|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد97/4/21: از تصميم هاي اشتباه و مخاطب گريز دوري كنيم
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4137
چهارشنبه بيست و هفتم تير ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 4132 21/4/97 > صفحه 11 (روزنامه زنده است) > متن
 
      


گفت و گو 
از تصميم هاي اشتباه و مخاطب گريز دوري كنيم
پاسخ ولي الله شجاع پوريان به يك پرسش: چرا در بحران آب آبادان و خرمشهر اخبار غير رسمي بر مردم غلبه كرد؟



    
    گروه اجتماعي - اوايل تير امسال وقتي اوضاع و كيفيت آب در «آبادان» و «خرمشهر» رو به وخامت گذاشت اين رسانه هاي غيررسمي بودند كه جولان دادند و انواعي از شايعه ها را بين مردم پخش كردند. از جمله آنها انتقال آب به كويت بود كه اساسا كذب بود. پرسش اين است كه چرا رسانه هاي رسمي نتوانستند فضاي اطلاع رساني را مديريت كنند؟ «ولي الله شجاع پوريان» يكي از مديرمسوولان مطبوعات است كه علاوه بر تجربه سياسي، هم در خوزستان كار مطبوعاتي كرده است و هم اينك در تهران. او مي گويد: «اگر ما رسانه هاي منتقد را با حفظ اصول و ارزش هاي واقعي آزاد بگذاريم و از برخورد سليقه اي و سلبي با رسانه ها پرهيز كنيم: با شرايطي كه امروز با آن مواجه هستيم، روبه رو نمي شديم. اگر رسانه هاي مكتوب در خوزستان حمايت مي شدند امروز چشم و گوش مردم خوزستان به رسانه هاي خارجي دوخته نمي شد و كشور با آسيب هاي كمتري مواجه مي شد.»
    شجاع پوريان، مديرمسوول روزنامه «همدلي» است. اين روزنامه از خوزستان متولد شد و سپس با كسب مجوز انتشار سراسري در تهران به حيات خود ادامه داد. شجاع پوريان علاوه بر آنكه در كارنامه خود سابقه نماينده ادوار مجلس شوراي اسلامي و عضويت شوراي اسلامي شهر تهران را دارد دانش آموخته رشته زبان و ادبيات عرب در مقاطع كارشناسي، كارشناسي ارشد و دكتري از دانشگاه تهران است و همچنين كارشناسي ارشد حقوق بين الملل از دانشگاه پيام نور تهران را نيز دارد.

