آرشیو شنبه ۲‌شهریور ۱۳۹۸، شماره ۴۴۴۶
سیاست
۴
تاریخچه ترورهای موساد : برخیز و اول بکش (261)

فصل بیست و پنجم: «سر آیش را برای ما بیاورید» - طرح ترور شقاقی ریخته شد

رونن برگمن منصور بیطرف

اما کشتن شقاقی در خارج از سوریه هم یک کار ساده ای نبود. شقاقی می دانست که در خطر است و زمانی که سفر می کرد فقط یا به کشورهای عربی یا ایران سفر می کرد که برای اسراییلی هایی که می خواستند ترور کنند، مکان های سختی بود. قیصریه موساد تقریبا برای شش ماه سعی کرد زمان و مکانی را برای هماهنگ کردن یک حمله تعیین کند. در 9 آوریل، فشار بر موساد افزایش یافت: یک خودروی بمب گذاری شده که توسط یک تروریست انتحاری جهاد اسلامی فلسطین رانده می شد در کنار یک اتوبوس اسراییلی در نوار غزه منفجر شد و بیش از هفت سرباز و آلیسا میشله فلاتو، دانشجوی بیست ساله از «وست اورنج» ایالت نیوجرسی امریکا کشته شدند. بیش از سی نفر از مردم هم مجروح شدند. مدت کوتاهی بعد از آن یک خودروی بمب گذاری شده دیگر 12 نفر از مردم را مجروح کرد. رابین به شاباتی شاویت گفت: «یک راه حل پیدا کنید. ما باید ناخن های این مرد را بکشیم.»

یک ماه بعد موساد با طرحی جلو آمد که مخالفت های فوری را دربرداشت. موساد مانند بهار جوانی در سال 1973 و یورش به ابوجهاد در تونس در سال 1988، از ای دی اف خواسته بود تا به کمکش بیاید، چرا که نمی توانست به شیوه خودش کار را انجام دهد. لیپکین شاهک، رییس ستاد که رابطه اش با شاویت تقریبا متزلزل بود در اصل کشتن شقاقی هیچ اعتراضی نداشت اما معتقد بود که موساد باید بتواند خودش کار را انجام دهد و نیازی به درگیری افراد ای دی اف در عملیات آن هم دورتر از مرزهای اسراییل نداشته باشد. یک جدل بلند و بالایی میان دو مرد در حضور رابین در گرفت تا آنکه او آنها را ساکت کرد و به نفع شاویت تصمیم گرفت. تعقیب و مراقبت ها نشان داده بود که شقاقی در ارتباط دایم با معمر قذافی است که به این جهادی تحت نام ابراهیم شاویش پاسپورت لیبیایی داده بود. شقاقی دیکتاتور لیبی را به تناوب یا به تنهایی می دید یا همراه با دیگر تروریست های ارشد. لیبی در آن زمان به خاطر دخالت در تروریسم تحت تحریم های سخت بین المللی بود و اکثر خطوط هوایی به آن کشور پرواز نمی کردند. بنابراین شقاقی از بیروت یا دمشق به مالتا می رفت و از آنجا به تونس که در تونس یک خودروی لوکس که معمولا بی ام دبلیو یا جگوار بود، اجاره می کرد و 480 مایل را به تنهایی به تریپولی سفر می کرد. کارگذاری یک بمب در کنار جاده به نظر ایده آل می آمد. در ماه ژوئن یک جوخه چهار نفره از فلوتیلا 13 کماندوهای دریایی به ساحل تونس رفتند و هر کدام که 450 پوند مواد منفجره داشتند روی ماسه های نرم حرکت کرده و به سمت جاده رفتند. این مواد منفجره که روی صفحه های ویژه تنگستن قرار گرفته بودند، محکم اما انعطاف پذیر بودند به طوری که می شد توسط این سربازان تنومند در طول تپه هایی که به شاهراه تونس - تریپولی منتهی می شد، حمل شود. نقشه این بود که مهاجمان یک چاله در کنار جاده ای که رفت و آمد آن کمترین است، حفر کرده و سربازان تنومند، بمب را در آن دفن کنند. در همین حال عوامل قیصریه شقاقی را که یک خودرو در تونس اجاره کرده بود تحت نظر داشتند و به خودروی او در حین یک مکالمه دست و پاشکسته یک فرستنده نصب کردند که سیگنال های قوی را مخابره می کرد. این وسیله در حالی که خودرو از کنار بمب رد می شد، بمب را فعال و منفجر می کرد و راننده را می کشت.

توضیح: استفاده از واژه تروریست های فلسطینی برای حفظ امانت در ترجمه است نه اعتقاد مترجم و روزنامه