|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/10/22: فروش همه چيز: جف بزوس و عصر آمازون
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4639
سه شنبه 4 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4520 22/10/97 > صفحه 28 (مديران) > متن
 
 


كارآفريني براي همه 
فروش همه چيز: جف بزوس و عصر آمازون
ورود آمازون به دنياي اسباب بازي ها(بخش شانزدهم)

نويسنده: Brad Stone، آناهيتا جمشيدنژاد

وقتي روياهاي تب دار بزوس در مواجهه با نگراني هاي عملي داخل شركت فروكش كرد، آمازون مسير منظم تري را براي گسترش انتخاب هايش پي گرفت. آغاز فروش موسيقي و دي وي دي در سال 1998 به خوبي پيش رفته بود و آمازون به سرعت پيشروان هر بازاري از جمله استارت آپي به نام CDNow.com در دنياي موسيقي و Reel.com در دنياي فيلم بود. در ابتدا آمازون نمي توانست ناشران موسيقي و استوديوهاي فيلم را براي عرضه مستقيم آن به دست آورد. اما مثل كسب و كار كتاب، اينجا نيز توزيع كنندگان واسطه- مانند بيكر و تيلور- وجود داشتند كه كمك اوليه به آمازون مي دادند، سپس به آن اجازه مي دادند كه مستقيما با شركت هاي رسانه اي بزرگ كار كند. در آغاز سال 1999، بزوس جسور اسباب بازي ها و وسايل برقي را به عنوان اهداف جديد اصلي اين شركت انتخاب كرد.

 ديويد ريشر، نايب رئيس ارشد بخش خرده فروشي آمازون، براي معرفي اسباب بازي ها، هريسون ميلر، يكي از فارغ التحصيلان اخير رشته MBA از دانشگاه استنفورد را انتخاب كرد. به ميلر يك دستيار به نام برايان برتويستل و تنها هشت ماه براي رشد كسب و كار اسباب بازي پيش از شروع تعطيلات داده شده بود. در همان هفته آنها تلاش كردند تا خودشان را به شركت هاي اسباب بازي فروشي- كه مطمئن نبودند آيا آمازون و تجارت الكترونيك به طور كلي يك فرصت است يا يك تهديد- معرفي كنند. مديران شركت اسباب بازي فروشي مي خواستند بدانند كه آنها خواستار خريد چه مقدار محصول هستند. مديران جوان آمازون هيچ ايده اي نداشتند. اسباب بازي ها اساسا از كتاب ها، موسيقي يا فيلم ها متفاوت بودند. اين بار، هيچ توزيع كننده شخص ثالثي براي ارائه هر نوع آيتمي و برگشت كالاهاي فروخته نشده وجود نداشت.

سازندگان بزرگ اسباب بازي با دقت مي سنجيدند كه چه مقدار محصول به هر خرده فروش اختصاص دهند و خرده فروشان بايد تقريبا يك سال قبل تر پيش بيني مي كردند كه محبوب ترين آيتم ها در تعطيلات بعد چه خواهد بود؛ چراكه اكثر فروش آنها در خلال 6 هفته ولخرجي والدين روي مي داد. اگر پيش بيني هاي خرده فروشان اشتباه مي شد، آنها دچار مشكلات عميقي مي شدند؛ چرا كه بعد از تعطيلات، اسباب بازي هاي فروخته نشده غيرقابل بازگشت بودند و حكم ميوه گنديده را داشتند كه كسي طالب آنها نبود. براي اولين بار، آمازون مجبور بود براي كسب امتياز فروش محصولات تامين كنندگان، خود را در برابر آنها پايين بياورد. بزوس، ميلر و جان دوئر به دنبال ايجاد عروسك هاي با شخصيت هاي «جنگ ستارگان» و ساير اسباب بازي هاي از شخصيت هاي كلاسيك، با «الان هاسنفلد» مدير اجرايي شركت اسباب بازي سازي هاسبرو در سان فرانسيسكو ملاقات كردند و سفري به شعب لوكاس فيلم در مارين كانتي در شمال سانفرانسيسكو داشتند. تابستان آن سال، هريسون ميلر و بزوس در مورد اندازه اين سرمايه گذاري روي اسباب بازي ها در مقابل هيات مديره شاخ به شاخ شدند. بزوس از ميلر خواست تا 120 ميليون دلار براي ذخيره هر اسباب بازي ممكني- از عروسك هاي باربي تا قطارهاي چوبي آلماني تا سطل هاي ساحلي پلاستيكي ارزان قيمت- سرمايه گذاري كند؛ به اين ترتيب زماني كه بچه ها و والدين شان در جست وجوي آيتمي در آمازون هستند، هرگز دست خالي برنخواهند گشت. اما ميلر يك فاجعه را در پيش رو احساس كرده بود و مي خواست خريد خود را پايين تر بياورد. زور بزوس بيشتر بود و شركت پس از تعطيلات آن سال، همكاري قابل ملاحظه اي با Toys for Tots انجام داد. (اين برنامه بين كودكاني كه والدين شان از عهده خريد كادو براي كريسمس برنمي آيند، اسباب بازي توزيع مي كند.) ميلر مي گويد «اولين تعطيلات آن سال بهترين زمان و بدترين زمان بود.» «فروشگاه براي مشتريان فوق العاده بود و ما به اهداف بزرگ درآمدي خود رسيديم؛ اما غير از آن همه چيز اشتباه پيش مي رفت. در نتيجه آن، دارايي اسباب بازي ما به 50 ميليون دلار مي رسيد. من افرادي داشتم كه عروسك هاي 100 دلاري ديجي مون را به قيمت 20 دلار در مكزيك مي فروختند. بايد سريعا از شر آنها خلاص مي شدم.»

