آرشیو پنج‌شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۸، شماره ۲۲۳۰۴
دریچه ای به جهان
۸

رسوایی اوکراین گیت ترامپ می رود یا می ماند؟

سیدمحمد امین آبادی

این روزها بحث استیضاح ترامپ بار دیگر در سطح سیاسی و افکار عمومی آمریکا به شدت داغ شده و اوضاع به گونه ای پیش می رود که خطر استیضاح بیش از هر زمان دیگری جدی تر شده است. دموکرات ها از نخستین روز ورود ترامپ به کاخ سفید در سال 2016 به دنبال استیضاح وی بودند. اولین امید آنها نیز ادعای «دخالت روسیه در انتخابات 2016 ریاست جمهوری آمریکا به نفع ترامپ» بود. اما «رابرت مولر»، بازرس ویژه پرونده بعد از چند ماه تحقیق در نهایت نتوانست امید دموکرات ها را برآورده کند و در نهایت این تحقیقات علی رغم این که با ابهام فراوان امکان روی دادن برخی تخلفات را تایید کرد، اما ترامپ را از اتهام دستکاری نتایج تحقیقات تبرئه کرد. گذشتن ترامپ از سد تحقیقات مولر بسیاری از تحلیلگران را مطمئن کرده بود که وی با قدرت می تواند در انتخابات بعدی ریاست جمهوری شرکت کند و حتی به یک پیروزی قاطع و کم دردسر فکر کند.

«نانسی پلوسی» رئیس دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا نیز در پرتو این درک که تلاش برای استیضاح ترامپ به احتمال قریب به یقین با شکست در  مجلس سنای جمهوری خواه روبرو شده و در آستانه انتخابات 2020 به نفع ترامپ تمام می شود؛ در مقابل درخواست ها برای استیضاح ترامپ ایستادگی می کرد. به ویژه آن که، عزل رئیس جمهور در مجلس سنا با اکثریت ساده امکان پذیر نیست و نیازمند رای موافق دو سوم سناتورها است. غیر از این، پلوسی و دیگر مخالفان استیضاح تا به حال معتقد بودند که با توجه به عدم حمایت بالای رای دهندگان از استیضاح ترامپ در نظرسنجی ها، انجام این اقدام برای انتخابات 2020 به ضرر آنها است. کم کم موضوع استیضاح ترامپ داشت به فراموشی سپرده می شد که پرونده موسوم به «اوکراین گیت» بار دیگر موضوع استیضاح ترامپ را بر سر زبان ها انداخت و «نانسی پلوسی» نیز که تا به حال در برابر درخواست دموکرات ها برای آغاز تحقیقات استیضاح مقاومت کرده بود، بامداد چهارشنبه (3 مهر) اعلام کرد بعد از دیدار با همکارانش تصمیم گرفته رسما این تحقیقات را آغاز کند.

اوکراین گیت چیست؟

اوکراین گیت به زبان ساده به سوء استفاده ترامپ از اختیارات نهاد ریاست جمهوری آمریکا جهت بد نام کردن «جو بایدن» رقیب انتخاباتی خود در انتخابات ریاست جمهوری 2020 آمریکا اطلاق می شود. ادعایی که اگر ثابت شود و اکثریت دو سوم سناتورها در سنای آمریکا قانع شوند که ترامپ مرتکب چنین جرمی شده، باید وی با کاخ سفید خداحافظی کند. اما ماجرای اوکراین گیت چیست؟

