|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/9/29: لابي آمريكايي- عربي
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4662
سه شنبه 1 مرداد 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4501 29/9/97 > صفحه 5 (باشگاه اقتصاددانان) > متن
 
 


لابي آمريكايي- عربي


نويسنده: براد پلامر

 روز شنبه مقامات حدود 200 كشور جهان با قبول مجموعه اي مفصل از مقررات براي اجراي پيمان آب و هوايي پاريس، قدمي مهم براي زنده نگهداشتن اين پيمان به رغم خروج قريب الوقوع آمريكا از آن برداشتند. نكته جالب توجه اين است كه با قبول اين مجموعه مقررات، تك تك كشورها ملزم هستند از مجموعه اي يكسان از استانداردها براي اندازه گيري ميزان انتشار گازهاي گلخانه اي خود و سياست گذاري در حوزه مبارزه با تغييرات آب و هوايي پيروي كنند. هچنين ضروري است قبل از دوره ديگري از مذاكرات در سال 2020 كشورها برنامه هاي بيشتري براي كاستن از انتشار اين گازها اجرا كنند.

موضوع كمك مالي كشورهاي ثروتمند به كشورهاي فقير براي حمايت از آنها در جهت رعايت قوانين آب و هوايي ابهام هاي داشته است. در پيمان امضا شده در روز شنبه، از كشورهاي غني خواسته شد به شكل شفاف تر برنامه كمك مالي را ارائه كنند. ايالات متحده به رغم وعده ترامپ براي خروج از پيمان آب و هوايي پاريس، با توافق نامه روز شنبه موافقت كرد. ديپلمات ها و فعالان محيط زيست مي گويند اميدوارند اين توافق نامه سبب شود دولت آمريكا تغيير عقيده داده و در پيمان آب و هواي پاريس باقي بماند يا رئيس جمهوري بعدي بار ديگر آن را قبول كند. آمريكا تا اواخر سال 2020 رسما نمي تواند از پيمان آب و هوايي پاريس خارج شود.

ناظران مي گويند مذاكره كنندگان آمريكايي در پشت صحنه با طرف هاي چيني درباره شفافيت گفت وگوهاي سازنده اي داشتند. دو طرف همواره اختلاف نظرهايي داشته اند، زيرا چين پافشاري كرده كه براي كشورهاي در حال توسعه بايد قواعد گزارش دهي متفاوت باشد در حالي كه آمريكا خواهان مقررات يكسان براي تمامي كشورهاست و معتقد است تمامي كشورها بايد تحت نظارت بيروني يكسان قرار گيرند. مسوول بخش سياست بين المللي شوراي دفاع از منابع طبيعي مي گويد: «ايالات متحده روشي روشن ارائه كرده تا تضمين شود چين و هند به اهداف تعيين شده در حوزه كاهش ميزان انتشار گازهاي گلخانه اي دست پيدا مي كنند و به اين ترتيب روش منصفانه اي كه دو كشور ياد شده خواستار آن بوده اند، پديد آمده است.»

اما بسياري از شركت كنندگان در گفت وگوهاي آب و هوايي امسال سازمان ملل، از نتيجه اين گفت وگوهاي دو هفته اي نااميد شدند زيرا به باور آنها، تدابير در نظر گرفته شده، براي مقابله با بحران رو به رشدي كه در وضعيت آب و هواي جهان وجود دارد، كافي نيست. انتشار گازهاي گلخانه اي در جهان همچنان در حال افزايش است و صدها ميليون نفر از ساكنان جهان با ريسك هايي نظير خشكسالي، سيل و آتش سوزي مواجهند. البته طرفداران توافق نامه روز شنبه مي گويند اميدوارند اين توافق نامه زمينه اي مستحكم براي ايجاد اعتماد و همكاري واقعي بين كشورها به وجود آورد. يكي از كارشناسان مي گويد: «به ويژه با توجه به چارچوب ژئوپوليتيك جهان و اختلافات متعدد در حوزه هاي گوناگون بين كشورها، امضاي توافق نامه روز شنبه يك نتيجه اميدبخش است و اكنون آنچه براي عملياتي شدن توافق نامه پاريس لازم است در اختيار قرار گرفته است. اين قدمي بزرگ و البته مقدماتي است كه بايد همه به آن پايبند باشند تا قدم هاي بعدي برداشته شود.» البته ابهام هايي در زمينه هاي مختلف باقي مانده است. براي مثال كشورهاي در حال توسعه انتظار داشتند وعده هاي قوي تر براي دريافت كمك از سوي اقتصادهاي توسعه يافته دريافت كنند. اما اين موضوع در گفت وگو هاي بعدي بررسي خواهد شد.

