|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد97/4/21: مي خواهيم بخشي از آلودگي بصري باشيم، يا يك آفريننده؟
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4225
دو شنبه 14 آبان 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 4132 21/4/97 > صفحه 7 (جلد دوم) > متن
 
      


مي خواهيم بخشي از آلودگي بصري باشيم، يا يك آفريننده؟


نويسنده: احمدرضا دالوند


    
    سال ١٣٧٦ به اتفاق شادروان عليرضا فرهمند و تعدادي همكار جوان، دفتري دست و پا كرده بوديم و به كار توليد تحريري و كليه مراحل گرافيكي و فني چندين نشريه يا بهتر بگويم بولتن و مجلات داخلي اصناف و برخي ادارات و سازمان ها مشغول بوديم.
    بودن در كنار عليرضا فرهمند بودن غنيمتي تكرارنشدني بود كه در همان روزها هم به آن آگاه بودم و قدر لحظه لحظه اش را مي دانستم. هنگامي كه فرهمند به كنفرانس «اسلام و جهان غرب» در نيكوزيا دعوت شد، گويا در آنجا ديداري با شمس الواعظين داشته و بنا بر قول فرهمند، شمس الواعظين به او مي گويد كه قرار است روزنامه اي راه بيندازند و از پيرمرد مشورت مي گيرد و دنبال چند اسم، از جمله من نيز بوده اند و به فرهمند مي گويد از فلاني هيچ خبري ندارم، مي خواهم به همكاري دعوتش كنم، كه فرهمند ماجراي همكاري ميان ما را مي گويد. پس از اينكه فرهمند به تهران آمد روزي به من گفت عده اي مي خواهند روزنامه جديدي راه بيندازند و از من خواسته اند دعوت شان را به اطلاع تو برسانم. و نام شمس الواعظين را گفت كه من را به ياد كيهان دوران اوايل انقلاب و مجله كيان انداخت. به فرهمند گفتم تا حالا نه با هيچ روزنامه اي كار نكرده ام، سال هاست فقط با ماهنامه ها همكاري داشته ام. همين «ژورناليسم اصناف» ما را بس! اما شادروان فرهمند كه بعد از سال ها دوري از «روزنامه» بد جوري هيجان كار در روزنامه و تجديدفراش مجدد با كار روزنامه نگاري داشت. پاسخ داد كه اين سوابق شما تا حد زيادي اجتناب ناپذير بوده، چراكه دهه شصت، دهه ماهنامه بود، و حالا كه گشايشي در رواج روزنامه حاصل شده چرا بايد پرهيز كرد؟ و افزود خودش هم سال هاست كه در هيچ روزنامه اي كار نكرده، اما وسوسه شده با اين روزنامه جديد كار كند. اعتراف مي كنم ديدن شوق مردي كهنه كار مثل عليرضا فرهمند، من را نيز وسوسه كرد.
    براي آغاز، همه چيز فكر شده و برنامه ريزي شده بود. دو ماه قبل از انتشار گروه جمع شد، وظايف و اختيارات نيز تعريف شد. دفتر هم كه يك ساختمان ويلايي بود با استخري كوچك در حياط، كه هر بعدازظهر بدون استثنا توسط سردبير آبياري مي شد و تراس طبقه دوم و آشپزخانه وسيع همكف نيز كه به تدريج به بهترين جا براي نوشتن و فكر كردن بچه هاي تحريريه تبديل شد و البته يك تحريريه كوچك و كم جمعيت. من هم به عنوان مدير هنري روزنامه، اتاقي كوچك داشتم ميان پاسيو و اتاق معاونين سردبير حسين قندي و مسعود شهامي پور. طراحي روزنامه در همان اتاق و در بيخ گوش سردبير و سايرين انجام شد. يادم هست روزهايي كه داشتم براي بيلبورد روزنامه براي نصب در معابر عمومي شهر طراحي مي كردم، مرحوم كاوه گلستان براي فيلمبرداري از شكل گيري نخستين روزنامه جامعه مدني ايران با گروهي از همكاران اروپايي اش به دفتر روزنامه آمده بودند: وقتي به اتاق من وارد شد و كارهاي انجام شده را ديد، به من گفت كه اولين فريم فيلمش را از روي مونيتور من مي گيرد و من هم با زوم روي بخشي از طراحي بيلبورد و نمايش مرحله به مرحله طرح، تا ديده شدن كامل آن با او همفكري كردم و هرگز يادم نمي رود كه كاوه به هيجان آمد و از همان جا يك دوستي خاطره انگيز ميان ما شكل گرفت. وقتي «قواعد استاندارد بصري١» روزنامه را كه در همان مدت قبل از انتشار طراحي كرده بودم، نشانش دادم به من گفت: اين كار تازه اي است اي كاش دوستان مقاومت نكنند و بپذيرند.
    زمان به سرعت گذشت و ما به انتشار نخستين شماره نزديك شديم. مي دانستم كه دشوارترين شماره روزنامه، نه نخستين شماره، كه دومين شماره است. مدت ها دورخيز كرده بوديم كه نخستين شماره را دربياوريم: اما براي دومين شماره فقط يك نيمروز وقت داشتيم. در چنين فرآيندي كار مدير هنري با همه اعضاي روزنامه متفاوت است. يعني سرعتي كه لازمه كار تحريريه است در ساختارسازي بصري صفحات روزنامه جواب نمي دهد. من بايد با تاني ظرفي را مي ساختم كه به نحو احسن مظروف را در خود جا دهد. به ويژه كه از ابتدا چارت حرفه اي استاندارد آن طور كه در روزنامه هاي اروپايي رايج است، در رسانه هاي ما به طور كامل وجود نداشته است.
    از همان ابتدا در انتخاب ميان صفحه آرايي دستي و كامپيوتري بگو مگو هاي زيادي داشتيم. من طرفدار كامپيوتر بودم، اما سردبير، همكار سابقش در روزنامه كيهان را براي امور فني روزنامه دعوت كرده بود كه از كامپيوتر سردرنمي آورد. اين مدير فني قديمي، خواهان صفحات دستي بود و با اختيارات زيادي كه از طرف سردبير داشت هم به ما كمك مي كرد و هم مروج نوعي سليقه بود كه از زيبايي شناسي رسانه اي و «ارتباطات بصري٢»، هيچ نمي دانست. او كه از گرافيك هيچ نمي دانست به راحتي در صفحه اول روزنامه دخالت مي كرد. مي خواهم بگويم، صفحه اول روزنامه جامعه، برخلاف ايده هاي من و بنا برسنت غيراصولي «پركردن صفحه بدون در نظر گرفتن قدرت بصري تيتر و عكس» به محل تاخت و تاز مسوول امور فني تبديل شده بود. او با مشتي تيتر و عكس به آتليه مي آمد و ساختار صفحه را به ميل خود و نه بر اساس دستورالعمل تدوين شده من، تعيين مي كرد. به طوري كه در همان ايام به «طراحي مجدد٣» اغلب «صفحات اول روزنامه» در آتليه شخصي ام ناگزير شده بودم، انتشار اين طراحي مجدد صفحات اول و آنچه چاپ شده است، مي تواند بيانگر اين دو نكته مهم باشد:
    ١) «قدرت نمايش بصري تيتر» و «خوانش همزمان آن» به آداب «ديدن» و انتقال «فرهنگ بصري» توسط رسانه ها به مرد مخاطب.
    ٢) كجاي دنيا يك مديرهنري پس از پايان كار شاق روزنامه تا اوايل شب، به منزل مي رود و تا پاسي از شب به اجراي مجدد صفحه اي مي پردازد كه در مناسبات خام و تعريف نشده رسانه اي دچار شلختگي و بي سليقگي شده است؟ تازه من دارم درباره روزنامه جامعه حرف مي زنم كه هنوز هم الگوي گرافيك رسانه اي است.
    باري، وقتي كار را به دست گرفتم خيلي زود دريافتم كه ژورناليست ايراني در آن زمان، درك بصري اش يا درحد قالب بصري كيهان و اطلاعات: يا در حد قالب بصري ايران و همشهري است. روزنامه جامعه هيچ يك از اين الگوها نبود. من بنا بر تخصصم اين قالب هاي منسوخ بصري را تجزيه تحليل كرده و تكليف خود را مي دانستم. اما عادات كهنه در پذيرش «فرم روزنامه» به طور ناخودآگاه هنوز در ذهن دوستان ما رسوخ داشت.
    اين پرسش از ارباب جرايد هنوز هم پرسيدني است كه: وقتي رسانه اي را طراحي مي كنيم، آيا مي خواهيم بخشي از آلودگي بصري باشيم، يا يك آفريننده؟
    
