آرشیو سه‌شنبه ۹ مهر ۱۳۹۸، شماره ۳۵۳۸
ورزش
۱۴

پرسپولیس نه زهر دارد نه مهاجم

7 و 70؛ هر دو صفر!

پرسپولیس، مدافع عنوان قهرمانی لیگ و جام حذفی، عصر روز گذشته با برتری یک گله مقابل ماشین سازی تبریز، به سختی از مرحله یک شانزدهم نهایی حذفی عبور کرد؛ سرخ های تهرانی در حالی مهیای این دیدار خارج از خانه شده بودند که چند روز قبل در تهران و در جریان رقابت های لیگ، شکست 2 بر صفرشان برابر سپاهان، کام هوادارانشان را حسابی تلخ کرد. پرسپولیس در این فصل، عمده ترین تغییری که به خود دیده، رفتن برانکو و آمدن گابریل کالدرون است؛ مربی آرژانتینی که به واسطه حضور و تجربه اش در فوتبال آسیا، انتخاب شد تا روی نیمکت تیم قهرمان بنشیند. از زمانی که کالدرون آمده، پرسپولیس دیگر تیمی که تشنه پیروزی و بردن بازی ها بود نیست؛ آنها در زمین بازی می کنند، ولی عملا طرح و برنامه ای برای رسیدن به دروازه رقیب که حاصل کارهای تمرین شده در خط حمله این تیم باشد، ندارند. در این بین، بسیاری سیستم اتخاذشده کالدرون و ناآشنایی او با بازیکنان را مطرح کرده و عده ای هم از بی زهربودن مهاجمان این تیم صحبت می کنند. با نگاهی دقیق تر به این موضوع، می شود به این نکته پی برد که در ضعف بازی هجومی پرسپولیس و صدالبته در ضعف مهاجمان این تیم، هر دو مورد مشهود است: هم سرمربی پرسپولیس ضعیف نشان داده و هم اینکه مهاجمان این تیم تا این برهه نشان داده اند که شایستگی بازی کردن در چنین باشگاهی را ندارند.

کالدرون و گزینه نهمش

گابریل کالدرون که می خواست سرمربی پرسپولیس شود، خیلی ها می گفتند تیمش تهاجمی است و اصلا تفکرات دفاعی ندارد؛ ابزار یک مربی که تفکرات تهاجمی داشته باشد (اگر فرضیه تفکرات تهاجمی ثابت شده باشد)، طبیعتا داشتن مهاجمان خوب است. پرسپولیس از زمانی که کالدرون را آورد، به دنبال خریدن یک مهاجم خوب خارجی بود؛ آنها تجربه منشا و بودیمیر را از سر گذرانده بودند و نمی خواستند هر مهاجم خارجی را که درباره اش تبلیغ می شد به پرسپولیس بیاورند. کالدرون هم از قرار معلوم فهرستی از مهاجمان مدنظرش را به باشگاه داده بود تا با آنها به توافق برسند. قیمت بالا اما ظاهرا گزینه های اولیه فهرست کالدرون را پراند و دست آخر، طبق همان چیزی که این مرد آرژانتینی ادعایش را داشته، این باشگاه یک مهاجم برزیلی به اسم جونیور براندائو را که گزینه نهم فهرستش بود خرید؛ باز هم طبق ادعای کالدرون با قیمتی مناسب. جونیور که سابقه بازی کردن در لیگ دسته دوم برزیل را در کارنامه داشت، هنوز نیامده به تماشاگران پرسپولیس وعده داد از این به بعد گل های تیم سرخ پوش تهرانی را خودش می زند؛ وعده ای به غایت گزاف! جونیور شماره 7پرسپولیس نه تنها هیچ گلی برای پرسپولیس از بدو ورودش به این تیم نزده، بلکه هیچ ضربه ای در چارچوب هم در رقابت های لیگ نداشته است! گزینه نهم فهرست سرمربی آرژانتینی پرسپولیس آن قدر ضعیف ظاهر شده که حالا باید به فهرست کالدرون هم شک کرد. چطور گزینه نهم یک سرمربی باید این قدر ضعیف باشد! براندائو با وجود 230 دقیقه بازی در لیگ، نه خلق موقعیتی داشته و نه توپ مناسبی توانسته برای هم تیمی هایش در میانه میدان فراهم کند. او روز گذشته اولین بازی اش در جام حذفی را هم برای پرسپولیس انجام داد و 74 دقیقه بازی کرد. با همین 74 دقیقه او تقریبا الان 300 دقیقه است که برای پرسپولیس به میدان رفته؛ حاصل این 300 دقیقه حضور این شد که بالاخره روز گذشته برای اولین بار در این فصل برای پرسپولیس ضربه در چارچوب داشت! مهاجم خارجی ای که قرار بود در ترکیب مدافع عنوان قهرمانی به میدان برود و خاطره تلخ منشا و بودیمیر را از اذهان پاک کند، آن قدر ضعیف بوده که حالا پرسپولیسی ها آرزوی داشتن آن دو بازیکن را دارند! طبق آمار منتشرشده توسط متریکا، جونیور در مقایسه با عملکرد منشا و بودیمیر در 230 دقیقه بازی های نخستش برای پرسپولیس صفر مطلق بوده: صفر گل زده، صفر پاس گل و صفر ضربه در چارچوب. حالا سوال اصلی دوباره باید مطرح شود: آیا این مهاجم کیفیت لازم برای بازی کردن در خط حمله پرسپولیس را دارد؟ و اینکه آیا کالدرون شناخت درستی از این مهاجم برزیلی داشته که او را به عنوان گزینه، ولو گزینه نهم، به پرسپولیسی ها معرفی کرده است؟ پاسخ در مقطع کنونی کاملا روشن است: خیر.

