آرشیو سه‌شنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، شماره ۷۱۳۱
صفحه آخر
۱۶
چالش روز

عذرخواهی کارگشا نیست

جلال مقامی

حضور چهره های مطرح حوزه سینما و موسیقی به حوزه اجرا همیشه واکنش هایی از سوی مجریان باسابقه داشته است؛ مجریانی که به نظر آنها حوزه اجرا کار هر کسی نیست.برنامه های حال حاضر تلویزیون نسبتا مخاطب پرور است. اما در مورد اینکه چرا برنامه تلویزیونی «دیدنی ها» در آن زمان مورد استقبال مردم قرار گرفت، باید بگویم آن زمان دهه جنگ بود و تنها دو شبکه تلویزیونی فعال بودند. از همه مهم تر نه ماهواره وجود داشت و نه ویدئو. درواقع هیچ وسیله ارتباط جمعی غیر از تلویزیون خودمان وجود نداشت. بنابراین با کمک تهیه کننده به دنبال آیتم های جذابی بودیم و از آرشیوها یا از دفاتر لندن و فرانسه این آیتم ها به دست ما می رسید؛ برنامه ای که مخاطبان بسیاری داشت و حتی امروز هم از آن یاد می کنند. «دیدنی ها» تنها برنامه ای بود که یک ساعت در هفته دنیای دیگری پیش چشم مخاطبان قرار می داد و به همین دلیل «دیدنی ها» در زمان خودش جلوه کرد و مورد استقبال قرار گرفت. اما در حال حاضر برنامه هایی چون «خندوانه»، «دورهمی» و... ساخته و پخش می شوند و خانواده ها را دور هم جمع می کنند. اما به نظر من این برنامه ها محتوای خاصی ندارند و به زور مردم را وادار به خندیدن می کنند. برعکس برنامه «عصر جدید» و «ماه عسل» آقای احسان علیخانی که فوق العاده بوده اند و معلوم است یک تیم بزرگ برایشان زحمت کشیده اند. اما برنامه «دیدنی ها»ی ما تنها بود و رقیبی نداشت تا خودش را با آن مقایسه کند.

البته بگذارید بگویم که حذف سلبریتی ها از تلویزیون به نظر من کار درستی است. تلویزیون فقط به فکر خودش است و با انجام این کارها می خواهد مخاطبان بیشتری جذب کند؛ در صورتی که باید بگذارند بازیگران به کار خود که بازیگری است بپردازند و مجریان را بیکار نکنند. شغل مجریان فقط همین است. به طور مثال آقای مهران مدیری از طریق تلویزیون شهرت بسیاری به دست آورد تا آنجا که به تهیه کنندگی در سینما هم رسید. اما کدام یک از مجریان تلویزیون چنین شرایطی دارند؟

نکته دیگری که باید مورد توجه قرار بگیرد انتخاب مجری در تلویزیون است؛ مجریانی که گاهی صحبت هایی می کنند که باعث مکدرشدن عده ای می شوند. یک مجری باید باسواد باشد و معنای کلمات و جمله بندی های خود را بداند و بی محابا بداهه گویی نکند. زمانی می تواند بداهه گویی کند که به آن تسلط داشته باشد و مفهوم آن را بداند و با نگاه مخاطب خود آشنا باشد. باید بداند تیری که از دهانش پرتاب می شود بیشتر از 80 میلیون مخاطب دارد؛ نه اینکه به خاطر خنداندن و شیرین زبانی کردن یک جمله را بگوید و در پیامدش مسائلی به وجود بیاورد که منجر به عذر خواهی شود؛ عذرخواهی ای که شاید دیگر فایده ای نداشته باشد.