|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/10/9: محرمانه هاي كره شمالي
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4662
سه شنبه 1 مرداد 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4509 9/10/97 > صفحه 4 (دنيا) > متن
 
 


نگاه ديگران 
محرمانه هاي كره شمالي
(بخش چهل و هفتم)

نويسنده: دانيل تودور، جيمز پي ير سون
مترجم: محمدحسين باقي

 اگر SSD شما را دستگير كند، زندگي تان براي هميشه تغيير خواهد كرد. عوامل SSD به راحتي مي توانند در منزل شما حضور يافته و شما - و اگر بخواهند خانواده تان- را با خود براي بازجويي ببرند. يك منبع مي گويد كه آنها تمام متعلقات و هست و نيست شما را با خود مي برند و آنها را درجايي نگه مي دارند.

مراكز بازجويي SSD معمولا به شكل مستطيل سازماندهي مي شوند و دو رديف سلول در طرفين آن قرار دارد كه با يك راهرو جدا مي شود و در آخر راهرو هم اتاق بازجويي قرار دارد. زندانيان براساس جنسيت جدا مي شوند و احتمالا در هر سلول 5 نفر نگه داشته مي شوند. سهميه غذايي در اين مراكز فقط در حد نمردن است. طي تمام دوران بازجويي نه تنها اجازه شست و شو و استحمام داده نمي شود، بلكه گاهي اجازه دريافت نور خورشيد هم داده نمي شود (سلول هاي زيرزميني رايج است). يكي از روش هاي معمول شكنجه اين است كه فرد مجبور مي شود در يك وضعيت خاص براي ساعت ها بنشيند، بدون اينكه ذره اي به خود تكان دهد يا حتي صدايي توليد كند.  

بازجويي آن قدر استرس آور است كه در زمان «محاكمه»، زنداني ترجيح مي دهد كه زمان به سرعت سپري شده و حكم برايش به اجرا در آيد. پس از اينكه اتهام زنداني اعلام شد، به زندان يا اردوگاه سياسي مربوطه فرستاده مي شود. به طور بالقوه، او ممكن است به دست سيستم MPS بيفتد و به عنوان يك «دربند» وارد جواسو شود. اين شايد براي وي شانس تلقي شود. ظاهرا هيچ رويه يا منطقي در پس اين تصميمات نيست؛ تا جايي كه به SSD مربوط است، همه چيز دلبخواهانه است. با اين حال، زنداني ممكن است دادخواستي عليه حكم خود ارائه دهد يا درخواست عفو كند. اين گمانه وجود دارد كه يكي از دلايلي كه جانگ سونگ تائك به دادگاه ويژه نظامي معرفي شد، اين بود كه به لحاظ رويه اي، اين دادگاه هيچ حقي براي تجديدنظر پس از اتهام ارائه نمي دهد. دشمنان جانگ مي خواستند او هرچه زودتر از صفحه روزگار برداشته شود.

زندان هاي سياسي

سيستم زندان هاي سياسي [political prison camp system] در كره شمالي به اواخر دهه 50 بازمي گردد زماني كه كيم ايل سونگ با الهام از استالين شروع به بازداشت رقباي سياسي اش كرد. در مجموع بيش از 10 «هواليسو» وجود داشت اما بگير و ببندها بدين معناست كه امروز چهار تا از آن 10 هواليسو (تا جايي كه ما مي دانيم) عملياتي هستند. نبايد از اين حقيقت چيزي استنباط كنيم؛ از يكسو، شايد به اين معنا باشد كه كمتر كسي به اين زندان ها فرستاده مي شود؛ از سوي ديگر، اعدام ها و مرگ ها به دليل گرسنگي احتمالا موجب نياز كمتر به اين زندان ها يا اردوگاه ها شده است. بي ترديد، به طور منطقي مي تواند گفته شود كه جمعيت كل زندان هاي سياسي در سال هاي اخير كاهش داشته است. با اين حال، دريافت اطلاعات دقيق در مورد اين اردوگاه ها- به ويژه اطلاعات آماري اش- و ارزيابي آنها بسيار دشوار است. بزرگ ترين اردوگاه- «يودوك» (هواليسوي شماره 15)- از اردوگاه هاي ديگر متمايز است و به دو بخش مجزا تقسيم مي شود. اولين بخش «منطقه انقلابي» [Revolutionizing Zone] نام دارد كه براي مردمي است كه رژيم آنها را به طور بالقوه قابل رهانيدن مي داند. آنهايي كه آنجا فرستاده مي شوند شايسته آزادي نهايي هستند، البته اگر آنها بتوانند از شرايط اردوگاه يا زندان زنده بيرون آيند. آنها در معرض تبليغات و شست و شوي مغزي هستند مانند آنهايي كه در سيستم MPS هستند. فرزندان زندانيان هم به مدرسه دسترسي دارند. زندانيان منطقه انقلابي يا خويشان ديگر زندانيان سياسي هستند يا آنهايي هستند كه به خاطر اتهاماتي مانند رجوع به راديوي كره جنوبي يا انتقاد از سياست هاي دولت به آنجا فرستاده مي شوند. زندانيان ديگر در «منطقه كنترل كامل» [(Total Control Zone (TCZ] هستند و شايسته رهايي هم نيستند. زندانيان «منطقه كنترل كامل» ديگر شهروندان كره شمالي تلقي نمي شوند و حتي امتياز دوگانه در معرض تبليغات قرار گرفتن هم به آنها داده نمي شود.