مردی که می خواست به اروپا برود

زمانی که مهدی طارمی پرسپولیس را ترک کرد و به قطر رفت، هواداران این باشگاه خوشحال بودند. آنها که خیلی احساسی با جدایی طارمی برخورد کرده بودند فکرش را نمی کردند در آینده ای نزدیک جای خالی اش را حس کنند؛ با رفتن طارمی اما، برانکو تسلیم نشد. او علی علیپور، مهاجم دوم تیمش را از لحاظ روانی به سطحی از باور رساند که می تواند بهترین مهاجم ایران باشد. علیپور که نشان داده بود اگر موقعیت های بیشتری نصیبش شود می تواند گل های بیشتری بزند، از رفتن طارمی نهایت استفاده را کرد و تبدیل به بهترین گلزن سرخ ها و البته آقای گل لیگ شد. با رفتن برانکو اما شرایط برای علیپور هم حسابی به هم ریخته؛ او که پیش از فصل مدعی بود پیشنهاداتی از تیم های اروپایی دارد و می خواهد برود، حالا حسابی در منگنه قرار گرفته. دلیلش هم بسیار ساده است: بهترین مهاجم پرسپولیس در این فصل هنوز نتوانسته گلی بزند. در لیگ که آخرین گلش به هفته بیست ونهم فصل قبل برابر ماشین سازی برمی گردد و الان بیش از 550 دقیقه است که در این رقابت ها نتوانسته گلی بزند. او نه تنها قدر موقعیت هایی را که داشته ندانسته، بلکه در زدن ضربه پنالتی هم در این فصل ناکام مانده؛ علیپور حتی همین روز گذشته هم می توانست به ناکامی اش در گلزنی برای پرسپولیس در این فصل پایان دهد که ضربه پنالتی اش را دروازه بان ماشین سازی مهار کرد. نه در لیگ و نه حالا در جام حذفی، علی علیپور مهاجم زهرداری نشان نداده و به نظر می رسد بحران در خط حمله سرخ های تهرانی جدی تر از حد تصور است. در اینکه علیپور تمرکز لازم را ندارد و نمی تواند با صددرصد آمادگی ذهنی در زمین حاضر شود تردیدی نیست؛ او می خواست به یکی از پیشنهاداتش مثلا پاسخ مثبت بدهد تا از این طریق اهرم فشاری به پرسپولیس برای محقق کردن خواسته هایش داشته باشد. هرچند که آن اهرم فشار الان گریبان خودش را گرفته و از او یک مهاجم معمولی و کاملا بی خطر ساخته است. ضعف کالدرون اما در این مورد هم کاملا مشهود است؛ او علاوه بر اینکه نتوانسته مهاجم خارجی خوبی به پرسپولیس معرفی کند، نتوانسته علی علیپور، شماره 70 پرسپولیس را از لحاظ ذهنی آماده حضور در بازی ها کند تا حالا جای خالی یک مهاجم حتی متوسط در پرسپولیس حس شود. کاری که کالدرون الان به آن نیاز مبرم دارد این است که از دست برانکو کپی بردارد و علی علیپور را دوباره از سایه به آفتاب بکشاند؛ آیا این آرژانتینی توانش را دارد؟ پاسخ این یکی را زمان می تواند مشخص کند.