|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/12/23: نشريه آمريكايي «نيشن» تحليل كرد : مسير يابي تنش تهران- واشنگتن
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4662
سه شنبه 1 مرداد 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4570 23/12/97 > صفحه 2 (خبر) > متن
 
 


نشريه آمريكايي «نيشن» تحليل كرد : مسير يابي تنش تهران- واشنگتن



دنياي اقتصاد : مهم ترين پرسشي كه پيش روي عرصه سياست خارجي آمريكا و دونالد ترامپ در سال 2019 قرار دارد، آن است كه در نهايت شرايط كنوني و تحولات آينده ترامپ را به سوي جنگ با ايران سوق مي دهد ياخير. به زعم هفته نامه آمريكايي «نيشن»، در سال 2019 سايه يك جنگ تمام عيار ميان واشنگتن و تهران وجود خواهد داشت كه مي تواند به سرعت در سرتاسر خاورميانه همه گير شود.

وجود مقامات جنگ طلب و ضد ايراني در حلقه نزديكان ترامپ مانند بولتون و پمپئو، تلاش آشكار واشنگتن براي سرنگون ساختن حكومت ايران، لبريز شدن صبر تهران در برابر حملات پراكنده اسرائيل در سوريه و انفعال احتمالي دموكرات ها در برابر درخواست ترامپ براي جنگ با ايران همگي دلايلي هستند كه مي توانند امكان وقوع چنين تقابل نظامي خطرناكي را بيش از پيش تقويت كنند.

به گزارش گروه اقتصاد بين الملل «روزنامه دنياي اقتصاد»، نشريه «نيشن» بزرگ ترين چالش و خطر احتمالي براي سياست خارجي آمريكا را متقاعد شدن ترامپ براي آغاز جنگ با ايران دانسته و مي نويسد: مهم ترين پرسش سال 2019 در زمينه سياست خارجي را مي توان اينگونه مطرح ساخت كه آيا دونالد ترامپ، بنيامين نتانياهو و محمد بن سلمان كه همگي در داخل با افت محبوبيت مواجهند و متحدان خارجي انگشت شماري نيز دارند تا حدي بي پروا خواهند بود تا جنگي را با ايران آغاز كنند؟ آيا برنامه هاي نظامي كه قرار است محدود باشد- براي مثال حملات پراكنده اسرائيل به نيروهاي ايراني در سوريه- يا درگيري ميان ناوهاي آمريكايي و ايراني در خليج فارس مي تواند به جنگي تمام عيار منجر شود؟ به طور نگران كننده اي پاسخ ها به تمامي اين پرسش ها مثبت است. حتي با وجود آنكه اروپاي غربي عليه هرگونه درگيري نظامي با ايران متحد هستند، حتي با اينكه روسيه و چين با چنين جنگي مخالفت خواهند كرد يا اينكه كارشناسان سياست خارجي واشنگتن از آغاز چنين جنگي واهمه دارند، اين سناريو محتمل است. باوجود تنش هاي فزاينده ميان دولت ترامپ و نيكولاس مادورو در ونزوئلا يا كره شمالي، ايران محتمل ترين نقطه براي آغاز جنگ توسط ترامپ است. سال ها پروپاگانداي ضد ايراني مي تواند ترامپ را كه در ميان افرادي جنگ طلب نظير مايك پمپئو و جان بولتون قرار دارد به جنگ با ايران راضي كند؛ جنگي كه مي تواند نتايج فاجعه باري درپي داشته باشد. اين جنگ مي تواند به سرعت به ساير نقاط خاورميانه سرايت كند؛ نه تنها به عربستان سعودي و اسرائيل بلكه سوريه، عراق، يمن و لبنان را نيز تحت تاثير جدي قرار مي دهد.

باوجود پمپئو و بولتون، دو مقام ارشد ضد ايراني، محدوديت هاي اندكي در برابر ايران براي ترامپ باقي مي ماند. جان كلي، رئيس كاركنان كاخ سفيد، ژنرال هربرت مك مستر، مشاور پيشين امنيت ملي و جيمز متيس، رئيس پنتاگون كه همگي در زماني ژنرال هاي مورد علاقه ترامپ بودند ديگر در كنار او نيستند تا به وي احتياط را در ارتباط با ايران توصيه كنند. باوجود آنكه كميته ملي دموكرات ها سال گذشته مصوبه اي را به تاييد رساند كه براساس آن از ترامپ خواسته شد تا به توافق هسته اي با ايران بازگردد كماكان بسياري از دموكرات ها وجود دارند كه ايران را تهديد اصلي براي منافع آمريكا در منطقه مي دانند.در طول سال هاي رياست جمهوري باراك اوباما، دموكرات ها به طور الزامي از اين ديدگاه دولت آمريكا حمايت كردند كه ايران حامي نخست تروريسم است و بايد براساس همين واقعيت با آن رفتار كرد. دموكرات هاي كنگره نظير اليوت انگل، باب منندز و بن كاردين كه سكان سياست خارجي اين حزب را در اختيار دارند همه از مخالفان توافق هسته اي 2015 با ايران بودند.

حرارت جنگ

زماني كه صحبت از سياست خارجي دونالد ترامپ به ميان مي آيد تمايز واقعيت از مسائل غيرواقع دشوار است. اينكه چه چيزي تحريك آميز است. اما زماني كه بحث ايران مطرح مي شود منطقي است كه فرض گرفته شود ترامپ، بولتون و پمپئو درحال برنامه ريزي حمله يكجانبه به ايران به مانند جنگي كه جورج دبليو بوش در سال 2003 با عراق آغاز كرد نيستند. با اعلام آشكار لزوم سرنگوني نظام ايران، خروج از توافق هسته اي، بازگرداندن تحريم ها عليه اين كشور در راستاي فلج ساختن اقتصاد آن، تشويق مردم ايران به اعتراضات دامنه دار، حمايت از گروه هاي شبه تروريست مخالف جمهوري اسلامي و پيوستن به اسرائيل و عربستان سعودي در اتحادي عليه تهران، مي توان به اين نتيجه رسيد كه واشنگتن به دنبال سرنگوني نظام مستقر در ايران است. اكنون سه نقطه حساس وجود دارد كه حملات و شبيخون هاي محدود مي تواند در واقع به يك جنگ تمام عيار بدل شود.

