|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/5/27: پكن با طرح ۱+۱۶، اروپاي شرقي و مركزي را از غرب جدا مي كند: پراگ يكي از اقمار چين در اروپا
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4661
دو شنبه 31 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4403 27/5/97 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
 


پكن با طرح ۱+۱۶، اروپاي شرقي و مركزي را از غرب جدا مي كند: پراگ يكي از اقمار چين در اروپا




    
     دنياي اقتصاد : نيويورک تايمز خبر داد که ردپاي نفوذ چين در جهان اين بار به اروپا رسيده و جمهوري چک را به حياط خلوت خود تبديل کرده است. اين گسترش دامنه نفوذ در چارچوب طرحي که اصطلاحا ۱+۱۶ ناميده مي شد؛ انجام شده است. چين در تلاش است در چارچوب اين طرح چندين کشور اروپاي شرقي و مرکزي را با خود همراه سازد و اين مناطق را به پاتوق سياسي پکن تبديل کند. توسعه همکاري ها از سال ۲۰۱۶ به اين سو با پراگ آنچنان بوده است که مي توان گفت چک همچون دوران جنگ سرد دوباره به بزرگ ترين سد در برابر ليبرال دموکراسي تبديل شده است.
     وقتي «شي جين پينگ» به اولين رهبر چين تبديل شد و از جمهوري چک بازديد مي کرد، يک سرمايه دار برجسته و اسرارآميز چيني با جاه طلبي هاي سياسي او را همراهي مي کرد؛ سرمايه داري که پول زيادي براي ولخرجي و ايجاد پيوند قدرتمند با رئيس جمهور چک داشت. «يي جيانمينگ» تنها تاجر در ميان گروهي از مقام هاي چيني و چک بود که دو سال پيش در خارج از اقامتگاه تابستاني رئيس جمهور جمع شده بودند جايي که «شي» و «ميلوس زمان» (همتاي چکي اش) مبادرت به کاشت درخت جينگو کردند. براي «يي» حضور در اين تجمع يعني به رسميت شناختن نقش او به عنوان کارگزار و ميانجيگر بزرگ قدرت در پراگ، که املاک برجسته اي را خريداري کرده از جمله يک آبجوسازي محلي و يک تيم فوتبال بسيار محبوب. «ديويد باربوزا»، مارک سانتورا» و «الکساندرا استيونسون»، گزارشگران نيويورک تايمز، در ۱۲ اوت در گزارشي در اين باره نوشتند اين نشست – و حضور «يي»- نفوذ تازه برقرار شده چين در سياست و اقتصاد جمهوري چک را تقويت و نشاني است از جاه طلبي هاي بزرگ تر چين در اروپا.
    فقط ظرف دو سال، شرکت «يي» يعني «شرکت انرژي CEFC»، بيش از يک ميليارد دلار قرارداد در جمهوري چک منعقد کرد. او مقام هاي سابق چک را به استخدام در آورد از جمله فردي که روزگاري وزير دفاع سابق اين کشور بود. از «يي» حتي به عنوان مشاور اقتصادي ويژه «زمان» هم نام برده مي شود. «باربوزا- سانتورا- استيونسون» مي نويسند: «زمان هم در مقابل، به حامي بزرگ پکن تبديل شده، مخالفت داخلي با نفوذ چين را مهار کرده و دست چين را باز گذاشته است. او آشکارا از ادعاهاي چين بر تايوان – جزيره اي دموکراتيک که پکن مدعي حاکميت بر آن است- حمايت کرده است.» وقتي «شي» از چک بازديد مي کرد، پليس کوشيد تا معترضان را متفرق سازد؛ برخي بعدها پليس را به استفاده از خشونت براي سرکوب مردم متهم کردند. خانواده يکي از بازماندگان برجسته هولوکاست مي گفت «زمان از پيشنهاد دادن مدال به اين مرد عقب نشست پس از آنکه برادرزاده اش با دالايي لاما، رهبر معنوي در تبعيد که چيني ها او را يک شورشي مي نامند، ديدار کرد.»