روز 13 سپتامبر(22 شهریور) «آدام شف» رئیس کمیته اطلاعاتی مجلس نمایندگان آمریکا، رسما پرونده «اوکراین گیت» را کلید زد. وی طی خبر بسیار مهمی اعلام کرد: «افشاگری مرموز از داخل دولت ترامپ شکایتی را تسلیم دفتر بازرسی کل جامعه اطلاعاتی آمریکا کرده، اما دولت، اجازه نمی دهد این شکایت نامه در اختیار کنگره قرار گیرد». «مایکل آتکینسون» بازرس کل جامعه اطلاعاتی آمریکا، نیز در نامه ای برای «شف» نوشت: «به این نتیجه رسیده ام که شکایت مطرح شده نیازمند رسیدگی فوری است. مسئله در زمره وظایف مهم و اصلی مدیر اطلاعات ملی آمریکا در برابر مردم این کشور است، اما دولت در روند رسیدگی به پرونده مانع تراشی می کند». بعد از آن، رسانه های آمریکا آن چه را که دولت آمریکا در تلاش برای پنهان کاری محتوای این شکایت بود، فاش کردند. موضوع آن طور که رسانه های آمریکا نوشتند، به شکایت یک مامور مخفی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا(سیا) که ظاهرا برای نظارت بر عملکرد اعضای ارشد دولت در کاخ سفید گماشته شده بود، در خصوص جزئیات تماس تلفنی 25 جولای (3 مرداد) ترامپ با رئیس جمهور اوکراین مربوط می شد. فرد افشاگر مدعی شده بود که ترامپ تلاش کرده تا «زلنسکی» رئیس جمهور اوکراین، را متقاعد به آغاز تحقیقات درباره پسر «جو بایدن» رقیب اصلی ترامپ در رقابت های انتخابات ریاست جمهوری 2020 آمریکا کند و از این طریق شانس انتخاب مجدد خود در انتخابات را افزایش دهد.

اما جو بایدن و پسرش چه ربطی به اوکراین دارند؟ برای پاسخ به این سوال باید به سال 2014 بازگشت؛ یعنی زمانی که «جو بایدن» هنوز مقام معاونت رئیس جمهور سابق آمریکا را در اختیار داشت و پسر او «هانتر بایدن»، به عضویت هیئت مدیره یک شرکت حفاری گاز طبیعی در اوکراین به نام «بوریسما» درآمده بود. شرکتی که پسر جو بایدن در سال 2014 در هیئت مدیره آن قرار داشت پس از چندی، تحت تحقیق و تفحص یکی از دادستان های ارشد اوکراینی قرار گرفت. این دادستان ارشد اما از نظر چند نهاد بین المللی نظیر بانک جهانی و صندوق بین المللی پول، خود به عنوان «عاملی فاسد» دیده می شد و با فشار آنها و چند قدرت غربی از کار برکنار شد. به نوشته رسانه ها، «جو بایدن» نیز برای برکناری این دادستان، به مقام های اوکراینی زنگ زده و آنها را تحت فشار گذاشته است. بایدن گفته بود: «اگر دادستان برکنار نشود، آمریکا وام یک میلیارد دلاری خود به کیف را متوقف خواهد کرد».

آن طور که متن مکالمه ترامپ با «ولودیمیر زلنسکی» نشان می دهد، رئیس جمهور آمریکا از همتای اوکراینی خود خواسته، پرونده قضایی علیه هلدینگ «بریسما» را که «هانتر بایدن» عضو هیئت مدیره آن است، پیش ببرد. هرچند ترامپ این موضوع را رد می کند، اما ظاهرا ترامپ برای تحت فشار قرار دادن کیف، کمک های نظامی آمریکا به اوکراین را نیز سر این موضوع تعلیق کرده و تنها زمانی با پرداخت این کمک ها موافقت کرده است که زلنسکی به او اطمینان داده دادستان کل اوکراین پرونده بریسما را پیش می برد. چنان که گفته شد، هلدینگ «بریسما» به فساد مالی متهم است و به نظر می رسد ترامپ تلاش داشته تا از طریق مفسد نشان دادن فرزند بایدن، شخص بایدن را هم بی اعتبار کرده و شانس او برای پیروزی در انتخابات را کاهش دهد. رئیس جمهور آمریکا مدعی است که اولا، عضویت «هانتر بایدن» در هیئت مدیره «بریسما»، با هدف جلب حمایت سیاسی آمریکا در دوره «باراک اوباما» رئیس جمهور وقت آمریکا صورت گرفته و ثانیا، جو بایدن از نفوذ خود استفاده کرده تا پرونده فساد این شرکت را لاپوشانی کند.

