|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد97/4/21: نصرالله پ‍ژمانفر در گفت و گو با «اعتماد»: در همين مجلس و دولت نمايندگان و وزراي غيرانقلابي داريم
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4140
يكشنبه سي و يكم تير ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 4132 21/4/97 > صفحه 3 (سياست) > متن
 
      


گفت و گو 
نصرالله پ‍ژمانفر در گفت و گو با «اعتماد»: در همين مجلس و دولت نمايندگان و وزراي غيرانقلابي داريم


نويسنده: عليرضا كيانپور


    
    يك هفته مانده به سومين سالگرد انعقاد قرارداد هسته اي ميان ايران و كشورهاي ١+٥ اوضاع برجام نامساعدتر از هر زمان ديگري است: روندي كه با ورود دونالد ترامپ به كاخ سفيد در بهمن ٩٥ آغاز شد و با خروج او از توافق هسته اي در ارديبهشت ٩٧ سرعتي دوچندان گرفت. هنوز حدود يك ماه تا اجرايي شدن تحريم هاي جديد ايالات متحده عليه كشورمان كه ترامپ همزمان با خروجش از برجام وعده داد، باقي مانده اما اثر رواني اين فشار سياسي از يكسو و مديريت ناصحيح نظام پولي و مالي كشور از ديگرسو منجر به ايجاد فضاي اقتصادي نامساعد در كشور شده است. شرايطي كه حالا اصولگرا و اصلاح طلب را كنار هم قرار داده تا مگر فكري به حال و روز اين اوضاع بحراني كنند و جالب آنكه هر دو گروه لااقل در يك نكته متفق القولند و آن اينكه جست وجوي صرف در امور اقتصادي براي يافتن راه چاره براي بحران اقتصادي پيش رو و بي توجهي به مسائل سياسي، اجتماعي و فرهنگي به عنوان علل و عوامل وضعيت نامساعد امروز، عملا ناشي از تقليل گرايي در فهم اوضاع است. در اين ميان، نكته ديگري كه هردو طيف سياسي بر آن نظر دارند، لزوم به كارگيري ظرفيت هاي انساني براي برون رفت از بحراني است كه از آن به عنوان «جنگ اقتصادي» ياد مي شود و اين گره، شبيه به دوران «جنگ تحميلي» تنها به دستان پرتوان ملت گشوده خواهدشد، حال آنكه به نظر مي رسد هر دو جناح نسبت به اين تغيير ذائقه جامعه مصرفي امروز نسبت به سال هاي سخت اما دوست داشتني دهه ٦٠ غافلند. حجت الاسلام نصرالله پژمانفر، نماينده اصولگراي مشهد، ازجمله سرسخت ترين مخالفان دولت و از معدود نمايندگان عضو جبهه پايداري مجلس دهم كه در نخستين اجلاسيه اين دوره مجلس، رياست كميسيون فرهنگي را برعهده داشت، جامعه امروز ايراني را جامعه «مردم خوب» مي داند و حجت الاسلام احمد مازني نماينده اصلاح طلب تهران كه حالا در آستانه سومين سال حضورش در مجلس دهم، به رياست كميسيون فرهنگي رسيده، معتقد است تنها راه حل مشكلات، اعتماد به جوانان است.
    
