|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/7/14: ريشه شكاف صنعت و دانشگاه
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4660
يك شنبه 30 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4440 14/7/97 > صفحه 3 (صنعت و معدن) > متن
 
 


ريشه شكاف صنعت و دانشگاه
در ميزگرد تخصصي در اولين همايش صنايع غيرآهني بررسي شد


دنياي اقتصاد : چالش هاي همكاري هاي مشترك صنعت و دانشگاه در چه بخش هايي تجميع شده اند؟ تحليلگران اقتصادي و صاحب نظران دانشگاهي در ميزگردي تخصصي در اولين همايش چشم انداز صنايع غيرآهني ايران و فناوري هاي وابسته، دست اندازهايي كه مانع تقويت ارتباط دوسويه دانشگاه و صنعت در كشور شده است را مورد بررسي قرار دادند. ارزيابي نتايج اين ميزگرد حاكي از آن است كه نظرات كارشناسان غالبا در دو جبهه متفاوت جانمايي شده است.

برخي تحليلگران اقتصادي بر اين باورند كه فارغ التحصيلان دانشگاه ها آموزش لازم  را در يك رشته صنعتي نديده و به هيچ عنوان آمادگي فعاليت در يك صنعت خاص را ندارند و برخي ديگر معتقدند صنعتي ها پا در كفش آموزش هاي آكادميك كرده و رقيب دانشگاه ها شده اند. از سوي ديگر عدم تمايل دانشجوها در فراگيري يك رشته صنعتي خاص در دانشگاه و ادامه آن تا مقطع دكترا يكي ديگر از مشكلاتي است كه به عنوان دست اندازي براي توسعه و تقويت صنعت و دانشگاه از آن نام برده مي شود. در اين ميان برخي صاحب نظران دانشگاهي نيز معتقدند جنس مسائلي كه اكنون صنعتي ها به دانشگاه ارجاع مي دهند، همجنس چالش ها ومشكلات روز است كه اين روند در هيچ كجاي دنيا قابليت اجرايي ندارد.

ميزگرد تخصصي «چالش هاي همكاري هاي مشترك صنعت و دانشگاه» با حضور تني چند از كارشناسان اقتصادي و استادان دانشگاهي برگزار شد. در ابتداي اين ميزگرد اردشير سعد محمدي، معاون طرح هاي توسعه معدن و صنايع معدني سازمان توسعه و نوسازي معادن و صنايع معدني ايران (ايميدرو) به طرح برخي چالش ها در مسير توسعه رابطه دانشگاه و صنعت پرداخت. وي گفت: درمورد اينكه چرا كارفرمايان با دانشگاه ارتباط برقرار نمي كنند، يكسري نقاط ضعف وجود دارد. يكي اين است كه خروجي هاي دانشگاه زماني كه فارغ التحصيل مي شوند، تازه مي خواهند كار ياد بگيرند. به اعتقاد من فاصله اي اين وسط وجود دارد، كه براي برطرف شدن اين فاصله بايد كار فني و علمي صورت بگيرد و چرايي اين موضوع آشكار شود. نكته دوم اين كه دانشگاهيان مي توانند با انعقاد قراردادها در بخش هايي كه اشكالاتي وجود دارد، به صنايع كمك كنند. اين در حالي است كه چنين بينشي كمتر در ايرانمشاهده مي شود و در نهايت اين جاده يكطرفه معمولا خروجي مناسبي نخواهد داشت. از سوي ديگر اعتقاد دارم سيستم بايد جوري تغيير كند كه دو طرف از نوع نگاه همديگر مطلع شوند. ما در صنعت دنبال تهيه يك كتابچه و گذاشتن آن در كتابخانه نيستيم. اگر دانشگاه با ارائه برنامه هايي در پي افزايش راندمان صنايع باشد، قطعا صنعتگران نيز از اين وضعيت استقبال مي كنند چون كاملا به نفع آنهاست.

حسين يوزباشي زاده، استاد دانشگاه صنعتي شريف نيز كه ديگر سخنران اين ميزگرد بود درخصوص چالش هاي ارتباط ميان صنعت و دانشگاه گفت: اواخر دهه 40 براي آموزش در بخش صنايع معدني غيرفلزي متخصصاني از اين صنعت به خارج كشور اعزام مي شد. تعداد زيادي از اين متخصصان به آمريكا و آلمان رفتند كه طي دو سال، استخراج و توليد آلومينيوم را آموزش ديدند و برگشتند و اين صنعت را در دست گرفتند. دليل اين موضوع هم اين است كه تا آن زمان بخش توليد آلومينيوم در كشور انجام نمي شد. اما در طول چند دهه گذشته وضعيت متفاوت شده است. در سال 1359 كه انقلاب فرهنگي رخ داد، دو سال دانشگاه ها كاملا تعطيل بود و سال 1361 كه بازگشايي شد در رشته مهندسي متالورژي پنج دوره كارشناسي تعريف و ارائه شد. يكي از اين رشته ها مهندسي توليدفلزات غيرآهني بود. اين دوره به مدت 14 سال در تعدادي از دانشگاه ها به اجرا درآمد. اما برنامه هاي آموزشي فعلي چنين ابعادي ندارد. در اين ميان تنها اتفاقي كه رخ داد اين بود كه فارغ التحصيلان به جايگاه اصلي خود نرفتند و به صورت تخصصي تعليم نديدند. در دهه اخير دانشگاه ها به اين سمت رفته اند كه يك رشته كارشناسي بيشتر نباشد. فارغ التحصيلان ما به آن صورت به رشته تخصصي خود اشراف ندارند و اين يك واقعيت است. در انگلستان دوره كارشناسي سه سال است، هر كارخانه اي كه فردي را استخدام مي كند، دو سال خودش آن دانشجو را آموزش مي دهد. در ايران چنين امري ممكن نيست، دانشگاه ها بايد هم اصول تئوري، پايه و تخصصي را به دانشجو آموزش دهند و هم بايد جنبه هاي صنعتي را در نظر بگيرند. در حال حاضر دانشگاه هاي ايران با پتانسيل بالايي، آمادگي آموزش هاي تخصصي را دارند، اما به دليل عدم استقبال صنايع اين آموزش هاي تخصصي نتوانسته به آن صورت كه بايد پياده سازي شود. اگر صنعت در بخش هاي مختلف با دانشگاه ها، دوره هاي تخصصي را پيشنهاد دهد، اين روند مي تواند در تقويت اين ارتباط مثمرثمر باشد.

