|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/10/9: گاز مجاني در آمريكا
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4662
سه شنبه 1 مرداد 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4509 9/10/97 > صفحه 11 (نفت و پتروشيمي) > متن
 
 


گاز مجاني در آمريكا
مصائبي كه رشد توليد نفت شيل به همراه داشته است

نويسنده: روزنامه دنياي اقتصاد

 «پرميان» يكي از نام هايي است كه فعالان و علاقه مندان به حوزه نفت و انرژي ظرف يك سال اخير بارها و بارها شنيده اند. آن طور كه خبرها و تحليل هاي گوناگون نشان مي دهد، اين حوزه نفتي كه يكي از حوزه هاي توليدكننده نفت شيل در آمريكا است، به مركز رشد توليدات نفت اين كشور بدل شده است. در واقع بخش مهمي از رشد 2ميليون بشكه اي توليد نفت آمريكا در يك سال اخير از اين حوزه نفتي رخ داده و حتي پيش بيني مي شود، در سال آينده نيز غالب رشد توليد آمريكا از پرميان باشد.

با اين حال، رشد توليد نفت در اين منطقه مشكلاتي را نيز به همراه داشته است. شركت هاي توليدكننده نفت و گاز كه در دهه اخير ميلياردها دلار براي اكتشاف و استخراج گاز طبيعي هزينه كرده اند، حال با رايگان شدن گاز در برخي نواحي مواجه شده ? اند. آن طور كه وال استريت ژورنال گزارش مي دهد، در حال حاضر در بخش هايي از تگزاس و نيومكزيكو عرضه گاز طبيعي به سطحي رسيده كه اين محصول را به كلي بي ارزش كرده است. در اين نواحي گاهي حتي شركت توليدكننده مجبور است به خريدار گاز هزينه اي نيز پرداخت كند. به نظر مي رسد اين تحولات تنها به دنبال رشد توليد نفت رخ داده است.

در حوزه نفتي پرميان، گاز به عنوان يك محصول جانبي در زمان استخراج نفت توليد مي شود. اما در اين حوزه خطوط لوله كافي براي انتقال اين گاز توليدي به بازارهاي مصرف وجود ندارد. از اين رو با عرضه بيش از اندازه گاز به بازار محلي، قيمت اين محصول به طور منطقه اي به شدت كاهش يافته است. آن طور كه پلاتس گزارش مي دهد، قيمت گاز در بخشي از نواحي توليدكننده نزديك به صفر و در برخي از معاملات منفي بوده، يعني هر ميليون بي تي يو گاز منفي 25 سنت به فروش رسيده است. بر اساس اين گزارش، اين اولين بار است كه گاز به شكل منفي در هاب منطقه اي(Waha) نرخ گذاري شده است. متوسط قيمت گاز براي هر ميليون بي‎تي يو در 4 هفته منتهي به 21 دسامبر در هاب منطقه اي Wahaحدود 68/ 1 دلار بوده در حالي كه در هاب اصلي فروش گاز آمريكا يعني هنري هاب در ليوزانا، هر ميليون بي تي يو گاز 2/ 4 دلار به فروش رسيده است.

برخي شركت هاي توليدكننده انرژي مي گويند كه رسيدن نرخ گاز به كمتر از صفر در ماه گذشته نشان مي دهد تحولاتي كه سال آينده در منطقه نفتي پرميان رخ خواهد داد، چه نتايجي به دنبال دارد. پيش بيني مي شود سال آينده خطوط لوله انتقال نفت بيشتري در اين منطقه ساخته شود و رشد توليد نفت كه محصولي بسيار با ارزش تر از گاز است، ادامه يابد. اما اين تحولات به افزايش هرچه بيشتر توليد گاز در اين منطقه منجر خواهد شد، گازي كه هيچ جايي براي رفتن ندارد. آن طور كه اداره اطلاعات انرژي آمريكا برآورد كرده است، توليد گاز در منطقه پرميان در دسامبر حدود 12 ميليارد فوت مكعب افزايش يافته كه نشان از رشد 34 درصدي نسبت به دسامبر سال 2017 دارد. جي .آر وستون، تحليلگر موسسه ريموند جيمز در اين خصوص به وال استريت ژورنال مي گويد: «شما سال آينده خواهيد ديد كه همه چيز بدتر و بدتر خواهد شد، چراكه توليد نفت در منطقه افزايش مي يابد و اين به معناي رشد بيشتر مازاد عرضه محلي گاز است.»

وضعيت قيمت گاز در منطقه پرميان نشان مي دهد كه چگونه ايالات متحده آمريكا بعد از استفاده شركت هاي توليدكننده از تكنولوژي فركينگ و شكست هيدروليكي و همچنين حفاري هاي افقي با رشد شديد عرضه گاز مواجه شد. در واقع استفاده از اين تكنولوژي ها موجب مي شود كه گاز حبس شده در سازه هاي سنگ شيل آزاد شود. گاز طبيعي در حال حاضر منبع اصلي توليد يك سوم برق در آمريكا است و علاوه برآن، تبديل گاز طبيعي به گاز مايع (LNG) و صادرات آن به بازار آسيا و اروپا آن را به يك كالاي مهم و ارزشمند صادراتي آمريكا تبديل كرده است. با اين حال داده هاي اداره اطلاعات انرژي آمريكا نشان مي دهد، قيمت گاز در هاب هنري براي هر ميليون بي تي يو در يك دهه گذشته همواره كمتر از 5 دلار بوده و اين چيزي جز نتيجه گسترش توليد نفت شيل نيست.