    براي چين، اظهار معاشقه و مغازله رهبران چک يک پيروزي تمام عيار است: چين به يک دوست قابل اطمينان در اروپا دسترسي يافته که متحد آمريکا است و کشوري است که روزگاري سدي در برابر ليبرال دموکراسي در اين منطقه مهم استراتژيک تلقي مي شد. همان طور که زمان گفت، جمهوري چک اميدوار است که به «ناو هواپيمابر غرق نشدني توسعه سرمايه گذاري چين» در اروپا تبديل شود. با اين حال، «يي» سال جاري در چين بازداشت شد. او جمهوري چک را از خطرات روابط جديد با مقام هاي چيني آگاه کرد و رئيس جمهور چک را واداشت تا به دفاع از اين معامله گر چيني بپردازد. اگرچه دليل بازداشت «يي» هرگز روشن نشد اما منتقدان رئيس جمهور چک ناپديد شدن «يي» را دليلي بر اين پنداشتند که اين کشور اروپايي نبايد آينده و ثروت خود را به چيني ها گره بزند.
    چيني ها جسور شده اند. جاه طلبي هاي جهاني چين به اين معناست که اين کشور با استفاده از پول، معاملات تجاري و ديگر انگيزه ها مي کوشد تا قدرت خود را در خارج توسعه دهد. اين چشم انداز مي تواند در دنيايي که واشنگتن به طور روزافزوني درحال بريدن از آن است و اروپا هم درگير مشکلات خود است، جذابيت زيادي بيابد. اما پيوندهاي تنگاتنگ با چين به معناي حساسيت بيشتر به يک سيستم سياسي مبهم است که در آن تصميمات پشت پرده گرفته مي شود. محرک سرمايه گذاري مي تواند سياست باشد، نه اقتصاد و اين مي تواند به «فيل سفيد گرانقيمت» منجر شود [ريشه واژه «فيل سفيد» به سال ۱۸۵۱ بازمي گردد که شاه کشور سيام، يکي از فيل هاي مقدس سپيد موي را به يکي از درباريان هديه داد. اين هديه که به ظاهر مايه سرافرازي و افتخار بود در واقعيت امر به مصيبتي براي فرد دريافت کننده هديه تبديل شد؛ چراکه هزينه نگهداري و مراقبت درست از فيل، فرد را خانه خراب مي کرد. پروژه هاي فيل سفيد بيش از آنکه پديده اي اقتصادي باشند، مبناي سياسي دارند. برخي سياستمداران وجود دارند که از اين پروژه ها براي راضي نگه داشتن هواداران خويش استفاده مي کنند. در ادبيات اقتصاد سياسي، فيل سفيد به آن دسته از پروژه هاي سرمايه گذاري گفته مي شود که گران به دست مي آيند؛ ولي کم مصرف و بي فايده هستند]. در جمهوري چک، ناپديد شدن ناگهاني «يي»، موجب شگفتي رهبران کشور شد. آنها نمي توانستند بفهمند که چرا اين اتفاق براي کسي رخ داده که ظاهرا پشتوانه دولت را در پس خود داشت. آنها [مقام هاي چيني] او را مجبور نکرده بودند که پول خود را براي انجام معاملات سنگين در چک يا جاهاي ديگر خرج کند.
    به عبارت ديگر، مقام هاي چين به او توصيه نکرده اند که پول هاي خود را در کجا و چگونه سرمايه گذاري کند. مقام ها همچنين در پاسخ به سوالاتي در مورد جرايم جنايي در آمريکا با دشواري مواجه بودند؛ جرايمي که يک همکار ارشد اقتصادي شرکت CEFC کوشيده بود فرصت هاي اقتصادي خود را در آفريقا با رشوه به سرانجام برساند. رئيس جمهوري چک تيمي از مقام ها را به چين فرستاد تا ارزيابي کنند که مشکلات اين سرمايه دار برجسته براي جمهوري چک چه مي تواند باشد. او به زودي جواب را دريافت. پراگ در شرف تبديل شدن به يکي از اقمار حکومت چين بود. يک شرکت دولتي وارد شده بود تا کنترل امپراتوري «يي» را به دست بگيرد و اين موجب سوءظن هايي شده بود که اين شرکت که به لحاظ سياسي هم مهم است، ممکن است پيوندهايي با مقام هاي چيني داشته باشد.
    
    جذابيت شرقي
    «زمان» که در روزهاي اوليه فعاليت سياسي اش يک پوپوليست صريح اللهجه بود نسبت به چاپلوسي از روسيه و چين هشدار داده بود. او در سال ۱۹۹۶ به يک روزنامه محلي گفته بود آنها که به دنبال پيوندهاي عميق با پکن هستند «بايد آماده يک جراحي پلاستيک باشند تا لوچي چشم خود را مداوا کنند.» اما واقعيت ها در اروپا در زماني که او رياست جمهوري را در سال ۲۰۰۳ به دست آورد به سرعت تغيير کرد.
