|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق 97/3/8: ما ابلوموف ها
magiran.com  > روزنامه شرق  >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3198
پنجشنبه بيست و هشتم تير ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3160 8/3/97 > صفحه 9 (تئاتر) > متن
 
      


ما ابلوموف ها


نويسنده: احمد طالبي نژاد

ابلوموفيسم، اصطلاحي ساختگي و فرانسوي است برگرفته شده از شخصيت اصلي رمان «ابلوموف»، نوشته ايوان گنچاروف، نويسنده قرن نوزدهم روسيه و به کنايه به افراد يا جوامعي اطلاق مي شود که دچار تنبلي، خواب آلودگي، سستي، خمودگي، بي توجهي به عشق و زندگي هستند و در يک کلام به قول امروزي ها از افسردگي رنج مي برند و خود را به خواب مي زنند تا بلکه در پناه تشک هاي گرم ونرمشان، احساس راحتي کنند که نمي کنند. داستان در قرن نوزدهم مي گذرد، اما به شدت قابل تعميم به ديگر ادوار و جوامع هم هست. چنان که لنين هم با کنايه گفته است: «ما سه انقلاب را پشت سر گذاشتيم، اما هنوز اسير ابلوموف ها هستيم». از روي اين رمان نيکيتا ميخاييلکوف، سينماگر روس، در سال 1979 فيلمي به همين نام ساخت و نمايش نامه نويس فرانسوي، مارسل کووليه، هم متني نمايشي از آن ارائه کرد. تولستوي و داستايوسکي نيز از ستايشگران اين اثر گنچاروف بودند؛ چون درون مايه آن در ميان انسان ها ردپايي ازلي و ابدي دارد. مشکل اغلب آثار نمايشي که در اين سال ها بر صحنه مي روند و در شناسنامه شان نوشته مي شود «برگرفته، با نگاهي و حتي بازنويسي نمايشي يا همان دراماتورژي» اين است که روشن نمي شود نويسنده اصلي اثر و بازنويس يا دراماتورژ چقدر در آنچه مي بينيم و مي شنويم سهم دارند. نمايش ابلوموف، نوشته سياوش بهادري راد و به کارگرداني خودش، دقيقا چنين موقعيتي دارد. خط کلي داستان البته همان است که در کتاب آمده. يک اشراف زاده تنبل که تحصيلات عالي اش را در سن پترزبورگ طي کرده و درعين حال وارث املاک پدري هم هست، ماندن در رختخواب و وررفتن با کابوس هايش را به فعاليت -فردي و اجتماعي- ترجيح مي دهد و هم ازاين رو داروندار خود را بر باد مي دهد و به افلاس مي افتد. خب اين مضمون در نمايش يادشده هم کم وبيش حس مي شود، اما با اين تفاوت که اينجا جنبه اجتماعي موضوع، تحت تاثير جنبه هاي فردي و اخلاقي قرار مي گيرد که مي تواند بيانگر نوعي خودسانسوري مليح هم باشد. درعين حال متن بازنويسي شده، آن قدر ها به روز نشده تا ضرورت عرضه اش در زمانه ما هم تبيين شود. تنها در يک ديالوگ، اشاره اي به ريموت کنترل مي شود که يکي از عوامل تنبلي است، چون با فشردن يک دکمه، مي توان فضا و حال وهوا را عوض کرد. به همين دليل، ممکن است کساني اين نمايش کلاسيک را همچنان مناسب دوران خودش بدانند و اجرايش در اين زمان را بيهوده. نويسنده کوشيده است چشم اندازي آرماني در ذهن ابلوموف بتراشد تا با ايده هايي که هرگز به اجرا درنمي آيند، او را مردي خيرخواه معرفي کند - و من نمي دانم چرا به ياد برخي مقامات خودمان افتادم که سال ها پيش وعده رساندن آب درياي خزر به کوير لوت را دادند، اما ابلوموفيسم حاکم بر جامعه ما مانع اجرائي شدن اين طرح رويايي شد. قراردادن دو تابلو در مقابل چشم انداز تماشاگران و ابلوموف؛ يکي تصويري از الگا، معشوقه ناکام او و ديگري ابلوموفکا (همان شهر آرماني) نشان از هوشمندي دارد. وقتي ابلوموف از الگا مي خواهد به ابلوموفکا برود، او به سوي تابلو مي رود و آن را از ديوار جدا مي کند و وارد مي شود؛ غافل از اينکه به پشت صحنه نمايشي در حال اجرا وارد و با اعتراض عوامل روبه رو مي شود؛ يعني که پشت اين چشم انداز زيبا، واقعيتي وجود ندارد و اين مصداق همان طرح رويايي رساندن آب خزر به کوير است. واقعيت اين است که به دليل تعدد آدم هاي بي هويت و حرکات اغلب غيرضروري، اين نمايش «کمدي رمانتيک» چندان دلپذير از کار درنيامده و تا حدودي ملال انگيز هم هست. طراحي صحنه و دکور هم اگرچه نشان از ذوق دارد - مثلا دوطبقه کردن خانه- که يکي براي خواب و استراحت ابلوموف است و ديگري براي زندگي معمولي، ولي اين دوگانگي کمک چنداني به اجراي نمايش نکرده. همين طور عبورومرور برخي مردمان در لبه صحنه که مي تواند حکم کوچه را داشته باشد؛ اما اين حس را القا نمي کند، چون نور پردازي نمايش مطلقا خوب و فکرشده نيست. تنها وجه قابل دفاع اين نوشته و اجرا، تراشيدن يک همزاد براي ابلوموف است که مي تواند شخصيت دوم او به حساب آيد و جاهايي که لازم است افکار دروني او را بيان کند. نوعي «من اندروني» که تنبلي هاي تالي خود را توضيح مي دهد و توجيه مي کند. بازي پيام دهکردي در نقش اصلي نياز به دفاع ندارد. او بازيگر برجسته اي در تئاتر امروز ماست که سينماي بي دروپيکرمان نتوانسته است چنان که شايسته است از حضورش بهره مند شود. درست مثل حسن معجوني. شايد هم بايد از اين بابت خوشحال باشيم. واقعيت اين است که برخي بازيگران براي صحنه مناسب ترند تا جلوي دوربين. باوجوداين انعطاف بدني و زباني دهکردي در اين نمايش مي تواند براي هنرجويان بازيگري کلاس درس باشد.
    ما ابلوموف ها
    


 روزنامه شرق ، شماره 3160 به تاريخ 8/3/97، صفحه 9 (تئاتر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 64 بار
    



آثار ديگري از "احمد طالبي نژاد"

  ناجوانمردانه مرد، اما خوب مرد
احمد طالبي نژاد، اعتماد 16/4/97
مشاهده متن    
  بازگشت سهراب شهيد ثالث پس از نيم قرن / گراميداشت شاعر سينماي ايران
احمد طالبي نژاد*، ايران 9/4/97
مشاهده متن    
  ديدار به قيامت / يادي از صدرالدين شجره چهره مطرح راديو و تئاتر
احمد طالبي نژاد*، ايران 2/4/97
مشاهده متن    
  در لحظه زندگي كن
احمد طالبي نژاد، اعتماد 24/3/97
مشاهده متن    
  اگر خوشبختي حسرت شود
احمد طالبي نژاد، اعتماد 8/3/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله ارگونومي
متن مطالب شماره 4 (پياپي 504)، زمستان 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است