    
    شما هم تجربه انتشار روزنامه همدلي را در خوزستان به صورت منطقه اي داريد و هم به صورت سراسري، در حال حاضر مردم خوزستان به هيچ وجه روزنامه مطالعه نمي كنند و اعتماد چنداني به اخبار رسمي ندارند و تنها از طريق شبكه هاي مجازي اخبار را دنبال مي كنند، فكر مي كنيد چه عواملي باعث ايجاد اين بي اعتمادي شده است؟
    متاسفانه يكي از دلايل عدم مراجعه مردم، چه در استان خوزستان و چه در ساير مناطق كشور سياست هاي رسانه اي نادرست در سال هاي گذشته بوده است، شوربختانه تر اينكه ما از بسياري از مسائل عبرت نگرفته ايم و اين اشتباه را ادامه مي دهيم. رسوخ برخي ذهنيت هاي اشتباه در ميان مديران باعث تشديد نگاه هاي امنيتي به رسانه ها شده و همين موضوع بي اعتمادي به مراجع رسمي خبر را دامن زده است. درواقع براي مردم شايد خيلي راحت تر باشد كه اخبار و اطلاعات محيط پيراموني خود را از طريق رسانه هاي رسمي مثل رسانه ملي، راديو و ساير رسانه هاي رسمي دنبال كنند، اما وقتي اخبار لازم يا واقعي و درست از اين رسانه ها ارايه نمي شود، ناخودآگاه به سمت رسانه هاي غيررسمي، نامعتبر و خارج از كشور متمايل مي شوند: لذا دليل عدم تمايل افكار عمومي به رسانه هاي رسمي را بايد در عملكرد مديران خودمان ببينيم. بسياري از مديران ما هنوز متوجه تغيير فضاهاي رسانه اي و موج دهكده جهاني و عصر ارتباطات نشده اند و فكر مي كنند مي توانند اطلاعات را آن گونه كه خودشان مي خواهند جهت دهند و به افكار عمومي ارايه كنند، فارغ از اينكه شهروندان امروز به يك رسانه بسنده نمي كنند، بلكه روايت هاي مختلفي از يك رويداد يا خبر را از منابع مختلف پيگيري مي كنند و چه بسا وقتي به نيازهاي آنان در يك رسانه پاسخ داده نشود ديگر به آن رجوع نمي كنند. بسياري از اين تصميمات اشتباه از سوي افراد و مراجعي صادر مي شود كه بسا نيت و غرض بدي ندارند، بلكه در راه حل و راهكار اشتباه مي كنند. در همين مدت اخير شما بررسي كنيد بعد از فيلتر شبكه هاي اجتماعي خارجي و به دنبال آن ايجاد ممنوعيت براي رسانه هاي معتبر در شبكه هاي اجتماعي خارجي، افكار عمومي به سمت رسانه هاي فاقد اعتبار و نامشخص سوق داده شدند كه اكثر آنها معاند و ضد منافع ملي هستند. يعني با اعمال محدوديت براي رسانه اي منتقد معتبر، فضاي مناسبي براي رسانه هاي نامعتبر فراهم شد تا مخاطبان جديدي جذب كنند. همين رويكرد و نگاه در ساير عرصه هاي رسانه اي نيز حاكم است و متاسفانه از عواقب و پيامدهاي منفي چنين تصميماتي به راحتي عبور مي شود و نتيجه اين مي شود كه بسياري از مردم اصولا رسانه هاي خبري داخلي را دنبال نمي كنند يا در صورت ارايه اخبار متفاوت، رسانه هاي خارجي را مورد استناد قرار مي دهند. اگر ما رسانه هاي منتقد را با حفظ اصول و ارزش هاي واقعي آزاد بگذاريم و از برخورد سليقه اي و سلبي با رسانه ها پرهيز كنيم، شرايطي كه امروز با آن مواجه هستيم، روبه رو نمي شديم. اگر رسانه هاي مكتوب در خوزستان حمايت مي شدند امروز چشم و گوش مردم خوزستان به رسانه هاي خارجي دوخته نمي شد و كشور با آسيب هاي كمتري مواجه مي شد.
    
    در شرايطي كه مردم به ويژه در ماجراي اخير بحران آب در خوزستان به هيچ عنوان به منابع رسمي اعتماد ندارند، رسانه هاي رسمي چه بايد بكنند؟
    رسانه هاي رسمي بايد از سياست و استراتژي اشتباه و مخاطب گريز خود در سال هاي گذشته دوري كنند و شفافيت و صداقت رسانه اي را در پيش گيرند. هيچ اشكالي ندارد برخي نقدها و صداهاي مخالف در رسانه هاي رسمي مطرح شود، اگر رسانه هاي رسمي از انحصار يك جناح يا گرايش سياسي و فكري خاص خارج شوند و تبلور افراد، افكار و طيف هاي فكري و سياسي مختلفي باشند، شك نكنيد مراجعه به رسانه هاي بيگانه كاهش پيدا مي كند. در خلا رسانه هاي رسمي منتقد، رسانه هاي بيگانه رشد كرده اند و راه مقابله با آنها پيمايش در فضاي رسانه اي و پذيرش نقد در جامعه است. طيف هاي مختلف جامعه بايد احساس كنند رسانه هاي رسمي صداي مطالبات آنها را به ساير مردم و مسوولان مي رسانند، اگر اين ذهنيت ايجاد شد رسانه هاي رسمي پرمخاطب مي شود و رسانه هاي بيگانه مرجعيت خود را از دست مي دهند. مردم در سال هاي گذشته هميشه چهره هاي تكراري و متعلق به يك رويكرد را در رسانه ها ديده اند و به دنبال چهره هاي نو و رويكردهاي متنوع هستند، اين رويكرد نو لزوما اپوزيسيون و رسانه هاي بيگانه نيستند، بلكه رسانه هايي از دل نظام و كشور مي توانستند حامل اين پيام ها باشند كه متاسفانه تاكنون به اين نقص پي برده نشده و اين رويكرد تداوم دارد. وقتي ابهامات و پرسش هاي افكار عمومي ناديده گرفته مي شود و پيامد بسياري از تصميمات مغفول واقع مي شود، نبايد انتظار داشته باشيم مردم اقبالي به رسانه هاي رسمي داشته باشند. اين نگاه منفي حتي در عرصه هاي غيرامنيتي مثل ورزش و فوتبال هم حاكم شده اند، مثلا دليل عدم حضور يكي از بازيكنان مطرح بين المللي در يكي از برنامه هاي تلويزيوني چه بود كه مسوولان از آن ممانعت كردند و بدتر از آن هيچ پاسخي به ابهامات و سوالات متعدد شهروندان ندادند؟! همين رفتارها كم كم بخش هايي از مخاطبان را از رسانه ملي دلسرد مي كند و احياي اين اعتماد چه بسا سال ها و دهه ها طول بكشد.
    