    باتوجه به شرايط نامساعد اقتصادي كشور در روزهاي پس از خروج امريكا از برجام، راه حل برون رفت از اين اوضاع چيست؟
    فكر مي كنم مهم ترين مساله نگاه دولت است. هنوز نگاه دولت بر اين اساس استوار است كه مشكلات خود را از بيرون حل و فصل كند. به هر حال برجام ابتدا با محوريت كشورهاي اروپايي آغاز شد و در ادامه نيز امريكايي ها هم وارد مذاكره شدند و امروز با خروج اين كشور از توافق، ايران سعي دارد برجام را با ديگر كشورهاي طرف توافق ادامه دهد. حال آنكه اين نگاه كه ما همه مسائل مان را به روابط خارجي بند كنيم، نگاه غلطي است و دولت بايد اين نگاه خود را اصلاح كند. اگر پس از نقض عهد امريكايي ها ما نيز واكنشي عملي نشان مي داديم و مثلا به بخشي از سانتريفيوژهاي مان گاز تزريق مي كرديم، اوضاع متفاوت بود. البته به شرط آنكه به آنچه گفته بوديم، عمل مي كرديم. چرا كه ما همين مساله درمورد تزريق گاز را عنوان هم كرديم اما اجرايي نشد. اين مساله ضعف ما را به طرف مقابل نشان مي دهد. اقتدار در مذاكره يك اصل است و كسي مي تواند اين اختيار را داشته باشد كه نجات من تنها در سبد طرف مقابل نيست و باور داشته باشد كه مي تواند به ظرفيت هاي ديگري نيز اتكا كند. اين ظرفيت مردم هستند. امروز مردم ما واقعا همان مردمي هستند كه هميشه كمك كردند و امروز هم كمك كردند كه بتوانيم مشكلات كشور را حل كنيم. ما بزرگ ترين تهديدها را تبديل به فرصت كرديم. مشكل اقتصادي در برابر اين تهديدهايي كه ما پشت سر گذاشتيم، آنقدرها بزرگ نيست. ما مي توانيم اين مشكل را مرتفع كنيم. مثلا اگر خود مردم در مديريت بازار ورود كنند. مگر سابق بر اين چطور بود؟! مردم به صحنه مي آمدند، يكي به عنوان بسيج، يكي به عنوان مسجد، دانشجو، يكي به عنوان دانش آموز. اما اين نگاه الان وجود ندارد و به همين دليل نيز ما نگران مذاكرات پنهاني در دولت هستيم: چراكه در اين ٥ سال، پنهان كاري در دولت بسيار شايع بوده و ما هم امروز نگران اين مساله هستيم.
    
    در اين مدت اخير با مقايسه شرايط سخت «جنگ تحميلي «هشت ساله» و آنچه امروز از آن به عنوان «جنگ اقتصادي» ياد مي شود، توصيه به نگاه به داخل كشور و اتكا به ظرفيت هاي داخلي و سرمايه انساني بسيار مورد تاكيد قرار گرفته اما سوالي كه مطرح مي شود اين است كه آيا اين رويكرد در جامعه مصرفي امروز قابل اجراست؟
    جامعه امروز ما جامعه دهه ٦٠ نيست اما جامعه ما جامعه متشكل از «مردم خوب» است: ممكن است كسي بگويد مثلا پوشش سر بانوان امروز ما با پوشش سر آنها در دهه ٦٠ تفاوت دارد اما اين مردم، «مردم خوب» هستند. من همين شهروندان امروز را آدم هايي بسيار گرم، مهربان و وطن دوست مي دانم و شاخص هاي اخلاقي جامعه در دهه ٦٠ را در جامعه امروز ايراني ضعيف نمي دانم. بگذاريد مثال بزنم. البته تعدادي هم سوءاستفاده كردند اما اينكه يك جواني با اين هزينه سنگين بلند مي شود و خود را به روسيه مي رساند و براي تيم ملي كشورش در جام جهاني از عمق جان فرياد مي كشد، كم نيست. اين همان آدمي است كه اگر ما خط را درست پيش رويش ترسيم كنيم، فردا نيز حاضر است از همه تعلقاتش بگذرد و در ميدان جنگ ايستادگي كند. من به اين جوانان اعتقاد دارم و اين نگاه را كه مي گويند جامعه تغيير كرده، نمي پذيريم.
    
