|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/7/28: نوآوري تخصصي!
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4657
چهار شنبه 26 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4452 28/7/97 > صفحه 28 (مديران) > متن
 
 


نوآوري ايراني 
نوآوري تخصصي!
چرا شركت هاي ايراني نوآوري نمي كنند؟

نويسنده: سيدكامران باقري (bagheri@hamafarini.com)

  آيا شركت شما برنامه و فرآيند مشخصي براي نوآوري دارد؟ بله داشتيم، اما موقتا متوقف كرديم. ما چند قطعه پليمري براي مجموعه سازان خودرو توليد مي كنيم. خودتان كه از اوضاع و احوال صنعت خودرو و مجموعه سازان آن در ايران اطلاع داريد. اين شركت ها كه مشتري هاي اصلي ما هستند، نه تنها دنبال نوآوري نيستند، بلكه پول همين قطعاتي كه الان با زحمت فراوان توليد مي كنيم را هم با تاخير فراوان مي پردازند. در چنين شرايطي واقعا مجالي براي فكر كردن به نوآوري نمي ماند، ما ايده ساخت چند قطعه پليمري ديگر را هم در دستور كار داشتيم كه فعلا آنها را متوقف كرده ايم.

گفت وگوهايي اينچنين در صنايع ايران بسيار متداول و آشناست. نمونه بالا اگرچه مربوط به ساخت قطعات پليمري است، اما در صنايع ديگر هم همين پاسخ شنيده مي شود. اما مشكل اين پاسخ كجاست؟

مشكل اينجاست كه مدير يك شركت قطعه ساز، نوآوري را به صورت ضمني به طراحي و توليد قطعه پليمري جديد يا بهبوديافته محدود مي داند! يا مدير ارشد يك شركت توليد لبنيات، نوآوري را فقط در قامت عرضه يك محصول لبني جديد به بازار تصور مي كند. اگر كار شركتي توليد نرم افزارهاي اتوماسيون اداري است، معمولا نوآوري را فقط از جنس نرم افزاري و محدود به تيم توسعه محصول خود مي داند. اگر شركتي توليدكننده رنگ صنعتي است، نوآوري را محدود به جمع كوچكي از شيمي دان ها يا مهندسان شيمي مشغول در آزمايشگاه يا نهايتا خط توليد خود مي داند. به بيان ديگر، بسياري از شركت هاي ايراني، نوآوري را تنها به نوآوري در حوزه تخصص اصلي خود محدود و محصور مي دانند؛ گويي نوآوري محدود به يك حوزه ويژه است و به همين دليل آن را در بيرون از حوزه تخصصي خود جست وجو نمي كنند.

اين اشتباه فراگير يكي از دلايل محدود و ناكام ماندن فعاليت هاي نوآورانه در برخي شركت هاي ايراني است. اگر بپذيريم كه نوآوري همان تغييرات ارزش آفرين براي شركت هاست، نبايد آن را به هيچ كدام از ورودي ها، فرآيندها، خروجي ها، تخصص ها و واحدهاي سازمان محدود دانست. نوآوري مي تواند شكل هاي گوناگوني به خود بگيرد و در هر شكل، طيف تخصصي متفاوتي را بطلبد. نوآوري مي تواند بهبودي كوچك در يكي از فرآيندهاي كاري شركت با هدف كاهش هزينه ها يا افزايش رضايتمندي مشتريان باشد. نوآوري مي تواند اصلاح دستورالعمل انگيزشي كاركنان با هدف ايجاد فرهنگ مشاركت و افزايش ارائه پيشنهاد هاي بهبود از سوي آنها باشد. نوآوري مي تواند شيوه اي جديد در پردازش داده هاي مربوط به مشتريان با هدف تشخيص زودهنگام نقاط بهبود خدمات باشد.

هر كدام از اين نوآوري ها، تخصص مختلفي مي طلبند. اين تخصص ضرورتا با حوزه تخصص فني شركت همخواني ندارد. براي نمونه، اگر جريان نقدينگي شركتي كه قطعات پليمري توليد مي كند به علت عدم وصول مطالبات معوقه از مشتريان اصلي به مشكل خورده، مديريت شركت بايد به دنبال راه حلي نوآورانه براي رفع اين مشكل باشد. شايد اين راه حل، تنوع بخشي به مشتريان، تغيير مدل درآمدي شركت، ايجاد نوعي مشاركت راهبردي، تغيير دستورالعمل هاي فروش و... باشد. هيچ كدام از اين راه حل ها نيازمند تخصص پليمر يا مواد نيست. البته شايد يك راه حل، توليد قطعات جديد پليمري براي عرضه به مشترياني متفاوت يا ورود به بازاري جديد باشد. اما اين، يكي از هزاران راه حل نوآورانه قابل تصور براي حل اين مشكل است. شايد حتي راهبرد صحيح براي اين شركت، توليد محصولي كاملا متفاوت و غيرپليمري و ورود به بازاري جديد باشد. نبايد فراموش كنيم كه زماني نه چندان دور، نرم افزار، حسگر، نمايشگر و... در خارج از زمينه هاي تخصصي صنعت خودرو بودند. اما امروز نمي توان خودرويي را بدون اين فناوري ها تصور كرد. بنابراين، حوزه تخصص فني شركت ها ويژگي سيال دارد. در اين شرايط، اگر شركتي نوآوري را تنها به حوزه تخصص فني موجودش محدود ببيند، نمي تواند بسياري از فرصت هاي نوآوري را رصد كرده و آنها را در اولويت قرار دهد. چنين شركتي لاجرم درجا زده و مشكلاتش تشديد خواهد شد.

