آرشیو چهار‌شنبه ۲۰‌شهریور ۱۳۹۸، شماره ۴۴۶۰
ورزش
۱۴
گزارش

بیانکا آندرسکو و رافائل نادال؛ فاتح تنیس آزاد امریکا شدند

یا ببر یا بمیر

علی ولی اللهی

فینال های جذاب و خاطره انگیز بخش مردان و زنان تنیس یواس اوپن آخرین قاب را برای علاقه مندان به این رشته تصویر کرد؛ قاب هایی ماندگار که تا مدت ها می توان در موردشان حرف زد و به آنها ارجاع داد. فینال هایی که در یک سمت آن قهرمانی سالخورده حضور داشت و در سر دیگر تنیسوری تازه نفس و جویای نام. و سرنوشت متفاوتی که برای این دو مسابقه نهایی رقم خورد، با کش و قوس های فراوان یواس اوپن 2019 را به یکی از مسابقات ماندگار در تاریخ تبدیل کرد. فریادهای رافائل نادال هنگام در آغوش کشیدن جام و لبخند سرنا ویلیامز هنگامی که حریف 19 ساله اش کاپ قهرمانی را بالای سر می برد تا سال ها در ذهن هواداران تنیس ثبت خواهد شد.

جنگیدن تا پای جان

دومین فینال طولانی تاریخ یواس اوپن دوشنبه صبح در استادیوم آرتور اش برگزار شد. فینالی که 4 ساعت و 50 دقیقه به طول انجامید و اگر تنها پنج دقیقه دیگر ادامه پیدا می کرد، عنوان طولانی ترین فینال تنیس آزاد امریکا را از آن خود می کرد. اما وقتی عقربه های ساعت نشان می داد 310 دقیقه از شروع مسابقه گذشته است، این نادال بود که امتیاز نهایی را به دست آورد و به عنوان برنده مسابقه لقب گرفت تا همچنان فینال 2012 بین اندی ماری و نواک جوکوویچ که در نهایت با برد تنیسور بریتانیایی پایان یافت، رکورد طولانی ترین فینال را با 4:54 دقیقه حفظ کند. با این وجود مشخص است که این رکورد صرفا برای ما اهمیت دارد؛ وگرنه هیچ تنیسوری دوست ندارد 5 ساعت مسابقه اش طول بکشد. گرچه به نظر می رسد طولانی شدن فینال گرانداسلم ها در حال تبدیل شدن به یک رویه است. همین دو ماه قبل فینال ویمبلدون بین جوکوویچ و فدرر بیش از 5 ساعت طول کشیده بود.

نادال 33 ساله در رقابت با حریف سختکوشش ابتدا ست های اول و دوم را با نتیجه 7 بر 5 و 6 بر 3 پیروز شد. برد در دو ست ابتدایی هواداران تنیسور اسپانیایی را برای برگزاری جشن قهرمانی آماده کرد اما مدودف که اولین فینال گرانداسلم زندگی اش را تجربه می کرد، اصلا دلش نمی خواست این فرصت را به راحتی از دست بدهد. 10 سال جوان تر بودن نسبت به حریف، در آغاز ست سوم به کمک مدودف آمد و او در حالی که تا آستانه شکست هم پیش رفته بود، موفق شد با نتیجه نزدیک 7 بر 5 پیروز شود. یک فرار بزرگ از شکست برای مدودف و یک نقطه عطف در مسابقه فینال. نادال به خوبی می دانست که طولانی تر شدن بازی به نفعش نیست و نیروی جوانی حریف می تواند کار دستش بدهد. همین اتفاق هم افتاد. ست چهارم مدودف موفق شد به بازی برگردد و با نتیجه 6 بر 4 پیروز شود. رسیدن به نوزدهمین گرانداسلم که در پایان ست دوم برای نادال بسیار در دسترس بود، هی دور و دورتر می شد. با وضعیتی که مسابقه در آن قرار داشت، ست پنجم احتمالا با پیروزی کسی به پایان می رسید که در شرایط بهتر روحی و جسمی قرار داشت، یعنی مدودف.

در دنیای تنیس مشهور است که نادال هیچ وقت بی خیال نمی شود. گزیده بازی های او همیشه حاوی تصاویری است که نشان می دهد این تنیسور برای توپ هایی که هیچ کس دنبالش نمی رود تلاش می کند و خیلی وقت ها آنها را تبدیل به امتیاز می کند. نبردی با این پیش زمینه فکری که «یا ببر یا بمیر.» انرژی فوق العاده او و انگیزه بالایش مثال زدنی است.

