|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق 97/6/13: يك پاي مزاحم رئاليستي
magiran.com  > روزنامه شرق  >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3264
چهار شنبه 18 مهر 1397



خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3235 13/6/97 > صفحه 9 (تئاتر) > متن
 
      


در بوته نقد 
يك پاي مزاحم رئاليستي


نويسنده: محمدحسن خدايي

گويا اين روزها زيست و زمانه مردمان، بيش ازپيش ملهم از فضاي مجازي و البته سوءتفاهم هايش است؛ وضعيتي که به شکل خلاقانه در نمايش «پا» روايت مي شود. زن وشوهري که به عادت هرروزه، با دوست خود که زني مهاجرت کرده به لندن است، از طريق اسکايپ تماس تصويري برقرار کرده و اين بار ميانشان اختلاف افتاده که آيا در گوشه اتاق و کنار گلدان، پاي مردي غريبه را ديده اند يا موکت جمع شده را؟ اگر در تصوير اسکايپي، پا بوده باشد، آيا اين نشاني است از خيانت زن به شوهر غايب خود؟ نمايش پا روايت عدم توافق در جزئيات کوچک است که چگونه مسبب شکاکيتي تمام عيار در قبال مناسبات خانوادگي شده و آن را تا مرز فروپاشي به پيش مي برد. نمايش پا، همچنين تاکيدي است بر بحراني شدن نسبت ما با واقعيت زندگي روزمره، آن هم به ميانجي فضايي که به تسخير رسانه هاي مجازي درآمده. مي دانيم که پيش فرض ها درک ما از جهان را تغيير داده و قضاوت را تحت تاثير خود درمي آورند. از يک منظر پديدارشناختي، براي ادراک اشيا، بايد بي واسطه به خود آنان رجوع کرد، آن هم با اپوخه کردن پيش فرض ها، اما در نمايش پا، مي توان دشواري اين رويکرد را مشاهده کرد و به چشم اندازي اشاره کرد که هرکس امکان آن را مي يابد که از آنجا بر ابژه ها نظر کند. حال اگر اين چشم انداز با فضاي مجازي درهم آميزد، با واقعيتي مجازي شده روبه رو خواهيم بود که درک ما را از اشيا، انسان و مناسبات مادي اش، مدام تغيير مي دهد.
     آرمين حمدي پور در مقام نويسنده، طراح و کارگردان، لحني بازيگوشانه اختيار کرده و طنزي قابل اعتنا ساخته است. علاوه بر زن وشوهر که اغلب در اتاق حاضرند و بر سر مسائل پيش آمده، جروبحث مي کنند، يک نصاب ماهواره و دخترک همسايه، شخصيت هايي هستند که به تناوب با ورود و خروجشان، از اجرا ملال زدايي کرده و فضايي طنازانه مي سازند. هر دوي آنها در مقام «ديگري»، با گفتار و کنش خود، بر ادراک ما از واقعيت تاثير گذاشته و به نوعي آن را به چالش مي کشند. آنان حاشيه اي و غيرمنتظره اند، اما مانند نوري هستند که در تاريکي بر ما مي تابند. ديرزماني است که تئاتر ما، نسبت به حضور «ديگري» بي توجه است و از امکان هاي آن محروم. نمايش پا، گشوده به «ديگري» است؛ ديگري مانند امري نامنتظر.
     رويکرد فلسفي اجرا، نسبي گراست. گويا در زمانه اي به سر مي بريم که حتي افراد نزديک به هم، تلقي مشترکي از واقعيت ندارند و مدام بايد جزئيات را واکاويد و از چشم اندازي تازه به ماجرا نگريست تا امکان فهم مهيا شود. بنابراين اجرا به دو تکه تقسيم شده تا روايتگر دو طرف ماجرا باشد؛ هم از منظر زن که بازيگر است و عاشق اتودزدن و هم از منظر مرد که داور و کارشناس فوتبال است. هر دو نفر ذهني جزئي نگر دارند. مرد که پاي راستش در مسابقه فوتبال صدمه ديده، اغلب مانند يک کارشناس خبره فوتبال ظاهر شده و گفتارش يادآور کارشناسان برنامه هاي تلويزيوني ورزشي است، اما زن بيش از آنکه به گفتار و استدلال تکيه کند، مدام در پي اجراي تئاتري ماجراست. تقابل اين دو رويکرد، جذاب است و ديالکتيکي، اما هر دو نفر از ياد نمي برند که مي توان از رويکرد طرف مقابل استفاده کرد و منطق خود را پيش برد. چه استدلال گرايي و چه اتودزدن تئاتري، در نهايت بيانگر اين است که چگونه عدم تفاهم در جزئيات، مي تواند نشاني باشد از شکاف هاي عميق و بي وفايي هاي مهلک.
     نمايش پا در باب فضاي مجازي است؛ فضايي که در آن مي توان ژست تکثر گرفت و با تکنولوژي، تمناي تغيير همه چيز را داشت. آرمين حمدي پور با رويکردي نسبي گرا، اجرائي دوپاره بر صحنه آورده است. تو گويي هر تکه، اتودي ا ست بر تکه قبلي يا بعدي؛ توهمي از تکثر که مي توان تا ابد ادامه اش داد. اگر که تفاهم بر سر واقعيت ناممکن شده باشد و اجراي تئاتري از آن، امکاني براي مفاهمه و ادراک. نمايش پا، در نقد تکنولوژي، اما تکنولوژي زده نيست و با روايتي دقيق، بازي هاي به يادماندني و خلق فضايي ميني مال، صداي تازه اي است براي تئاتر اين روزها کم رمق ما؛ نمايشي که به ميانجي حضور در اولين جشنواره تئاتر شهرزاد، امکان اجراي عموم و مواجهه با مخاطبان پايتخت را يافت. گو اينکه گروه اجرائي از فضاي آکادميک تئاتر شيراز مي آيد و پيش از آنکه به فضاي حرفه اي متعلق باشد، از تئاتر دانشگاهي برآمده و همچنان اميدبخش است؛ با بازي خوب پويان فريدوني، نگين تهمتن، فرزاد نام آوري، حانيه رضايي و رعنا شبانکاره.
    
    در بوته نقد: يک پاي مزاحم رئاليستي
    


 روزنامه شرق ، شماره 3235 به تاريخ 13/6/97، صفحه 9 (تئاتر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 10 بار
    



آثار ديگري از "محمدحسن خدايي"

  در استخدام و انتظار مردن ديگران / درباره نمايش «مرگ و پنگوئن»
محمدحسن خدايي، شرق 27/6/97
مشاهده متن    
  اگر كه در وطن مانده بود! / در باره نمايش «گزارش يك مهماني»
محمدحسن خدايي، شرق 20/6/97
مشاهده متن    
  تهراني تاريك و انتزاعي / نگاهي به نمايش «فيل در تاريكي»
محمدحسن خدايي*، ايران 13/6/97
مشاهده متن    
  بگذار بار ديگر تابستان فرا رسد!
محمدحسن خدايي، شرق 23/5/97
مشاهده متن    
  يك روايت از هيپوليت
محمدحسن خدايي، شرق 16/5/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله تحقيقات سلامت
شماره 3 (پياپي 703)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است