علاوه بر موضوع بایدن و پسرش، ترامپ همچنین در مکالمه با رئیس جمهور اوکراین، از وی خواسته برای دسترسی به سرور ایمیل های حزب دموکرات به او کمک کند. سال 2016، زمانی که رقابت های انتخاباتی در آمریکا داغ بود، اعلام شد که سرور مرکزی حزب دموکرات آمریکا هک شده است و ایمیل های داخلی این حزب به سرقت رفته است. کمی بعد شرکت «کرود استرایک» که یک شرکت امنیت سایبری آمریکایی است، از سوی حزب دموکرات مامور شد تا دریابد عامل این حمله سایبری چه کس یا گروهی بوده است. اندکی بعد این شرکت سرویس اطلاعاتی روسیه را متهم کرد. ترامپ و راست گرایان افراطی در آمریکا مدعی اند که یکی از مدیران شرکت «کرود استرایک» به نام «دیمیتری آلپروویچ» اوکراینی الاصل است و به همین دلیل، وی به دلیل خصومتی که با روسیه دارد، این کشور را عامل حمله سایبری معرفی کرده است. ترامپ همچنین ادعا می کند که حزب دموکرات از دسترسی پلیس فدرال (اف بی آی) به سرور ایمیل هایش جلوگیری کرده است. در حالی که بر اساس گزارش ها، نه «آلپروویچ» اوکراینی است و نه سرور حزب دموکرات در اوکراین است. با این وجود، ترامپ در مکالمه با زلنسکی، از او خواسته برای دسترسی به این سرور، به وی کمک کند.

بعد از این افشاگری ها، کاخ سفید تحت فشار شدید نمایندگان کنگره و رسانه های آمریکایی، بالاخره متن گفت وگوی تلفنی روسای جمهور آمریکا و اوکراین را منتشر کرد. بر اساس این متن که از حالت طبقه بندی خارج شده و روی پایگاه اطلاع رسانی کاخ سفید قرار گرفته، ترامپ در مکالمه تلفنی سه مرداد خود، از زلنسکی می خواهد به پرونده فرزند جو بایدن «نگاهی» بیاندازد. با این وجود، در متن منتشر شده از سوی کاخ سفید، به کمک های مالی آمریکا به اوکراین اشاره ای نشده و ترامپ دست کم به صورت مستقیم پرداخت کمک به کیف را به پیگیری پرونده بایدن مشروط نکرده است. ترامپ البته پیش از طرح درخواست خود، به زلنسکی یادآوری می کند که آمریکا، بر خلاف اروپایی ها از جمله آلمان، به اوکراین کمک های زیادی کرده است. کاخ سفید اذعان کرده است که این متن، پیاده شده کلمه به کلمه صحبت های ترامپ و زلنسکی نیست. علاوه بر این، در سه بخش از متن، درست در جایی که ترامپ در حال طرح درخواستش است، ادامه جمله تقطیع شده است.

