويزيون

نويسنده: طاهره آشياني *

آنهايي که با اليکا عبدالرزاقي از نزديک حشر و نشر دارند و او را مي شناسند،بر اين باورند که او از معدود آدم هايي است که بدون کمترين ريا و دورويي، ظاهر و باطنش يکي است و هر چند حرفه اش بازيگري است اما در زندگي واقعي نقش بازي نمي کند.او اين خصلت را در برنامه خندوانه و استندآپ کمدي هايش به نمايش گذاشت، آنجا که به زباني طنز مراودات بين خانوادگي اش را بازگو کرد و حتي گفت که نظرش درباره ظاهر و چهره خودش چيست ! در همين برنامه او قول داد براي ترويج حفظ محيط زيست و رها نکردن زباله در طبيعت و محيط پيرامون، يک روز به مکاني خاص برود و آنجا را از زباله پاکسازي کند.عبدالرزاقي به قولش عمل کرد و با گروهي از دوستان و داوطلبان به طبيعت رفت و زباله ها را جمع اوري کرد و بعد که فيلمش از برنامه خنداونه پخش شد او تاکيد کرد که از انباشت اين همه زباله شگفت زده شده است.با عبدالرزاقي هم صحبت شديم تا برايمان از دغدغه هايش درباره حفظ محيط زيست و فرهنگسازي در اين باره بگويد.
    
    درباره حفظ محيط زيست حرف زياد زده مي شود و خيلي ها تلاش مي کنند در اينباره فرهنگسازي کرده و مردم را تشويق کنند که از کيسه پلاستيکي کمتر استفاده کنند و زباله ها را در طبيعت، کوچه و خيابان نريزند اما به نظر مي رسد عموم مردم زياد تمايلي به اين کار ندارند به همين دليل تقريبا زباله ها را در همه جا مي توان ديد، به نظرتان چرا مردم در اينباره مقاومت مي کنند؟
    به نظرم بخشي از اين مقاومت به عدم فرهنگ سازي مناسب بستگي دارد و کم کاري آموزش و پرورش در اين زمينه کاملا مشهود است.مدارس ابتدايي و مهدکودک ها اولين مکان هايي است که بايد آموزش در زمينه جفظ محيط زيست را شروع کنند.در اين حوزه مي توان از برنامه هاي کشورهايي که در اين زمينه موفق هستند، استفاده کرد.الان مي توان با قاطعيت گفت که ديگر نصيحت کارساز نيست و مردم گوش نمي دهند چون انگيزه ندارند.خبر دارم در يکي از شهرهاي انگلستان چند خانم تصميم گرفتند زيرگذر محله خود را که کثيف و بدمنظره بود تميز کرده و رنگ آميزي کنند تا محله شان زيبا شود.اما در کشور ما، مردم به تميزي داخل خانه خود بسيار اهميت مي دهند اما همين آدم هاي تميز مثلا سفره خود را از پنجره به داخل کوچه مي تکانند و آشغال ها را از خانه به کوچه منتقل مي کنند! ما عادت کرده ايم فقط غُر بزنيم و بگوييم واي اين کوچه چقدر کثيف است و اطراف اين سطل زباله چقدر آلوده است!شهرداري کوچه را تميز نکرده، خود اهالي محله هم اين کار را انجام نمي دهند ! هر کسي بايد از خودش شروع کند.به نظرم فرهنگسازي هايي که تاکنون صورت گرفته جواب نداده و به همين دليل ما با انباشت زباله در همه جاي ايران مواجه هستيم.بايد قوانين سخت تري اعمال شود، مثل جريمه هاي سنگين! همان کاري که براي بستن کمربند ايمني انجام شد و مردم به مرور به اين کار عادت کردند.همانطور که گفتم بايد از کشورهاي موفق در اين زمينه الگوبرداري کنيم؛ در کشورهاي اروپايي اگر کسي از پنجره اتومبيل خود آشغال به بيرون پرتاب کند، شهروندان ديگر مي توانند نسبت به او واکنش نشان دهند و فرد خاطي نمي تواند در جواب بگويد : به تو چه ! بلکه بايد از اتومبيل خود خارج شود و آشغال را بردارد و در سطل زباله بيندازد.در آلمان اگر بچه خردسال را روي صندلي جلوي ماشين بنشاني، مردم به تو تذکر مي دهند، خودروي تو را متوقف مي کنند و نمي گذارند به حرکتت ادامه بدهي چون براي بچه خطرناک است ! اگر به گفته آنها توجه نکني به پليس زنگ مي زنند و پليس سريع خود را به محل مي رساند...
    