    بحران مالي جهاني وحدت در اروپا را به محک آزمون گذاشت. پناهندگان سوري شروع به ورود کردند، احساسات بوميان را تقويت کردند و سياستمداران محلي را عليه رهبران اين بلوک مي شوراندند. اروپاي غربي به نظر نمي رسيد که ديگر يک گزينه باشد. در آن زمان، پکن شروع به سرازير کردن پول و سرمايه سياسي به اروپاي شرقي و مرکزي به عنوان بخشي از تلاش گسترده اش براي افزايش قدرت در اروپا کرد. رهبران چين اين منطقه را به طور بالقوه منطقه اي بارور مي ديدند. درحالي که بريتانيا، فرانسه و آلمان از سرمايه گذاري هاي بيشتر پکن استقبال کردند اما همچنان موضع چين در مورد مسائل حقوق بشري و ادعاي اين کشور براي کنترل بر تقريبا تمام درياي چين جنوبي را زيرسوال مي بردند اما اروپاي شرقي و مرکزي چنين جنجالي را نداشتند.
    چين که به دنبال تاخت و تازهاي بيشتر بود طرحي را شروع کرد که اصطلاحا ۱+۱۶ ناميده مي شد؛ تلاش براي توسعه همکاري با چندين کشور اروپاي شرقي و مرکزي. اين منطقه به پاتوقي براي چين تبديل شد تا آنچه را مي توانست به اين منطقه بدهد؛ مانند دسترسي به تکنولوژي سيستم فوق العاده سريع ريلي«شي» که بعدها اروپاي شرقي و مرکزي را در طرح «يک کمربند، يک جاده» هم گنجاند؛ طرحي جاه طلبانه براي توسعه پيوندهاي اقتصادي و ديپلماتيک از طريق پروژه هاي زيرساختي در اطراف و اکناف جهان. نفوذ چين در اروپا درحال حاضر آشکار است. يونان سال گذشته يک بيانيه اتحاديه اروپا را در سازمان ملل متحد به دليل انتقاد از وضعيت حقوق بشر چين بلوکه کرد. يونان و مجارستان هم تلاش کردند بيانيه سال ۲۰۱۶ اتحاديه اروپا در مورد درياي چين جنوبي را ملايم تر کنند. اما براي «زمان»، اين مغازله اساسا بايد از اول شروع شود. چکسلواکي سابق، چين کمونيست را در سال ۱۹۴۹ به رسميت شناخت اما اختلاف ميان مسکو- پکن آنها را از هم جدا نگه مي داشت. جمهوري چک پساشوروي- که سرکوب خشونت بار ۱۹۶۸ شوروي در مورد تلاش هاي اصلاحي در پراگ و استيلاي بعدي کمونيست ها را به ياد مي آورد – انگيزه ها و دلايل مشترکي با منتقدان پکن يافت. واسلاو هاول، فعال ضدکمونيست و نخستين رهبر کشور پس از سقوط ديوار برلين، دالايي لاما را براي بازديدي دولتي از پراگ در سال ۱۹۹۰، دعوت کرد و موجب خشم چين شد. او نوشت: «ارعاب، مبارزات تبليغاتي و سرکوب جايگزيني براي گفت وگوي منطقي نيستند.»
    «زمان»، يک سيگاري و آبجوخور حرفه اي که آشکارا منکر اين شد که در روز تحليفش مست بود، از اين سابقه گسست. او حمايت عصر هاول از دالايي لاما و پيوند نزديک با تايوان را نفي کرد. او در سال ۲۰۱۴ از چين ديدار کرد؛ اولين ديدار از سوي يک رهبر چک ظرف تقريبا يک دهه. يک سال بعد، او تنها رهبر اتحاديه اروپايي بود که در رژه نظامي به مناسبت هفتادمين سالگرد پايان جنگ جهاني دوم در چين حضور يافت. اين موضوع به ديدار «شي» از پراگ در سال ۲۰۱۶ کمک کرد. «زمان» پيش از سفر «شي» به مقام هاي چيني گفت: «اين يک آغاز دوباره است» و افزود که دولت قبلي «بسيار مطيع» آمريکا و اتحاديه اروپا بود. او گفت: «حالا، ما بار ديگر يک کشور مستقل هستيم و سياست خارجي خود را فرمول بندي مي کنيم که مبتني است بر منافع ملي خودمان و در امور داخلي ديگر کشورها دخالت نمي کنيم.» تمرکز او بر چين موجب تحسين گسترده تشکيلات سياسي چک شد. «کاترينا کونکنا»، معاون رئيس حزب کمونيست جمهوري چک، مي گويد: «اگر کسي تصور کند که در شرايط فعلي خلق يک جهان ايمن و موفق و پررونق بدون همکاري با چين ممکن است، او مدت ها پيش دچار سوءبرداشت شده و قطار را از دست داده است.» دفتر رئيس جمهور چک مي گفت تلاش هايش براي همکاري با چين تفاوتي با تلاش هاي ديگران ندارد. «ژيري اوواچک»، سخنگوي رئيس جمهور چک مي گفت: «آنهايي که چنين انتقادي را مطرح کرده اند به متحدان غربي ما که همکاري به شدت نزديکي با جمهوري خلق چين دارند اهانت مي کنند.» با اين حال، دفتر زمان به درخواست هاي ديگر براي اظهارنظر پاسخي نداد.