افشاگری که این اطلاعات را در اختیار رسانه ها قرار داده، در گزارش خود به مراجع بالادستی، گفته است که مقام های کاخ سفید تلاش کرده اند تا صحبت های ترامپ با زلنسکی را لاپوشانی کنند. آنها اولا، از انتشار خبر مکالمه ترامپ و زلنسکی خودداری کرده اند و ثانیا متن این گفت وگو را به نحوی طبقه بندی کرده اند که حلقه بسیار کوچکی از اعضای ارشد دولت به آن دسترسی داشته باشند. اینجاست که پای مقام های ارشد دولت از جمله «مایک پنس» معاون، «پمپئو» وزیر خارجه و «رودی جولیانی» وکیل شخصی ترامپ، هم به ماجرا باز می شود. آنها متهمند که اقدامات غیرقانونی ترامپ را تسهیل کرده و یا دست کم از آن اطلاع داشته اند و مانع این اقدامات نشده اند. در اولین مرحله، نمایندگان کنگره پومپئو را برای ادای شهادت در مورد این پرونده احضار کرده اند و آن طور که «آدام شف» رئیس کمیته اطلاعاتی مجلس نمایندگان آمریکا گفته، به زودی تعداد زیادی از مقام های دولت آمریکا به کنگره احضار می شوند. پومپئو تا کنون در مقابل درخواست ها برای همکاری، مخالفت و اعلام کرده که در مقابل قلدری دموکرات ها می ایستند. اما به نظر می رسد این پرونده، تازه ابتدای افشاگری سازمان های اطلاعاتی در مورد عملکرد ترامپ باشد. در همین چند روز اخیر، منابع مطلعی که خواسته اند نامشان فاش نشود، در چند پرونده دیگر، اطلاعات تازه ای علیه ترامپ به رسانه ها درز داده اند. مهم ترینش، این است که ظاهرا ترامپ در جریان دیدار سال 2017 با «سرگئی لاوروف» وزیر خارجه روسیه و «سرگئی کسلیاک» سفیر وقت روسیه در واشنگتن، به آنها گفته است که «دخالت مسکو در انتخابات آمریکا برایش اهمیتی ندارد و از آن ناراحت نیست، چراکه دخالت خود آمریکا در انتخابات سایر کشورها، سابقه ای طولانی دارد».منابع اطلاعاتی همچنین به رسانه ها گفته اند که مقام های کاخ سفید متن مکالمات ترامپ با پوتین و بن سلمان را در بالاترین سطح طبقه بندی اطلاعاتی قرار داده و از دسترسی عمومی به متن این گفت وگوها جلوگیری می کنند.

چهارمین استیضاح

در تاریخ آمریکا استیضاح اتفاق نادری به شمار می رود. «آندرو جانسون» هفدهمین رئیس جمهور آمریکا، اولین رئیس جمهوری بود که برای عزلش اقدام شد. وی یک دموکرات بود که با کنگره تحت کنترل جمهوری خواهان اختلاف پیدا کرد. کنگره او را به علت برکناری وزیر جنگ به دنبال جنگ داخلی، به قانون شکنی متهم کرد. مجلس نمایندگان از او سلب اعتماد کرد؛ اما در مجلس سنا تنها با اختلاف یک رای توانست به کار خود ادامه دهد و عزل نشد. «ریچارد نیکسون» سی و هفتمین رئیس جمهور از حزب جمهوری خواه، دومین نفری است که پرونده واترگیت تلاش ها برای عزلش را کلید زد؛ اما در نهایت در سال 1974 و سه سال قبل از پایان دور دوم ریاست جمهوری اش و پیش از استیضاح، مجبور به استعفا شده است. وی به دست داشتن در جاسوسی عناصر حزب جمهوری خواه از دفتر اصلی حزب دموکرات در واشنگتن متهم شد. واترگیت معروف ترین رسوایی سیاسی در تاریخ آمریکاست. سومین رئیس جمهور آمریکا نیز که هدف عزل قرار گرفت، بیل کلینتون چهل و دومین رئیس جمهور آمریکا ازحزب دموکرات است که در پرونده رسوایی جنسی متهم به سوگند دروغ و قانون گریزی شد. مجلس نمایندگان در دسامبر 1998 حکم به عزلش داد، ولی در نهایت مجلس سنا او را در فوریه 1999 تبرئه کرد. براین اساس، هیچ یک از روسای جمهور آمریکا تا کنون با استیضاح برکنار نشده اند. ترامپ چهارمین رئیس جمهور آمریکاست که شمشیر استیضاح بالای سر وی به رقص آمده و باید دید چه سرنوشتی در انتظار اوست.

