|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه كيهان97/6/21: «هيچ» نصيب داخل؛«همه» براي خارج!
magiran.com  > روزنامه كيهان >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 22075
يك شنبه 25 آذر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2827
magiran.com > روزنامه كيهان > شماره 22000 21/6/97 > صفحه 8 (دانشگاه) > متن
 
      


«هيچ» نصيب داخل؛«همه» براي خارج!
پيرامون مشكلات دانشجويان تحصيلات تكميلي درباره «پايان نامه نويسي»

نويسنده: بهمن ميرزاخاني

اواخر ترم هشتِ دوره کارشناسي بودم و تا آن موقع تصميم نگرفته بودم که آيا براي ارشد اقدام بکنم يا نه؟! از يک طرف آدمي بودم که از محيطِ دانشگاهي و علمي خوشم مي آمد و از بودنِ در آن حالم خوب مي شد. از طرفي هم خروجيِ دانشگاه را که مي ديدم، کمي نااميد از ادامه تحصيل مي شدم. خلاصه تا پايان کارشناسي، تصميم جدي نگرفته بودم؛ تا اينکه دانشگاه خبرِ پذيرش دانشجو بدون آزمون را مثل همه سال ها اعلام کرد. راستش را بخواهيد وسوسه انگيز بود؛ به خصوص براي من که اصلاً حوصله کنکور و خواندنِ آن همه درس، آن هم در حد کنکور را نداشتم! نه که با خواندن مشکل داشته باشم، نه؛ براي کنکور حوصله ام نمي کشيد. در نهايت تصميمم بر اين شد که ارشد را هم در همين دانشگاه بگذرانم.
    در دوره ارشد به ترم دوم که مي رسيم، نوبت به انتخاب استاد راهنما و موضوع پايان نامه مي رسد و سمينار! من از همان ابتدا استاد راهنماي خودم را انتخاب کرده بودم و از اين بابت مشکلي نداشتم. استادي که بيش از همه دوستش مي دارم و حضور و ديدارش قوّتِ قلبي ست براي ادامۀ پروژه ارشدم.
    در ذهنم موضوعي براي پروژه نداشتم و تصميم گرفته بودم از بين پيشنهادهاي استاد راهنمايم يکي را انتخاب کنم. موضوعي که انتخاب کردم نياز به استاد راهنماي دوم داشت. در واقع بين رشته اي شد؛ بين دانشکدۀ برق و دانشکده شيمي. خودم برق مي خوانم و پروژه ام نسبتاً شيمي بود! از مسائل و مشکلاتي که تا روز سمينار پيش آمد بگذريم به جز اينکه چند هفته مانده به ارائه سمينار، پدرم در بيمارستان بستري شد؛ من مجبور بودم بعضاً روزها و بعضاً شب ها در بيمارستان باشم. آن روزها تمرکز و وقت کافي براي سمينار نداشتم. مطالب و مقاله هايي را که بايد مي خواندم، با خودم به بيمارستان مي بردم، علامت مي زدم و آماده مي شدم تا در يک فرصت مناسب پاورپوينتي برايشان درست کنم. آن روزها هم گذشت و خوشبختانه خودم را براي روز سمينار جمع وجور کردم؛ در ضمن براي روز سمينار مي بايست پروپوزال را هم آماده مي کرديم که در مورد آن انتظار داشتم کمکي از طرف اساتيد محترم صورت پذيرد ولي متاسفانه تنها بودم.
    ما دو نفر دانشجوي برق بوديم و اينکه کارمان با شيمي درگير مي شد وضعيت مشابهي داشتيم البته با پروژه هاي متفاوت. وقتي پروژه را تعريف مي کرديم قرار بر اين شد که اين کار، به صورت گروهي انجام شود؛ يعني دانشجوياني از دانشکده شيمي و مکانيک هم در اين کار باشند و ما هم به مدت سه ماه در آزمايشگاه باشيم تا حسابِ کار دستمان بيايد. ولي متاسفانه هيچکدام محقّق نشدند! و ما باز هم تنها.