نخستين نقطه سوريه و لبنان است. ايران اكنون به طور گسترده اي مشغول دفاع از بشار اسد، رئيس جمهور سوريه است و با حزب الله نيز روابط بسيار تنگاتنگي دارد. چند هفته پيش، نتانياهو آشكارا اعلام كرد كه نيروي هوايي اسرائيل توانسته است به چند هدف ايراني در سوريه حمله كند. نبايد فراموش كرد كه اين دست حملات طي يك سال اخير افزايش يافته است. تاكنون مقامات ايران از واكنش مستقيم به اين گونه حملات كه مي تواند موجب افزايش تنش ها با اسرائيل شود اجتناب كرده اند همان طور كه از ورود حزب الله- يك نيروي مسلح مجهز به تسليحات مدرن- جلوگيري كرده است. اين سناريو البته درصورتي كه تندروها در ايران تصميم به تلافي بگيرند مي تواند دستخوش تحول شود. در چنين حالتي كسي شك ندارد كه ترامپ بدون اتلاف وقت به كمك اسرائيل مي شتابد و به احتمال قوي دموكرات ها نيز در برابر خواسته كاخ سفيد براي حمايت از تل آويو سر فرود خواهند آورد.

 نقطه بحراني بعدي عراق است. در ماه فوريه ترامپ به برنامه «رو در رو با ملت» شبكه سي بي اس گفت كه بنا دارد تا نيروهاي آمريكايي را در عراق حفظ كند چراكه خواستار تداوم زيرنظر داشتن ايران است. اظهارات وي در ميان سياست ورزان عراقي مورد استقبال قرار نگرفت چراكه بسياري از احزاب سياسي اين كشور تحت نفوذ تهران هستند. اين درحالي است كه وال استريت ژورنال سال گذشته در گزارشي اعلام كرده بود كه بولتون با وجود مخالفت طيف گسترده اي از ژنرال ها و شخص متيس، از پنتاگون خواسته است تا خود را براي گزينه هاي «حملات تلافي جويانه» عليه ايران آماده كنند. پمپئو در مقاله اي كه در نشريه فارن افرز به رشته تحرير درآورد ايران را مسوول حملات راكتي كه در نزديكي فرودگاه بصره رخ داد و البته هيچ گونه تلفاتي درپي نداشت، دانست. وي مدعي شد كه ايران از وقوع اين حملات كه توسط گروه هاي تحت حمايتش انجام شد جلوگيري نكرده است. از اين رو خارج از تصور نيست كه اكنون پمپئو و بولتون در تلاشند تا مجوز حملات تلافي جويانه عليه ايران در عراق را از ترامپ بگيرند.

و اما در نهايت مجموع منطقه خليج فارس را بايد جغرافياي مستعد براي جنگ دانست. از زمان رياست جمهوري بوش، نيروي دريايي آمريكا همواره نسبت به برخورد هاي احتمالي با نيروي دريايي ايران احساس نگراني كرده است و تاكنون نيز چند برخورد جدي ميان دو طرف به وقوع پيوسته است. دولت اوباما تلاش كرد تا يك خط تماس ويژه را ايجاد كند تا به اين وسيله فرماندهان نظامي آمريكا و ايران بتوانند با يكديگر در ارتباط باشند تا از هرگونه درگيري در اين آب ها ممانعت شود. در دولت كنوني تحت رهبري ترامپ اما همه راه هاي ارتباط مسدود شده اند. سال گذشته او از متيس خواست تا برنامه هايي را براي مواجهه با قايق هاي تندرو ايراني در خليج فارس تهيه كند. ايران نيز به اين موضوع واكنش نشان داد. حسن روحاني، رئيس جمهوري ايران به تازگي اعلام كرد كه كشورش توانسته زيردريايي هايي بسازد تا موشك هاي كروز را عليه اهداف دريايي شليك كند. ايراني ها همچنين چند مرحله از رزمايش هاي نظامي را در خليج فارس آغاز كرده اند.

اما در ميان اين معادلات، استعفاي محمدجواد ظريف، وزير امور خارجه را نبايد ناديده گرفت. براساس گفته تحليلگران اين استعفا به آن دليل انجام گرفت تا قدرت مانور سياسي دستگاه سياست خارجي دولت روحاني در ايران افزايش يابد. با اين حال اين موضوع نشان از تنش هاي سياسي داخلي در ايران دارد و اين سوال را مطرح مي كند كه در زمان اوج گيري تلاش هاي ترامپ براي تقابل با ايران، آيا آنها در ايران مي توانند تندروها را براي درگيري نظامي با آمريكا تحريك كنند؟ شايد اين دقيقا همان چيزي است كه پمپئو و بولتون به دنبال آن هستند. در اين صورت جنگي كه هيچ كس در واشنگتن نمي تواند پيامدهاي آن را پيش بيني كند محتمل خواهد بود.

نشريه آمريكايي «نيشن» تحليل كرد : مسير يابي تنش تهران- واشنگتن


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4570 به تاريخ 23/12/97، صفحه 2 (خبر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 16 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله مهندسي برق و الكترونيك ايران
متن مطالب شماره 2 (پياپي 1602)، تابستان 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است