آرشیو سه‌شنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸، شماره ۴۴۳۸
ورزش
۱۴
گزارش 1

مشعل پان آمریکن 2019 خاموش شد

المپیکی زیبا و منتظر

مترجم: علی ولی اللهی

رقابت های المپیک پان آمریکن 2019 غروب روز یکشنبه با برگزاری مراسم اختتامیه در شهر لیما پایتخت پرو به پایان رسید. مشعل مسابقات در استادیوم ناسیونال خاموش شد و 6680 ورزشکار از 41 کشور جهان بعد از 17 روز رقابت فشرده برای کسب خوشرنگ ترین مدال ها و کسب سهمیه های المپیک 2020 توکیو به کشورهای شان بازگشتند. لیما ماموریتش را به پایان رساند و حالا این شهر سانتیاگو شیلی است که برای میزبانی دوره بعد مسابقات در سال 2023 آماده می شود. پان آمریکن 2019 در حالی به اتمام رسید که باز هم این ایالات متحده بود که با اختلافی زیاد نسبت به سایر کشورها توانست مقام قهرمانی را به دست آورد. ورزشکاران امریکایی در لیما موفق به کسب 120 مدال طلا، 88 نقره و 85 برنز شدند. بعد از این کشور، کشورهای برزیل، مکزیک، کانادا و کوبا در رده های بعدی جدول توزیع مدال مسابقات جای گرفتند. این شانزدهمین قهرمانی ایالات متحده در مجموع 18 دوره برگزاری این تورنمنت بزرگ قاره امریکاست.

در پان آمریکن 2019 تقریبا همه چیز طبق پیش بینی ها پیش رفت. امریکا اول شد و ترکیب 5 تیم برتر مسابقات نسبت به دوره قبل تقریبا ثابت ماند. تنها این مکزیک بود که توانست با جهشی خیره کننده از رده هفتم به رده سوم برسد و کلمبیا که توانسته بود در تورنتو 2015 پنجم شود، به رده هفتم سقوط کرد. دیگر نکته جالب مسابقات صعود چند پله ای پرو در جدول توزیع مدالی بود. کشور میزبان در پان آمریکن 2019 با استفاده از شرایط میزبانی موفق شد 3 مدال طلایش در تورنتو 2015 را به عدد 11 برساند و به جمع 10 کشور مسابقات راه پیدا کند. پرو در مسابقات امسال در رده نهم قرار گرفت. پرو در دوره قبل جایگاهی بهتر از چهاردهمی نصیبش نشده بود. جالب است بدانید که پرو تا قبل از تورنمنت امسال، در مجموع ادوار این تورنمنت تنها موفق به کسب 8 مدال طلا شده بود و در این دوره بیشتر از تمامی دوره هایی که در این تورنمنت حاضر بوده، مدال طلا به دست آورده است. همین مساله اهمیت چندین و چندباره کسب میزبانی تورنمنت های بزرگ را آشکار می کند.

در خلال مسابقات که 39 رشته ورزشی و 419 رویداد را دربرگرفت، چند واقعه خاطره انگیز برجای ماند. گرچه تمام خاطرات رقابت ها برای شرکت کنندگان و طرفداران شان می تواند ماندگار بماند، اما این 5 واقعه که در ادامه به شرح آنها می پردازیم، هم در رسانه ها و هم در بین مخاطبان جایگاه ویژه ای پیدا کردند و گمان می رود با گذشت چندین سال از خاموشی مشعل المپیک در ناسیونال پرو، همچنان در ذهن هواداران ورزش مخصوصا مردم غرب دور روشن بماند.

1- اسکولا و مدالی که گم شده بود

لوییز اسکولا به عنوان اسطوره بسکتبال آرژانتین تمامی افتخارات ممکن را در عرصه ملی به دست آورده بود و در 39 سالگی و در آستانه بازنشستگی فقط جای خالی مدال طلای پان آمریکن را در کارنامه اش می دید. این ورزشکار مدال طلای المپیک 2004 آتن، مدال برنز المپیک 2008 پکن، مدال نقره جام جهانی 2002 ایندیاناپلیس و دو طلای جام ملت های قاره امریکا را در کارنامه داشت. اسکولا و یارانش در پان آمریکن 2019 در نیمه نهایی امریکا (که البته بدون بازیکنان اصلی اش راهی مسابقات شده بود) را شکست داد و در فینال پورتوریکو را از پیش رو برداشت. اسکولا در فینال با کسب 28 امتیاز، موثرترین بازیکن تیمش لقب گرفت.