وسايل برقي حتي با چالش هاي بزرگ تري روبه رو بودند. ديويد ريشر براي آغاز اين طبقه، فردي به نام كريس پاين كه قبلا در فروشگاه دي وي دي آمازون كار مي كرد را دعوت كرد. پاين مانند ميلر بايد از تامين كنندگان خواهش مي كرد؛ (در اين مورد، شركت هاي وسايل الكترونيكي مصرفي آسيايي مانند سوني، توشيبا و سامسونگ بودند.)

او سريعا با مانع روبه رو شد. غول هاي لوازم برقي ژاپني، فروشندگان اينترنتي مانند آمازون را مانند تخفيف دهندگان سطحي مي ديدند. همچنين فروشگاه هاي بزرگ مانند Best Buy و Circuit City مدام در گوش آنها مي خواندند و از آنها مي خواستند كه پيشنهاد آمازون را رد كنند. توزيع كنندگان واسطه مانند  Ingram Electronics وجود داشتند؛ اما انتخاب هاي محدودتري ارائه مي دادند. بزوس دوئر را مامور كرد تا با هووارد استرينگر از شركت سوني (شعبه آمريكا) گفت وگو كند اما به نتيجه اي نرسيد. بنابراين پاين بايد به توزيع كنندگان ثانويه روي مي آورد؛ واسطه هايي كه در يك بازار خاكستري بدون مجوز اما نه غيرقانوني وجود داشتند.  آمازون سال ها براي ايجاد فروش كافي وقت صرف كرد تا بر برندهاي بزرگ آسيايي تاثير بگذارد. اكنون اين فروشگاه به وسايل برقي اندكي مجهز شده بود. بزوس خواستار 100 ميليون دلار فروش وسايل الكترونيكي براي تعطيلات سال 1999 بود؛ اما پاين و تيمش دو سوم اين مقدار را كسب كردند. تابستان آن سال آمازون به طور رسمي فروشگاه هاي اسباب بازي و وسايل برقي جديد را معرفي كرد و در ماه سپتامبر اين شركت يك رخداد مطبوعاتي در منهتن برگزار كرد تا طبقه بندي هاي جديد خود را ترفيع دهد. ايده اي مطرح شد كه ميزها در اتاق كنفرانس در شرايتون بايد پر از كالاهاي جديد باشد و به اين ترتيب ايده انتخاب گسترده تقويت شود. بزوس اين ايده را دوست داشت؛ اما وقتي شب قبل از برنامه به اتاق كنفرانس قدم گذاشت، عصباني شد؛ او فكر نمي كرد كه اين كوه كالاها به اندازه كافي بزرگ باشد. «آيا مي خواهيد اين كسب وكار را به رقبايمان تقديم كنيد؟» او پشت تلفن فرياد مي زد «اين رقت انگيز است.» هريسون ميلر، كريس پاين و همكاران شان آن شب در منهتن در فروشگاه هاي مختلف پخش شدند و با ولخرجي محصولات مختلف را مي خريدند و صندوق عقب تاكسي ها را با آنها پر مي كردند. ميلر هزاران دلار به تنهايي در شركت اسباب بازي سازي Toys ?R? Us خرج كرد. پاين پول هاي كارت اعتباري شخصي اش را تمام كرده بود. سرانجام تپه هاي محصولات براي راضي كردن بزوس به اندازه كافي بزرگ شدند اما اين داستان يك اخطار اوليه بود. مديران اجرايي براي كسب رضايت مشتريان و رئيس شان، طي تعطيلات آينده، بايد مهارت و ابتكار را جايگزين انتخاب هاي واقعا جامع مي كردند.

فروش همه چيز: جف بزوس و عصر آمازون


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4520 به تاريخ 22/10/97، صفحه 28 (مديران)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 42 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه مواد پيشرفته و پوشش هاي نوين
متن مطالب شماره 28 (پياپي 801)، بهار 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است