|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد97/6/21: راهكارهاي ديپلماتيك ايران براي الحاق به سازمان تجارت جهاني
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4251
يك شنبه 18 آذر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 4182 21/6/97 > صفحه 4 (ديپلماسي) > متن
 
      


نگاه روز 
راهكارهاي ديپلماتيك ايران براي الحاق به سازمان تجارت جهاني


نويسنده: ثريا حسين پور

در سال 1991، پيشنهاد تشكيل نهادي به نام سازمان تجارت چندجانبه جهاني (WTO) از سوي كشورهاي كانادا، اتحاديه اروپا و مكزيك به دور اروگوئه ارايه شد كه با مخالفت شديد كشور امريكا مواجه شد، اما به دليل پافشاري ساير اعضاي گات، در روزهاي پاياني مذاكرات دور اروگوئه، تاسيس سازمان تجارت جهاني مورد توافق اكثريت اعضا قرار گرفت و نهايتا كشور امريكا نيز رسما تشكيل اين نهاد را پذيرفت و مقرر شد كه از اول ژانويه 1995 سازمان تجارت جهاني كار خود را آغاز كند و مدت 2 سال نيز براي كشورهاي عضو گات كه سند نهايي دور اروگوئه را امضا كرده بودند، در نظر گرفته شد تا شرايط الحاق خود به سازمان تجارت جهاني را فراهم آورند. سازمان تجارت جهاني با الهام از نظريات اقتصاد بازار آزاد، اعتقادي به نظارت دولتي بر تنظيم بازار و اعمال محدوديت از سوي واحدهاي سياسي در فعاليت اقتصادي ندارد. يكسان بودن نرخ ارز در كشورهاي عضو و توانايي سيستم هاي بانكي و خدماتي اين كشورها در همساني با نظام حاكم بر بازار جهاني ارز و خدمات از جمله اصول ثابت و به رسميت شناخته شده در اين سازمان است.
    
    پذيرش بررسي عضويت ايران در سازمان تجارت جهاني
    ايران از سال 1388 خواهان حضور جدي براي پيوستن به سازمان تجارت جهاني بود. اين اقدام در پي ارايه گزارش رژيم تجاري به اين سازمان بود كه به دنبال آن نيز 700 پرسش مطرح و ايران نيز به آنها پاسخ داد اما تاكنون جوابي دريافت نكرد. البته بخشي از آن به دليل عدم تشكيل كارگروه الحاق در داخل بود. با اين همه بحران هاي سياست خارجي ايران و عدم رابطه با كشورهاي اثرگذار و به دنبال آن تحريم هاي چندجانبه و سازمان ملل موجب عدم پيوستن ايران به اين سازمان مهم اقتصادي جهاني شد. اما پس از امضاي توافقنامه ژنو و تعليق برخي از تحريم هاي اقتصادي اين اميدواري به وجود آمد كه ايران مي تواند دوباره فرآيند ازسرگيري الحاق به اين سازمان را دنبال كند. در اين ميان اظهاراتي مبني بر تشكيل اتاق مشترك ايران و امريكا در اتاق بازرگاني كشور مطرح شد. دليلش هم جايگاه ويژه امريكا در اقتصاد جهاني و آثار روابط با آن براي پيوستن به سازمان تجارت جهاني است. به اعتقاد كارشناسان بهبود روابط اقتصادي و در كل افزايش حجم روابط اقتصادي با كشورها به خصوص كشورهاي اثرگذار مقدمه بهبود روابط سياسي نيز خواهد بود. حال دور جديد مذاكرات كارشناسي براي رسيدن به زمان اجراي توافقنامه آغاز شده و اميدواري هايي نسبت به زمان و نوع اجراي آن بيان شده است كه اگر چنين شود، چشم اندازي حتي كوچك را مي توان براي اقتصاد ايران در حوزه هاي نفت و انرژي و همچنين پيوستن به نهادهاي بين المللي متصور بود. روابط ايران به ويژه بعد از انقلاب اسلامي بدين سو همواره از فراز و نشيب زيادي برخوردار بوده است كه عمدتا از تحولات دروني و ساختار داخلي كشور ريشه مي گيرد. روابط ايران و غرب در طول سه دهه اي كه از حيات سياسي جمهوري اسلامي ايران مي گذرد در عين استمرار همواره داراي نوسانات و فراز و نشيب هاي بسيار بوده است. به يقين گسل ها و شكاف هايي كه سبب عدم نهادينگي مناسبات ميان اين دو بازيگر شده است و نيز بررسي محرك ها و زمينه هايي كه مي تواند موجب مشاركت راهبردي ايران و اتحاديه اروپا شود، نقش مهمي در تعيين روابط و كمرنگ سازي نوسانات ايجاد خواهد كرد، اما يكسري عواملي كه سبب چالش ميان جمهوري اسلامي ايران و غرب و امريكا در قبل و پس از «11سپتامبر شده است» كه اين عوامل موجب به تاخير افتادن الحاق ايران به سازمان تجارت جهاني شده است.
    بنابراين مي توان گفت از ميان بردن اين چالش ها به عنوان راهكارهايي مناسب براي الحاق محسوب مي شود.
    - راهكارهاي سياسي (نظير حقوق بشر و برنامه هسته اي)
    - راهكارهاي امنيتي (نظير مبارزه با تروريسم)
    - راهكارهاي انرژي
    - راهكارهاي اقتصادي - تجاري.
    يكي از توصيه هاي سازمان تجارت جهاني به كشورهايي كه الحاق را در دستور كار دارند، اين است كه حمايت سياسي كشورهاي عضو و به خصوص كشورهاي اثرگذار را براي خودشان به وجود بياورند. جريان الحاق صرفا يك جريان اقتصادي محض نيست. بلكه نگاه كشورها در آنجا اين است كه در سر ميز مذاكرات بتوانند كشور مقابل را تحت فشار قرار دهند كه براي الحاق ساير رويكردهايي كه كشورهاي عضو دارند را مورد توجه قرار دهد. براي نمونه الحاق روسيه در سال هاي پيش بود كه بحث گرجستان در مراحل آخر الحاقش يكي از موضوعات اساسي شده بود به اين دليل كه گرجستان عضو سازمان تجارت جهاني بود و روسيه نبود و بعد از حمله اي كه روسيه به يكي از بخش هاي گرجستان انجام داده بود، گرجستان با عضويت روسيه مخالفت كرد و خود اين مانعي بر سر الحاق روسيه شد. بنابراين تك تك اعضا، مواضع سياسي شان مي تواند تاثيرگذار باشد. اين سازمان كاركردش اقتصادي است ولي رويكرد اعضا الزاما اقتصادي صرف نيست و جنبه هاي ديگر منافع كشورشان در اين سازمان را نيز جست وجو مي كنند.
    