همچنين بايد توجه داشت كه در بسياري موارد، نوآوري موفق در شركت ها نيازمند مشاركت همه اركان و اجزاي سازمان است. براي نمونه، منبع بسياري از نوآوري ها، مشتريان شركت و پيشنهاد ها و شكايات آنهاست. به همين دليل، بخش هاي فروش و بازاريابي سازمان كه ارتباط نزديك تري با مشتريان دارند، بايد مشاركتي فعال در فرآيند نوآوري داشته باشند. همراهي بخش توليد يا عمليات با فرآيند نوآوري بسيار كليدي است تا از همان مراحل ابتدايي فعاليت ها، ملاحظات توليدي و عملياتي نيز مورد توجه قرار گيرند. همين امر باعث مي شود كه شانس ايده هاي نوآورانه در رسيدن به بازار به مراتب افزايش يابد. مشاركت جدي و اثربخش بخش هاي مالي و تداركات در برنامه ريزي هاي فعاليت هاي نوآورانه الزامي است تا فرضيات تامين مالي نوآوري واقع بينانه و عملي از آب درآيند. از سوي ديگر، مشاركت بخش ها و حوزه هاي تخصصي مختلف، شانس پذيرش تغييرات نوآورانه را به شدت افزايش مي دهد. اما لازمه مشاركت فعال واحدهاي مختلف سازماني در فرآيند نوآوري، محدود نديدن آن به يك حوزه تخصص فني است.

از سوي ديگر، شرايط بازار و جامعه به صورت پيوسته و با شتابي فزاينده در حال تغيير است. شركت هاي نوآور، نه تنها خود را با اين تغييرات سازگار كرده، بلكه بر موج آنها سوار مي شوند. براي مثال، اگر امروزه شركتي در حوزه توليد قطعات پليمري فعاليت مي كند، ضرورتي ندارد كه 10 سال آينده همچنان در همين حوزه تخصصي و بازار مربوطه فعال باشد. شايد لازم باشد كه فعاليت هاي اين شركت در بازاري كاملا متفاوت و در حوزه خدمات گسترش يابد. بسياري از شركت هاي شناخته شده و پيشرو، بارها حوزه تخصصي فعاليت خود را تغيير داده اند تا بتوانند به رشد و توسعه خود با توجه به تحولات فناوري يا تغيير نياز مشتريان ادامه دهند. محدود كردن ضمني نوآوري به يك حوزه تخصصي خاص، امكان رصد و بهره گيري از فرصت هاي نوآوري در ديگر حوزه هاي تخصصي را از شركت مي گيرد. پيامدهاي چنين محدوديتي مي تواند براي شركت ها كشنده باشد.

بنابراين در همان مثال شركت پليمري، نوآوري بدون مشاركت همكاران بخش هاي مالي، تداركات يا بازاريابي و بدون در نظر گرفتن گزينه هاي غير محصولي و به ويژه بدون بررسي گزينه هاي غير پليمري، بسيار محدود خواهد بود و شانس زيادي براي موفقيت نخواهد داشت. نوآوري بسيار فراتر از نوآوري در يك حوزه تخصصي خاص است. جداسازي نوآوري تخصصي از غير تخصصي و محدود ماندن در چارچوب يك تخصص فني خاص، از ظرفيت نوآوري بسياري از شركت هاي ايراني كاسته است.


*مشاور مديريت نوآورينوآوري تخصصي!


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4452 به تاريخ 28/7/97، صفحه 28 (مديران)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 16 بار



آثار ديگري از " سيدكامران باقري"

  چرا شركت هاي ايراني نوآوري نمي كنند؟ / بخش دوازدهم
سيدكامران باقري، دنياي اقتصاد 20/5/97
مشاهده متن    
  چرا شركت هاي ايراني نوآوري نمي كنند؟ / بخش يازدهم
سيدكامران باقري*، دنياي اقتصاد 13/5/97
مشاهده متن    
  چرا شركت هاي ايراني نوآوري نمي كنند؟ / بخش دهم
سيدكامران باقري، دنياي اقتصاد 6/5/97
مشاهده متن    
  چرا شركت هاي ايراني نوآوري نمي كنند؟ / بخش نهم
سيدكامران باقري، دنياي اقتصاد 30/4/97
مشاهده متن    
  چرا شركت هاي ايراني نوآوري نمي كنند؟ / بخش هشتم
سيدكامران باقري، دنياي اقتصاد 16/4/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان
نظر بدهيد

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه مطالعات حفاظت گياهان
متن مطالب شماره 1 (پياپي 3301)، بهار 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است