|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد97/4/21: احمد مازني در گفت و گو با «اعتماد»: ممكن است مردم منِ روحاني را نخواهند اما ايران را دوست دارند
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4225
دو شنبه 14 آبان 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 4132 21/4/97 > صفحه 3 (سياست) > متن
 
      


احمد مازني در گفت و گو با «اعتماد»: ممكن است مردم منِ روحاني را نخواهند اما ايران را دوست دارند




    
    پيشنهادتان در شرايط فعلي چيست؟
    به نظر مي رسد مجموعه عناصر تاثيرگذار داخل كشور، چه در حاكميت، چه در احزاب و چه در حوزه هاي نخبگان بايد ابتدا درباره اينكه براي حركت از وضع موجود به وضع مطلوب چه مسيري طي كنيم، به نوعي وحدت نظر برسند. اين گام نخست است. بنابراين پيشنهاد مي كنم پيش از هر اقدامي، نوعي آتش بس ميان جناح هاي سياسي برقرار كنيم. هفته گذشته در ديداري كه با حجت الاسلام رييسي، توليت آستان قدس رضوي داشتم به ايشان گفتم خوب است همانطور كه آقاي خاتمي براي ارتقاي سطح انسجام ملي پشت سر آقاي ناطق نوري نماز خواندند، شما نيز پشت سر آقاي روحاني بايستيد و نماز بخوانيد كه اتفاقا به نحوي استقبال كرده و گفتند ما حاضريم روزه هم بگيريم. اين اتفاق مهمي است و باعث مي شود مردم احساس كنند همه مقام هاي مسوول در جناح هاي سياسي مختلف و اركان گوناگون نظام نسبت به حل مشكلات مردم و ارتقاي سطح كارآمدي نظام و همچنين وحدت ملي و يك صدايي در قبال دشمنان خارجي، اتفاق نظر دارند.
    معتقدم اين مهم ترين گام است. در غير اين صورت اگر قرار باشد، هر كس بنا به سليقه شخصي خود، يك نظريه و طرح اقتصادي ارايه دهد و ديگري بگويد نقدينگي ها را جمع كنيم، يكي بگويد رييس بانك مركزي را عوض كنيم، نفر سوم پيشنهاد دهد كه كل تيم اقتصادي را تغيير دهيم، راه به جايي نخواهيم برد. معتقدم همه اين موارد نيز موثر هستند اما مسكن هستند و اگر مجموعه نظام از درون خود يكپارچگي و صداي واحد منتقل نكند و اين صداي واحد را هم به خارج از كشور و هم به مردم خودمان نرساند، هيچ طرحي، چه تغييرات افراد، چه تغيير برنامه ها و حتي چه تغيير روش ها راهگشا نخواهد بود. كه اين همان «گفت وگوي ملي» است.
    
    آيا در حال حاضر اين فضا در عرصه سياسي كشور حاكم است؟ امروز علاوه تلاش هاي روزافزون مخالفان هميشگي روحاني براي تخريب دولت، بعضا شاهديم كه حتي طيفي از حاميان رييس جمهور هم به دنبال استيضاح وزرا يا طرح انتقاد عليه دولت هستند.
    اگر استيضاح به مفهوم توضيح خواستن وظيفه و حق مجلس باشد، امري مبارك است و لازم نيست حتما شرايط كشور خاص باشد تا چنين كند: بلكه خاص بودن شرايط صرفا منجر به اهميت اين استيضاح ها بيشتر مي شود. نكته ديگر اينكه فراكسيون اميد به عنوان فراكسيون اصلي حامي دولت به هيچ عنوان به دنبال استيضاح آقاي روحاني نيست. افراد هم نشنيده و نديدم كه به دنبال اين مسائل باشند. البته انتقاداتي مطرح است اما ما همچنان از رييس جمهور و دولت حمايت مي كنيم و انتقادات مان هم در جهت همكاري و كمك به دولت است. اصولگرايان نيز قبول دارند امروز بايد به سمت تعامل و همكاري بيشتر پيش برويم. با اين حال لازمه تحقق اين مهم آن است كه سوءتفاهم هايي كه مدت ها پيش از انتخابات آغاز مي شود، در جريان انتخابات به اوج خود رسيده و پس از آن نيز به نحوي ادامه مي يابد، بايد كنار رفته و طرفين آتش بس جدي اعلام كنند.
    
    شما همواره بر گفت وگو به عنوان راه حل مشكلات اشاره داريد. سوال اين است كه راه حل عملي براي خروج از يك بحران مشخص، به عنوان مثال بحران ارزي چيست؟
    راه حل عملي اين است كه ابتدا ببينيم اساسا بحران ارزي اولويت نخست كشور است يا نه. ابتدا بايد موضوعات مهم كشور را روي ميز بگذارند، سپس موارد اشتراكي و اختلافي را جدا كنند و در ادامه، فعلا به سراغ موارد اشتراكي برويم.
    
    كدام مسائل جزو موارد اشتراكي است؟
    همين بحران ارز به نظر مي رسد يكي از همين موارد اشتراكي است. اشتغال يا اقتصاد كلان جزو مسائل مشترك است. هنگامي كه به اين اتفاق نظر رسيديم كه موارد اشتراكي چيست، مي توانيم راه حل هاي مختلف را مرور كنيم. بايد ببينيم راه حل هاي داخلي چيست، موارد خارجي كدام هستند، احزاب بايد چه كنند. معتقدم در عين همه اين رقابت ها مي توانيم درمورد مسائل مشترك به وحدت برسيم. شما فكر مي كنيد برجام محصول فعاليت يك جريان بود؟! خير! برجام محصول تعامل عقلاي همه جريان ها بود و طبعا افراطيون در هر دو جناح راست و چپ هستند اما اتفاقاتي كه براي كشور مي افتد، در اين وسط و توسط افراد عاقلي كه خواهان پيشبرد مسائل كشور هستند، شكل مي گيرد. در اين اوضاع هنگامي كه افراطيون مي بينند كارشان پيش نمي رود، به سمت اقدامات افراطي و راديكال پيش مي روند.
    
