آرشیو پنج‌شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۸، شماره ۵۵۰۰
ورزش
۴

سعیدعلی حسینی از دلایل ترک اردوی تیم ملی وزنه برداری و حواشی بعد از آن می گوید :تمرینات اشتباه به من ضربه زد

مازیار فیروزی

با کوتاهی فدراسیون وزنه برداری در ارسال نام سعید علی حسینی برای حضور در رقابت های گزینشی سوئیس، این وزنه بردار فوق سنگین، شانس حضور در المپیک توکیو را از دست داد. سعید علی حسینی که در رقابت های جهانی 2017 و بازی های آسیایی 2018، روی سکو رفت، حالا همچون دو المپیک 2012 و 2016، المپیک 2020 را هم باید از خانه تماشا کند. برای او که حالا در 31 سالگی، مورد بی مهری قرار گرفته، آیا زمان، زمان خداحافظی است؟! خودش می گوید نه! سعید این روزها با انگیزه تر از همیشه است تا برخی چیزها را به برخی ها ثابت کند.

 می گویند به خاطر آزمایش دوپینگ اردوی تیم ملی را ترک کردی...

بله! من هم این را شنیده ام و متاسفم که سرمربی تیم ملی هرجا می نشیند، برای وارونه جلوه دادن حقیقت این را می گوید. اتفاقا باید بگویم وقتی بعد از رکوردگیری، سه هفته آزمایش دوپینگ را عقب انداختند، یعنی تیم مشکل داشت، نه سعید! محمدحسین برخواه بهتر از هر کس دیگر در جریان آسیب دیدگی من بود. پرونده پزشکی من پیش دکتر نوروزی موجود است. من حتی در خلال اردوی نور و در همان مازندران پیش فیزیوتراپ رفتم. اما برخواه دائم به من می گفت تمرین کن، چیزی نمی شود! او بدون توجه به این که من زانویم را عمل کرده ام، تمریناتی برایم در نظر می گرفت که متناسب با شرایط من نبود و باعث می شد آسیب دیدگی من هر روز تشدید شود.

 یعنی تو، سرمربی تیم ملی را مقصر آسیب دیدگی ات می دانی...

من بعد از  رقابت های آسیایی چین، زیر نظر سرمربی تیم ملی تمرین کردم و کاملا با برنامه های ایشان پیش رفتم، اما برخی تمرینات سنگین و پرفشار باعث شد کشاله پایم آسیب ببیند. او حتی اجازه نمی داد من حرکت های مکمل را بیایم و اعتقادی به این حرکت ها نداشت. سرمربی تیم ملی بدون توجه به شرایط پای من، دائم با من بدرفتاری می کرد و می گفت تو هم داری راه کیانوش رستمی را می روی! البته ایشان رفتاری شبیه به این را پیش از این با مجید عسکری، علی مکوندی، همایون تیموری، علیرضا سلیمانی محمدرضا براری و حتی علی هاشمی هم داشت و بارها ثابت کرده  بود که مربی انعطاف پذیری نیست.

 با این حال خیلی ها می گویند خود سعید هم نباید اردوی تیم ملی را ترک می کرد...

آنها باید جای من در اردو باشند و بعد قضاوت کنند. برخواه با این که از آسیب دیدگی من مطلع بود، بارها به من گفته بود اگر در رکوردگیری شرکت نکنم از تیم خط خواهم خورد. او حتی به کنایه می گفت، کسانی که سن شان بالاتر است اگر شانس مدال نباشند به جهانی اعزام نمی شوند. این صحبت ها تا یک روز قبل از رکوردگیری هم ادامه داشت و من هم دیدم با این شرایط دیگر لزومی ندارد در اردو بمانم. با این حال حتی اگر هم اشتباه از من بوده باشد، پس نقش فدراسیون چیست؟ آیا آنها نباید برای ورزشکاران ملی شان برنامه داشته باشند؟ مگر فدراسیون متولی اصلی وزنه برداری نیست؟ این که به بهانه مصدومیت اسم مرا برای گزینشی سوئیس رد نکردند، چه توجیهی دارد؟ مطمئن باشید حتی اگر اسم مرا برای گزینشی سوئیس رد می کردند بازهم قبل از المپیک جلسه صوری می گذاشتند و  می گفتند شورای فنی گفته این نفرات به المپیک بروند. الان هم  آنها می خواهند با عوام فریبی و مقصر جلوه دادن ورزشکار، از زیربار مسوولیت فرار کنند.

 حالا سوال اصلی این است که برنامه سعید علی حسینی برای آینده چیست، آیا برای همیشه از وزنه برداری خداحافظی می کند؟!

هرگز. من با انگیزه تر از قبل در لیگ وزنه برداری شرکت می کنم تا به همه ثابت کنم اگر در المپیک نیستم، به دلیل برخی نیت های بدی بود که باعث شد به جای حفظ من، در مسیر حذف من قدم بردارند. من با وزنه هایی که می زنم ثابت می کنم این فدراسیون و سرمربی تیم ملی بودند که شرایط را برای من مهیا نکردند و نخواستند من در المپیک حاضر باشم. من اگر بعد از هشت سال دوباره به صحنه رقابت برگشته ام، دو هدف بزرگ داشتم. اول خودم و توانایی هایم را ثابت کنم و دوم هم این که جوابگوی محبت های مردم باشم. البته در این راه افرادی هستند که نه تنها کمک نمی کنند، بلکه سد راه من شده اند.  اما این بار دیگر تسلیم نمی شوم و اجازه نمی دهم برخی نیت های بد، مرا از هدف هایی که دارم  دور کند.