|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران97/6/21: ۷۷ سال بي خبري از گمشدگان جنگ
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6947
پنج شنبه 22 آذر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6874 21/6/97 > صفحه 9 (گزارش) > متن
 
      


۷۷ سال بي خبري از گمشدگان جنگ
گشتي در آرامستان ۱۰۵ لهستاني مهاجر در اهواز

نويسنده: حميد حاجي پور


    
    
    «زماني که ميدان ميوه و تره بار حصيرآباد رفت آن طرف شهر، آرامستان ارامنه و کلداني ها و آشوري ها و مزار ۱۰۵ لهستاني مهاجر شد پاتوق معتاداني که براي تامين هزينه موادشان حتي به سنگ قبرها هم رحم نمي کردند.» نگهبان آرامستان مسلمان است. او اطلاعات کاملي از گذشته قبرستان مسيحيان اهواز دارد. به قول خودش شب و روز ششدانگ نگهباني مي دهد تا بلايي که سال ها پيش سر آرامستان آمد، تکرار نشود.
    عادل ديلمي که دو سال است نگهبان آرامستان مسيحيان اهواز شده، درباره وضعيت گذشته اينجا مي گويد: «قدمت آرامستان بالاي ۱۰۰ سال است و از زماني که جمعيت مسيحيان خوزستان به دلايل مهاجرت به شهرها و کشورهاي ديگر کم شد، رفت و آمد به اينجا هم تحت تاثير همين علت قرار گرفت. تا زماني که تره باري ها در اين محوطه بودند، هيچ اتفاقي براي آرامستان نمي افتاد ولي از زماني که آنها را به منطقه ديگري منتقل کردند، پاي معتادها به «پيچ ميدان» باز شد. اولش از ديوار بالا رفتند و از قبرستان آهن و آلومينيوم دزديدند. بعد وقتي ديدند کسي کاري به آنها ندارد، در را از جا کندند و دو اتاق جانبي را هم تصرف کردند و قبرستان شد پاتوق معتادان. تصور اينکه چقدر معتاد به آرامستان رفت و آمد داشتند، غيرقابل وصف است. آنها برخي از سنگ قبرها را براي فروش کنده بودند تا اينکه چند نفر از فعالان اجتماعي و ريچارد نوري از مسيحيان اهواز، براي نجات آرامستان دست به کار شدند.»
    از پيچ ميدان تا حصيرآباد فاصله زيادي نيست. خياباني را که از کنار آرامستان مي گذرد، به تازگي آسفالت کرده اند و ابتداي خيابان راهبندي گذاشته اند تا تردد کمتر شود. ديوار قبرستان را ترميم کرده اند و در بزرگ قهوه اي رنگي را که دو صليب طلايي روي آن نقش بسته، کار گذاشته اند.
    
    