رسانه های آمریکا موضوع رسوایی اوکراین گیت را با واترگیت نیکسون مقایسه می کنند. واترگیت در حقیقت بخشی از نبرد وسیعی بود که برای استفاده از اختیارات گسترده نهادهای امنیتی در داخل حکومت آمریکا در جریان بود. فضایی که مسبب اصلی آن رئیس چند ده ساله اف.بی.آی یعنی «ادگار هوور» مسبب آن بود. زمانی که به صورت اتفاقی میکروفن های نصب شده در هتل واترگیت به عنوان ستاد اصلی دموکرات ها لو رفت، نیکسون تلاش کرد که این مسئله را بخشی از یک سرپیچی آشوبگرانه در داخل دستگاه های امنیتی جلوه دهد. با این حال پیشرفت تحقیقات و انتشار گزارش های افشاگرانه سبب شد تا در نهایت کمیته قضایی مجلس نمایندگان خواستار تحویل نوارهای ضبط شده مکالمات رئیس جمهور با زیر دستان اطلاعاتی خود شود. زمانی که نیکسون از این ماجرا طفره رفت، دادگاه عالی آمریکا حکم به تحویل نوارها داد. با پیاده شدن متن نوارها روشن شد که نیکسون به سازمان سیا دستور مداخله در تحقیقات اف.بی.آی را داده است. به این ترتیب نیکسون دید که راه نجاتی ندارد و برای رهایی از محاکمه در سنا استعفای خود را اعلام کرد. جانشین بعدی وی یعنی «جرالد فورد»، معاون اول وی نیز با استفاده از اختیارات ریاست جمهوری وی را عفو کرد.

روزنامه گاردین درباره شباهت های استیضاح ترامپ و نیکسون می نویسد: «ریچارد نیکسون رئیس جمهور اسبق آمریکا با سوءاستفاده از قدرت سیاسی خود تلاش کرد بر رقبای خود در دور دوم برای تصاحب این سمت پیروز شده و سپس بر آن سرپوش بگذارد. دونالد ترامپ رئیس جمهور فعلی نیز تلاش کرد با کمک همتای اوکراینی خود، رقیبش در انتخابات 2020 را از میدان خارج کرده و برای بار دوم رئیس جمهور آمریکا شود. در یک نگاه می توان گفت تخلف نیکسون شامل سرقتی خرابکارانه (گذاشتن شنود در کمپین انتخاباتی حزب رقیب) بود، در حالی که تخلف ترامپ یک کشور خارجی را نیز شامل می شود. اما باز هم موضوع فراتر این ها است. سوءاستفاده از قدرت توسط نیکسون پس از انتخاب مجددش به عنوان رئیس جمهور آمریکا افشا شد. با این که او کلاهبرداری خطرناک بود اما در آن زمان به این نتیجه رسید که بیش از این به دموکراسی آمریکایی ضربه نزندو استعفا داد اما سوءاستفاده ترامپ از قدرت سیاسی 14 ماه پیش از انتخابات سال 2020 افشا شد. او اکنون در برهه ای قرار دارد که برای پیروزی در انتخابات حاضر است دست به هر کاری بزند.»

حمایت ها از استیضاح

هرچه زمان می گذرد حمایت ها از استیضاح ترامپ بیشتر و بیشتر می شود. تا کنون206 تن از مجموع 435 عضو مجلس نمایندگان حمایت خود را از روند استیضاح ترامپ اعلام کردند اما در میان جمهوری خواهان تا کنون تنها یک نفر به نام «مارک آمودی» نماینده حوزه انتخابیه نوادا حمایت خود را از استیضاح اعلام کرده است. «جو والش» و «بیل ولد» دو نامزدی که از حزب جمهوری خواه برای انتخابات 2020 نامزد شده اند نیز حمایت خود را از استیضاح دونالد ترامپ اعلام کردند. عدم حمایت جمهوری خواهان کنگره از فرایند استیضاح خبر خوبی برای دموکرات ها به حساب نمی آید آنها امیدوارند با فشار افکار عمومی و انتشار گزارش تخلفات ترامپ جمهوری خواهان نیز قانع شوند که ادامه ریاست جمهوری ترامپ به نفع آمریکا نیست. نانسی پلوسی در این زمینه گفته است: «اگر واقعیت های موجود مردم آمریکا را (برای استیضاح) قانع کرده، برای برخی جمهوری خواهان هم ممکن است قانع کننده باشد.»

