|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/11/23: گاهشمار
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4655
دو شنبه 24 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4544 23/11/97 > صفحه 30 (تاريخ و اقتصاد) > متن
 
 


گاهشمار



درگذشت امير تيمور

تيمور گوركاني، معروف به تيمور لنگ، نخستين پادشاه گوركاني (تيموري) و پايه گذار اين دودمان شاهي است كه در بيشتر سرزمين هاي آسياي مركزي و غربي حكمراني كرد.

امير تيمور گوركاني پس از تسلط بر نواحي مختلف آسياي مركزي و ايران بر آن شد تا فتوحات خود را توسعه دهد و در ادامه توسعه سرزميني بود كه با سدي به نام عثماني برخورد كرد. تنش و اختلاف ميان امير تيمور با عثماني سبب ساز ايجاد مناسبات وي با دول اروپايي شد كه در اين زمان سخت تحت فشار دولت عثماني قرار گرفته بودند. در واقع دول مسيحي اروپايي سعي در استفاده از توان نظامي تيمور براي حذف عثماني ها داشتند. اين مناسبات كه در دهه آخر حكومت تيمور شكل گرفت، تحت تاثير عواملي همچون بعد مسافت و ترس اروپاييان از شخص تيمور به يك رابطه پايدار و مداوم تبديل نشد و بعد از شكست عثماني و تضعيف آن توسط تيمور اين مناسبات پايان پذيرفت و حتي در دوره جانشينان تيمور نيز ادامه پيدا نكرد. اميرتيمور گوركاني سه بار به ايران لشكر كشيد، در يكي از لشكركشي هايش به ايران، شهر اصفهان را ويران و در اين شهر از سر مقتولان مناره ساخت.

با وجود اين، ابن خلدون از او به عنوان مردي اديب پرور و علاقه مند به اصحاب فكر و دانش و مشوق هنر، معماري و مهندسي ياد كرده است. مورخان نظامي نوشته اند كه تيمور نبردها را عمدتا با جنگ رواني و تبليغات قبلي در مهارت و شجاعت لشكريانش و سلاح هاي برتر آنان مي برد. وي در 12 فوريه سال 1405 ميلادي (23 بهمن ماه) در 69 سالگي در قزاقستان درگذشت و پيكر او را به سمرقند منتقل و در گورگاهي كه خود در اين شهر باستاني ساخته بود دفن كردند. پس از مرگ تيمور تمام سرزمين هايي كه او فتح كرده بود (به استثناي خراسان بزرگ كه شامل ماوراءالنهر و بخش بزرگي از افغانستان فعلي و تمامي خراسان كنوني و بخشي از سيستان مي شد) به سرعت از تصرف جانشينان تيمور خارج شد. بر خلاف چنگيزخان كه پسرانش بلافاصله بعد از او، با وليعهدي كه او برگزيده بود كنار آمدند و با حفظ اتحاد، از فروپاشي امپراتوري جلوگيري كردند، بازماندگان تيمور به درگيري با هم پرداختند. بازماندگان تيمور كه بيشتر نوادگان او بودند، پس از مرگش به مخالفت با يكديگر پرداختند و قلمرو وسيعي را كه او با وجود آن همه جنگ و شقاوت به هم پيوند داده بود، تجزيه كردند.

ترور رهبر اخوان المسلمين

حسن البنا در 14 اكتبر 1906 در محموديه از توابع بحيره به دنيا آمد و در مدرسه الرشاد، مركز تربيت معلم دمنهور و دارالعلوم قاهره تحصيل كرد. پس از فراغت از تحصيل در دارالعلوم، معلم مدارس شهر اسماعيليه شد. حسن البنا به دليل تاسيس اخوان المسلمين مصر يك انديشمند تاثيرگذار اسلامي محسوب مي شود كه واكاوي انديشه وي با رويكردهاي جديد افق هاي تازه اي را فراروي محققان قرار مي دهد. هسته مركزي اخوان المسلمين در شهر اسماعيليه پايه گذاري شد اما پس از انتقال محل تدريس وي به قاهره، مركز عالم و مقر رهبر اخوان المسلين نيز به قاهره انتقال يافت. در قاهره نشريه اخوان المسلمين را با هدف تبليغ خود كه رواج گسترده اي يافته و در همه جاي مصر شعبه ها و مراكزي داشت، منتشر كرد. دعوت اخوان به تدريج مرزهاي مصر را درنورديد و در كشورهاي عربي طرفداراني يافت. در 12 فوريه سال 1949م حسن البنا به دست نيروهاي حكومتي در قاهره ترور شد و به قتل رسيد.

پايان سلطنت در چين

روز 12 فوريه 1912م، حكومت 267 ساله خاندان منچو كه خود وارث يك امپراتوري دو هزار ساله بود به پايان رسيد و رژيم جمهوري در چين استقرار يافت. در فاصله سال هاي 1907 تا 1911م، پنج شورش عليه خاندان سلطنتي منچو در چين صورت گرفت كه همه آنها، كم و بيش از انديشه هاي انقلابي سون يات سن مبارز جمهوري خواه چيني سرچشمه مي گرفت.

با اين حال، به رغم سركوبي چهار شورش اول و دستگيري و تيرباران تعدادي از شورشيان، قيام پنجم در روز نهم اكتبر 1911م آغاز شد و با وجود شدت عمل بي سابقه دولت و دستگيري و اعدام صدها نفر در ملاعام، نفرت و خشم عمومي از دربار افزايش يافت. عامل اصلي خروش و جنبش مردم چين، بي كفايتي حكومت وقت چين و ناتواني آن در تحقق برنامه مدرنيزه كردن كشور و جلوگيري از نفوذ بيگانگان بود. قيام هاي متعدد قوميت هاي گوناگون چين نيز در قرن 19 عليه حاكميت منچو، شدت يافته بود. بسياري از گروه هاي زيرزميني چيني با همكاري انقلابي هاي در تبعيد، تلاش كردند تا حكومت چينگ را سرنگون كنند. با سرنگوني دودمان سلطنتي منچو، سون يات سن به عنوان اولين رئيس جمهور چين در اول ژانويه سال 1912 ميلادي قدرت را در دست گرفت. او همچنين رهبري حزب كومينتانگ را از اكتبر 1919 ميلادي تا زمان مرگش در ماه مارس 1925 ميلادي بر عهده داشت.

گاهشمار


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4544 به تاريخ 23/11/97، صفحه 30 (تاريخ و اقتصاد)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 10 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه تامين اجتماعي
متن مطالب شماره 1 (پياپي 50)، زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است