    پيشنهادهايي جهت راهكارهاي ديپلماتيكي ايران براي الحاق به WTO
    1- غالب شدن رويكرد تغيير و تحول بنيادي و ريشه اي در دستگاه سياست خارجي كشور و تدوين سند راهبردي ديپلماسي كشور به عنوان جزء مكمل سند چشم انداز بيست ساله كشور به عنوان اولويت يكم دستگاه سياست خارجي:
    2-در كنار توجه به نيروهاي فروملي و فراملي و ارتقاي همكاري با آنها و زمينه سازي و بسترسازي براي گسترش فعاليت هاي بخش خصوصي و كمك به آن با فراهم سازي بانك اطلاعاتي از كشورهاي ديگر و يافتن بازارهاي بالقوه كه سبب توسعه صادرات و ارزآوري به كشور مي گردد:
    3- اعمال يك مديريت توانمند بر سياست خارجي با رويكردي برون نگر و تعاملي در راستاي ارتقاي قدرت ملي و رفاه عمومي:
    4- فراهم كردن سازوكار لازم براي ايجاد اجماع ملي بين نخبگان در سطح كلان و هماهنگي آنان با ديپلماسي كشور و رصد كردن عرصه جهاني به منظور بهره برداري از فرصت هاي نوظهور:
    5- استفاده از ابزارهاي آموزشي و پژوهشي در راستاي بومي كردن سياست خارجي تعامل محور و فرصت ساز در عرصه جهان متغير كنوني.
    6- همه تحريم ها در حوزه خودش محدوديت هايي را به وجود آورده است. پس بنابراين كاهش تحريم ها يا رفع آنها در اين دو حوزه حتما آثار منفي كه به جا گذشته را تا حدي برطرف مي كند. اين يك نتيجه بديهي از موضوع است. چالش هاي اقتصادي ما شوونات مختلفي دارد. بخشي از آن به دليل سوءمديريت ها بوده كه با حسن تدبير قابل اصلاح است. بخشي هم به دليل كمبود منابع بوده كه رفع تحريم در اين بخش مي تواند كمك كننده باشد. اما انتظار عقلا و انديشمندان و صاحب نظران اقتصادي اين نيست كه مجددا با فراهم شدن مجال استفاده از عرضه نفت و فروش بيشتر نفت همه درآمدها به اقتصاد كشور ما تزريق و آن بلايي را كه موسوم به بيماري هلندي است، مجددا به اقتصاد كشورمان تحميل كند. لذا لازم است كشور به سرعت از اقتصاد تك محصولي خارج شود و صادرات در ساير بخش ها را بيش از پيش گسترش دهد.
    7- كشورها به واسطه تحريم هاي يك جانبه امريكا و اروپا از ورود به بازار سرمايه گذاري در ايران منع شدند، اما به محض اينكه تحريم ها كمرنگ تر شود، استقبال از سرمايه گذاري بيشتر مي شود كما اينكه احساس مي شود كه شركت هاي بزرگ مذاكراتي را تمايل دارند، انجام دهند. آثار قيمتي نيز با ورود مجدد نفت ايران به بازار جهاني و چشم اندازي كه رشد اقتصاد جهاني دارد و بر اساس پيش بيني ها خواهد بود كه مديران ديپلماسي كشور لازم است، تامل سازنده تري با قدرت هاي جهاني ايجاد كنند.
    8- شايد اثر مستقيم اجرايي شدن توافقات كمتر از اثر غيرمستقيمش باشد. چون نفس توافقات رفع تحريم ها را در حوزه محدودي مطرح كرده است. اما عمل به اين توافقات پيامي به دنيا مي دهد كه دنيا با ايران در حال تعامل است و ايران نيز دارد با دنيا تعامل مي كند. بنابراين ريسكي كه قبلا در ايران براي سرمايه گذاري وجود داشت، كمتر و آن اراده اي كه احساس مي كنيم براي ايجاد ثبات در روابط وجود دارد، بيشتر شده است. بدبيني ها رقيق و تبديل به خوشبيني مي شود. اين به سرمايه گذاري خارجي كمك مي كند. لذا به مديران ديپلماسي كشور پيشنهاد مي شود همين روند را در مراحل بعد هم ادامه دهند.
    نگاه روز: راهكارهاي ديپلماتيك ايران براي الحاق به سازمان تجارت جهاني
    


 روزنامه اعتماد، شماره 4182 به تاريخ 21/6/97، صفحه 4 (ديپلماسي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 34 بار
    



آثار ديگري از "ثريا حسين پور"

  روابط امريكا-روسيه و تاثير آن بر ايران
ثريا حسين پور*، اعتماد 25/5/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه علوم و مهندسي مواد
شماره 4 (پياپي 60)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است