    
    وقتي وارد آرامستان مي شوم، سمت راست اتاق کوچکي است که به گفته نگهبان، غسالخانه است. روي ديوار عکس هايي است از زمان گذشته و حال آرامستان. يکي از عکس ها مرا براي چند دقيقه اي مقابل خودش ميخکوب مي کند؛ عکس بخوبي روايت مي کند که چه بلاهايي سر اينجا آمده. خبري از در ورودي نيست، آجرها ريخته اند، درخت ها خشکيده اند و انگار زلزله اي چند ريشتري چيزي جز يک مخروبه به جاي نگذاشته.
    نگهبان همراهي ام مي کند و مي گويد: «از زماني که قبرستان مرمت شد، پاي گردشگرها هم به اينجا باز شده و گذشته از اينکه هموطنان مان از آرامستان بازديد مي کنند، چند هيات از لهستان هم براي بازديد آمده اند. چند ماه پيش هم چند لهستاني آمدند و سنگ قبرها را به دقت خواندند. يکي از آنها بعد از نيم ساعت فرياد زد و شروع کرد به خوشحالي؛ مزار پدربزرگش را پيدا کرده بود. زنگ زد به خانواده اش و خبر خوش را به آنها داد. کلي هم فيلم و عکس گرفت.»
    با وقوع جنگ جهاني دوم و حمله ارتش نازي آلمان به کشورهاي بلوک شرق اروپا بويژه لهستان که ميان دو قدرت روسيه و آلمان گير کرده بود، بيش از ۱۵۰ هزار لهستاني براي نجات جان خود از مسير اتحاد جماهير شوروي وارد ايران و يکي دو کشور ديگر شدند. پس از پايان جنگ تعدادي از مهاجراني که در ايران بودند، قصد داشتند با رساندن خود به اهواز از ايران خارج شوند و به کشورشان بازگردند که تعدادي از آنها به دليل بيماري و کهولت سن در اين منطقه از دنيا رفتند و در آرامستان آشوري ها و کلداني هاي اهواز به خاک سپرده شدند.
    عادل ديلمي مزار ۱۰۵ لهستاني مهاجر را در سمت شرقي و غربي آرامستان نشان مي دهد. تاريخ مرگ همه مربوط به سال ۱۹۴۲ تا سال ۱۹۴۵ است. به سختي مي شود اسم درگذشتگان را خواند. اسم و مشخصات شان به زبان لهستاني است. سنگ قبرهاي کوچک و متحدالشکل در چند رديف که سفارت لهستان به نشانه اداي احترام نصب کرده است. براي دستيابي به اطلاعات بيشتر سراغ ريچارد نوري، مسئول کليساي کلداني و آشوري کاتوليک اهواز را مي گيرم. او به گواه بسياري از مردم، تلاش هاي زيادي براي مرمت اين مکان کرده است.
    ريچارد نوري که مادرش را به تازگي از دست داده و او را در همين آرامستان به خاک سپرده، درباره وضعيت گذشته و حال آرامستان مي گويد: «وضعيت اينجا سال هاي گذشته خيلي بغرنج بود تا جايي که معتادها به تصور اينکه شايد داخل قبرها گنجي وجود داشته باشد، سنگ ها را از جا کنده بودند. ما هم جرات نداشتيم سري به آرامستان بزنيم و ببينيم دقيقاً چه اتفاقي افتاده. به هر ترتيبي بود، سال ۹۵ به کمک چند نفر از فعالان حوزه ميراث فرهنگي و يکي از خبرنگاران به نام مجتبي گهستوني براي احياي اين مکان دست به کار شديم و به هر ترتيبي بود، مجوز مرمت را گرفتيم. در گام نخست کليسا ۱۰۵ ميليون در اختيارمان گذاشت و در گام بعدي با کمک استانداري خوزستان کمک شاياني براي احياي بنا صورت گرفت. شهرداري منطقه ۷ هم مشارکت کرد و نخاله ها را از کنار آرامستان تخليه و منتقل کرد و خيابان هم آسفالت شد. با مرمت اتاق ها، سردر و ديوار آرامستان شکل قديم خود را پيدا کرد و از تردد معتادان هم جلوگيري شد.در ادامه با زه کشي و کاشت نهال در محوطه داخلي، آرامستان به وضعيت بسيار ايده آلي رسيد تا جايي که سال گذشته گردشگران زيادي از اينجا بازديد کردند. چند هيات از لهستان هم براي بازديد از قبور لهستاني هاي مهاجر در جنگ جهاني دوم به آرامستان آمده اند و تنديسي هم نصب کرده اند که نشان از پراهميت بودن اقدامات مان بوده.»
    نوري از حضور خانواده هاي مهاجران لهستاني هم خاطرات جالبي دارد: «چندي پيش پروفسوري همراه با چند لهستاني ديگر به اينجا آمد. از پدرش شنيده بود که اقوامش به احتمال زياد در ايران دفن شده اند. گشت و گشت تا موفق شد مزار مادربزرگش را پيدا کند. از خوشحالي در پوستش نمي گنجيد. چند وقت بعد دوباره با خانواده اش آمد.»
    ۷۷ سال از جنگ جهاني دوم مي گذرد. هنوز نام و داستان هاي «کمپ پلو» يا همان کمپ لهستاني ها در اهواز و ميان مردم زنده است. آنها نقش مهمي در ساخت کارخانه قند اين شهر داشته اند. عده اي از آنها براي هميشه ماندند، برخي به خاطر بيماري و کهولت سن از دنيا رفتند و آنهايي که توان رفتن داشتند، ايران را ترک کردند اما عشق به ايران را در دل زنده نگه داشتند. اکنون مزار ۱۰۵ لهستاني مهاجر در آرامستان کلداني ها و آشوري هاي حصيرآباد اهواز، گاه و بي گاه ميهمان کسي است که براي يافتن نشاني از قبر پدر، مادر يا مادربزرگ و پدربزرگش لابه لاي قبرها مي گردد.
    
    ۷۷ سال بي خبري از گمشدگان جنگ / گشتي در آرامستان ۱۰۵ لهستاني مهاجر در اهواز
    


 روزنامه ايران، شماره 6874 به تاريخ 21/6/97، صفحه 9 (گزارش)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 41 بار
    



آثار ديگري از "حميد حاجي پور"

  شيريني خرما در شوره زار جنوب / سفر به سرزمين خرما و رطب
حميد حاجي پور، ايران 17/6/97
مشاهده متن    
  عروسي و عزا در كارون مقدس / ملاقات با گنزورا نجاح چحيلي رهبر منداييان ايران
حميد حاجي پور، ايران 10/6/97
مشاهده متن    
  قلب نفت در «گوره» مي تپد / ساعتي در بزرگترين تلمبه خانه خاورميانه
حميد حاجي پور، ايران 3/6/97
مشاهده متن    
  لوطي هاي ديروز خيّران امروز / نقش خيريه ها در عبور جامعه از بحران هاي اقتصادي
حميد حاجي پور، ايران 27/5/97
مشاهده متن    
  دوست دارم پدرم را نقاشي كنم / آنها 11 هزار كودك يتيم را فرزند خود مي دانند
حميد حاجي پور، ايران 20/5/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران
متن مطالب شماره 3 (پياپي 96)، پاييز 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است