    پانوشت:
    1.visual standard gude
    2. visual communication
    3.redesign
مي خواهيم بخشي از آلودگي بصري باشيم، يا يك آفريننده؟
    


 روزنامه اعتماد، شماره 4132 به تاريخ 21/4/97، صفحه 7 (جلد دوم)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 23 بار
    



آثار ديگري از "احمدرضا دالوند"

  رويكرد مشتاقانه به زيبايي شناسي غير تجملي / نقدي بر آثار هاني نجم مروج «دوودلينگ آرت» 1 در ايران
احمدرضا دالوند، اعتماد 5/7/97
مشاهده متن    
  مناديان حق بر بوم نقاشي
احمدرضا دالوند، اعتماد 27/6/97
مشاهده متن    
  يك مدرنيست اصيل
احمدرضا دالوند، اعتماد 17/6/97
مشاهده متن    
  كل سازمان يافته / بررسي روانشناسي قدرتمند گشتالت در فهم زبان تصوير
احمدرضا دالوند، اعتماد 15/6/97
مشاهده متن    
  گرافيسم هيات هاي مذهبي / بررسي موج نويني در طراحي گرافيك معاصر ايران
احمدرضا دالوند، اعتماد 25/5/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه الاجتهاد و التجديد
متن مطالب شماره 45، پاييز و زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است