نظرسنجی ها نیز نشان می دهد که حامیان استیضاح از مخالفین آن در افکار عمومی مردم آمریکا جلو زده است. اخیرا نزدیک به 300 مقام سابق آمریکا نیز با امضای نامه ای از استیضاح «دونالد ترامپ»، حمایت کرده اند. در این نامه مقام های سابق آمریکایی نوشته اند: «تلاش ترامپ برای استفاده از «زلنسکی»، رئیس جمهور اوکراین در راستای منافع خودش یک «نگرانی عمده در زمینه امنیت ملی» به شمار می رود.  ما تمایل نداریم درباره کلیت حقایق موجود یا اقدامات کنگره قضاوت زودهنگام کنیم. همزمان، گریزی از این واقعیت نیست که دانسته های فعلی ما به اندازه کافی جدی هست که ایجاب کننده آغاز روند استیضاح باشد. به نظر می رسد رئیس جمهور ترامپ از اختیارات و منابعی که در اختیار عالی رتبه ترین مقام این کشور قرار می گیرد به عنوان اهرم فشاری جهت فراخوان دخالت های خارجی بیشتر در فرایندهای دموکراتیک ما استفاده کرده است. این، مصداق سوءاستفاده از قدرت است».

فرایند استیضاح

قانون اساسی آمریکا به کنگره این قدرت را داده است که رئیس جمهوری را به دلیل «خیانت، ارتشاء یا دیگر جرائم سنگین و تخلفات از قانون» از قدرت خلع کند. هر چند از «جرائم سنگین و تخلفات از قانون» تنها یک برداشت وجود ندارد، اما درک عمومی این است که این امر شامل زیر پا گذاشتن سوگند ریاست جمهوری و اعتماد عمومی است. روند قانونی استیضاح و برکناری رئیس جمهور شامل چند مرحله می شود؛

گام اول: گام اول استیضاح را نانسی پلوسی 3 مهرماه برداشت او از روسای 6 کمیته «اطلاعات»، «قضایی»، «نظارت بر دولت»، «امور خارجی»، «مالیات و منابع درآمدی» و «خدمات مالی» خواست تا به تحقیقات جاری شان سرعت بخشیده و درباره استیضاح یا عدم استیضاح ترامپ تصمیم بگیرند. در این 6 کمیته کمیته قضائی به ریاست «آدام شف» نقش ویژه ای را بازی می کند و در نهایت این کمیته باید نتایج تحقیقات 5 کمیته دیگر را ارزیابی و جمع بندی کند. اگر نتایج تحقیق و تفحص ها در کمیته قضایی مجلس نمایندگان به جایی برسد که این کمیته به این نتیجه برسد استیضاح قابل ارائه به مجلس نمایندگان است آنگه گام دوم استیضاح آغاز می شود.

گام دوم:  نتیجه تحقیقات کمیته قضائی به مجلس نمایندگان ارائه می شود و رئیس این مجلس سپس رای گیری می کند و در صورت کسب اکثریت آراء (نصف به علاوه یک) استیضاح رئیس جمهوری قطعی می شود و ترامپ یا هیچ کس دیگری دیگر نمی تواند جلوی آن را بگیرد. به عبارت دیگر، اکنون همه چیز به نتایج تحقیق و تفحص های جاری در کمیته های مجلس نمایندگان بستگی دارد و اگر خروجی این تحقیقات این باشد که شواهد کافی برای استیضاح وجود ندارد، آن وقت ماجرا فیصله خواهد یافت. در مجلس نمایندگان با 435 نماینده تعداد دموکرات ها (235 نماینده) از جمهوری خواهان (198 نماینده) بیشتر است لذا کسب اکثریت نصف به علاوه یک در این مجلس برای استیضاح ترامپ کار چندان مشکلی نیست اما باید به این نکته اذعان کرد که رای مجلس نمایندگان به استیضاح ترامپ به معنی برکناری وی تلقی نمی شود و همه چیز در سنا مشخص خواهد شد.