    به طور مشخص روزنامه ها و نشريات مكتوب چطور مي توانند در ايجاد اعتماد در چنين شرايطي عمل كنند؟
    يكي از ايرادات مهمي كه در افزايش بي اعتمادي جامعه نسبت به رسانه هاي رسمي دخيل بوده اند، گسترش بي رويه فضاي مجازي و عدم حمايت از رسانه هاي مكتوب بوده است. شما همين اكنون قوانين مربوط به مطبوعات رسمي كشور را با قوانين و مقررات رسانه هاي مجازي مقايسه كنيد، در فضاي مجازي هيچ فيلتر و نظارت مشخصي وجود ندارد و هر فردي با هر مدرك و تخصص و دامنه دانش رسانه اي مي تواند صاحب رسانه شود، اما براي رسانه هاي مكتوب هزار و يك مانع و ديوار وجود دارد كه باعث دلسردي رسانه هاي مكتوب مي شود. اينكه يك نرم افزار پيام رسان كه كاركرد پيام رساني شخصي دارد به بزرگ ترين مرجع خبري كشور تبديل مي شود يعني ما در برهه هايي تصميمات اشتباهي گرفته ايم، اين اشتباه با بستن آن نرم افزار جبران نمي شود بلكه بايد به خودمان نگاه كنيم و جذابيت هاي رسانه اي خودمان را افزايش دهيم تا افكار عمومي قانع شود كه اخبار خود را از ما بگيرد و نه رسانه هاي بي هويت! شايد اين سياست براي بخش هايي از جامعه موثر باشد، اما اغلب طبقه متوسط شهري مسير دورزدن موانع و استفاده از شبكه هاي اجتماعي را به راحتي به كار مي بندد و آن وقت تازه مسيرهاي تازه اي پيش روي آنها باز مي شود كه آسيب ها و آفت هاي خودش را به دنبال دارد. مثلا فردي كه تا ديروز فقط يك نرم افزار پيام رسان داشت، امروز با داشتن فيلترشكن انگيزه پيدا مي كند به سراغ ساير فضاهاي مسدود برود و اين موضوعي است كه بسياري از سياست گذاران از توجه به آن غافل هستند: لذا اگر قرار است اقبال مردم به رسانه هاي بي هويت و فاقد اعتبار كم شود بايد به رسانه هاي داخلي و به ويژه مكتوب توجه بيشتري شود. در گذشته بسياري از شهروندان خود را ملزم به كسب خبر از رسانه هاي مكتوب مي دانستند، حتي با حضور اينترنت و رشد پايگاه هاي خبري توجه مردم به رسانه هاي مكتوب كاهش محسوسي نداشت، اما با گسترش شبكه هاي اجتماعي، گرايش به رسانه هاي مكتوب كاهش يافت، چرا كه رسانه هاي مكتوب هم انگيزه خود را براي اطلاع رساني و آگاهي بخشي از دست داده بودند، چون با كوهي از دغدغه ها، مشغله ها، محدوديت ها و موانع روبه رو بودند و عقل سليم حكم مي كردند با چند كليك صاحب يك رسانه شوند و از پاسخگويي هم مبرا باشند .
    