خوش شانس هاي منطقه پرميان

براي كساني كه آن قدر خوش شانس بوده‎اند كه نزديك منطقه پرميان زندگي كنند، دريافت گاز يك مزيت محسوب نمي شود و مجبور نيستند براي آن پولي پرداخت كنند. ويستار انرژي، يك شركت توليدكننده برق كه يك نيروگاه در اودساي تگزاس يعني درست در قلب منطقه پرميان دارد، ماه گذشته براي گرفتن گاز نه تنها پولي پرداخت نكرده، بلكه مبلغي نيز بابت آن دريافت كرده است. كورت مورگان، مدير اجرايي ويستار انرژي در اين خصوص گفته است: «ما از طريق واسطه هايي گاز را خريداري كرديم و من فكر مي كنم آنها گرفتار گاز توليدي شده بودند و به دنبال خلاص شدن از شر آن بودند. تا زماني كه بتوانيم گاز ارزان دريافت كنيم، نيروگاه ما به سودهاي كلاني دست مي يابد.»

شركت آپاچي، يك شركت توليدكننده نفت و گاز در منطقه پرميان كه در حال توسعه يك ميدان جديد گازي در اين منطقه است، در ميان شركت هايي قرار داشت كه مجبور شده گاز خود را با قيمت هاي بسيار نازلي به فروش برساند. اين شركت اعلام كرد توانسته خود را تنها با استفاده از ابزارهاي مالي و پوشش ريسك(hedge) كه مي توانند در قيمت هاي پايين مانند يك بيمه عمل كنند، حفظ كند.

سوزاندن، راهي براي خلاصي از گاز

يك گزينه ديگر براي شركت هاي توليدكننده نفت و گاز كه مشتري براي گاز خود ندارند، سوزاندن است كه در اصطلاح به آن فلرينگ مي گويند. بر اساس داده هاي منتشر شده از سوي ريستارد انرژي، فلرينگ در منطقه پرميان در سه ماهه اخير به 407 ميليون فوت مكعب در روز رسيده كه بالاترين ركورد ثبت شده در اين منطقه محسوب مي شود. اما فلرينگ عواقب بسيار بد محيط زيستي به دنبال دارد. آ ن طور كه برآوردهاي بانك جهاني و آژانس حفاظت از محيط زيست نشان مي دهد، ميزان گازهاي گلخانه اي ناشي از فلرينگ به اندازه حجم گازي است كه روزانه از اگزوز 7/ 2 ميليون دستگاه خودرو خارج مي شود.با وجود مجوزهايي كه براي سوزاندن گاز در اين منطقه صادر مي شود، اما فلرينگ نمي تواند يك گزينه هميشگي باشد. اول اينكه شركت هاي حاضر در منطقه ممكن است تجهيزات لازم را براي فلرينگ در اختيار نداشته باشند. همچنين ممكن است آنها مجبور شوند كه به مالكين زمين هاي منطقه خسارتي بابت سوزاندن گاز پرداخت كنند. از سوي ديگر فلرينگ به معناي از دست دادن محصولات با ارزشي چون اتان، پروپان و بوتان است كه بعد از كرك از گاز غني به دست مي آيد.

آن طور كه وال استريت ژورنال نوشته است، از لحاظ فني منطقه پرميان داراي ظرفيت كافي براي انتقال گاز توليدي اين منطقه است، اما بخشي از اين خطوط لوله به تگزاس كشيده شده، جايي كه رشد تقاضا به اندازه پيش بيني ها نبوده است. انتظار مي رود يك خط لوله جديد كه در اواخر سال 2019 شروع به كار خواهد كرد به كاهش تنگناها كمك  كند. اين خط لوله گاز توليدي در منطقه پرميان را به يك مجتمع پالايشي و صادراتي در نزديكي تگزاس منتقل خواهد كرد. با اين حال شركت هاي توليدكننده نفت كمتر تمايلي براي تضمين ساخت خطوط لوله انتقال گاز دارند و بيشتر مايلند ظرفيت انتقال نفت را گسترش دهند. شركت هاي سازنده خطوط لوله معمولا پيش از سرمايه گذاري در يك پروژه، تضمين هايي چون تعهدنامه درخواست مي كنند. جف جورجنسن، پژوهشگر انرژي در يك موسسه كه 330 ميليارد دلار سرمايه را مديريت مي كند، در اين خصوص مي گويد: «علاقه مندي اول توليدكنندگان حل نيازهاي نفتي است. تلاش براي ساخت خطوط لوله گاز طبيعي مانند رفتن به ورزشگاه و انجام حركات كششي است، جايي كه بايد از وزنه و دستگاه هاي قدرتي استفاده كنيد.»

گاز مجاني در آمريكا


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4509 به تاريخ 9/10/97، صفحه 11 (نفت و پتروشيمي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 19 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله دانشكده پزشكي اصفهان
متن مطالب شماره 516، هفته چهارم فروردين 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است