|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
علل ابقاي بني عباس توسط آل بويه
magiran.com >  نشريه تاريخ اسلام در آينه پژوهش >سال چهاردهم، شماره 1 (پياپي 42) > متن
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
راهنماي اشتراک
ارسال الکترونيکي مقاله
شماره جديد اين نشريه
سال چهاردهم
شماره 1
(پياپي 42)
بهار و تابستان 1396


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

خدمات سايت




 


نشريه تاريخ اسلام در آينه پژوهش ، سال چهاردهم، شماره 1 (پياپي 42)



عنوان:
علل ابقاي بني عباس توسط آل بويه


نويسنده(گان):
محمد جاودان، رحمان عشريه،

پست الکترونيک: javedanm (a) yahoo.com


چکيده:
آل بويه پس از ورود به بغداد (334ق/945م)، به رغم تضاد مذهبي با خليفه و با وجود تسلط و قدرت بر دستگاه خلافت، به عللي مقام خلافت عباسيان را ابقا نمودند. بنابراين، پژوهش پيش روي درصدد است تا با روش توصيفي ـ تحليلي و ارائه اسناد تاريخي، علل ابقاي عباسيان از سوي آل بويه را در ذيل سياست و قدرت طلبي آنان و شرايط مذهبي و موقعيت آنها نسبت به خلافت و رقبايي كه درصدد تصرف مركز خلافت بودند، بررسي كند. بويهيان، كه ميل به حكومت داشتند، براي جلوگيري از شورش همگاني، با توجه به اعتقاد اكثريت مسلمانان نسبت به اصل خلافت عباسي و با استفاده از تسامح و مداراي ديني، درصدد حفظ خلافت عباسي برآمدند تا بدين وسيله، بتوانند با تسلط بر نظام سياسي، به تدريج، مذهب خود را ترويج كنند و در زير چتر خلافت رقباي خويش را دفع كرده، با استفاده از خلفاي بي قدرت و نام آنها، حكومت را به كام خويش گيرند.

کليدواژگان:
آل بويه، ديلميان، عباسيان، خلافت، عباسي، ابقاي بني عباس.


لينک کوتاه به اين صفحه:  




براي مشاهده متن اينجا کليک کنيد.


***  ممکن است برخي از تصاوير يا طرح هاي زمينه صفحات به منظور کاهش حجم فايل براي دريافت سريعتر حذف شده باشد.

***  شما براي مطالعه اين مطلب نياز به نرم افزار Adobe Reader داريد. اگر اين نرم افزار را در اختيار نداريد براي نصب آن کليک کنيد( 35 MB ).




اخطار:

درج اين مطلب در سايت
magiran.com با کسب اجازه از نشريه و رعايت حقوق مولفين و صاحبان اثر صورت گرفته است. باز نشر اين مطلب و استفاده از نسخه الکترونيک آن در سايت هاي اينترنتي و اينترانتي، کتابخانه هاي ديجيتال، کتاب، مجلات، لوح فشرده و غيره بدون کسب اجازه کتبي از اين سايت و مديريت نشريه و رعايت شرايط مورد نظر ايشان ممنوع مي باشد.
متخلفين مشمول پيگرد قانوني خواهند بود.

خواهشمند است با توجه به موارد زير ما در تامين منابع مالي جهت تکميل و توسعه هر چه بيشتر سايت ياري دهيد:

  • اشتراک طلايي، تک کاربره و جهت مطالعات شخصي شماست. از ارايه شناسه و رمز خود به ديگران خودداري نماييد.
  • دانلود پياپي مقالات شماره هاي مختلف يک يا چند مجله (دانلود سيستماتيک) تحت هر عنوان مجاز نمي باشد.
  • سايت حق قطع اشتراک طلايي کاربران متخلف را قبل از انقضاي مدت آن براي خود محفوظ مي داند.
  • پيشنهاد ما استفاده از خدمات IP Based يا خريد تعدادي کارت اشتراک طلايي جهت دسترسي افراد در دانشگاه ها، سازمان ها، شرکت ها و ... است.
 
 
ارسال مطلب به دوستان
نظر بدهيد
اشتراک نسخه چاپي
ثبت در فهرست علائق

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
آرشيو اين مجله
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله مواد و فناوريهاي پيشرفته
متن مطالب شماره 2 (پياپي 702)، تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است