منصور سلطانيه، استاد دانشگاه علم و صنعت نيز معتقد بود سازوكار آموزش با سلايق دانشجوها متفاوت شده است. وي اظهار كرد: فرض كنيد يكسري از افراد را در دانشگاه ها متخصص تربيت كنيم كه آنها بلافاصله در صنعت مشغول به كار شوند. با فرض اينكه افراد را در زيرشاخص هاي تخصصي تعليم دهيم، چه تضميني وجود دارد كه اين افراد بعد از فارغ التحصيلي جذب بازار كار شوند؟ اين فرد متخصص در اين رشته، ديگر نمي تواند در بخش هاي ديگر فعاليت داشته باشد. جواناني كه اكنون وارد دانشگاه مي شوند به هيچ عنوان علاقه ندارند در گرايش ارشد ريخته گري فعاليت كنند. آنان دوست دارند در يك رشته عمومي تحصيل كنند چرا كه به اعتقاد آنها تخصص در يك رشته خاص آنها را محدود مي كند. روشي كه كشور كانادا به كار مي گيرد، اين است كه دانشجوها را توانمند مي كند و ديد صنعتي به آنها مي دهد و براي آموزش هر كدام از صنايع توقفي كوتاه مدت مي كند تا آنان تسلط يابند. اما در دانشگاه هاي ايران اساتيد سرشان بسيار شلوغ است، اگر آنها با صنعت بيشتر درگير مي شدند، طبيعتا در تدريس و برنامه ريزي رنگ و بوي صنعت بيشتر به مشام مي خورد.

غلامعباس پارساپور، استاديار و عضو هيات علمي دانشگاه ولي عصر رفسنجان نيز در اظهاراتي گفت: واقعيت اين است كه دانشگاه، كارخانه آدم سازي است و صنعتگران ما همه از دانشگاه تخصص گرفته اند. بنابراين اگر در صنعت كشور هم گلوگاهي وجود دارد نشات گرفته از دانشگاه هاست و استارت اوليه را آنجا بد زده ايم. به طور كلي اگر تلاش شود و نگاه دانش بنيان داشته باشيم، مي توانيم ارتباطي دوسويه بين صنعت و دانشگاه برقرار كنيم. ارتباط موثر پژوهشي مطمئنا ارتباط موثر آموزشي هم است. مالك نادري، استاد دانشگاه اميركبير نيز گفت: در حال حاضر در مقطعي هستيم كه براي ريشه يابي مشكلات، مقداري درمورد روند تحصيلات تكميلي در كشور صحبت كنيم. در كشورهاي توسعه يافته تحصيلات تكميلي و مقطع دكتراست كه مشكلات اصلي صنعت را حل مي كند. حال اين سوال مطرح است كه آيا در دوره هاي تحصيلات تكميلي، صنايع مرتبط سرمايه گذاري در دانشگاه ها كرده اند؟ در اين ميان دانشگاه ها امكان اينكه بتوانند سرمايه گذاري هاي كلاني براي تامين نيروي انساني صنايع كشور داشته باشند را ندارند. بخش صنعت تاكنون چه تعداد از متخصصان دكترا را جذب كرده است؟ همين موضوع باعث شده دانشجويان دكترا يا در هيات علمي دانشگاه ها جذب شوند يا به خارج از كشور مهاجرت كنند. زيرا چاره اي ندارند و در جايي ديگر امكان جذب نخواهند داشت. از سوي ديگر جنس همكاري هاي صنعت و دانشگاه در ايران يا تبادلي است يا عملياتي در حالي كه بايد استراتژيك باشد. ايران در اين زمينه مشكلات بسياري دارد و همكاري ها عموما استراتژيك نيست. از سوي ديگر صنايع بزرگ عمدتا رقيب دانشگاه ها در آموزش آكادميك شده اند. كمتر وزارتخانه اي در كشور وجود دارد كه يك پژوهشكده غول در كنار خود نداشته باشد كه بودجهآن برابر با بيش از كل بودجه پژوهشي كل دانشگاه هاي كشور است. متاسفانه برخي صنايع كشور با خلا قانوني دانشگاهي را تاسيس كرده اند كه خودشان هيات علمي شده اند و خودشان به خودشان پروژه مي دهند و بعد هم دم از ارتباط دوسويه دانشگاه و صنعت مي زنند. مشكل ديگر اما اين است جنس مسائلي كه اكنون صنعت به دانشگاه ارجاع مي دهد، مسائل روز و مشكلات روز است. در حالي كه هيچ  جاي دنيا مشكلات روز صنعت در دانشگاه ها حل نمي شود.

ريشه شكاف صنعت و دانشگاه


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4440 به تاريخ 14/7/97، صفحه 3 (صنعت و معدن)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 16 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
Journal of Nutrition and Food Security
شماره 2 (پياپي 402)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است