    به هر حال اين تفاوت غيرقابل انكار است: ما زماني صف هاي طولاني دريافت كالاهاي كوپني داشتيم و مردم با وجود همه مشكلات معيشتي براي رفتن به جبهه ها نيز صف مي بستند اما امروز با صفوف طولاني خريد سكه و ارز مواجهيم. آيا اين مسائل مويد تفاوت جامعه امروز و ديروز نيست؟
    در زمان جنگ هشت ساله نيز تعدادي بودند كه به دنبال منافع شخصي و سوءاستفاده از شرايط بازار بودند. البته ممكن است در عدد، جنس و نحوه كار اين افراد در گذشته و حال تفاوت هايي وجود داشته باشد اما در مجموع عمده شهروندان جامعه ما مردمي وطن دوست، معتقد به كشور و معتقد به نظام هستند. من در اين باره ترديد ندارم: چراكه روزهايي كه براي سركشي به حوزه انتخابيه مي روم، با صدها شهروند ايراني مواجه مي شوم كه مشكلات عديده اي دارند كه اگر هر جاي ديگري بود، اين بند اتصال پاره مي شد اما اين افراد باوجود تمام مشكلات هنگامي كه در معرض شديدترين فشارها قرار مي گيرد، مي گويد من به نظام اعتقاد دارم، من پاي نظام هستم اما در عين حال گلايه هايي هم دارم.
    
    قطعا همين طور است اما مساله اين است كه وطن پرستي شهروندان لزوما ارتباطي به تجمل گرايي يا مصرف زدگي جامعه ندارد. آيا سياست هاي نگاه به داخل در جامعه مصرفي محقق خواهد شد؟
    ببينيد، ممكن است جامعه التهاباتي پيدا كند، همان طور كه فرد ممكن است دچار بيماري شود. ما نبايد نظام زندگي يك فرد را براساس زمان بيماري اش تنظيم كنيم و تغذيه ، نحوه خوابيدن و بيدار شدن و ساير امور را در شرايطي كه اين فرد بيمار است، ملاك قرار دهيم. امروز مي دانيم بيماري هايي در جامعه ما رواج يافته و وظيفه ما مديران است كه راه حلي درخور بينديشيم. اين ضعف ما مديران و دستگاه هاي برنامه ريز و اجرايي است كه در حوزه هاي فرهنگي و اجتماعي جامعه ورود نمي كنند. امروز همه كشورهاي جهان در اين امور برنامه ريزي هاي قوي دارند. مثلا به اين نتيجه مي رسند كه حس ايثار و ازخودگذشتگي در جامعه كاهش يافته: بنابراين اقدام به برنامه ريزي اصولي مي كنند و اتفاقي نيست كه شاخص ايثار در جامعه اي بالا يا پايين مي رود.
    
    علت عدم تحقق اين مهم پس از ٤ دهه چيست؟
    علت اين است كه نخواسته ايم. من ايراد را در نحوه عملكرد مديران مي بينيم.
    
    اما طيف هاي مختلف روي كار آمده اند.
    بله. من مشكل را در همه مسوولان مي بينم. شخصا منتقد حوزه فرهنگ در همه ادوار و دولت ها هستم، منتها قبول دارم كه شاهد فراز و نشيبي در طول اين ادوار بوده ايم و عملكرد همه دولت ها يكسان نبوده و اين بي انصافي است كه بگوييم همه به يك اندازه ايراد داشتند يا هيچ كار خوبي در هيچ دوره اي انجام نشده است.
    
    مثلا در چه دوره اي اوضاع بهتر بوده است؟!
    اين بحث نيازمند زماني مفصل است و من هم الان بايد يك تلفن مهم بزنم.
    