بسياري از كشورهاي شركت كننده در نشست سازمان ملل درخواست كرده بودند گزارش ماه اكتبر پنل علمي سازمان ملل در حوزه تغييرات آب و هوايي به طور رسمي مورد تاييد قرار گيرد. در اين گزارش آمده است انتشار گازهاي گلخانه اي بايد طي 12 سال آينده به نصف كاهش يابد تا از تغييرات جدي آب و هوايي جلوگيري شود. ايالات متحده و سه توليد كننده بزرگ نفت يعني عربستان، كويت و روسيه تلاش كردند لحن بيانيه را طوري تغيير دهند كه گزارش سازمان ملل تاييد نشود. اين اقدام به خشم كشورهايي كه در معرض بيشترين ريسك قرار دارند منجر شد. تلاش هاي چهار كشور يادشده نتيجه داد و روز جمعه صرفا اعلام شد گزارش سازمان ملل «مورد توجه و قدرداني» قرار مي گيرد. همچنين روز جمعه هيات برزيلي كه با تغييرات پيشنهاد شده در مقررات بازارهاي معامله كربن مخالف بود از پيشرفت مذاكرات جلوگيري كرد. در نهايت مذاكره كنندگان توافق كردند اين موضوع سال آينده مورد بحث قرار گيرد.

تحليلگران مي گويند با توجه به آنكه چارچوب ديپلماتيك هنوز زنده است و مقررات براي حركت رو به جلو وجود دارد. اكنون نوبت تك تك كشورهاست كه تا مذاكرات سال 2020 براي كاستن از انتشار گازهاي گلخانه اي برنامه ريزي هاي لازم را انجام دهند و براي دادن تعهد آماده شوند. تعدادي از كشورها از جمله ويتنام، شيلي و نروژ اعلام كرده اند مدتي است برنامه ريزي در اين زمينه را آغاز كرده اند. در سال 2015 هنگامي كه رهبران جهان پيمان آب و هوايي پاريس را امضا كردند، اعلام شد تلاش مي شود رشد دماي كره زمين به 5/ 1 درجه سانتي گراد يا 7/ 2 درجه فارنهايت بالاتر از سطح مربوط به قبل از انقلاب صنعتي محدود شود تا از فاجعه هاي زيست محيطي از جمله مرگ مرجان هاي ساحلي، كمبود فراگير غذا، سيل و آتش سوزي جلوگيري شود. اما با توجه به اينكه توليد گازهاي گلخانه اي حاصل از سوخت هاي فسيلي در حال افزايش است هنوز خطر عبور از حد رشد درجه حرارت كره زمين طي 35 سال آينده وجود دارد.

يكي از دانشمندان مي گويد: «مهم اين است كه هر كشور در عمل از اين پس چه اقداماتي انجام خواهد داد. تمام متن هاي چاپ شده از تصميم هاي زيست محيطي حتي يك مولكول از گازهاي گلخانه اي كم نمي كند. ما به اقدام عملي نيازمند هستيم.» البته در برخي كشورها موانع سياسي در برابر اقدام موثر عليه تغييرات آب و هوايي در حال افزايش است. براي مثال در نشست لهستان تعدادي از مقامات اتحاديه اروپا وعده دادند، اين اتحاديه قبل از سال 2020 تدابير فراگيرتر براي كاستن از انتشار گازهاي گلخانه اي اتخاذ خواهد كرد. اما در داخل اتحاديه اروپا بحث ها بر سر يك هدف بزرگ تر در مبارزه با تغييرات آب و هوايي متوقف شده، زيرا بريتانيا درگير برنامه خروج از اتحاديه اروپاست، در فرانسه تنش هاي سياسي شدت پيدا كرده و آلمان هنوز نتوانسته از مصرف زغال سنگ بكاهد.

متخصصان مي گويند اگر به توسعه فناوري هاي انرژي پاك و ارزان كمك شود، تاثير آن بيش از هر معاهده زيست محيطي خواهد بود. چين و هند به دلايل خاص خود به دنبال توسعه استفاده از انرژي هاي تجديدپذير هستند، كشورها بايد به دليل احساس نياز به كاستن از آلودگي و كاهش هزينه ها به سمت استفاده از اين فناوري ها حركت كنند، نه به دليل آنكه معاهده اي را امضا كرده اند. بدون ترديد در اختيار داشتن مقررات بسيار مهم است. اما بايد راه هاي جديد براي تشويق كشورها به حركت در مسير مبارزه با تغييرات آب و هوايي پيدا شود. تغييرات آب و هوايي موضوعي پيچيده است و دولت ها نمي توانند براي حل اين مشكل به تنهايي اقدام كنند.


*نيويورك تايمزلابي آمريكايي- عربي


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4501 به تاريخ 29/9/97، صفحه 5 (باشگاه اقتصاددانان)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 14 بار



آثار ديگري از " براد پلامر"

  جنگ در سال هاي خشك / مصاحبه با موسسان «مركز آب وهوا و امنيت» آمريكا
براد پلامر، دنياي اقتصاد 2/7/92
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه مديريت صنعتي
متن مطالب شماره 32 (پياپي 1101)، بهار 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است