چالش های حمایت اجرایی از سازش نامه های منعکس در رای داوری با مطالعه تطبیقی در کنوانسیون سنگاپور 2019

پیام:
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل (دارای رتبه معتبر)
چکیده:

سازش یا میانجی‌گری با توجه به اتکاء بر تراضی طرفین و اینکه نتیجه فرایند سازش یا سازش‌نامه، مطلوب طرفین دعوا می‌باشد، طریقی ویژه در حل و فصل اختلافات محسوب می‌شود. کنوانسیون سنگاپور 2019 در خصوص سازش‌نامه‌های تجاری بین‌المللی، توسط سازمان ملل متحد جهت ارتقای نهاد مذکور و رفع نقیصه فقدان وصف لازم‌الاجرا در سازش‌نامه‌ها تنظیم شده ‌‌است. الحاق ایران به این کنوانسیون نقش موثری در رواج بیشتر میانجی‌گری در حقوق ایران خواهد داشت. یکی از موضوعات مهم مطروحه در خصوص کنوانسیون سنگاپور، سازش‌نامه‌های استثناء شده از شمول حمایت اجرایی کنوانسیون است. در بند 3 از ماده 1 کنوانسیون سنگاپور، سازش‌نامه‌هایی که به عنوان رای داوری مورد ثبت قرار گرفته و لازم‌الاجرا باشند، از قلمرو اعمال معاهده مزبور مستنثی شده‌اند. ابهامات حقوقی متعددی در خصوص مقرره مذکور وجود دارد. آیا هدف مقرره مذکور جهت رفع تداخل نظام حمایتی کنوانسیون‌های سنگاپور و نیویورک محقق شده است؟ منظور کنوانسیون از اینکه رای ثبت شده و لازم‌الاجرا باشد، چیست؟ آیا اصلا رای داوری منعکس‌کننده سازش، رای محسوب می‌شود؟ و این مقرره در چه حالاتی باعث شده که رای داوری منعکس‌کننده سازش طرفین، از حمایت اجرایی هردو کنوانسیون سنگاپور و نیویورک محروم شود؟ مقاله حاضر با بررسی سوالات فوق، به این نتیجه نایل آمده است که نحوه تنظیم مقرره فوق علاوه بر ایجاد ابهامات حقوقی، باعث شده است که برخی آرای داوری منعکس‌کننده سازش، مشمول حمایت اجرایی هیچ یک از کنوانسیون‌های نیویورک و سنگاپور نشوند. تا زمانی که احیانا متن کنوانسیون سنگاپور در این زمینه اصلاح شود، به عنوان راه‌حل، این مقاله پیشنهاد نموده است که داوران و وکلای متداعیین با اتخاذ تدابیری تلاش نمایند که لااقل مقررات حمایتی کنوانسیون نیویورک قابل اعمال بر سازش‌نامه‌های منعکس در رای داوری باشد، هرچند در حال حاضر کنوانسیون سنگاپور راه را بر هرگونه حمایت خود از سازش‌نامه‌های مزبور به کلی مسدود کرده است.

زبان:
فارسی
صفحات:
155 تا 184
لینک کوتاه:
magiran.com/p2323377 
دانلود و مطالعه متن این مقاله با یکی از روشهای زیر امکان پذیر است:
اشتراک شخصی
با عضویت و پرداخت آنلاین حق اشتراک یک‌ساله به مبلغ 1,390,000ريال می‌توانید 70 عنوان مطلب دانلود کنید!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی نامحدود همه کاربران به متن مطالب تهیه نمایند!
توجه!
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.
In order to view content subscription is required

Personal subscription
Subscribe magiran.com for 70 € euros via PayPal and download 70 articles during a year.
Organization subscription
Please contact us to subscribe your university or library for unlimited access!