آرشیو پنج‌شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۸۵، شماره ۱۳۳۲
تاریخ ورزش
۱۲

سرهنگ حسین سرودی

قهرمان فوتبال، قهرمان بسکتبال

سرهنگ حسین سرودی نهمین رئیس فدراسیون فوتبال بود که دوازدهمین فدراسیون تاریخ فوتبال ایران را اداره کرد. حسین سرودی در ضمن بعد از مردانی چون محسن حداد، تیمسار حسین سیاسی، دکتر علی کنی و حسین مبشر، پنجمین مردی بود که برای دومین بار رئیس فدراسیون فوتبال می شد. حسین سرودی در تابستان سال 1340 بعد از استعفای ذبیح الله خبیری فوتبالیست سابق باشگاه دارایی از مسوولیت ریاست فدراسیون صاحب این مسوولیت شد و تقدیر چنان بود که یک دارایی چی دیگر رئیس فدراسیون فوتبال شود. سرودی یک سال بعد از مسوولیت ریاست فدراسیون فوتبال کناره گیری کرد و جالب آنکه بدانید بعد از او یک دارایی چی دیگر یعنی حسین مبشر مسوولیت اداره فدراسیون فوتبال را برای دومین بار بر عهده گرفت.

قهرمان فوتبال - قهرمان بسکتبال

حسین سرودی در دوران قهرمانی، توان بازی در دو رشته فوتبال و بسکتبال را داشت و در هر دو رشته آنقدر خوب بود که تا حد حضور در تیم ملی رسید. جالب آنکه در مسابقات آسیایی 1951 دهلی نو او به طور همزمان در دو تیم ملی بسکتبال و فوتبال کشورمان حاضر شد که این اتفاق یکی از تاریخی ترین و بکرترین اتفاق های تاریخ فوتبال کشورمان بوده است. تیم ملی فوتبال با حضور حسین سرودی در خط دفاعش موفق شد به عنوان دوم بازی های آسیایی دهلی دست یابد. در ورزش های تیمی تا به حال در تاریخ ورزش کشورمان سابقه نداشته است که یک قهرمان در دو رشته مختلف برای تیم های ملی کشورمان در یک مقطع به میدان رفته باشد.

ریاست دو فدراسیون

جالب آنکه مرحوم حسین سرودی علاوه بر آنکه قهرمان دو رشته فوتبال و بسکتبال بود مدیریت در هر دو رشته را در سطوح بسیار بالا تجربه کرده است. قبل از آنکه در سال 1340 او برای اولین بار رئیس فدراسیون فوتبال شود مسوولیت ریاست فدراسیون بسکتبال را هم بر عهده داشت و بعد از کناره گیری از فدراسیون فوتبال در سال 1341 مدتی را هم به فدراسیون بسکتبال کشورمان برگشت.

دوست نزدیک آقای فکری

حسین سرودی علاقه بسیاری به حسین فکری و عملکرد او داشت. سرودی و فکری در بازی های آسیایی 1951 دهلی نو با هم هم بازی و از رفقای نزدیک یکدیگر بودند. به محض حضور در فدراسیون فوتبال سرودی، حسین فکری را به مسوولیت سرمربی تیم ملی گمارد. حسین فکری در تیم ملی تحول دوباره یی را به وجود آورد. در دوم خردادماه سال 1341 تیم ملی عراق برای انجام دو دیدار دوستانه به ایران آمد و طی روزهای 11 و 13 خرداد دو بازی برابر ایران برگزار کرد. دیدار اول با تساوی یک - یک به پایان رسید و در دیدار دوم این تیم ملی عراق بود که تیم ملی ایران را در خانه با شکست مواجه کرد. جالب است بدانید که در این دو بازی دوستانه دو تاریخ ساز بزرگ فوتبال ملی ایران یعنی عزیز اصلی و همایون بهزادی برای اولین بار پیراهن تیم ملی فوتبال کشورمان را بر تن خود کرده و به طور رسمی به تاریخ فوتبال پیوستند.

به احترام سرودی

حسین مبشر رئیس بعدی فدراسیون فوتبال علاقه زیادی به استخدام مربی خارجی داشت اما وقتی در سال 41 جای حسین سرودی را گرفت به احترام تصمیم او حسین فکری را در مسوولیت سرمربی تیم ملی فوتبال کشورمان ابقا کرد. با حسین فکری تیم ملی فوتبال به المپیک 1964 توکیو صعود کرد اما رفته رفته مبشر تصمیم خود را عملی کرد و در بازی های آسیایی 1966 بانکوک یک خارجی معروف به اسم گئورگی سوچ را برای اداره امور تیم ملی فوتبال کشورمان به ایران آورد.

بازگشت سرودی و فکری

در سال 1345 حسین سرودی باز هم به فدراسیون فوتبال برگشت و برای دومین بار رئیس فدراسیون فوتبال کشورمان شد. این بار او بار دیگر اقدام به برگرداندن حسین فکری به عنوان سرمربی تیم ملی کرد که نشان دهد تا چه اندازه به فکری اعتقاد دارد. تیم ملی این بار با هدایت فکری در مسابقات فوتبال جام عمران منطقه یی در داکا شرکت کرد.

عامل انحلال شاهین

حسین سرودی رئیس وقت فدراسیون در روز 16 تیرماه سال 1346 با خواجه نوری سرپرست باشگاه شاهین در جریان بازی شاهین- تهران جوان از هفته دهم مسابقات فوتبال باشگاه های تهران درگیر شد بعد از این بازی که طی آن شاهین سه- یک برنده شد و یاران این تیم بار دیگر جنجال کردند و به حکم ریاست وقت سازمان تربیت بدنی یعنی منوچهر قراگزلو، باشگاه شاهین به دلیل انجام رفتار منافی با روحیه و اخلاق ورزشی برای همیشه منحل اعلام شد.

پایان کار

بعد از آنکه در زمستان سال 1346 منوچهر قراگزلو از مسوولیت ریاست سازمان تربیت بدنی برکنار شد و جای او را سپهبد خسروانی گرفت، در دستگاه اجرایی فوتبال هم تغییرات مهمی به وجود آمد و مصطفی مکری به جای حسین سرودی رئیس فدراسیون فوتبال شد و این مسوولیت را برای دومین بار بر عهده گرفت. حسین سرودی در سال 1371 درگذشت.