    مخاطب سخنانم اساتيد و دانشجوياني هستند که بسيار در تلاشند تا از کارهاي پژوهشي خود مقاله يا مقاله هايي ارائه بدهند. امروزه هم وغمِ بيشتر اساتيد اين شده است که بتوانند به کمک دانشجويان خود مقاله بدهند. طوري شده است که موقع نوشتنِ پيشنهاد و تعيين پروژه ارشد و دکترا، کار پژوهشي مي بايست نوآوري داشته باشد. نوآوري براي چه؟! اينکه بتوان راحت تر مقاله داد! فقط همين؟
    قبول دارم که يکي از راه هاي پيشرفت، به اشتراک گذاشتن يافته هاي جديد است؛ ولي اين يافته هاي جديد، پايان نامه هايي که تعريف و مقاله هايي که داده مي شود به چه کار کشور خودمان مي آيد؟ يافته هاي جديدمان را دودستي تقديمِ مجلّات خارجي و براي چاپشان هزينه اي را هم پرداخت مي کنيم؛ هم پولِمان مي رود و هم علمِ مان!
    متاسفانه ملاک ارزيابي اساتيد و دانشجويان، همين مقاله ها شده اند؛ مرتبه علمي اساتيد با مقاله بالاتر مي رود و امکان تحصيل دانشجو در مقاطع بالاتر هم با مقاله تسهيل مي شود! فايدۀ ديگري هم دارد؟ کدام يک از مقاله ها بخش کوچکي از مشکلات جامعۀ ايران را حل کرده است؟
    خوشبختانه من و استاد راهنماي اولم، خلافِ خيلي هاي ديگر، دغدغه مقاله نداريم! پايان نامه اي هم که تعريف شده، به طريقي در مسيرِ دوستي با طبيعت است و اگر بتوان به يک جايي رساند و ادامه دهنده و حمايت کنندگاني هم باشند، مي شود در ايران نيز پياده کرد. گفتم ادامه دهنده و حمايت کننده؛ چرا که قبول دارم با يک پروژه کارشناسي ارشد به سختي مي توان کار بزرگي کرد! آن هم با اين شرايط موجود در دانشگاه ها. ان شاءالله که همه دانشگاه ها وضعيتشان مشابه هم نباشد. در دوره کارشناسي شنيده بودم که استاد راهنماي اولم در مناطق محروم، به عنوانِ خيّرِ مدرسه ساز اقدام هايي مي کند و اين من را خيلي راضي مي کرد، اميدوارم درست بوده باشد. شايد همين ها باعث شده که پايان نامه ام با ايشان باشد و فارغ از اينکه موضوعش چه باشد!
    برگرديم به مشکلات. يادم مي آيد يکبار داشتم در مورد وظايف متقابل دانشجو و استاد راهنما از آموزشِ دانشگاه سوال مي کردم که آيا آئين نامه اي چيزي هست يا نه، در کمال ناباوري و البتّه مورد انتظارم! اينگونه جوابم دادند: چنين آئين نامه اي نيست و اگر هم باشد به دستِ دانشجو نمي دهيم! بماند که بعدها از جاي ديگري هم پيگير شدم و جوابي هم ندادند، اين مسئله از زماني به ذهنم آمد که دوستانم و خودم ناراحت از اين بوديم که چرا اساتيد، آن طور که بايد و شايد، همراه و کنارِ دانشجو نيستند! نمي گويم همه شان اينطوري هستند، اساتيدِ خوب هم داريم، در دانشکده شيمي استادي هست که گرچه دانشجويش نيستم ولي خيلي در زمينۀ شيمي کمکم کرده. خيلي بيشتر از کساني که انتظار داشتم کمکم کنند.
    «هيچ» نصيب داخل؛«همه» براي خارج! / پيرامون مشکلات دانشجويان تحصيلات تکميلي درباره «پايان نامه نويسي»
    


 روزنامه كيهان، شماره 22000 به تاريخ 21/6/97، صفحه 8 (دانشگاه)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 12 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
Communication in Combinatorics and Optimization
شماره 1 (پياپي 301)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است