آرشیو دو‌شنبه ۲۵‌شهریور ۱۳۹۸، شماره ۷۱۵۷
جهان
۱۳

بدرقه موگابه، در استادیوم پر از خالی

بنفشه غلامی

 روز گذشته استادیوم پر از خالی «حراره»، پایتخت زیمبابوه نظاره گر بدرقه سرد مردی بود که 37 سال بر کشورش حکم راند اما رد پایی برقلب ها برجای نگذاشت.رابرت موگابه که هفته قبل یک سال پس از استعفای اجباری اش، کیلومترها دور از کشور و زادگاه خود در سنگاپور درگذشت، دیروز در حالی در استادیوم ملی زیمبابوه تشییع شد که شمار مردمی که در مراسم حاضر شده بودند، تنها توانست بخش کوچکی از سکوهای این استادیوم 60 هزار نفری را پر کند؛ استادیومی که با خوشبینی برگزار کنندگان مراسم و با پیش فرض حضور انبوه مردم به عنوان محل تشییع موگابه درنظر گرفته شده بود. با وجود برپایی این مراسم قرار است، پیکر موگابه ماه آینده دفن شود. علت تاخیر در این مساله دفن موگابه در بنای یادبود ملی است که برای آماده شدن این محل دولت نیاز به زمان کافی دارد. به گزارش روزنامه انگلیسی «گاردین»، در این مراسم شماری از رهبران قاره آفریقا از جمله روسای جمهوری کنیا و آفریقای جنوبی به همراه گارد احترام ارتش زیمبابوه نیز در محل حضور داشتند. در آغاز این مراسم رئیس جمهوری کنونی زیمبابوه، موگابه را مردی خواند که مرگش کشور را در اشک و آه غرق کرد، اما تعداد اندک حاضران، مهر باطلی بود بر نطق از پیش نوشته شده امرسون منانگاوا. مرگ موگابه پایان رابطه او با مردم زیمبابوه نیست. زیرا میراث موگابه شامل فقر، تورم، بیکاری و... همچون کابوسی بر زندگی مردم این کشور سایه افکنده و احتمالا چندین نسل باید با این میراث دست و پنجه نرم کنند. موگابه رفت اما این عبرت همچنان باقی ماند، رهبری که زمانی قهرمان مردم خود بود و 37 سال بر کشورش حکم راند، چگونه نتوانست برای بدرقه خود حتی استادیومی 60 هزار نفری را پر کند؟ پاسخ نمادین را یکی از اهالی حراره به خبرگزاری فرانسه داد: «چرا باید به مراسم تشییع مردی برویم که مسبب همه مشکلات ما است. از رفتن او خوشحالیم و دیگر نمی خواهیم چیزی درباره او بشنویم.»