آرشیو شنبه ۲‌شهریور ۱۳۹۸، شماره ۵۴۶۳
فرهنگ: ادبیات و هنر
۱۰

مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به پرسش های جام جم درباره ابهام های اجرای طرح ادغام موسسات تابعه این وزارتخانه پاسخ می گوید

70 نفر منشی می خواهیم چه کار؟

گفتگو: صابر محمدی
 
همایون امیرزاده معتقد است از اعضای هیات مدیره ها، منشی های دفاتر، خودروها و ساختمان های پراکنده وزارتخانه باید طور دیگری استفاده کرد آخر هفته گذشته، بحث ها درباره چگونگی انحلال چند موسسه زیرمجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و ادغام آنها در چند موسسه دیگر به اوج خود رسید؛ طرحی که البته اهالی وزارتخانه طی آن اصرار دارند به جای کلیدواژه های «انحلال» و «ادغام» از واژه «تجمیع» استفاده کنند و بگویند طرح تجمیع و ادغام موسسات تابعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. همان روز، یعنی پنجشنبه 31 مرداد، گزارشی در همین صفحه 10 جام جم منتشر و طی آن چند پرسش را که محصول رصد چند تناقض در شیوه اجرای طرح بود، مطرح کردیم. در لحظه های پایانی صفحه آرایی آن گزارش، توانستیم با همایون امیرزاده که مشاور وزیر و مدیر مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، گفت وگو کنیم و پرسش های مطرح شده در آن گزارش را با این مدیر همواره پاسخگو در میان بگذاریم. همان شب، خود آقای وزیر هم به تلویزیون آمد و طی گفت وگوی مفصلی درباره مسائل مختلف مربوط به وزارتخانه متبوعش حرف زد. نتیجه گفت وگو با امیرزاده همراه با بخشی از حرف های سیدعباس سیدصالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی پیش روی شماست.
گفته شده در موسسه تازه ای که از تجمیع سه موسسه در معاونت فرهنگی شکل خواهد گرفت، حتما از مدیران قبلی استفاده نمی شود...

البته این را در نظر داشته باشید که طرح مورد اشاره در معاونت فرهنگی هنوز در مرحله مقدماتی است.از این رو، انتخاب فرد جایگزین هم هنوز مطرح نشده است.

اما محسن جوادی، معاون فرهنگی وزیر فرهنگ گفته برای انتخاب مدیر موسسه تازه ای که با انحلال سه موسسه تابعه پیشین آغاز به کار خواهد کرد به جمع بندی رسیده اند و فرد انتخاب شده در شمار هیچ کدام از مدیران فعلی این سه موسسه نخواهد بود.

آنچه اولویت تجمیع است، اصلاح ساختار است.

به هر حال این که مدیر موسسه تازه زیرمجموعه معاونت فرهنگی، انتخاب شده و این انتخاب از مدیران از سه موسسه پیشین نخواهد بود، نکته ای است که معاون فرهنگی بر آن تاکید داشته است. سوال این جاست که چرا نباید از مدیران پیشین استفاده کرد؟ به هر حال برای این که آنها در این چند سال تجربه کسب کنند، هزینه شده. چرا با چنین تاکیدی گفته می شود حتما از آنها استفاده نخواهد شد. مگر آنها چه کرده اند؟

در کارگروه مرتبطی که طرح های تخصصی را بررسی می کند، انتخاب فرد جایگزین مطرح نبوده است. در هیچ یک از طرح ها چنین بحثی در اولویت نیست. البته این، جزو اختیارات معاون فرهنگی است که برای مدیر موسسه متبوعش، شاخص ها و استانداردهای مد نظرش را منظور کند. اما در اولویت نخست آنچه ما دنبال می کنیم، انتخاب فرد برای مدیریت، مطرح نیست. مهم این است که پس از سال ها، روندی را که حالا همه می دانیم هزینه زاست، اصلاح کنیم.