    گفته مي شود يكي از علل بي توجهي تدريجي جامعه به تبليغات فرهنگي برخي سختگيري ها بوده است؟
    ببينيد حوزه مسائل تربيتي نيازمند بحث كارشناسي و علمي است. بنده كارشناس اين حوزه هستم و ساليان سال، چه در حوزه و چه در دانشگاه در اين حيطه كار كرده ام. بايد بنشينيم مبسوط بحث كنيم. بنده نوشته هايي نيز در اين خصوص دارم. آنچه اينجا بايد تاكيد كنم اين است كه مردم ما ريشه هاي عميق اجتماعي، فرهنگي، وطن دوستي و اعتقادي شان و آنچه منجر به پيروزي انقلاب شد را از دست نداده و امروز نيز داراي همان نگاه به مسائل مختلف است و دست نخورده منتها آسيب ديده است كه بخشي از اين آسيب ها از بيرون بوده كه رهبري از آن به عنوان «تهاجم فرهنگي» ياد كردند و بخشي نيز از داخل كشور بوده كه به دليل «ولنگاري فرهنگي» اين چنين شده است. «ولنگاري فرهنگي» به ما برمي گردد و «تهاجم فرهنگي» به دشمنان!
    
    اجازه بدهيد به ابتداي بحث برگرديم. در شرايط فعلي چه كاري از دست دولت برمي آيد؟ دولت براي حل مشكلات بايد چه كند؟
    روحيه انقلابي! حضرت آقا در ديدار اخير خطاب به نمايندگان فرمودند هر نماينده اي كه انقلابي نباشد، قانونا و شرعا نبايد در مجلس حضور داشته باشد. قطعا رهبري در فرمايشات خود نسبت به دولت نيز چنين گفته اند. دولت اگر انقلابي نباشد، شرعا و قانونا حق ندارد به كار خود ادامه دهد. وزير ما، مديركل، معاونين وزرا و رييس جمهور ما بايد انقلابي باشد.
    
    اين انقلابي بودن به چه معناست؟
    يعني بپذيريم كه ما مي توانيم با اتكا به ظرفيت هاي خودمان بسياري از مشكلاتي كه در تحليل دشمن قابل حل نيست، مرتفع كنيم: كمااينكه چنين شده و مشكلات را حل كرديم.
    
    و آخرين سوال: آيا در همين مجلس، نماينده غيرانقلابي داريم؟ آيا در دولت، وزراي غيرانقلابي حضور دارند؟!
    بله! داريم.
    
    اگر اين افراد غيرانقلابي، از همين امروز تغيير مشي بدهند، شما ديگر منتقدشان نيستيد؟
    قطعا ديگر منتقد نيستيم. ببينيد اگر كسي با وجود تغيير مشي مديران همچنان منتقد باشد، قطعا بي انصاف است و من هم سعي مي كنم بي انصاف نباشم.
    
    گفت و گو: نصرالله پ‍ژمانفر در گفت و گو با «اعتماد»: در همين مجلس و دولت نمايندگان و وزراي غيرانقلابي داريم
    


 روزنامه اعتماد، شماره 4132 به تاريخ 21/4/97، صفحه 3 (سياست)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 10 بار
    



آثار ديگري از "عليرضا كيانپور"

  چه كسي تصميم نهايي را درباره FATF مي گيرد / مجلس، دولت، مجمع تشخيص مصلحت نظام يا شوراي نگهبان
عليرضا كيانپور، اعتماد 30/4/97
مشاهده متن    
  پشت پرده اهانت جنسيتي در فايل صوتي منتسب به آقاي نماينده / «اعتماد» بررسي مي كند
عليرضا كيانپور، اعتماد 28/4/97
مشاهده متن    
  محمدرضا پورابراهيمي، رييس كميسيون اقتصادي مجلس: مشكل تيم اقتصادي اين است كه همه ژنرالند
عليرضا كيانپور، اعتماد 27/4/97
مشاهده متن    
  جعفرزاده ايمن آبادي، نايب رييس نخست فراكسيون مستقلين ولايي در گفت و گو با «اعتماد»: ديوار بي اعتمادي مردم نسبت به مسوولان هر روز رفيع تر مي شود
عليرضا كيانپور، اعتماد 25/4/97
مشاهده متن    
  فصل جديد سريال «پالرمو» / سخنگوي شوراي نگهبان از رد برخي لوايح مربوط به FATF خبر داد
عليرضا كيانپور، اعتماد 24/4/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله هنر بسته بندي
متن مطالب شماره 36، تير 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است