2- وارث جابز

اکثریت شرکت کنندگانی که وارد محوطه دانشکده اسب دوانی ارتش (محل برگزاری مسابقات اسب سوار پان آمریکن 2019) شدند، تنها به دنبال یک شخص می گشتند. آنها می خواستند هر طور شده او جابز، جوان ترین دختر بنیانگذار اپل را ببینند. دختر 20 ساله استیو بدون شک بزرگ ترین جاذبه رشته اسب سواری پان آمریکن 2019 بود که در پایان نیز موفق شد مدال برنز مسابقات پرش با اسب را به دست بیاورد. او در پایان پشت میکروفن قرار گرفت و مدالش را به مردم کشورش هدیه کرد. او گفت: «در ابتدا کمی عصبی بودم اما حالا احساس آرامش می کنم. این تورنمنتی است که هرگز آن را فراموش نمی کنم.»

3- دلفین آرژانتینی

در آرژانتین نام دلفینا پیناتیلو در صدر اخبار قرار دارد. این شناگر 19 ساله تبدیل به اولین ورزشکار کشورش شد که موفق می شود در یک دوره پان آمریکن 3 مدال طلا به دست بیاورد. دلفینا در لیما 2019 تاریخ ساز شد. او ابتدا در 400 متر آزاد، سپس در 800 آزاد و در نهایت در 1500 متر آزاد صاحب گردن آویز طلا شد. دلفین آرژانتینی ها امیدهای بسیار زیادی در مردم کشورش برای درخشش در المپیک 2020 توکیو پدید آورده است.

4- مدال بعد از سرطان

ناتان آدرین در حالی وارد مسابقات لیما 2019 شد که چند ماه پیش سرطان را شکست داده بود. برنده پنج مدال طلای المپیک در رشته شنا، یکی از جاذبه های مرکز مسابقات شنای پان آمریکن 2019 بود. او هیچ گاه در این مسابقات حاضر نشده بود اما تصمیم گرفت برای محک زدن خودش وارد این بازی ها شود. برای اینکه بفهمد بعد از پیروزی بر بیماری، بدنش چطور رفتار می کند. او در این مسابقات و در ماده های 50 و 100 متر موفق به کسب دو مدال نقره شد. او بعد از کسب مدال گفت: «من هرگز در پان آمریکن نبودم. اما این مسابقات یک مینی المپیک فوق العاده است. به همین خاطر احساس کاملا ویژه ای دارم.»

5- جشن همراه با اعتراض به ترامپ

ریس ایمبودن شمشیرباز امریکایی هنگامی که مدال طلای مسابقات تیمی را به دست آورد، روی سکوی مسابقات زانو زد تا به نوعی اعتراضش را به اقدامات نژادپرستانه جاری شده در کشورش و نفرتی که در حال افزایش است، نشان دهد. ریس گفت: «من افتخار نمایندگی ایالات متحده را دارم و موفق شدم طلای پان آمریکن را به دست آورم. اما غرور ملی من به دلایل متعددی کاهش یافته است. ارزش هایی که من در قلبم آنها را ستایش می کنم، کمرنگ شده است. نژادپرستی، حمل اسلحه، بدرفتاری با مهاجران و رییس جمهوری که از همه نفرت دارد در صدر فهرست دلایلی است که باعث شد لحظه فوق العاده خودم بعد از کسب مدال را قربانی کنم تا به مشکلاتی توجه کنم که فکر می کنم باید برطرف شوند.» بعد از انتشار عکس های ایمبودن در توییتر و اینستاگرام عده زیادی ترغیب شدند که در مورد او و دلایل اعتراضش صحبت کنند.