به آنها هيچ اجازه اي براي ارتباط با دنياي خارج داده نمي شود و علنا به آنها گفته مي شود كه آنها فقط شايسته مرگ هستند؛ اما به خاطر محبت دولت به آنها اجازه داده مي شود كه به عنوان كارگران زندان «روز» را ببينند. سه اردوگاه يا زندان ديگر كاملا از سوي TCZ اداره مي شود. فرد چه كاري بايد كرده باشد كه اين گونه با او رفتار مي شود؟ غير از جرمي كه به فرد ديگري مربوط است كه دولت از او واقعا متنفر و عصباني است، جرائم و اتهامات ديگري وجود دارد كه احتمالا موجب مجازات مي شود. اولين مورد از اين جرائم، مخدوش كردن مجسمه ها و تصاوير يادبود خاندان كيم است كه به منزله طغيان بالقوه عليه رژيم تلقي مي شود. در مورد توزيع ادبيات و جزوات ضدكيم هم چنين است. اگرچه كيم جونگ ايل شخصا دوست نداشت كه «خدا» [god] پنداشته شود اما هرگز باور صادقانه كسي نسبت به خود را نشنيد و مي دانست كه كل سيستم به الوهيت سازي از او وابسته است.  طبيعتا، زندان هاي TCZ شامل افراد بسياري بود كه متهم به اين بودند كه بخشي از جناح ضدكيم هستند. بسياري از اينها كساني هستند كه در زد و خوردها و رقابت هاي جناحي گرفتار مي شوند؛ مثلا، اعضاي «خط» قديمي جانگ سونگ تائك. ضرورتا مهم نيست كه آيا فردي به راستي درحال توطئه عليه رژيم است يا نه؛ مهم تر اين حقيقت است كه مورد آنها ديگران را از حتي فكر كردن در آن رابطه بازدارد. گروه ديگري از جرائم، اقتصادي است مثل ربودن منابع از دولت. رژيم اين دزدي را اقدامي سياسي مي نگرد. دزديدن منابع دولتي از زمان قحطي به اين سو به شدت متداول شده و از خالي كردن شركت هاي دولتي از لوله هاي مسي گرفته تا فروش عمده زغال سنگ از معادن كره شمالي به چين. فراگيري گسترده مورد اول و انگيزه هاي مالي ايجاد شده از سوي مورد دومي، تعقيب و پيگرد را در اين موارد دشوار ساخته است. اما براي كساني كه مجرم شناخته شوند، مجازات بسيار شديد خواهد بود. 30 تا 40 زنداني در يك اتاق مي خوابند آن هم در فضايي كثيف به مساحت حدود 50 مترمربع. اينجا هم سهميه غذايي در حد نمردن است (حدود 100 تا 200 گرم حريره ذرت، سه بار در روز) و قطع غذا به عنوان ابزاري براي مطيع ساختن آنها مورد استفاده قرار مي گيرد.

محرمانه هاي كره شمالي


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4509 به تاريخ 9/10/97، صفحه 4 (دنيا)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 2 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله مواد سازگار با محيط زيست
شماره 1 (پياپي 5)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است