گام سوم: زمانی که اکثریت نصف به علاوه یک مجلس نمایندگان یک یا چند بند استیضاح را تصویب کند، روند کار به سنا منتقل می شود. در این مرحله قاضی ارشد دیوان عالی آمریکا در راس محکمه ای می نشیند تا به اتهامات رئیس جمهور در دادگاهی که اعضای هیئت منصفه آن سناتورهای آمریکایی هستند، رسیدگی کند. دادستان ها و دستیاران قاضی ارشد هم از میان اعضای مجلس نمایندگان انتخاب خواهند شد. همزمان تیم وکلای ترامپ هم وارد صحنه می شوند. پس از برگزاری جلسات استیضاح، 100 سناتور مجلس سنا که در جایگاه هیئت منصفه ناظر روند استیضاح بودند وارد شور و رای گیری می شوند، اگر دو سوم آنها به برکناری رئیس جمهوری رای دهند، آن گاه درهای کاخ سفید به روی ترامپ بسته خواهد شد و معاون او تا هنگام انتخابات بعدی بر صندلی ریاست جمهوری خواهد نشست. اتفاقی که تاکنون در تاریخ سیاسی آمریکا روی نداده است. جمهوری خواهان در حال حاضر 53 کرسی سنا و دموکرات ها 47 کرسی را در اختیار دارند. برای محکوم کردن ترامپ به رای دو سوم سنا نیاز است یعنی برای موفقیت استیضاح باید 20 سناتور جمهوری خواه برای رسیدن به حد نصاب دو سوم یعنی 67 نماینده با آن موافقت و رای به محکومیت ترامپ بدهند. مسئله ای که تحقق آن بسیار بعید به نظر می رسد البته تا کنون.

سناریوها

سوالی که در این میان مطرح است این است که نتیجه بازی استیضاح ترامپ، دموکرات ها،  جمهوری خواهان و رسانه های آمریکا در نهایت چه خواهد شد. این روند را می توان در قالب چند سناریو پیش بینی کرد؛

استیضاح ترامپ در مجلس نمایندگان آمریکا رای می آورد اما در مجلس سنا به دلیل عدم همراهی جمهوری خواهان شکست می خورد و ترامپ همچنان رئیس جمهور باقی می ماند. چشم انداز یک استیضاح ناموفق ممکن است به ضرر دموکرات ها تمام شود و موضع ترامپ در ادعای بی گناهی اش را تقویت کرده و شانس او در انتخابات 2020 را بالا ببرد. کلینتون پس از عبور از استیضاح سال 1998 شاهد پیروزی حزب خود در انتخابات میان دوره ای بعد بود. (سناریوی محتمل)

ترامپ پیش از آن که کار استیضاح به مجلس سنا بکشد استعفا داده و اوکراین گیت به سرنوشت واترگیت دچار شده و تاریخ یک بار دیگر تکرار می شود.(با توجه به شخصیت ترامپ این سناریو بسیار ضعیف به نظر می رسد)

ترامپ استیضاح و برکنار می شود اما وی نتیجه را نمی پذیرد. هر چند به نظر می رسد به لحاظ قانونی وی کاری نمی تواند بکند اما طرفداران سفیدپوست خودبرترپندار و نژادپرست وی ابایی از این ندارند که دست به اسلحه برده و وارد تعقیب و گریز مسلحانه شوند. (سناریویی که باید به آن فکر کرد و برخی از رسانه های بین المللی نیز نسبت به وقوع آن هشدار داده اند.)