    قديم ترها مردم خودشان جلوي خانه هايشان را به اصطلاح آب و جارو مي کردند، اما اين رفتار خوب بخصوص در کلانشهرها کاملا از بين رفته است.
    ديگر محله اي نمانده که بخواهيم درباره آن صحبت کنيم ! بدون کارشناسي آپارتمان سازي آنقدر زياد شد که محله ها از بين رفت.بين محله ها، اتوبان کشيده شد و ديگر نمي توان از مردم يک محله صحبت کرد، محله هايي که مردمش يکديگر را مي شناختند و با يکديگر تعامل داشتند.آپارتمان نشيني و برج نشيني مردم را از هم دور کرد.شايد در جنوب شهر تهران بافت هاي محلي وجود داشته باشد اما در بقيه شهر تهران محله اي وجود ندارد که مردمش يکديگر را بشناسند و بر همين اساس به هم احترام بگذارند و کوچه و محله خود را کثيف نکنند و اخلاق و همسايه داري را رعايت کنند.يک خاطره جالب برايتان تعريف کنم، وقتي براي برنامه خندوانه به منطقه خُجير رفتيم و حاشيه رودخانه و فضاي سبز را تميز کرديم، مردم آن منطقه براي تماشاي ما آمده بودند به آن که با ما همکاري کنند. عصر که کارمان تمام شد به ما گفتند چقدر اينجا خوب شد، فردا هم بياييد محله ما را تميز کنيد ! يعني توقع دارند ديگران محيط اطراف آنها را تميز کنند و خودشان در اين باره احساس مسئوليت نمي کنند.اگر شهرداري محله ما را تميز نمي کند، مي توانيم خودمان دست به کار شويم و اين کار را انجام دهيم و به صورت موازي از شهرداري هم بخواهيم به وظيفه خودش عمل کند.البته اين را هم بگويم که در شهرهاي بزرگي مثل تهران، به تميز کردن شهر بيشتر توجه مي شود اما در شهرهاي کوچک خيلي از شهرداري ها به وظيفه خود عمل نمي کنند.مي توان از گوشي هاي تلفن همراه به عنوان يک رسانه استفاده کرد.مثلا از زباله هاي انباشته شده در محله ها فيلم گرفت و آن را منتشر کرد بعد خود اهالي محل، آنجا را تميز کنند و باز هم فيلم بگيرند و منتشر کنند و يادآور شوند که نظافت شهر، به عهده شهرداري است اما ما مجبور شديم خودمان اين کار را انجام بدهيم.مطمئن باشيد تاثيرگذار خواهد بود و شهرداري ها را از بي تفاوتي بيرون خواهد آورد.
    
    هر آدمي در زندگي اش با چالش ها و مشکلاتي روبه روست، شما هم مسلما مشکلاتي داريد اما معمولا آدم مثبتي هستيد و به نظر مي رسد کمتر مشکلات را بروز دهيد، اين مهارت را چگونه ياد گرفته ايد؟
    راستش را بخواهيد اين مهارت را در خانواده ام ياد گرفته ام.در خانه ما، مشکلات کوچک و بزرگ تبديل به جُوک مي شد و ما به آنها مي خنديديم.مثلا يک روز باراني ما اثاث کشي داشتيم و باران تندي مي باريد و کاميون نيامده بود و اسباب ما مانده بود وسط حياط اما اين مسئله باعث نشد آشفته شويم، از دل آن براي خودمان جوک مي ساختيم.البته فکر نکنيد که زندگي ما طوري بود که خيلي خوش به حالمان باشد و سختي نديده باشيم براي همين اگر گاهي مشکلي پيش مي آمد به آن بخنديم ! شعار نمي دهم اما جوري تربيت شده ام که به مسائل و سختي ها اين جور نگاه کنم که مي توانست بدتر از اين هم باشد ! براي همين سخت نمي گيرم و بر اين باورم که نبايد مسائل را بزرگ نمايي کرده و در فضاهاي خاله زنکي مدام از آن صحبت کنيم و يک مسئله ساده را به بحران تبديل کنيم.از بازگو کردن اتفاقات بد پرهيز مي کنم و از آنها عبور مي کنم.اين مهارتي است که بايد ياد گرفت. معتقدم بهترين کار اين است که حال يکديگر را خوب کنيم حتي اگر شده با يک لبخند ! خودخواه نباشيم و مصيبت هايمان را سر يکديگر خالي نکنيم هر چند مي دانم که شرايط زندگي هايمان خيلي سخت است و روزهاي استرس زايي را تجربه مي کنيم اما در اين شرايط سخت بهتر است بي خود وبي جهت به يکديگر سخت نگيريم.
    * روزنامه نگاركافه ميرداماد: با مشکلاتم جوک مي سازم و به آن مي خندم! / گفت و گو با اليکا عبدالرزاقي، بازيگر تئاتر و تلويزيون
    


 روزنامه جام جم، شماره 5107 به تاريخ 26/2/97، صفحه 20 (صفحه آخر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 12 بار



آثار ديگري از "طاهره آشياني "

  « نه» مردم به اقتصاد دلالي ! / گفت و گو با اميد قاليباف، مجري و كارشناس تلويزيون درباره اصلاح رفتار اقتصادي مردم
طاهره آشياني *، جام جم 28/3/97
مشاهده متن    
  مغزمان را به بيگانه ندهيم / گفت و گو با هايده حائري بازيگر و استاد دانشگاه
طاهره آشياني *، جام جم 23/3/97
مشاهده متن    
  بعضي ها به جاي جراحي زيبايي ذهنشان را درمان كنند / گفت و گو با نگار فروزنده، بازيگر سينما و تلويزيون
طاهره آشياني *، جام جم 21/3/97
مشاهده متن    
  هنر اقوام ايراني به تيم ملي روحيه مي دهد / گفت و گو با احسان عبدي پور كارگردان موزيك ويديوي «اومديم روسيه»
طاهره آشياني *، جام جم 20/3/97
مشاهده متن    
  ساختن آينده فرزندانم مثل صعود به اورست است / گفت و گو با «لاله كشاورز»، زن فاتح بلندترين قله دنيا
طاهره آشياني *، جام جم 8/3/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني سبزوار
متن مطالب شماره 1 (پياپي 96)، فروردين و ارديبهشت 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است