آرشیو چهار‌شنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۸، شماره ۴۴۸۴
سیاست
۴
سوژه روز

فریاد رییس فراکسیون کارگری پس از قرائت نامه کارگران هفت تپه در صحن علنی مجلس

زنده باد کارگر

گروه سیاسی: فریاد «زنده باد کارگر» در صحن علنی مجلس پیچید، وقتی علیرضا محجوب، نماینده مردم تهران در مجلس پس از آنکه در اقدامی نمادین به جای ایراد نطق سالانه خود، نامه چندی قبل جمعی از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه را که به او در مقام ریاست فراکسیون کارگری مجلس نوشته بودند، قرائت کرد و در پایان فریاد زد: «زنده باد کارگر!»

فریاد «زنده باد کارگر» محجوب را در صحن سبز بهارستان البته می توان تعبیر و تفسیر متفاوتی کرد، اما لازم است که به یاد بیاوریم در همین یکی، دو روز گذشته خبرهایی «عجیب و غریب» به گوش مان رسیده مبنی بر اینکه وقتی، شامگاه یکشنبه هفته جاری، تعدادی از همین کارگران به دعوت کمیسیون اجتماعی و فراکسیون کارگری پارلمان راهی پایتخت بودند، در مسیر در پاسگاهی در خرم آباد بازداشت شده اند تا نتوانند قدم به «خانه ملت» بگذارند. موضوعی که ازقضا انگیزه فریادهای محجوب، رییس فراکسیون کارگری بود، علی ساری، نایب رییس اصلاح طلب کمیسیون اجتماعی مجلس را نیز بر آن داشت تا در گفت وگوی روز گذشته خود با «اعتماد»، با انتقاد شدید نسبت به آنچه رویه «غیرقابل قبول» اما «در حال باب شدن ممانعت از حضور شهروندان در خانه خود، یعنی مجلس شورای اسلامی» خوانده بود، بگوید: «کسانی که جلوی کارگران را گرفته تا مانع از ورودشان به «خانه ملت» شوند، باید بدانند که ما در خانه این کارگران حاضر شده و از نزدیک پای صحبت های شان خواهیم نشست.»

حالا علیرضا محجوب نیز احتمالا به دلیل عصبانیت از این اتفاق نامتعارف، ناچار شده مشی همیشگی خود در پیگیری امور شهروندان و به ویژه کارگران که مشی و روشی مبتنی بر تعامل و رایزنی های عمدتا غیرعلنی و پشت پرده است، کنار بگذارد و این طور به میانه میدان آمده، فریاد «زنده باد» سر بدهد.

این نماینده اصلاح طلب مجلس دیروز و در جریان ایراد نطق میان دستور خود، ضمن اهدای سلام به کارگران و 16 هزار شهید کارگری گفت: «قصد داشتم نطقی را که نوشته بودم، اینجا بخوانم اما به جای نطقم نامه کارگران نیشکر هفت تپه را ارایه می کنم.» او یادآور شد: «این برادران نتوانستند در مجلس حضور یابند و این مطالبه را از مجلس داشته باشند، درنتیجه بنده اینجا می خواهم از آنها عذرخواهی کنم و گله مندی خود را از کسانی که جلوی حضور این عزیزان را گرفتند، ابراز کنم.»

نماینده مردم تهران در مجلس گفت: «آزادی بیان در مجلس باید اساس کار ما باشد. نباید به آزادی بیان، خدشه وارد شود؛ هر کارگری با هر ایده و تفکری حق دارد، باید در مجلس نظرات خود را مطرح کند و من خواهان رسیدگی هیات رییسه و قوه قضاییه به این موضوع هستم، حتی اگر حرف این کارگران را قبول نداریم، باید بگذاریم حرف شان را بزنند.»

محجوب چنان که گفتیم، در ادامه از بیان دیگر نکاتی که احتمالا پیشاپیش مدنظر داشت، صرف نظر کرد و بخش هایی از نامه کارگران هفت تپه که چندی قبل خطاب به او به عنوان رییس فراکسیون کارگری مجلس تدوین شده بود، قرائت کرد.

او با اشاره به بخشی از این نامه که بیانگر گوشه ای از مشکلات کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در 14 محور بود، از «واگذاری فسادآلود شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه» در مخالفت با اصل 44 قانون اساسی کشور گفت که بنابر نامه کارگران، «مصداق بارز تاراج اموال عمومی به دو شخص حقیقی» بوده و در 4 سال گذشته، «هر کدام از طرفین کارفرما نحوی از مدیریت و عزل و نصب ها را در پیش گرفته بودند که عامل بی نظمی و ناهماهنگی شدید در صدر شرکت گردیده و در حال حاضر هر دوی آنها، مدیرعامل و رییس هیات مدیره تحت پیگرد قانونی هستند.»

محجوب در ادامه بندهای دوم، سوم، چهارم، پنجم و ششم این نامه را نیز قرائت کرد که به ترتیب به «ناکارآمدی و عدم تخصص کارفرما در امور صنعت کشاورزی»، «ورود ناامنی در منطقه با ورود بخش خصوصی به شرکت»، «ایجاد جو امنیتی با به کارگیری بادیگارد توسط کارفرما در مناطق مسکونی کارگران شرکت و گماشتن افراد سابقه دار در پست های مختلف»، «عدم توجه به مطالبات صنفی کارگران من جمله عدم واریز به موقع حق بیمه کارگری» و «به کارگیری فردی بدنام و دارای سوءشهرت فراوان در بخش خصوصی شرکت با مفاسد اخلاقی آشکار» اشاره داشت.

او در ادامه بند هفتم را نیز که به بدهی های این شرکت اختصاص داشت، از رو خواند و همچنین با اشاره به بندهای هشتم و نهم، از «پرونده سازی و شکایت مکرر و جلوگیری کارفرما از فعالیت نمایندگان کارگران شورای اسلامی کار که پیگیر مطالبات صنفی و قانونی خود هستند و مصداق بارز ماده 178 قانون کار است» به عنوان دهمین بند این نامه یاد کرد.

رییس فراکسیون کارگری مجلس همچنین از «عدم پرداخت معوقات و مطالبات مجری و غیرمجری کارگری»، «عدم تهیه لوازم ایمنی کار برای کارگران»، «عدم پرداخت جیره دهه مبارک فجر و ماه رمضان به محض ورود بخش خصوصی» و «دریافت ارزهای کلان با نرخ دولتی به بهانه تاسیس کارخانه های تولیدی» به عنوان بندهای پایانی این نامه گفت و درنهایت چنان که گفتیم، فریاد زد: «زنده باد کارگر.»