    براي اينكه بحث را جلو ببريم اجازه بدهيد به برخي از رئوس پيشنهادي دو جناح براي حل مشكلات اشاره كنيم. دولت و جريان اصلاحات همواره بر اهميت سياست خارجي تاكيد كرده و حل مشكلات اقتصادي را در گروي بهبود روابط سياسي با جهان مي بيند. از ديگرسو اصولگرايان معمولا بر رويكرد اتكا به داخل تاكيد دارند. در شرايط فعلي كدام يك راهگشا است؟
    بنده در بحث «گفت وگوي ملي» ٣ مبنا را براي گفت وگو مطرح كردم كه هيچ كس هم رد نكرده است. قانون اساسي، انديشه امام و سياست هاي ابلاغي رهبري. رهبري در همين سياست هاي ابلاغي مربوط به اقتصاد مقاومتي بر سياست هاي «درون زا و برون نگر» تاكيد كرده اند. آيا يك اصولگرا يا يك اصلاح طلب مي تواند راه حلي بهتر پيدا كند؟!
    
    معني اين رويكرد چيست؟ آيا اين رويكرد به معناي تاكيد بر توليد داخلي جهت خودكفايي و متعاقبا صادرات نيست؟
    خير! «درون زا و برون نگر» به اين معنا نيست. به اين معنا است كه هم به ظرفيت هاي دروني توجه كنيد و هم با دنيا تعامل داشته باشيد. سال گذشته وقتي در ماه مبارك رمضان خدمت رهبري رسيديم، ايشان بر تعامل حداكثري و قوي با دنيا تاكيد داشتند و مي گفتند براساس ٣ اصل عزت، حكمت و مصلحت برويد و با همه كشورهاي دنيا تعامل كنيد. آنچه به رهبري نظام، عقلاي قوم و معدل مجلس دهم مربوط مي شود اين است كه بايد با دنيا تعامل داشته باشيم. هرچند همگي تاكيد داريم كه نبايد زير بار زور برويم. هيچ اصلاح طلبي نمي گويد كه ما با دنيا براساس احترام مذاكره نكنيم، بلكه از سر ذلت مذاكره كنيم. هيچ اصولگرايي هم نمي گويد وقتي شرايط فراهم است، با دنيا ارتباط برقرارنكنيم .
    
    بگذاريد كمي بر راهكار موردنظر اصولگرايان يعني «نگاه به داخل» تمركز كنيم. به عنوان يك چهره فرهنگي، آيا اين رويكرد در جامعه مصرفي امروز ايران محقق مي شود؟
    البته ما از فضاي حاكم بر جامعه در دوران صدر انقلاب فاصله گرفته ايم اما بايد دقت كنيم كه دچار خطاي هاله اي نشويم. مردم امروز بر نيازهاي شان تكيه مي كنند و حتي ممكن است نخواهند بنده روحاني را هم بپذيرند اما همگي درمورد ايران اتفاق نظر دارند و اگر احساس كنند كشورشان درحال خطر است و خطري كه امروز تهديدمان مي كند، كمتر از خطر صدام حسين نيست، طبعا مردم براي دفع تجاوز دشمن همراهي خواهند كرد. اختلاف، اعتراض و انتقاد به وضع موجود به معناي آن نيست كه همراهي وجود ندارد. هرچند يكسري عوامل مردم را در شرايط دودلي و ترس قرار مي دهد. يكي از اين عوامل فساد است. وقتي مردم مي بينند كه زماني مسوولان كشور، شهيد رجايي بودند اما امروز مسوولان كاخ نشين شده اند، طبيعتا مي گويند چرا بايد تحمل كنيم. اين وظيفه مسوولان است كه به مردم توضيح بدهند يا بگويند اين طور نيست يا بگويند اگر هست، چرا چنين شده است. مردم هم يا قانع مي شوند يا نه. درنتيجه مسوولان بايد از اين فضاي كاخ نشيني فاصله بگيرند. تنازعات و اختلافات بيشتر بوي قدرت طلبي و ثروت طلبي مي دهد تا حل مشكلات. همچنين بايد به نسل جوان اعتماد كنيم. ٤٠ سال قبل نسل جواني انقلاب كرد و بنده به ياد دارم كه در ١٧ سالگي به زندان رفتم و پس از پيروزي انقلاب نيز درحالي كه هنوز ٢٥ الي ٢٦ سال داشتم، در پست مهم مديركلي مورد اعتماد قرار گرفتم اما امروز هنوز به جوانان ٣٠ تا ٤٠ ساله اعتماد نداريم. درحالي كه اگر ما كار را به دست خود اين جوانان بسپاريم، همان احساس تعلقي كه زماني ما داشتيم، خواهند داشت. جواني كه فقط در فصل انتخابات چه در جمنا و چه در شوراي عالي اصلاح طلبان مورداعتماد قرار مي گيرد، طبيعتا به كشورش احساس تعلق دارد اما تعلق خاطرش به مسوولين رو به افول مي گذارد.
    احمد مازني در گفت و گو با «اعتماد»: ممكن است مردم منِ روحاني را نخواهند اما ايران را دوست دارند
    


 روزنامه اعتماد، شماره 4132 به تاريخ 21/4/97، صفحه 3 (سياست)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 25 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه مطالعات رسانه هاي نوين
متن مطالب شماره 14، تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است