حتی خود مدودف هم قبل از شروع مسابقه در مورد نادال گفته بود او یک هیولای واقعی در زمین است و توان بدنی شگفت انگیزی دارد. نادال در ست پنجم فینال یواس اوپن تمام این تعریف ها را به شکل عینی نشان مدودف داد. برعکس چیزی که همه تصور می کردند با جلوتر رفتن مسابقه نادال نه تنها افت نکرد، بلکه وحشیانه تر به رقابت ادامه داد تا در نهایت نوزدهمین جام قهرمانی اش را بالای سر ببرد. یک پیروزی باشکوه با برد 6 بر 4 در ست پنجم.

فینال یواس اوپن علاوه بر قهرمانی نادال، از یک جنبه دیگر هم برای طرفداران تنیس در ایران اهمیت داشت. داوری این مسابقه که یکی از بزرگ ترین مسابقات تنیس در سطح جهان محسوب می شود به عهده علی نیلی، داور بین المللی تنیس کشورمان بود که پیش از این فینال ویمبلدون را هم قضاوت کرده بود. قضاوت نیلی در فینال البته با حاشیه هایی هم همراه بود. نیلی در طول مسابقه چندین بار نادال را به خاطر تعلل در زدن سرویس، جریمه کرد که به مذاق هواداران نادال خوش نیامد و آنها نیلی را هو کردند. هنگام اهدای جوایز نیز هنگامی که نیلی به میدان آمد، هواداران به هو کردن او ادامه دادند. در همین لحظه این نادال بود که با تشویق نیلی نه تنها اجازه نداد داور مسابقه بیشتر از این مورد توهین قرار بگیرد، بلکه نشان داد یک ورزشکار حرفه ای و با اخلاق است. حمایت نادال از نیلی، داوری که در طول بازی با او به مشکل خورده بود، بازتاب جالبی در رسانه های ورزشی داشته است. حالا نادال هم قهرمان ورزش است هم الگوی اخلاق حرفه ای.

سندروم دختران جوان در فینال

دو سال پیاپی و دو شکست در فینال مقابل حریفان جوان می تواند ما را به این نتیجه برساند که جایی برای پیرمردها که نه، پیرزن ها هم که نه، پا به سن گذاشته ها نیست. سرنا ویلیامز سال گذشته با 36 سال سن مقابل ازواکای 20 ساله با نتیجه دو بر صفر باخت و امسال مقابل بیانکا آندرسکو که تنها 19 سال سن دارد. ویلیامز سال گذشته پس از وضع حمل خودش را به فینال رساند و باخت. امسال اما ویلیامز در 37 سالگی با تمام توان وارد مسابقات شد و در حالی که شانس های اول تا پنجم قهرمانی با رقابت ها وداع کرده بودند، تنها با از دست دادن یک ست راهی فینال شد. اما گویا همیشه اتفاقی در فینال رخ می دهد که تنیسور کهنه کار و برنده 23 گرانداسلم تنیس را از برنده شدن بازمی دارد. این چهارمین فینال متوالی است که ویلیامز در آنها شکست می خورد و دو تا از این چهار فینال مربوط به یواس اوپن می شود. رقابت هایی که ویلیامز در آن 6 بار قهرمان شده است.

بیانکای 19 ساله در رقابت با حریف نامدارش ابتدا با نتیجه 6 بر 3 در ست نخست به پیروزی رسید. او در این ست دو بار سرنا را بریک کرد و نشان داد قاطعانه به دنبال اولین جام بزرگ زندگی اش است. در ست دوم نیز قدرت بیانکا کاملا به سرنا چربید و این تنیسور کانادایی را با نتیجه 5 بر 1 از حریفش پیش انداخت. در حالی که بیانکا با امتیاز مچ پوینت رسیده بود و فقط با یک امتیاز دیگر جام را در دستانش می دید، ویلیامز مانند غولی که تازه از خواب بیدار می شود، ابتدا خودش را از وضعیت شکست رهایی داد و سپس پشت سر هم امتیازات عقب افتاده را جبران کرد. باورکردنی نبود اما ویلیامز موفق شد بازی را 5 بر 5 مساوی کند. هواداران این تنیسور امریکایی آرتور اش را روی سر خودشان گذاشته بودند و منتظر بودند کامبک تماشایی تنیسور محبوب شان را ببینند اما آنها از سندروم فینال خبر نداشتند. غول دوباره به خواب رفت و بیانکا موفق شد دو گیم متوالی را از حریف بگیرد و با نتیجه 7 بر 5 بعد از 101 دقیقه رقابت به پیروزی برسد. تاریخ سازی تنیسور جوان کانادایی در حالی رقم خورد که تاکنون هیچ یک از تنیسورهای هم وطنش نتوانسته بودند برنده گرانداسلم شوند.