درست... اما تاکید معاون فرهنگی بر این که از مدیران قبلی استفاده نشود، عجیب است... بنابراین شما چنین تاکیدی را رد می کنید؟

این را که چرا چنین تاکیدی هست، باید از خود آقای جوادی بپرسید.

دلایل متعددی در رابطه با طرح ادغام ذکر شده، اما به زعم شما مهم ترین ضرورت اجرای این طرح چیست؟

ما 36 موسسه تابعه در مجموعه وزارتخانه داریم؛ حساب کنید اگر هر یک از این موسسات پنج هیات مدیره داشته باشد، 180 نفر عضو هیات مدیره خواهیم داشت. این 36 موسسه، 36 مدیرعامل دارند و اگر هر یک دو منشی داشته باشند، بیش از 70 نفر، مدیر دفتر داریم. به اینها اضافه کنید بسیاری از ساختمان های پراکنده و اموال غیرمنقول را. ما می توانیم با تجمیع اینها به بهره وری برسیم و هزینه های بالاسری را کاهش دهیم. اینها در جاهای دیگر می توانند بیشتر کارساز باشند. بسیاری از این موسسات بنا به ضرورت هایی سال ها پیش شکل گرفته اند. ما حالا بررسی کرده ایم که این ضرورت ها هنوز وجود دارند یا نه. دگرگونی های فرهنگی و وظایف جدید، کارکرد بسیاری از این موسسه ها را مخدوش کرده است. ما فراموش کرده ایم که چرا فلان موسسه آن موقع شکل گرفته. بنا بر مفاد طرح تحول ساختار نظام اداری کشور، اقتضا می کند ما هم به منظور کاهش هزینه ها و هم افزایش بهره وری، بدنه مان را کوچک کنیم، آن هم در شرایط کنونی که به لحاظ اقتصادی کشور در مضیقه است. ما با کمک این تجمیع باید به آرایشی جدید مبتنی بر ضروریات و شرایط امروز برسیم.

طرح تجمیع و ساماندهی یا همان ادغام به عنوان مصوبه ای از سوی دولت به دست شما رسیده است؟

در ساختار کلی سیاست های دولت، همواره الزام به کوچک سازی وجود داشته است. اما آنچه در وزارت فرهنگ اجرا می شود از پنج سال پیش تشخیص داده شده. بارها در این مدت، مطرح شده و متوقف شده است، اما حالا همتی بزرگ برای اجرای آن شکل گرفته است و امیدواریم زودتر به اجرا برسد.

گفته شده معیشت شاغلان در موسساتی که منحل می شوند به خطر نخواهد افتاد. خب اگر قرار بر تعدیل نیرو نیست، پس چه چیزی قرار است چابک شود؟ این ایده با اساس اجرای طرح در تناقض نیست؟

باید بپذیریم تعدد نیروها در بخش های مختلف، باعث افزایش هزینه های بالاسری بوده است. امروز، وزارت فرهنگ ساختارهای متنوعی پیدا کرده، بنابراین منابع انسانی نیز باید به فراخور این ساختارهابه لحاظ دانش های فنی ارتقا پیدا کنند. کارمندان 30سال است در وظایف دیوانی خود متوقف مانده اند و این حق شان نیست. باید مسیر ارتقای شغلی آنها را با آموزش فراهم کنیم. با مدیریت منابع می توانیم بدون حذف، به بهره وری برسیم.

موسساتی که با انحلال موسسات پیشین شکل می گیرند به لحاظ ساختاری چه تفاوتی خواهند داشت؟

البته به جای انحلال بگوییم تجمیع. اولا عملکردشان متناسب با نیاز امروز فضای فرهنگی و هنری خواهد بود. دوما بر جهت کاهش هزینه ها و صرفه جویی حرکت خواهند کرد. سوما بخشی از وظایفی که بخش خصوصی فعلا می تواند انجام بدهد مورد توجه قرار می گیرد. مهم تر از همه، شانیت وزارت فرهنگ با این آرایش، شانیتی مبتنی بر نظارت عالیه و حمایت و سیاستگذاری خواهد بود.