    چه راهكار كوتاه مدت و بلندمدتي براي بازگرداندن فضاي اقبال به رسانه هاي مكتوب پيشنهاد مي دهيد؟
    ابتدا بايد به مردم حق انتخاب بدهيم، دنياي امروز دنياي انحصار نيست و مردم در ميان گزينه هاي مختلف، رسانه هاي مطلوب خود را انتخاب مي كنند: لذا اصرار بر رويكردهاي سنتي در حوزه رسانه بايد كنار گذاشته شود، بايد بپذيريم نمي توان براي نسل جوان امروز كه چه بسا در استفاده از تكنولوژي روز بسيار ماهرتر از نسل گذشته است، تعيين تكليف كرد و اين حق را از او سلب كرد. قوانين مربوط به رسانه ها بايد به روز و تعديل شوند. اين ذهنيت در جامعه بايد نهادينه شود كه در صورت افشاي يك فساد در جامعه با فرد فاسد برخورد قضايي مي شود نه با خبرنگار و رسانه، اگر اين تغييرات رخ داد مي توانيم اميدوار باشيم اعتماد به رسانه هاي رسمي بيشتر مي شود در غير اين صورت با رشد سريع ابزارهاي ارتباطي قطعا شرايط سخت تر از اين نيز خواهد شد. يعني بيش از هر عنصر ديگري، ذهنيت مديران ما در برخورد با رسانه ها بايد تعديل شود. در سال هاي گذشته به جاي حمايت از رسانه هاي خصوصي، هر نهاد و دستگاهي يك رسانه براي خود ايجاد كرده و عدم استقلال مالي اين رسانه ها، افكار عمومي را هم با بي اعتمادي روبه رو كرده است. ماموريت هاي رسانه اي بايد به بخش خصوصي منتقل شود و از رسانه هاي خصوصي حمايت شود. امروز حتي يك رسانه خصوصي معتبر به ويژه در عرصه مكتوب وجود ندارد كه مرجع خبري طيف زيادي از مردم باشد، اين معادله بايد تغيير كند تا اعتماد از دست رفته احيا شود. در دراز مدت ما نيازمند پرورش مديران و نيروهاي رسانه اي خلاق و مبتكر هستيم. رسانه امروز محدود به خبر و تحليل نيست و ابزارها و روش هاي مدرن طرفداران خاص خود را دارد، رسانه يك فن است و افكار عمومي تفاوت ميان رسانه حرفه اي با يك رسانه وابسته را به راحتي درمي يابد: لذا در حوزه نيروي انساني بايد بازنگري شود. رسانه بايد متعلق به همه مردم باشد، اگر ما چهره يا چهره هايي را از رسانه ها حذف كرديم، اين باعث مي شود بخشي از مردم نيز راه خود را از رسانه جدا كنند، بازگشت اعتماد به رسانه بايد با بازگشت چهره هاي محبوب به رسانه ها همراه شود.
    گفت و گو: از تصميم هاي اشتباه و مخاطب گريز دوري كنيم / پاسخ ولي الله شجاع پوريان به يك پرسش: چرا در بحران آب آبادان و خرمشهر اخبار غير رسمي بر مردم غلبه كرد؟
    


 روزنامه اعتماد، شماره 4132 به تاريخ 21/4/97، صفحه 11 (روزنامه زنده است)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 3 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه بين المللي پرستاري و مامايي جامعه نگر
متن مطالب شماره 3 (پياپي 603)، Jul 2018را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است