نتیجه گیری

این روزها فضای سیاسی آمریکا به شدت ملتهب است. دموکرات ها کمر به استیضاح ترامپ بسته اند و به گفته نانسی پلوسی رئیس مجلس نمایندگان آمریکا مصمم هستند حتی اگر انتخابات 2020 را نیز از دست بدهند استیضاح ترامپ را به سرانجام برسانند. در مقابل ترامپ نیز بیکار ننشسته و طی روزهای اخیر دموکرات ها را به دروغ گویی، خیانت، جاسوسی، ایجاد جنگ داخلی و این اواخر«کودتا» متهم کرده است. ترامپ در توئیتر نوشت: «طبق چیزهایی که روز به روز دستگیرم می شود دارم به این نتیجه می رسم که اتفاقی که در حال رخ دادن است استیضاح نیست بلکه کودتایی است با هدف ربودن قدرت مردم، رای آنها، آزادی شان، حقشان ذیل متمم دوم قانون اساسی، مذهبشان، دیوار مرزی شان و حق اعطا شده به آنها به عنوان شهروند ایالات متحده آمریکا». با بالاگرفتن تنش ها بین دموکرات ها و ترامپ بر سر موضوع استیضاح این روزها کلیدواژه جنگ داخلی نیز در رسانه های بین المللی در توصیف تحولات آمریکا بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. ترامپ اخیرا با انتشار توئیتی نه تنها دموکرات ها بلکه همه مردم آمریکا را به وقوع جنگ داخلی تهدید کرده و نوشت: اگر دموکرات ها موفق شوند من را برکنار کنند (که هرگز این اتفاق نمی افتد)، منجر به وقوع جنگ داخلی خواهد شد. جنگی که ملت ما را درگیر خود خواهد کرد».

در همین راستا پایگاه اینترنتی«نیوز ویک» از قول یک مورخ با ذکر شباهت هایی میان دوران جنگ داخلی در آمریکا با اوضاع کنونی این کشور نوشته است استیضاح دونالد ترامپ، آینده این کشور را بار دیگر در معرض جنگ داخلی قرار می دهد.«هدر کاکس ریچاردسون» استاد تاریخ در کالج بوستون که کارشناس تاریخ آمریکای قرن نوزدهم نیز است در مطلبی تحت عنوان «شباهت ترسناک» به بررسی شرایط فعلی آمریکا با دوران پیش از جنگ داخلی در این کشور پرداخته و نوشته است: «نفی رنگین پوستان آمریکایی آغازگر جنگ داخلی در این کشور بوده است. تحکم قدرت برده داران در سال های 1830 تا 1860 و همچنین ظهور جنبش محافظه کاران از سال 1954 تاکنون (2019) که به اوج خود رسیده، موضوعی ترسناک است که کاملا به یکدیگر شباهت دارد. در آن دوره، گزینه های نژادپرست ها اکثریت آراء را به دست آوردند و پس از کسب مناصب بزرگ دولتی به تصویب قوانینی روی آوردند که باعث پولدار شدن ثروتمندان سفیدپوست شد». ریچاردسون تنها تفاوت اساسی میان آن دوره و اوضاع کنونی آمریکا را در سفید برترپنداری می داند. او معتقد است «در سال 1860 آمریکا تحت سلطه مردان سفیدپوست بود همین شرایط را برای جنگ داخلی فراهم می کرد، اما اکنون رنگین پوستان آمریکا و زنان با آرای خود در سیاست آمریکا نقشی دارند و بروز جنگ داخلی به آن شکل که در قرن 19 رخ داد، ممکن نیست».

در نهایت باید منتظر بود و دید خروجی استیضاح چه خواهد بود ترامپ می ماند یا می رود در هر دو صورت اما به نظر نمی رسد تفاوتی در سیاست خارجی آمریکا نسبت به ایران داشته باشد. دموکرات ها و جمهوری خواهان ممکن است در مورد موضوعات مختلف سیاست خارجی آمریکا مثل ناتو، برخورد با عربستان، روسیه و... اختلاف نظر داشته باشند اما زمانی که پای ایران در میان باشد یک اجماع نظر کلی بین دو حزب وجود دارد لذا اگر برخی منتظر نشسته اند تا ترامپ برکنار شده و سیاست خارجی آمریکا در مورد ایران دچار تحول شود زیاد امیدوار نباشند.