    
    مدعي در سايه
    ديدار «زمان» از چين در سال ۲۰۱۴ براي جمهوري چک سرنوشت ساز بود. در ميان قراردادهاي تجاري که ميان دو کشور منعقد شد قرارداد همکاري ميان يک شرکت اقتصادي چک و شرکت انرژي اي که قرار بود تاسيس شود و نامش CEFC بود منعقد شد. اين شرکت از سوي «يي» اداره مي شد که در روستايي کوچک در استان جنوبي چين يعني فوجيان متولد شده بود. او به دارايي هايي دست يافت که روزگاري در کنترل يک قاچاقچي برجسته بود و ظرف چند سال اين دارايي ها را به يک امپراتوري بزرگ مالي با ۳۰ هزار کارمند تبديل کرد. «يي» با جت خصوصي ايرباس ۳۱۹ دو موتوره خود به سراسر جهان سفر مي کرد و با رهبران دولت ها، اوليگارش هاي روس و وليعهد ابوظبي ديدار مي کرد. CEFC بر مبناي نگاه «شي» از يک چين قدرتمندتر استوار شده بود و اين شرکت به سويي مي رفت که «شي» مي خواست کشورش را به آن سو ببرد. اين شرکت قراردادهايي در امارات و قزاقستان مي بست. با رهبران و سران کشورها در آلباني، اسلواکي، بلغارستان، سودان و اوگاندا ديدار مي کرد. سال گذشته، اين شرکت پذيرفت که ۹ ميليارد دلار سهام روسنفت، غول نفتي روس را بخرد که اين شرکت را در ميانه روابطي دشوار و البته مهم ميان مسکو و پکن قرار داد.
    صعود سريع اين شرکت شايعاتي را در چين دامن زد که «يي» پيوندهايي با «شي» (که روزگاري در فوجيان کار مي کرد) يا ديگر رهبران چيني دارد. اين شرکت تلاش چنداني براي زدودن اين شايعات نمي کرد. براساس اسناد و نظرات متخصصان، «يي» بخشي از گروهي بود که با ارتش چين پيوند نزديکي داشت. در وب سايت اين شرکت، ارتش چين و حزب کمونيست در زمره هيات اجرايي اش نام برده شده بود. شرکت CEFC سهامي را در فلورنتينوم خريد که يکي از بزرگ ترين مجتمع هاي دولتي پراگ بود. اين شرکت همچنين در ايرلاين ملي چک، روي دو هتل و چند ساختمان عصر رنسانس هم سرمايه گذاري کرده بود. همچنين يک کارخانه آبجوسازي هم خريداري کرد که قدمت آن به ۷۰۰ سال مي رسد. اين شرکت تني چند از مقام هاي نزديک به زمان را به استخدام درآورده بود و اين اتهام را از سوي منتقدان مطرح کرده بود که اين شرکت همچون حلقه اتصالي است ميان اين شرکت چيني با رئيس جمهور. «ياروسلاو تورديک»، وزير دفاع سابق چک، به استخدام اين شرکت درآمده بود و همزمان مشاور دولت چين هم بود. مقام هاي چک از نگه داشتن او به عنوان مشاور دفاع مي کردند و مي گفتند به خاطر اين مقام، پولي به او داده نمي شود. استخدام مقام هاي چک در اين شرکت باعث شد مردم خشمگين شوند و اين شرکت راه حل را در اين ببيند که تيم فوتبال محلي را خريداري کند.
    
    پكن با طرح ۱+۱۶، اروپاي شرقي و مركزي را از غرب جدا مي كند: پراگ يكي از اقمار چين در اروپا
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4403 به تاريخ 27/5/97، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 41 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله پژوهش پرستاري ايران
متن مطالب شماره 59، خرداد و تير 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است